Lahat ng Kabanata ng เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499: Kabanata 121 - Kabanata 130

ยังไม่ทันที่ลออจะหยิบจับสิ่งใดก็มีเสียงพิธีกรประกาศชื่อของชะอมให้ออกมาด้านหน้าซึ่งคนทั้งโต๊ะโดยเฉพาะคุณหญิงพิศมัยถึงกับงุนงงทีเดียว “เกิดอะไรขึ้นจู่ ๆ ทำไมพิธีกรถึงประกาศชื่อของชะอมล่ะ” ยังไม่ทันที่คนทั้งโต๊ะจะได้คำตอบเสียงของพิธีกรก็เอ่ยเร่งอีกครั้ง “เอาอย่างไรดีคะคุณไพลิน”

ลออผู้ตอบโต้ไม่ได้จำต้องล่าถอยไปอย่างกระฟัด กระเฟียด “ฮ่า ๆ สะใจจริง ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าคุณชะอมจะมีมุมแบบนี้ด้วยปกติจะเห็นเป็นคนเงียบ ๆ ติดจะนิ่งเกินไปเสียด้วยซ้ำ” แขไขยกนิ้วเช็ดหางตาหลังจากหัวเราะจนพอใจ “มันก็ต้องมีบ้างนั่นแหละค่ะ ไม่อย่างนั้นเขาจะคิดว่าเราหงอ” ชะอมตอบตามต

และในที่สุดเธอจึงได้มีโอกาสขอบคุณเมื่อแขไขแนะนำว่าเด็กหนุ่มคนนี้คือญาติผู้พี่ของตน “สวัสดีค่ะและดิฉันต้องขอบคุณเป็นอย่างมากที่มาช่วยฉันเอาไว้ได้ทันเวลา” ชะอมยกมือกระพุ่มไหว้ตามมารยาทพึงมี “หล่อนไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม” เด็กหนุ่มย้อนถาม “ไม่ค่ะ เพียงแค่ตกใจเล็

“หมายความว่าชะอมโดนหาเรื่อง แต่แล้วคนผู้นั้นกลับแพ้ภัยตัวเองใช่ไหม” ทองก้อนพูดขึ้นอย่างตกใจก่อนมองไปทางลูกสาวอย่างเป็นห่วง “ใช่จ้ะพ่อ” มะขามตอบรับพลางกลืนน้ำลงคอ “ต่อไปอย่าไปอีกเลยดีไหมลูกอยู่บ้านเราแม้จะยังไม่เจริญเท่าเขา แต่เรื่องของผู้คนนั้นดีกว่ามากโข” “หนูเห็

หลังจากทั้งสองทองทำหน้าที่ลูกเสร็จคราวนี้พวกเขาก็มาทำหน้าที่พ่อของตนบ้าง “เอาละพวกลูกสองคนก็จะเรียนจบแล้ว ต่อไปจะเอายังไงต่อ” ทองคำเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน โมกมองใบหน้าของคนในครอบครัวก่อนที่เจ้าตัวจะพูดในสิ่งที่ตนคิดออกมาอย่างลังเล “หนูอยากจะไปเรียนเมืองหลวงจ้ะ พี่พร้อมบอกว่าหาก