All Chapters of หลงเด็กเลี้ยง: Chapter 31 - Chapter 40

เพียงพอยืนมองบัตรเอทีเอ็มที่เขาวางไว้ให้บนโต๊ะหัวเตียง ความรู้สึกในอกตีรวนกันไปหมด เดี๋ยวก็คิดว่าเขาเป็นห่วงแล้วก็ยิ้ม เดี๋ยวก็คิดว่าแค่ทำตามหน้าที่ผู้ปกครอง ใบหน้าก็สลดตามความคิด อย่างสุดท้ายก็คิดว่าเขาคงมีใจให้หรือเปล่าถึงได้ดูแลขนาดนี้ ความคิดเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จนความคิดสุดท้ายที่หลอกตัวเองว่าเขา

บ่ายวันศุกร์และเสาร์อาทิตย์ ที่สิงสถิตคือห้องนุกกี้ เพราะต้องกลับดึกด้วยงานที่แอบไปทำ ด้วยความปากดีไม่อยากใช้เงินของเขา นั่นจึงต้องพาสังขารมาลำบากลำบน มือเล็กกำมือขึ้นทุบที่ต้นขา เพราะเดินเสิร์ฟจนปวดไปหมดแล้ว การจะออกมาได้ต้องเป็นวันที่เขาไม่อยู่เท่านั้น และทำงานสามวันก็จะได้เงินสองหมื่นเป

เขาขับรถไปเรื่อย ๆ จนใกล้ถึงมหาวิทยาลัยของยายตัวแสบที่ร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตาย เขาเลยให้ร้องไห้พอจนเมื่อถึงร้านโจ๊กชื่อดังที่อร่อยที่สุด เขาก็จอดรถแล้วเปิดประตูให้จนพามาสั่งในร้านและสั่งโจ๊กใส่ไข่พิเศษหมูสับพิเศษตับ เพราะคิดว่าต้องเป็นวันนั้นของเดือนแน่ ๆ ร้องไห้แบบไร้เหตุผล จากที่น้ำตาปร

‘สะระแหน่มาก!!’ เขายังไม่บ่นสักคำ นี่มาจากไหนมาเป่าหูเขาให้ถีบส่งฉันออกมา แต่ทำอะไรไม่ได้ ทำได้แค่กำหมัดมองวิวรถติดด้านนอกจนเจ็บปวดใจ‘เหอะ...สาบานว่าหากเขาจะเอาแม่นี่มาเป็นเมีย ฉันจะกลั่นแกล้งสารพัดเลยคอยดู’ แต่คิดไปคิดมาถ้าวันนั้นมาถึงจริง ฉันคงไม่ได้อยู่ในบ้านสิทธิภาคย์แล้ว เพราะยายนี่คงให้ฉันออก

‘จุกแน่นที่ลิ้นปี่ลามมาถึงคอหอยจนจะอ้วก แต่เก็บอาการให้นิ่งไว้ไม่ลุกไปเข้าห้องน้ำพยายามฝืนทนเอาไว้ แค่ลืมกินยาก่อนอาหารเอง อาการหนักขนาดนี้เลย’ คงเพราะเพียงพอทรมานร่างกายมานาน เมื่อสภาพจิตใจโอเคแล้วร่างกายมันเลยฟ้องว่าพังต้องการซ่อมด่วน แต่สภาพตอนนี้ไม่น่าจะซ่อมไหวเลย ได้แต่อมยิ้มมองเขากิน