“โอ๊ย! แย่จริง...ดันลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน เลยต้องกลับมาเอาอีก เดี๋ยวไม่ได้ถ่ายรูปงานเลี้ยงเก็บเอาไว้ เสียดาแย่”สายรุ้งบ่นกระปอดกระแปดมาตลอดทางกลับบ้านหลังบอกเกตุว่าหล่อนลืมโทรศัพท์เอาไว้และกลัวว่าจะไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองที่งานเลี้ยงเพื่อน หล่อนเดินกลับมาเพราะบ้านของเพื่อนที่จัดงานเลี้ยงอยู่ไม่ไกลจากบ้านของหล่อนซึ่งอยู่อีกซอย แม้ทางเข้าบ้านจะเปลี่ยวแต่สายรุ้งก็เดินกลับจนชินสายรุ้งเห็นบ้านเปิดไฟอยู่ก็คิดว่าแม่ของหล่อนคงจะกลับมาแล้วกระมัง พริ้ง ลูกพี่ลูกน้องของหล่อนคงหลับไปแล้ว แต่หล่อนรู้ว่าเขมนั้นชอบนอนดึก แม้เขมจะพึ่งเข้ามาอยู่ที่บ้านร่วมชายคาเดียวกับเด็กสาวได้ไม่นาน แต่หล่อนก็เห็นว่าเขาเป็นคนอัธยาศัยดีและหล่อนก็รู้สึกชินกับการที่ต้องมีพ่อเลี้ยงคนใหม่เพราะเห็นแก่ความสุขของแม่ที่ต้องอยู่อย่างเปลี่ยวเหงาหญิงสาวเปิดประตูบ้านอย่างเบามือเพราะเกรงว่าจะเป็นการรบกวนคนในบ้านแม้เป็นเวลาไม่ดึก หล่อนกะว่าจะรีบกลับมาเอาโทรศัพท์แล้วรีบกลับไปที่งานเลี้ยงเพราะเกตุเพื่อนสนิทคอยอยู่ สายรุ้งเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง ห้องนอนของหล่อนถึงก่อนห้องของแม่และพ่อเลี้ยงหนุ่ม แต่ก่อนที่หล่อนจะเปิดประตูก็ได้ยินเสีย
Read more