All Chapters of Set อีโรติก พ่อเลี้ยงกระหายสวาท: Chapter 151 - Chapter 160

ชุด ร้อนรักนักศึกษา# อาจารย์ร้อนรัก (มัดหมี่)นิยายชุด ร้อนรักนักศึกษาประสบการณ์วาบหวิวของสาวนักศึกษา ที่จะมาเขย่าหัวใจของคุณให้เร่าร้อนเรื่องราวของมัดหมี่ สาววัยใสที่แอบชอบภาวินอาจารย์หนุ่มสอนวิชาคณิศาสตร์ หล่อ ล่ำ เสน่ห์ล้นแต่ที่หล่อนไม่เคยรู้คือเขาเสพติดเซ็กส์ และชอบจัดลีลาขย่มสุดเด็ดให้นักศึกษาสาวๆและหล่อนก็อยากลิ้มลองความแซ่บสะเด่านั้นสักครั้งตามไปฟินกันค่ะนิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่อง...นะคะ บทที่ 1 ”นังหมี่...มึงดูนั่นซี๊...หัวใจกูจะละลายอยู่แล้วค่ะคุณเพื่อน”หวานตาสะกิดสะเกาเพื่อนสาวของหล่อนที่กำลังนั่งดูดชาเขียวเย็นอย่างสบายอารมณ์ข้างๆ จนเจ้าหล่อนต้องชะงักและต้องหันกลับไปมองตามเพื่อนสนิทที่กำลังชี้นิ้วไปอีกด้านหนึ่งซึ่งเป็นโต๊ะนั่งเล่นใต้ต้นไม้ห่างจากที่พวกหล่อนนั่งไปไม่ไกล มัดหมี่มองตามและขยับแว่นตาหนา ๆ ของหล่อนพลางถามว่า“อะไรของมึงอ่ะหวาน จะให้กูดูอะไร ก็นั่นมันอาจารย์ภาวินนี่ไม่ใช่เหรอ”“ก็เออใช่...นั่นน่ะอาจารย์ภาวินที่สอนวิชาคณิตศาสตร์เบื้องต้น แต่มึงเห็นอย่างที่กูเห็นหรือเปล่าล่ะว่าอาจารย์คนนี้ทั้งหล่อล่ำ ยิ้มมีเสน่ห์”“อาจารย์อายุตั้งสี่ส

มัดหมี่เองเป็นนักศึกษาสาวที่มาจากต่างจังหวัด แต่หล่อนไม่ใช้ผู้หญิงขี้ริ้วขี้เหร่ จะว่าไปรูปร่างของหล่อนก็ขนาดเหมาะมือ เอ๊ย...เหมาะเจาะสมวัยสาวสะพรั่งอยู่แล้ว ผิวพรรณก็เหมือนพวกคุณหนูเพราะขาวอมชมพู แต่หล่อนชอบทำตัวเป็นเด็กเรียนด้วยการสวมแว่นหนาเตอะจนเพื่อนสนิทอย่างหวานตาชอบแซวและแกล้งหล่อนอยู่เป็นประจำ และการที่หล่อนมาทำงานอยู่ในห้องสมุดทำให้ได้รู้จักกับเพื่อนต่างคณะอย่างแป้งร่ำซึ่งเป็นนักศึกษาสาวนิสัยน่ารัก พูดหวานหูและชอบช่วยเหลืองานเจ้าหน้าที่อย่างขมีขมัน“จ้ะแป้ง เดี๋ยวหมี่ช่วยนะ จะได้เสร็จไวๆ”“พี่ไม่แน่ใจเลยนะหมี่ว่าวันนี้จะเสร็จ หนังสือเยอะแบบนี้ต้องใช้เวลาเช็คกันเยอะหน่อยล่ะ วันนี้รีบกลับหรือเปล่า?”รัชนีหันมาถาม มัดหมี่ส่ายหน้าและยิ้ม“ไม่รีบหรอกค่ะพี่นี จะให้หมี่ช่วยอะไรบอกมาเลยค่ะ”“อืม...ถ้างั้นดีเลย พี่จะให้หมี่เข้าไปเช็คหนังสือในห้องเก็บเอกสารหลังห้องสมุด ส่วนข้างหน้านี่ให้แป้งเขาจัดการ เพราะในห้องนั้นมีหนังสือค้างอยู่หลายเล่ม ถ้าหมี่เข้าไปจัดให้พี่ก่อนพลาง ๆ คงไม่เป็นไรใช่ไหม”“ไม่เป็นไรค่ะ...เดี๋ยวหมี่จะเข้าไปเช็คหนังสือให้นะคะ”ว่าแล้วมัดหมี่ก็หันกลับไปหยิบกระเป๋าสะพาย

มัดหมี่อุทานกับตัวเองทั้งที่หล่อนเองก็รู้คำตอบหลังจากที่ภาวินแกะกระดุมเสื้อของแป้งร่ำถึงเม็ดสุดท้ายเขาก็แหวกสาบเสื้อของหล่อนออกทำให้ทั้งอาจารย์หนุ่มใหญ่และมัดหมี่ได้เห็นหน้าอกภูเขาไฟของเด็กสาวหน้าใสพร้อมกัน ภาวินถึงกับอุทานออกมาว่า“โอว...นมใหญ่เต็มมือดีจัง...อาส์...แบบนี้อาจารย์ชอบ...ซี๊ดดด”ขณะที่ภาวินกำลังตกตะลึงกับสองเต้าเขย่าหัวใจของลูกศิษย์สาวหน้าหวาน มัดหมี่เองก็ยืนมือสั่นขาสั่นเพราะนึกไม่ถึงว่าทั้งสองจะกล้าหาญกันขนาดนี้ หล่อนก็กลัวว่าเวลานั้นอาจมีใครเข้ามาแต่ก็แน่ใจอย่างเหลือเกินว่าคงไม่มีใครเข้ามาในนี้อย่างเด็ดขาด ในเมื่อกุญแจอยู่ที่แป้งร่ำ ร้ายนักนะแม่เพื่อนสาว...มัดหมี่นึกในใจ ต่อหน้าคนอื่นแป้งร่ำเป็นนักศึกษาสาวปีหนึ่งที่ไม่รู้ประสีประสาเรื่องผู้ชาย มัดหมี่ยังเคยได้ยินหล่อนพุดกับรัชนีวันก่อนเลยว่า“แฟนที่ไหนคะพี่นี...ไม่มี๊ ไม่มีค่ะ แป้งไม่เคยมีแฟนเลย เนี่ย ยังคิดเลยว่าทำไมไม่มีเพื่อนร่วมคณะเข้ามาจีบเลย สงสัยเป็นเพราะรู้ว่าพ่อกับแม่หวงก็เป็นได้นะคะ แป้งคงต้องเปิดใจและอธิบายให้คุณพ่อคุณแม่ฟังแล้วล่ะค่ะว่าแป้งน่ะ...ก็อยากมีแฟน”โถๆๆๆ....อิแม่คนดี แม่คุณคนงามทรามวัย นักศึกษาปี

ภาวินพูดเสียงขาด ๆ หายๆ คงเป็นเพราะอารมณ์เสียวที่กำลังทะยานขึ้นสูงจนตอนนี้ไม่ว่าแป้งร่ำอยากจะร้องขออะไรเขาก็ยอมทุกอย่าง อาจารย์หนุ่มใหญ่รีบถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออก ทำให้มัดหมี่หัวใจเต้นระทึกเมื่อได้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัด ทั้งนูนแน่นเหมือนนักกีฬาของภาวิน จากนั้นเขาก็ถอดกางเกงตัวเก่งออก เปลือยล่อนจ้อนและทำให้ยิ่งเห็นว่าเขาแข็งแรงและเย้ายวนไปทั้งตัว เรือนร่างของภาวินเหมือนนักกีฬา กล้ามเนื้อเป็นมัดแม้ไม่ใหญ่โตอย่างนักเล่นกล้ามแต่ก็ทำให้หัวใจเด็กสาวอย่างมัดหมี่หวั่นหวามและทำให้หล่อนเกิดอารมณ์มากขึ้นไปอีกแล้วเขาก็นอนราบลงบนพื้นโดยแป้งร่ำก็ถอดกระโปรงนักศึกษาของหล่อนออกก่อนจะขึ้นนั่งคร่อมกลางลำตัวของภาวิน ภาพที่เห็นคือเรือนร่างคอดเว้าเร้าใจของแป้งร่ำที่ทำเอามัดหมี่ก็ถึงกับหายใจขัด เพราะนับได้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนสุด ๆ หน้าสวยเหมือนตุ๊กตา ไหล่เล็ก นมใหญ่ คล้อยนิด ๆ แต่ก็ให้อารมณ์แซ่บเสียวถึงใจ เอวคอด สะโพกผาย ขาเรียวยาวนั้นแยกออกและชันเข่าขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มทำให้เห็นร่องหอยของหล่อนที่กาบแหวกออกจนเนื้อในสีแดงฉ่ำเยิ้มย้อยด้วยน้ำเสียวปลิ้นออกมาบทที่ 5 “แป้งร่ำ..

“โทษที...นี่เป็นห้องเก็บหนังสือเข้าใหม่ใช่ไหม...อะ...อ้าว!”ภาวินนั่นเอง เขาก็พูดชะงักค้างเมื่อเห็นนักศึกษาสาวปีหนึ่งนั่งอยู่ในห้องนั้นลำพัง มัดหมี่ตกใจจนต้องรีบลุกขึ้นและเอ่ยว่า“อาจารย์ภาวิน...อาจารย์มีอะไรให้หนูช่วยหรือเปล่าคะ?”“นี่คุณทำงานอยู่ห้องนี้หรอกหรือ...เราเพิ่งพบกันเมื่อวาน ชื่ออะไรแล้วนะ”“มัดหมี่ค่ะอาจารย์ หนูเคยบอกอาจารย์แล้วไงคะว่าหนูทำงานในห้องสมุดและอาจารย์ก็มาที่นี่บ่อย ๆ เพียงแต่หนูไม่ได้ทักทายอาจารย์ก็เท่านั้น”“อืม...ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ผมจะมาหาหนังสือพอดี แป้งร่ำ...เอ้อ...นักศึกษาที่ช่วยงานบรรณารักษ์ห้องสมุดบอกว่าให้ลองมาหาในนี้”“อาจารย์จะหาหนังสืออะไรเหรอคะ เดี๋ยวหนูช่วยหาค่ะ”มัดหมี่กกระวีกระวาดลุกขึ้นขณะที่ภาวินเดินเข้าไป ประตูห้องปิดลงและในห้องนั้นมีแสงจากดวงไฟดวงเดียวส่องสว่าง ถ้ามองจากภายนอกแล้วมันค่อนข้างมืดจนไม่เห็นด้วยซ้ำว่ามีคนอยู่ มันเป็นบรรยากาศที่มัดหมี่ชอบเพราะได้อยู่คนเดียวไม่ต้องวุ่นวายกับใครทั้งสิ้น และวันนี้ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อภาวินเข้ามาถึงในนี้ วันนี้เขายังคงเป็นอาจารย์หนุ่มใหญ่ที่หล่อดูดี สวมเสื้อเชิ้ตลายทางสีขาวผูกเนคไทด์สวม