14 วันขอรักฉันคืน의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“ก็แกช่วยฉันไม่ได้ไงวิชญ์ เงินกู้ระยะยาวกว่าพันล้านแกจะหามาให้พ่อแม่ฉันต่อยอดธุรกิจได้ยังไง โรงพยาบาลรับผู้ป่วยยากไร้ของแกยังต้องพึ่งพี่ชายอยู่เลย” ภารินทร์มองอีกฝ่ายอย่างขอลุแก่โทษและเพราะด้วยเหตุนี้เองแม้ในใจเธอจะมีอธิป แต่เธอมีสิทธิ์อะไรไปไขว่คว้าเขามาจากความสุข“มิน่าเมื่อคืนหลังคุยกันที่ระเบียงเสร็จ ถามเฮียว่าถ้าเลือกเดียร์น่า แล้วแพทจะทำยังไง เฮียถึงได้ตัดบทบอกฉันว่าแกเข้าใจเรื่องนี้ดีตั้งแต่แรก โธ่ แพท” รวิชญ์เองก็พลอยถอนหายใจตามไปด้วย เพราะความที่เป็นเพื่อนสนิทจึงรู้ดีว่าสิ่งที่ภารินทร์ปฏิบัติต่อพี่ชายเขาไม่ใช่เรื่องลวงบรรยากาศตกอยู่ในความเงียบชวนให้อึดอัดใจอีกครั้ง และคนที่อยากให้เรื่องนี้ออกมาดราม่าที่สุดอย่างณรันดาก็ไม่ต้องการให้เกิดช่องว่างแบบนั้นหญิงสาวจึงตัดบทด้วยการคาดโทษให้กับทุกคน “ฟังไว้นะว่าพวกคุณทั้งหมดมีส่วนทำให้นางเอกอย่างฉันกลายเป็นตัวตลกในวันนี้ โดยเฉพาะคุณ คุณอธิป” เธอหันไปจ้องตากับเขา“คุณพร่ำบอกทุกคนว่าอย่าคิดแทนคนอื่น แต่คุณเข้ามาแทรกแซงชีวิตฉัน เข้ามาคิดแทนฉันทุกๆ เรื่อง เพราะฉะนั้น คุณต้องโดนเอาคืนหนักกว่าคนอื่น”นางเอกสาวตะคอกใส่หน้าอีกฝ่าย จากนั้นเธอ

“เธอถ่ายทอดอารมณ์อันซับซ้อนออกมาได้ละเอียดลออลึกซึ้ง มีความชัดเจน เป็นนักแสดงที่มีพรสวรรค์มาก ภาษากายก็ยอดเยี่ยมแถมยังสวยราวกับนางฟ้า” ผู้อำนวยการสร้างซึ่งเป็นนักลงทุนชาวอเมริกันวัยกลางคนกล่าวชมคริสที่นั่งร่วมวงอยู่ด้วยถึงกับยิ้มแก้มปริ “ผมเห็นแววตั้งแต่แรกแล้วครับ ตั้งแต่วันที่เธอมาแคสต์ ถือเป็นความโชคดีมากๆ ที่สุขภาพเธอกลับมาแข็งแรงได้ทันเวลาพอดี... ถ้าอย่างนั้นก็เป็นอันว่าสำหรับนักแสดงสมทบรายนี้ คุณคงให้ผ่านนะครับ” ตัวแทนของณรันดารวบรัดตัดความ แต่คนฟังกลับมีสีหน้าลังเล“สำหรับผมไม่มีปัญหา แต่คงต้องรอถามความเห็นหุ้นส่วนรายใหญ่อีกคนเสียก่อน เขายืนชมการแสดงของเธออยู่ตรงนั้น” พูดจบก็ชี้มือไปยังประตูทางเข้าสตูดิโอซึ่งมีเงาร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งยืนกอดอกหลังพิงกำแพงสายตาจับจ้องตรงไปบนเวทีอยู่“อ้อ คงเป็นนายทุนรายใหม่ที่เมื่อเช้าคนเพิ่งพูดถึงกัน เขาเป็นใครเหรอครับ” นักปั้นมือทองพินิจมองฝ่ายนั้นด้วยความสนใจ แต่คนที่เอ่ยชื่อเขาออกมากลับไม่ใช่คนที่ถูกถามไปเสียนี่“คุณใหญ่” ณรันดาที่เพิ่งตามมาสมทบภายหลัง มีสีหน้าซีดเผือดเพราะคาดไม่ถึง..........อธิปพาร่างสูงปราดเปรียวของเขาก้าวออกมาจากมุมม

“เอาอีกนะ พี่ยังไม่เหนื่อย คืนนี้พี่จะทำให้เดียร์หมดแรงขนาดคลานลงจากเตียงยังทำไม่ได้”“ทำไม” ณรันดากระซิบถามเสียงแผ่ว ดวงตาหรี่ปรือ“ก็เพราะเดียร์จะได้ไม่มีแรงหนีพี่ไปไง เดียร์หนีพี่ไปเมื่อห้าปีก่อนครั้งหนึ่งแล้ว ถ้าเดียร์ไม่ปางตายกลับมาเราคงไม่ได้เจอกันอีก เพราะฉะนั้นครั้งนี้พี่ไม่ยอมแน่ๆ พี่จะไม่ใจดีปล่อยเดียร์ไปพิสูจน์ตัวเองอีกแล้ว พี่จะเรียกเอาวันเวลาของพี่คืน” จบประโยคนั้นอธิปก็ถอนตัวออกจากร่างกายเธอ แล้วก้มลงไปประกบจูบปลอบประโลมรอยแยกใจกลางดอกไม้แสนหวานของหญิงสาวหน้าท้องแบนราบถึงกับหดเกร็ง ศีรษะณรันดาส่ายไปมา เธอเปล่งเสียงครวญครางแสนหวานจนดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ต้นขาแบะอ้าเสนอสนองความชุ่มฉ่ำหอมหวานให้เขาดูดกลืน“คุณใหญ่ขา สงสารเดียร์บ้าง” หญิงสาวครางฮือขอความเมตตา แต่กลับถูกฝ่ามือหนาฟาดไปที่สะโพกตึงแน่นแรงๆ“พี่จะไม่ใจดีกับเดียร์อีกต่อไป เด็กดื้อ” จบคำติ่งเกสรก็ถูกฟันขาวๆ ขบเม้มเบาๆ ณรันดาเสียวซ่านจนน้ำตาเล็ด เธอพลัดหลงอยู่ในวังวนอันพร่างพราย ยิ่งเมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อนลากไล้ขึ้นลงหนักๆ เรือนกายสาวก็บิดเร่า เธอรู้สึกร้อนผ่าวจนในที่สุดก็ปลดปล่อยความสุขสมออกมาอีกครั้ง“เสร็จแล้ว เดี

“อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องค่ะ เดียร์ยังคุยเรื่องแก๊งต้มตุ๋นของคุณใหญ่ไม่จบเลย” ณรันดายึดมือเขาไว้ อธิปเลยหยุดถูสบู่ให้เรือนกายขาวผ่อง แล้วเงยหน้าขึ้นสบตา “เรื่องน้ำเดียร์รู้ว่าน้ำอยากกลับไปดูแลฟาร์มของครอบครัวมานานแล้ว กลับเข้าวงการครั้งนี้เดียร์เลยปลดน้ำออกจากการเป็นผู้จัดการ แน่ล่ะว่าน้ำต้องเสียใจแต่สุดท้ายแล้วเขาก็จะได้ใช้ชีวิตตามที่วาดฝัน” ฟังจบอธิปก็หรี่ตามอง “แล้วความรู้สึกเดียร์ มันคล้ายกับน้ำไหม ประมาณว่าเดียร์ยังไม่อยากออกจากวงการแต่ก็ต้องจำใจไปเพราะเรื่องโกหกของพี่ แม้ว่าปลายทางนั้นเดียร์จะรู้ว่าต้องพบความสุขก็จริง แต่เดียร์ก็ยังอยากเก็บเกี่ยวประสบการณ์ระหว่างทาง” ณรันดาได้ฟังการวิเคราะห์นั้นแล้วก็หลุบดวงตาลงต่ำ อธิปไม่ใช่คนโง่ เขารู้จักเธอมากกว่าที่เธอรู้จักตัวเองเสียอีก “ไม่ตอบแสดงว่าใช่ เดียร์เลยอยากทำให้ทุกคนมีความสุขโดยการขีดชีวิตให้เขาอย่างนั้นใช่ไหม ที่สร้างข่าวให้ไอ้หมอก็เพราะอยากให้สื่อหันมาสนใจ หันมาช่วยกันระดมทุนสนับสนุนโครงการช่วยผู้ป่วยยากไร้ของเจ้านั่นให้สำเร็จ... มองการณ์ไกลไปไหมเรา” มือเรียวบีบจมูกโด่งรั้นเบาๆ และเป็นครั้ง

“เพราะฉะนั้นจากนี้ไปเรามาใช้ชีวิตอย่างเห็นคุณค่า และทำให้ชีวิตของเราทั้งสองคนมีแต่ความสุขด้วยกันนะเดียร์ แต่งงานกับพี่อีกครั้งนะคนดี” ได้ยินแล้วณรันดาก็ยิ้มกว้างพร้อมกับพยักหน้า “แหม ประโยคขอแต่งงานของคุณใหญ่ยังกับประโยคโฆษณา... ตกลงค่ะ เดียร์พร้อมแล้วที่จะกลับมาเป็นนายหญิงของไร่หัสดินทร์” จบประโยคนั้นแทนการสวมแหวนหมั้น อธิปก็ยกสะโพกเธอขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายสวมบางอย่างให้เขาแทนเสียงน้ำกระเพื่อมเอ่อล้นขอบอ่างไหลออกมาเป็นจังหวะ บอกชัดถึงไฟปรารถนาอันร้อนแรง เธอและเขาเคยแยกห่างกันมาแล้วถึงห้าปี แต่ครั้งนี้จะไม่เป็นเช่นนั้นอีก บทเรียนราคาแพงที่เกือบต้องแลกมาด้วยวาระสุดท้ายของชีวิต ทำให้ณรันดาไม่อยากยึดติดกับความขุ่นเคืองมันดีเท่าไรแล้วที่เธอไม่ได้เป็นโรคร้ายจริงๆ และมันดีมากๆ เมื่อได้หัวใจคนรักกลับคืน“เดียร์จะทำให้คุณใหญ่มีความสุขเอง ถือเป็นรางวัลที่ยังรักและรอเดียร์มาตลอดห้าปี” เจ้าของร่างบางบอกพร้อมกับขยับสะโพกขึ้นลงอย่างงุ่มง่าม เห็นอย่างนั้นอธิปก็ส่ายหน้า เขาจัดการล้างตัวให้เธอจนสะอาดเอี่ยมแล้วอุ้มไปวางลงบนที่นอน ก่อนเอาความขึงขังอุ่นร้อนของตนเองกดแทรกเข้ามา“ให้ว่า