เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

“ไปสิ เอ็งไม่รู้อะไรพอเอ็งไปอยู่ในเมืองย่าแทบไม่ได้ออกไปดักปลาเลยเจ้าอึ่งไม่ให้ไปบอกว่าย่าไปคนเดียวอันตรายเขาเป็นห่วง” “ถ้าอย่างนั้นวันนี้พวกหนูจะพาย่าไปดักปลา ช้อนกุ้ง เก็บหอยเอาให้สนุกไปเลย” คนตัวเล็กพูดขึ้นเสียงดัง “ดี ดี ถ้าอย่างนั้นรีบถอนหญ้าเลยเดี๋ยวสายกว่านี้แดดจะร้อน”

“ไหว” น้ำเสียงของพร้อมฟังดูติดขัด “ฉันบอกว่าจะหาบเองพี่ก็ไม่ยอม” โมกกล่าวอย่างอ่อนใจ “จะได้ยังไงล่ะ พี่อายุมากกว่าอีกทั้งยังตัวใหญ่น้ำเราก็อาบด้วยกันพี่จะให้น้องหาบได้ยังไง” พร้อมโต้แม้ว่าในตอนนี้บ่าของตนจะรู้สึกเจ็บทั้งสองข้าง “พี่พร้อมอดทนไว้ จะถึงโอ่งแล้ว” มะขา

เสียงพูดคุยดังขึ้นอยู่หน้าโรงครัวกอปรกับเสียงครกดังขึ้นจากการตำเครื่องของส้มตำ “พี่จ๋า พี่เอาหอยและหน่อไม้ดองมาทำอะไรจ๊ะและยังมีถั่วงอกกับผักบุ้งนี่อีก” มะขามถามพี่สาวอย่างสงสัย “พี่จะเอามาทำตำป่าจ้ะ ส่วนไข่เค็มก็จะเอามาตำไทยใส่ไข่เค็ม ส่วนขนมจีนก็จะเอามาทำตำซั่ว”

หลังจากที่กลับเข้าตัวอำเภอตั้งแต่วันนั้น ชะอมก็หาได้อยู่เฉยในยามที่เจ้าตัวมีเวลาว่างเธอก็มักจะนำสมุดกับดินสอมาจดรายการอาหารที่คิดว่าสามารถทำได้อย่างไม่ยุ่งยาก “เอาเป็นเมนูย่างก็แล้วกันน่าจะทำง่ายขายคล่อง แค่เสียบไม้ย่าง ส่วนข้าวเหนียวก็ห่อใบตอง” เด็กหญิงพึมพำ “ชะอม หลานกำลังท

ดังนั้นในช่วงบ่ายภายในวันเดียวกันบุญมีจึงได้ให้ทองคำกับทองก้อนไปซื้อหมูที่ชำแหละแล้วมาหลายกิโลตามความต้องการของหลานสาวและยังมีไก่สารพัดจะทุกชิ้นส่วนอีกจำนวนไม่แพ้กัน “ชะอม หลานจะเอามาทำไมมากมายขนาดนี้” บุญมีถามขึ้นอย่างสงสัย “หนูจะเอามาสอนชาวบ้านทำเมนูย่างจ้ะ ในเมื่อวันนี้พี่