Todos os capítulos de Set อีโรติก เพื่อนเมีย: Capítulo 41 - Capítulo 50

ปรียาวดีไม่รู้ตัวว่า ตอนเธอขยับตัวไล่ความเมื่อยขบ ชายชุดเดรสแบบกระโปรงบานย่นขึ้นมาเหนือเข่า สูงขึ้นเรื่อยๆ เพราะเธอนำมือมาเกาข้างขาอ่อน พอเขาเห็นความขาวเนียน บวกกับหน้าตาสะสวยของเธอ อีกทั้งไม่ได้แตะต้องร่างเล็กมานานเกือบยี่สิบวัน เห็นภาพนี้แล้ว ใจไม่ดีเอาเสียเลย ร้อนรุ่ม ไฟเสน่หาลุกโชนมือใหญ่ข้างซ้ายถอยห่างพวงมาลัยรถ มาวางตรงขาสวย ลูบไปมาเบาๆ บีบหนักมือ ก่อนเลื่อนมือไปจับของสงวนสาวหลบซ่อนตัวในกางเกงชั้นใน แต่ไม่ใช่อุปสรรคในการจับต้อง เขาเคล้นคลึงเนื้อนูนอวบ ขยำมันมือมาก ไม่นานนักเขาสอดมือเข้าไปในขอบแพนตี้น้อย เพื่อสัมผัสเนื้อสาวแบบไม่มีอะไรกั้น ขณะนั้นเขาจอดรถ หยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดประตูรั้วบ้านหลังหนึ่ง เมื่อมันเปิดออก เขารีบขับรถเข้าไปจอดในบ้านทันทีลำดับต่อไปที่เด่นภูมิทำคือ เปิดประทุนรถ ขยับเบาะที่เธอนั่งไปจนสุด เพื่อให้พื้นที่ตรงที่วางเท้าด้านเธอกว้างมากพอ ให้เขาขยับตัวไปนั่งคุกเข่าตรงช่องนั้น เพื่อความสะดวกเขาเปิดประตูรถฝั่งเธอด้วย คราวนี้เด่นภูมิทำอะไรได้สมใจเสียที“อ๊า...” ร่างกายปรียาวดีเคลือบความร้อน เธอร้อนแปลกๆ ทั้งที่จำได้ว่า นั่งอยู่ในรถยนต์ที่แอร์ทำงานเต็มประสิทธิภาพ แล

“พี่ภูมิใจเย็นๆ นะคะ ฟังเอ๋ก่อน” เธอกอดสามีอย่างเอาใจ “พี่ขมิ้นไม่สบายค่ะเป็นหวัด เอ๋เลยให้พี่ขมิ้นไปพัก ถ้าให้พี่ขมิ้นดูแลเอ๋ มีหวังเอ๋ได้ติดไข้พี่ขมิ้น หรือว่าพี่ภูมิอยากให้เอ๋เป็นไข้คะ” เด่นภูมิชะงักไป มองหน้าเมียรัก ยิ้มแห้ง “ที่พี่โวยวาย เพราะพี่เป็นห่วงเอ๋ ตามประสาคนรักเมียหลงเมียน่ะ” เด่นภูมิตอบเสียงเบา หอมแก้มคนตั้งครรภ์ “พี่ว่า พี่จะทำลิฟต์ดีกว่า เวลาเอ๋ขึ้นลงจะได้สะดวก ไม่เหนื่อย เผื่อให้ยายกับพ่อและแม่ใช้ด้วย” “ค่ะ ตามใจพี่ภูมิค่ะ” ปรียาวดีไม่ขัด อาจเพราะหากอะไรที่เขาคิดทำเพื่อเธอกับครอบครัว ใครขัดได้เสียที่ไหน “วันนี้เอ๋ตั้งใจทำต้มยำทะเล กับปลานิลทอดกระเทียมให้กินนะคะ พี่เบิร์ดกับพี่โนชบอกว่าจะมากินข้าวด้วยค่ะ” “ให้คนอื่นทำดีมั้ย พี่ไม่อยากให้เอ๋เหนื่อย ยืนนานเมื่อยเดี๋ยวปวดขา” “ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่าออกกำลังกายไงคะพี่ภูมิ” “เดินไปเดินมาก็ออกกำลังกายเหมือนกัน ทำกับข้าวร้อนจะตายไป พี่ไม่อยากให้เอ๋เหนื่อย” “ร้อนที่ไหนคะ พี่ภูมิติดแอร์ให้ตัวเบ้อเริ่ม แถมติดเครื่องดูดคว

ที่ชุลีพยายามให้ลูกชายมีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝาก็เพราะหล่อนกลัวว่าเขาจะไม่เอาเมีย เพราะที่ผ่านมาอัคคีไม่เคยแสดงออกเลยว่าชอบผู้หญิงคนไหน หล่อนไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร กลัวว่าจะไปชอบคนไม่ดี กลัวสารพัดว่าจะโดนผู้หญิงหลอกเพราะลูกชายของหล่อนเป็นคนเรียบร้อยแม้จะหัวดื้อเอาการ กลัวว่าเขาจะไม่ชอบผู้หญิงและนี่คือเหตุผลสำคัญที่หล่อนอยากให้เขาได้ตกลงปลงใจกับลูกสาวของเพื่อนสนิท เพราะหล่อนรักและเอ็นดูลดาเหมือนลูกตัวเอง เห็นหล่อนมาแต่เด็กและรู้นิสัยว่าเด็กคนนี้เป็นอย่างไร ถึงจะขลุกขลักบ้างแต่หล่อนก็อยากให้ลูกชายยอมรับ“แล้วจะให้ผมไปรับเด็กคนนั้นที่ไหนล่ะครับแม่”อัคคีถามอย่างขัดใจและอย่างมิได้ทำให้ชุลียิ้มออก“ไปรับลดาที่โรงเรียนติวภาษา เขาไปติวภาษาไว้เผื่อไปเรียนนอก”“ถ้ารู้ว่าจะไปเรียนก็ไม่เห็นต้องให้มาแต่งงานกับผม ไปเรียนต่อซะก็เสร็จเรื่อง เด็กอายุเท่านี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการเรียน”“แกอย่าบ่นมากได้ไหม เอาอย่างนี้ดีกว่านะ ถ้าแกไปรับหนูลดาลองพาเขาไปทานอาหารแล้วลองพูดคุยกัน ถ้ารับไม่ไหวจริง ๆ ก็ค่อยบอกแม่”“บอกล่วงหน้าเลยก็ได้ครับว่าจะเป็นยังไง ยังไงซะผมก็รับไม่ไหวหรอก ยังเด็กขนาดนั้น ให้เรียนต่อน่ะเหมาะส

หล่อนตอบรับแล้วรีบเดินอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างคนขับ จังหวะนั้นอัคคีเหลือบมองตามและเห็นเรือนร่างของเด็กสาวที่แม่เขาพยายามจับคู่ให้เป็นว่าที่เจ้าสาวของเขา ลดาบอบบางแต่หน้าอกของหล่อนใหญ่เกินตัว ชุดกระโปรงทำให้เห็นทรวดทรงของเด็กสาววัยกระเตาะชัดเจน ทั้งเอวคอดและสะโพกของหล่อนผาย เมื่อปิดประตูรถหล่อนจึงหันมายิ้มกับเขา“พี่เอมารอนานหรือยังล่ะคะ ลดาต้องขอโทษด้วยค่ะเพราะเมื่อกี๊ติดคุยกับครูติววิชาอยู่”“ก็ไม่นานเท่าไหร่ สักห้านาทีเห็นจะได้ แล้วนี่ติววิชาอะไรเหรอ?”“วิชาภาษาอังกฤษค่ะ ที่นี่สอนหลายภาษา ลดามาติวทั้งญี่ปุ่น เกาหลี”“ติวเยอะจังเลย จะไปเรียนต่างประเทศอย่างนั้นเหรอ?”“ก็มีแพลนนะคะ แต่ยังไม่แน่ใจ...แล้วพี่เอล่ะคะ กลับมาจากต่างประเทศเมื่อไหร่คะเนี่ย”“พี่กลับมาไม่ถึงสัปดาห์ ยังไม่ได้ไปเริ่มงานด้วยซ้ำ”“วันนี้พี่เอว่างสินะคะ ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์มารับลดา”ถ้าแม่เขาไม่ใช้ให้มาเขาก็ไม่อยากมา...นั่นเป็นความคิดในตอนแรกก่อนมาถึงและเห็นหน้าเด็กสาวสิบแปดที่รอยยิ้มของหล่อนละลายความตั้งใจตอนแรกของเขาไปจนหมด อัคคีคิดว่าถ้าเจอหน้าจะบึ้งใส่ จะทำให้หล่อนรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระที่เขาต

“เมืองนอกน่ะไม่เหมือนบ้านเราหรอกนะ คนที่โน่นเขาก็มีวัฒนธรรมเรื่องแบบนี้ต่างไปจากคนไทย แต่พี่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก พวกวัยรุ่นจีบกันแต่หน้าตาอย่างพี่คงไม่เข้าแก๊ปกับพวกแหม่มละกระมังเลยยังไม่มีใครมาชอบ...อ้าว...เอ๊ะ!”“อะไรเหรอคะพี่แจ็ค?”ลดาถามขึ้นเมื่อได้ยินอัคคีน้ำเสียงไม่ค่อยดีขณะที่เขาเริ่มชะลอความเร็วรถ“ทำไมจู่ ๆ เครื่องยนต์มันเร่งไม่ขึ้นล่ะ...ความเร็วลดลงแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเลย”เขาบ่นและพยายามกระตุกเกียร์พร้อมเหยียบคันเร่งหลายครั้งแต่ดูเหมือนรถจะชะลอลงเองอัตโนมัติ ลดามองเขาด้วยความหวั่นใจ เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย ฝนก็ตก รถดันมาเสียกลางทางขณะที่ท้องฟ้ามืดดำไปหมดแล้ว“ลดา...พี่คงต้องจอดรถข้างทางก่อนนะ ไม่ต้องกังวลหรอก เดี๋ยวพี่จะลงไปดูเครื่องยนต์ว่ามีปัญหาอะไร”อัคคีหันมาบอกพร้อมทั้งหักพวงมาลัยรถที่แล่นช้าลง พยายามประคองให้รถแล่นเข้าไปจอดข้างทางแต่บริเวณนั้นเป็นป่าละเมาะและมีแสงไฟรำไรส่องสว่างมาจากเสาไฟฟ้าที่ห่างออกไป กระทั่งรถไปจอดใต้ต้นไม้ใกล้แม่น้ำและเป็นเวลาที่ลดาเห็นว่าฝนเริ่มซาพอดีเช่นกัน อัคคีลดกระจกหน้าต่างรถลงและยื่นมือออกไปด้านนอก“ฝนหยุดพอดี...โชคดีจริง ๆ ลดา เดี๋ยวพี่จะ