บททั้งหมดของ สาวน้อยยั่วสวาท: บทที่ 61 - บทที่ 70

"ยังไงครับน้องพลอย" พัฒน์ถามน้องสาวแต่ตามองเพื่อนเขม็ง เจเฟอร์สันมองตอบไม่หลบตาอย่างท้าทายกัน"เอ่อ พลอยไปช่วยพี่เจฟซื้อของให้มัมของพี่เจฟน่ะค่ะ" แพรพลอยบอกเสียงอ่อยเธอลืมตัวไปหน่อยไม่น่าเลย"แล้วแกซื้อไม่เป็นเหรอเจฟ" พัฒน์ถามเพื่อน"คุณแม่อนุญาตให้น้องพลอยไปช่วยฉันเลือกนะพัฒน์" เจเฟอร์สันอ้างคุณพริสซี่อย่างเป็นต่อเพื่อน"บอกมาซะดีๆว่ามีอะไรที่ฉันไม่รู้หรือเปล่าเจฟ" พัฒน์คาดคั้นเพื่อน"พี่พูดได้ใช่ไหมครับน้องพลอย" เจเฟอร์สันถามสาวน้อยของเขาเมื่อแพรพลอยพยักหน้าให้เขาก็พูดกับพัฒน์ "ฉันกับน้องพลอยตกลงคบกันศึกษากันแล้วน่ะ" เมื่อพูดแล้วหน้าแดงเขาก็อายเป็นเหมือนกันนะ"ห้ะ,แกว่าอะไรนะ น้องพลอยจริงเหรอครับ" พัฒน์ถามน้องสาวที่นั่งข้างเมียเด็กเขา"ค่ะพี่พัฒน์" แพรพลอยตอบอย่างชัดเจน"แต่เจฟมันแก่กว่าน้องพลอยเป็นสิบปีนะครับ" พัฒน์พูดเสียงดังอย่างลืมตัวว่าเขาก็แก่กว่าภรรยาของเขาเหมือนกัน"ฮ่าาๆๆ.." เจเฟอร์สันหัวเราะเสียงดังเต็มห้องแพรพลอยกับปลายฝันก็หัวเราะคิกคักจนพัฒน์นึกขึ้นได้เขาอายจนหน้าแดงแล้วชี้หน้าเจฟ"แกฉวยโอกาสนี่หว่าเจฟ" พัฒน์ว่าเพื่อนที่ฉวยโอกาสตอนเขาไม่อยู่"ช่วยไม่ได้เพื่อน โอกาสมันมา

"ปาลแกว่างไปไปเที่ยวอังกฤษกับพวกเราสักสิบวันไหมวะ" พัฒน์เลยต้องแก้สถานการด้วยการถามปาลเรื่องไปเที่ยวอังกฤษ"ว่างน่ะว่างแต่สองท้องอ่อนๆจะเดินทางได้เหรอ ฉันเป็นห่วงว่ะ" ปาลตอบเพื่อนอย่างเสียดายที่ไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนและกังวลกลัวเมียสาวจะเป็นอันตราย"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ปาล เราถามหมอก็ได้นี่พลอยเห็นคนท้องหลายคนเขาก็ขึ้นเครื่องบินได้นะคะ" แพรพลอยบอกเพื่อนพี่ชาย"นั่นสิคะฝันว่าไม่น่าจะเป็นอะไรนะคะ""สองว่าไงครับ อยากไปเที่ยวมั้ย" ปาลถามเมียสาว"สองก็อยากไปนะคะ แต่กลัวว่าตัวเล็กจะเป็นอันตรายค่ะ" สองนรีพูดแล้วยิ้มให้สามี"แกลองไปปรึกษากับหมอก่อนไหมเพื่อน" พัฒน์บอกปาลขณะที่เจเฟอร์สันยังนั่งเงียบๆอยู่"OKงั้นฉันไปปรึกษากับหมอก่อนแล้วกันได้เรื่องยังไงโทรมาบอกนะพัฒน์” ปาลตอบเพื่อนเขาก็อยากพาเมียไปเที่ยวเหมือนกัน"ตามนั้นเลยเพื่อน" พัฒน์อยากให้ทริปนี้มีเพื่อนไปเที่ยวด้วยกันอีกครั้งเหมือนสมัยเรียน"ไปในบ้านกันดีกว่านะ เดี๋ยวจะได้กินข้าวกันป่านนี้คุณย่าคุณพ่อคุณแม่ฉันคงรอแล้วละ" พัฒน์บอกทุกคนแล้วจับมือภรรยาสาวลุกขึ้นเดินนำเข้าไปในบ้านก่อน ปาลกับสองเดินตามไปเหลือเจเฟอร์สันกับแพรพลอยที่ลุกขึ้นพร้อม

"อื้อออ อ๊าาาากส์..." เจเฟอร์สันคำรามออกมาอย่างสมใจที่ได้รับการปลดปล่อยความเครียด เขาถอนมังกรยักษ์ออกจากช่องสวาทของสาวสวยและปล่อยเอวเธอลง สาวสวยทรุดลงนอนคว่ำหน้าอย่างเหนื่อยอ่อนเธอหมดแรงจนลุกไม่ขึ้นเลยทีเดียว ร่างสูงทรุดลงนั่งอย่างเหนื่อยแรง ปกติเขาจะปลดปล่อยกับสาวคนเดียวเท่านั้นยกเว้นเวลาเขามีปัญหาหรือเครียดมากๆเท่านั้นที่เขาจะใช้สาวสวยทีเดียวสองคนพร้อมกันซึ่งก็นานๆครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินตัวเปลือยไปเข้าห้องน้ำแล้วออกมาด้วยผ้าขนหนูพันเอวหนาเดินมาหยิบเสื้อกางเกงมาสวมและมองสองสาวที่หมดแรงอยู่บนโซฟาหรูอย่างหน้าตาเฉย เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเขาเดินไปหาสองสาวดึงเช็คออกมาส่งให้คนละใบแล้วเดินออกไปอย่างไม่สนใจ สาวสวยมองหน้ากันแล้วยิ้มกับตัวเลขเช็คในมือพวกเธอที่แขกVIP ตบทิปหนักๆให้เธอสองคนมากกว่าแขกคนอื่นๆที่เคยให้มาถึงสามเท่าเลยทีเดียว เจเฟอร์สันเดินออกมาเจอจัสตินที่บาร์ เมื่อเห็นเจ้านายเดินมาจัสตินลุกขึ้นและเดินตามออกไปที่รถเพื่อกลับคอนโดเจเฟอร์สันคิดว่าเขาต้องกลับอิตาลีและให้เวลาแพรพลอยแล้วเขาจะต้องเคลียร์ตัวเองให้ดีกว่านี้เลิกยุ่งเกี่ยวกับสาวๆอย่างจริงจังสักทีเพื่อเขาจะได้ไม่ติดลบในสายตา

"ป้าไปเตรียมอาหารกลางวันให้ก่อนนะเดี๋ยวคนท้องจะหิวซะก่อน" พูดจบป้านวลก็เดินออกไปจากห้องทิ้งให้หนุ่มสาวคุยกันต่อ จนได้เวลาอาหารกลางวันพวกเขาก็รับประทานอาหารกันเสร็จ ต่างก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัวเดินทางไปกราบสวัสดีแด๊ดกับมัมของเจฟที่มิลานทุกคนเตรียมตัวกันพร้อมแล้วที่จะบินต่อไปมิลานเพื่อเยี่ยมคุณจิตตรี เดอ ลาครัวส์ กับ MR.โจนส์ เดอ ลาครัวส์ มัมกับแด๊ดของเจเฟอร์สันที่มิลานเป็นบ้านเกิดของแด๊ดและเจเฟอร์สันที่มีแม่เป็นคนไทย คุณจิตตรีเธอมาเรียนและทำงานอยู่ที่มิลานแล้วพบรักกับพ่อของลูกและใช้ชีวิตอยู่ที่มิลาน แต่จะกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่เมืองไทยปีละหลายครั้ง จนเจเฟอร์สันโตเขาก็ไปๆมาๆระหว่างเมืองไทยกับมิลานและเขาก็เรียนรู้ภาษาไทยจากมัมและคนไทยที่ทำงานในบ้านของเขากับเพื่อนๆของเขาทำให้เขาพูดภาษาไทยได้คล่องปรื๋อเลย ยิ่งเพื่อนสนิททั้งสองก็เป็นคนไทยอีกด้วยรวมถึงลูกน้องของเขาอย่างจัสตินก็พูดภาษาไทยชัดพอๆกับเจ้าของภาษาเลยเดียวเจเฟอร์สันมองสาวน้อยของเขาที่แต่งตัวทะมัดมะแมงด้วยกางเกงยีนส์สกินนี่สีเข้มรองเท้าบู้ทยาวเกือบถึงเข่าเสื้อโค้ทตัวยาวแค่หน้าขาเหมือนปลายฝันยังกะคู่แฝดกันเลย ส่วนสองนรีใส่กางเกงยีนส์เอ

พัฒน์มองภรรยาตัวเองแล้วแกะกระดุมถอดเสื้อออกอย่างช้าๆโยนทิ้งไปปลดกระดุมรูดซิบลงดึงกางเกงทั้งตัวนอกและตัวเล็กข้างในออกทางปลายเท้าสะบัดทิ้งไปคนละทางยืนจังก้าโชว์ความเป็นชายที่ผงาดแข็งขึงพร้อมออกศึกสู้กับเธอปลายฝันมองแกนกายใหญ่โตของสามีเขม็งหน้าแดงแต่ไม่ยอมหลบสายตาของเขา พัฒน์ก้าวมายืนชิดขอบอ่างตรงหน้าเธอแกนกายใหญ่โตห่างจากหน้าเธอแค่นิ้วเดียว หัวหยักแดงเถือกสั่นหงึกหงักไปมาตามแรงโน้มท่วงของความใหญ่โตของมัน"ช่วยกล่อมมันหน่อยนะครับฝัน สงสารมันหน่อยนะเดี๋ยวมันจะต้องห่างฝันไปอีกนานนะครับ" พัฒน์บอกเธอเสียงพร่า ปลายฝันไม่ตอบแต่เอื้อมมือบางไปจับแกนกายอวบใหญ่ไว้เบาๆอย่างกับกลัวมันจะหักเพราะมันเอนไปมาไม่อยู่นิ่ง"อื้มมม ฝันครับ อ่าาาส์..." พัฒน์เกร็งขาแล้วครางในลำคอเธอรูดมันลงช้าๆไล้ลิ้นตรงปลายหัวหยักบานฉ่ำวนรอบๆแกนกายอวบซอกซอนตามร่องหยัก "อ่าาาส์..." เสียงห้าวครางด้วยความกระสัน มือหนาจับศีรษะเธอไว้เบาๆ ปลายฝันละเลงลิ้นลากลงตามความยาวของแกนกายใหญ่โตของสามีจนถึงโคนขึ้นลงมือก็รูดตามลิ้นไม่หยุดจนน้ำรักไหลเยิ้มออกมา"อ่าา เร็วๆครับฝัน อ่าาส์..." เขาแทบระเบิดน้ำรักใส่ปากเธอตั้งแต่ปลายลิ้นเรียวเล็กแตะ