NIAHMNapahawak ako sa aking sintindo nang magising ako. Medyo makirot ang ulo ko. Inikot ko ang aking paningin sa kabuohan ng kuwarto ko. Dahan-dahan akong bumangon at nag-unat.Akala ko totoo na yung nakita ko kagabi, akala ko totoong si Marcus ang nakita ko. Pero siguro sa paghahangad ko na makita siya kagabi at dahil sa kalasingan ay nagha-hallucinate na rin ako. Alam ko naman hindi na niya ako priority na puntahan pero sana kahit nagchat or tex lang siya sa akin na nakauwi na siya okay na sa akin.Binaba ko ang paa ko at napansin kong nakapantulog na ako. Si Tinay siguro ang nagbihis sa akin. Alam ko naman hindi niya ako papabayaan kaya tatawagan ko siya mamaya para magpasalamat. Tumayo ako at lumabas sa kuwarto para kumuha ng tubig sa kitchen. Nagkukusot pa ako ng mata ko at namumungay ang matang napatingin sa lalaking nakatalikod. Habang nakaharap sa kalan. May hawak siyang tsansi at habang gumagalaw ang biceps niya ay nagagalawan din ang maskels niya sa likod. Malapad ang bali

最終更新日 : 2026-03-28

NIAHMHabang pinagmamasdan ko ang wedding gown na nasa harapan ko at nakasuot sa manikin naalala ko kung paano ako nangarap noong makapagsuot ng ganito habang hinihintay ako ni Marcus sa loob ng simbahan. Pangarap ko lang noon na magustuhan niya rin ako hanggang sa lumalim ang pagmamahal ko sa kanya. Ngunit hindi lang pagmamahal ang nagpatibay sa aming dalawa. Kundi pati na rin ang hamon sa buhay naming dalawa. Ang buong akala ko ay suntok sa buwan ang magustuhan ni Marcus. Pinaglayo man kami ng tadhana, sinubok ng panahon ay natagpuan pa rin naming ang isa’t-isa. Alam kong hindi biro din ang pinagdaanan niya sa Europe. Dahil narinig ko mismo ito kay Ate Railey. Hindi ko maisip yung ginawa niyang sakripisyo. Maprotektahan lang kaming magkapatid laban sa kanyang ama. Ngunit kahit ganun nanatili siyang tapat sa akin. Nanatili ang kanyang pangako noong umalis siya at bumalik na tangan pa rin ang nakalimutan kong ala-ala. Hindi man ako ang pinaka-maswerteng babae sa araw na ito. Para sa a

最終更新日 : 2026-03-28

NIAHM“Matagal ka pa ba diyan?” sunod-sunod na katok ni Marcus sa labas ng banyo. Lalo tuloy akong na-pressured lumabas dahil sa suot kong manipis na damit na hindi naman mukhang pantulog kundi pang-akit ng asawa. Bakit ba kasi walang ibang pantulog sa drawer? Bakit puro ganito?“Malapit na!” sagot ko sa kanya.“Hon, almost one hour kana diyan sa banyo. Ina-antok na ako.” Ani ni Marcus na halatang naiinip na.“Nasira kasi ang tiyan ko. Humiga ka muna!” pagdadahilan ko sa kanya. Pero ang totoo ay kinakabahan ako ng husto. At pakiramdam ko nawalan ako ng confident na magpakita sa kanya ng ganito.Pero bakit naman ako mawawalan ng confident? Sexy naman ako sa suot kong lingerie. Saka asawa ko na naman si Marcus.Wala na akong narinig na katok mula sa kanya kaya kahit paano ay nakahinga ako ng maluwag. Inayos ko muli ang sarili ko sa harapan ng salamin. At tinakpan ko ng bathrobe ang suot kong pulang l4ce na pantulog. Pagkatapos ay nagpabango ako at sinuklay ko ang buhok ko. Nandito kami

最終更新日 : 2026-03-28

Maghihintay Na Mahalin のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 33

31

32

33