เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499 のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

ชายหนุ่มรับไหว้อย่างแกน ๆ ซึ่งท่าทางเช่นนี้ทำให้มารดาเข้าใจได้ว่าลูกของตนมีความเห็นใดต่อหญิงสาวคนนี้ ในช่วงเวลานี้กลุ่มของชะอมจึงทำได้เป็นผู้เฝ้ามองอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งคนผู้นี้เงียบเสียงลงกลุ่มของแขกผู้มาเยือนจึงได้เอ่ยทักทายพร้อมยกมือไหว้เจ้าบ้านหญิง คุณหญิงพิศมัยยืนขึ้นจั

“ปู่จ๋า ไหวไหม” ชะอมถามพลางลูบหลังให้ชายวัยกลางคนหลังจากที่พวกเธอขึ้นจากเรือ “หวะ..ไหว” พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงจากอาการคายของเก่าทิ้งของบุญมีก็ดังขึ้นอีกครั้ง “อาบุญมี ทำไมถึงไม่บอกผมล่ะครับว่าอาเมาเรือ ผมจะได้ให้กินยาเอาไว้ก่อน” โกศลพูดไปก็เอายาดมแกว่งบริเวณปลายจมูกของเขา

เช้าวันต่อมาหลังจากชะอมร่วมรับประทานอาหารเช้ากับทุกคนจนเสร็จเสียงรถยนต์คันหนึ่งก็แล่นมาจอดถึงหน้าประตูของตัวคฤหาสน์หลังนี้ “หลานไปคนเดียวได้แน่นะลูก” สายใจถามอย่างกังวลเนื่องจากทางฝ่ายนั้นไม่ได้กล่าวชวนเธอ “น้องสายใจไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันเองก็ไปด้วยแม้ว่าเขาไม่เชิญ ทว่าฉันเชิญ

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอจัดการผลไม้เองค่ะ” คำตอบของชะอมเป็นไปอย่างธรรมชาติ หลานชะอมได้เรียนทางด้านแกะสลักมาด้วยอย่างนั้นหรือเห็นทีว่าฉันคงจะเป็นห่วงมากเกินไปเด็กคนนี้มีความสามารถจนน่าเหลือเชื่อมาโดยตลอดนี่น่า คุณหญิงพิศมัยเริ่มมีสีหน้าดีขึ้น ส่วนหญิงสาวกับแม่ผู้มีอคตินั้นกลับคิดต่า

“จะเป็นอย่างนั้นจริงเหรอคะ เอาเถอะค่ะหากคุณหญิงป้าคิดเช่นนั้นก็ตามแต่ใจเถอะ แต่สำหรับฉันหากมีเงินจ่ายก็ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะทำไม่ดีนิจริงไหมคะ” แม้เจ้าตัวจะยังเป็นเด็กทว่าเรื่องเล่ห์กลต่าง ๆ ของสตรีนั้นก็ได้รับรู้มาไม่น้อย “คุณจะพูดเช่นนี้ไม่ได้นะคะ แม้ว่าแม่ลออจะเป็นเพียงพี่สาวต่างมารดาทว