LOGINShare
โอมหลงกู เลียกู 4
publish date:
2026-03-17 16:01:21โอมหลงกู เลียกู 4
“อีบ่าวอย่างมึง อยากได้คุณพี่เป็นผัวจนตัวสั่น ไม่เจียมตัวสะเออะทัดเทียมกู เทียมพี่สร้อยลูกพระยา อย่างมึงได้เป็นเมียของบ่าวชายด้วยกันในเรือนก็ดีถมถืดแล้ว กูจักเอาไม้ทิ่มมึงจนรูมึงไม่อาจรับใช้ได้ จากนั้นกูจักหาบ่าวชายให้มึง อ้อ กูนึกได้แล้ว ไอ้จ้อนไง มันอยากเมียมานานแต่ไม่มีใครเอามัน กูจักยกมึงให้มัน”
อีเดือนเบิกตากว้าง ไอ้จ้อนแก่คราวพ่อใกล้ลงโลง ทั้งมีเมียอยู่แล้ว แต่ที่น่ากลัวว่าคือไม้ในมือของคุณพลับพลึง
“หยุดนะ หยุด!!”
พลับพลึงกำลังเงื้อมมือขึ้นเพื่อทิ่มไม้ พลันได้ยินเสียงห้าม เอี้ยวหน้าไปมองเห็นคุณสร้อยฟ้าหน้าตื่นวิ่งขึ้นเรือนมา
“คุณพี่ห้ามพลับพลึงไม่ได้หรอกค่ะ อย่างมันอีบ่าวนี่ มันต้องเจอดี!!”
สร้อยฟ้ารีบคว้ามือพลับพลึงมองหน้าที่เคยสวยบัดนี้บิดเบี้ยวเพราะโมหะ
“อีพวกมึงยืนห่าอะไร รีบมาจับคุณพลับพลึง และเอาอีบ่าวพวกนี้ไปเฆี่ยนสักสามสิบไม้”
บ่าวหญิงร่างบึกบึนวิ่งกรูเข้ามาช่วยจับคุณพลับพลึงไว้ และกระชากร่างอีช้อยกับบ่าวอีกคนออกลากลงเรือนไปทันที
“ช่วยบ่าวด้วยเจ้าค่ะ ช่วยอีช้อยด้วย”
ตุบ!!
สร้อยฟ้ากระชากไม้ออกจากมือพลับพลึงโยนลงพื้น หางตาเห็นอีเดือนตะเกียกตะกายลุกขึ้นคว้าผ้าผ่อนคลุมกาย เพียงแค่เห็นเล็กน้อยตัวสร้อยฟ้ายังตื่นตะลึง อีบ่าวเด็กมันสวยสดจนน่าหวาดกลัว
“เป็นเช่นไรคุณพี่ อีเดือนมันสวยใช่หรือไม่ ถ้าเราไม่ทำมันเสียเดี๋ยวนี้ มันจะกลายเป็นเสี้ยนตำ เป็นเมียบ่าวเทียมฐานะคนอย่างเรา”
“ไม่ได้น้องพลับพลึง หากทำเยี่ยงนั้น คุณพี่อาจโกรธจัดจนลงโทษเราได้”
สร้อยฟ้านึกใบหน้าเหม่อลอยยามมองอีเดือนสองสามวันที่ผ่านมา ยามมันขึ้นเรือนยกสำรับ ดูราวกับว่าต้องการร่วมเสพสังวาสกับมันเสียเหลือทน ถ้าขืนทำให้มันมีอันเป็นไปเสียก่อน เกรงว่าคุณพี่จักโกรธจัด
“แล้วอย่างไร โกรธแล้วอย่างไร อย่างมากก็สั่งเฆี่ยน น้องยอมโดนเฆี่ยน”
สร้อยฟ้านิ่งฟังแล้วหันไปหาอีเดือนสวมใส่ผ้าผ่อนแล้วแม้ไม่เรียบร้อยนัก
“อีเดือน มึงลงจากเรือนไป แล้วอย่าออกมาเดินเผ่นผ่าน จงอยู่แต่เรือน มะเรื่องจึงขึ้นไปรับใช้ยังเรือนเล็กด้านหลัง”
“เจ้าค่ะ”
อีเดือนรีบรุดคลานเข่าโดยไวไปยังบันไดวิ่งหายไปทันใด
“น้องพลับพลึงควรใจเย็นเสียหน่อย เชื่อพี่เถิด ตอนนี้คุณพี่ดูราวหลงใหลมันยิ่งนัก หากทำอันใดมันไปมีแต่ร้ายกับร้าย รอให้ทุกอย่างสร่างซา เราค่อยจัดการมัน”
“แต่คุณพี่!”
“มันเป็นแค่บ่าว จักคณนามือกระไรมากมาย น้องใจเย็นรอท่าอยู่เรือน พี่จักไม่ทำให้พวกเราเดือดร้อนเป็นแน่”
พลับพลึงเอี้ยวหน้ามองสร้อยฟ้า ลูกพระยาไชยศักดิ์ ใบหน้าหวานคมยิ้มนิ่งคล้ายปลอบใจ แต่ดวงตาแข็งกร้าวเอาจริง จึงค่อยคลายใจวางเดิมพันไว้ที่สร้อยฟ้าเพียงคนเดียว
“ว่ากระไรนะ”
ไอ้มาดคุกเข่าลงแทบเท้าเมื่อขุนเดชตะคอกดัง
“ยามเที่ยงคุณพลับพลึงเรียกหาอีเดือนขอรับ ลือกันว่ามีเรื่องมีราวถึงขนาดอีเดือนร้องไห้ แก้ผ้าแก้ผ่อนลงจากเรือนไป”
ขุนเดชนิ่วหน้าจ้องไปทางด้านหลังท้ายสวน อาณาบริเวณของเรือนขุนเดชกว้างใหญ่มากนักจนตัวเขาเองไม่อาจเดินได้ทั่ว เกิดเรื่องร้ายแรงเพียงนี้เขาเองยังไม่รู้เรื่อง
“แล้วอีเดือนเป็นกระไรหรือไม่”
“ไม่ขอรับ มีบ่าววิ่งไปแจ้งแก่นายหญิงสร้อยฟ้าเสียก่อน เลยไปช่วยได้ทันขอรับ”
ขุนเดชค่อยผ่อนลมหายใจโล่งอกแล้วจึงยกน้ำจัณฑ์ดื่มต่อ ยามไม่ได้มีศึกอันใด ตัวเขาย่อมอยู่บ้านว่างการงาน มีเพียงฝึกซ้อมช่วงเช้า
“เอ็งไปแจ้งอีขันว่าให้แจ้งแม่สร้อยฟ้า ให้อีเดือนขึ้นรับใช้คืนนี้เลย”
“ขอรับ”
ไอ้มาดรีบลุกขึ้นเดินลงจากเรือนเล็กที่ขุนเดชสร้างแยกไว้เพื่อนั่งทำงาน ทั้งยังไว้ผ่อนคลายหนีบรรดาเมียคนอื่นปลีกวิเวกตามลำพัง
ใจมันยังคิดว่าถ้ามันได้ตกแต่งผูกข้อมือจักขอมีเมียเดียวเป็นพอ ขืนหลายเมียแล้วเป็นแบบขุนเดช เขาคงกลุ้มใจตายวันละหลายเวลา
“อีเดือน อีเดือน แย่แล้ว!!”
“ว่าไงจ้ะแม่”
อีเดือนโผล่หน้าออกมาจากเรือนนอนของบ่าว เรือนหลังเล็กนอนกันหลายคนนัก เห็นสีหน้าแม่คล้ายตกใจสิ่งหน้าตื่นขึ้นมา
“ขุนเดชเรียกมึงคืนนี้”
“แล้ว แล้ว!!”
“มึง ห่อสมุนไพร เร็ว ๆ จักไม่ทันการ”
สองแม่ลูกวุ่นวายหาห่อสมุนไพรที่พ่อครูเสือให้มาแล้วตรงไปยังครัวด้านหลัง
“ไม่ได้!”
จู่ ๆ อีคล้ายก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง
“ทำไมจ๊ะแม่ ถ้าช้าจักไม่ทันการเอา มาจุดฟืนสิแม่”
“กงนี้ไม่ได้ จักมีคนเห็น เข้าไปในห้อง”
อีเดือนคว้าเตาดินเผาเล็กพร้อมหม้อหอบเข้าห้องโดยมีอีคล้ายหอบฟืนตามเข้าไป
“มึงจุดไฟ กูเทยาลงหม้อ”
อีเดือนมือสั่นจุดไฟใช้พัด ๆ ถ่านกระทั่งไฟเริ่มติด
“แม่ ได้แล้ว”
อีคล้ายยกหม้อขึ้นวางรอกระทั่งเริ่มมีควัน
“มึงขึ้นไปคร่อมเร็ว”
อีเดือนขึ้นยืนถ่างขาคร่อมบนเตาให้ควันอบเข้าไปด้านในผ้านุ่ง ความร้อนพวยพุ่งจนอีเดือนเริ่มทนไม่ได้
“แม่มันร้อน อบนานไหม”
“ก็จนกว่าน้ำมันออก”
“น้ำอะไรล่ะแม่ ถ้าเหงื่อก็ออกแล้ว”
“ไม่ ต้องเป็นน้ำจากรูมึง”
“แล้วจักรู้ได้เยี่ยงไร”
“มึงรออีกเดี๋ยวแล้วลองเอามือป้ายดู”
ความร้อนพุ่งขึ้นสูงใส่ผ้านุ่ง อีเดือนร้อนจัดจนเหงื่อท่วมทั้งกายแต่ทำอย่างไรน้ำก็ไม่ออกจากรู ฟืนเริ่มมอดลงอีคล้ายเติมฟืนอีกจนร้อนจัด
“แม่ มันร้อน ร้อน ทนไม่ไหวแล้ว”
“มึงต้องทน”
อีเดือนกำลังก้าวขาลงจากตาพลันได้ยินเสียงตะโกนมาจากทางหน้าเรือน
“อีเดือน อีคล้าย อีเดือน คุณท่านเรียกหาแล้วมึง”
อีคล้ายมองท้องฟ้านี่ยังไม่ทันพลบค่ำเลย ขุนเดชไยจึงเรียกหาแล้ว
“เออ ๆ รอกระเดี๋ยว”
“อีเดือน มึงลองป้ายรู น้ำออกยัง”
อีเดือนล้วงมือเข้าไปป้ายยังซอกหลืบ แต่เด็กสาวไม่เข้าใจว่ามันคือน้ำอะไรจึงพยักหน้า
“ออกแล้วจ๊ะ”
“เอานี่”
อีคล้ายส่งขวดเล็กให้ซึ่งอีเดือนแปลกใจว่าแม่เตรียมไว้ตั้งแต่กะเมื่อใด อีเดือนรับมาแล้วส่งเข้าใส่ผ้านุ่ง
อีคล้ายมองน้ำในขวดดูแปลกประหลาด มีไม่มากนักสีใส ไร้กลิ่น
“มันใช่หรือเปล่าอีเดือน”
“ใช่สิ มันมีน้ำเดียว”
อีเดือนบอกหนักแน่นคว้าขวดมาจากมือแม่แล้วเดินออกจากห้องไป
“กำลังไปจ้า”
อีคล้ายมองตามยังไม่คลายใจ
Latest chapter
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 10
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 10เธอนั่งลงคุกเข่า จับท่อนลำเปียกน้ำไว้ทั้งสองมือ ชักสาวช้า ๆ“เจ้า…”เขาครางในลำคอ ดวงตาแดงก่ำด้วยความกระสัน คำแก้วเริ่มเลียปลายหัวใหญ่ทำให้เขาซ่านไปทั้งกายคำแก้วก้มหน้าให้ริมฝีปากหวานสัมผัสปลายหัว “อืม…” เธอครางขณะที่ลิ้นตวัดไปรอบหัวลำ รสชาติเค็มปนน้ำหวานของจันทร์ฉายทำให้เธอน้ำตาคลอ แต่ความรักที่มีต่อเขาทำให้เธอเลียต่อไป“อ๊า… คำแก้ว…”เขาจับศีรษะของเธอแน่น มองร่างเล็กด้านล่าง ร่างเขาสั่นเมื่อลิ้นของเธอเลื่อนไปตามความยาวของท่อนลำ เธออมแท่งเนื้อเข้าไปในปาก มือชักไปมาพร้อมกับการดูดกลืนใบหน้าเธอแดงก่ำด้วยความอับอายและความเสียวซ่าน เขาจับศีรษะเธอแน่น แล้วดันตัวเองเข้าไปจนร่างของคำแก้วกระแทกต้นไม้มือกร้านเท้าต้นไม้ด้านหน้า อีกมือจับหัวคำแก้วแล้วเป็นฝ่ายโยกใส่ เขาดันทุกอย่างให้คำแก้วรับไป จนศีรษะเธอกระทบลำต้น แต่เขายังไม่หยุด ความซ่านพุ่งสูงถึงขีดสุด“คำแก้ว ข้าจะแตก”ตาเขามองปากเล็กที่ถูกลำเนื้ออัดเข
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 9
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 9เขาดึงร่างสาวเมืองกรุงขึ้นสวมกอดแล้วทั้งคู่ก็จูบปากกัน ลิ้นแลกน้ำในโพรงปาก ทั้งดูดดุน จนซ่านกันทั้งฝ่าย เสียงครางเบา ๆ เล็ดลอดในลำคอมือกร้านขยำหน้าอกอวบอิ่มและเขี่ยหัวสีอ่อนก่อนจะบีบจนจันทร์ฉายสะดุ้ง“อืม” เธอครางกระเส่า จับศีรษะนายทหารยามเขาโน้มลงเข้าหาอกอวบแล้วใช้ลิ้นตวัดเลียหัวนมป้านใหญ่ลิ้นสากเขาตวัดไปมา เลียจนทั่วทั้งลูกกลม มือเคล้นอีกข้างหนักหน่วงราวคนตายอดตายอยากเธอเผยรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้า ปล่อยให้เลียกินอย่างพอใจเขาเอนตัวทาบทับเธอให้นอนลงบนเตียงก่อนจะเลื่อนปากลงไปตามหน้าท้องเรียบ มือเขาแหวกขาเธอออก ก่อนจะตามด้วยปากอุ่นร้อน สายตาคมเข้มจับจ้องกลีบอูมเปียกชุ่ม“จันทร์หอม...”เขากระเส่า มองกลีบอูมถูกเขาแหกออกจนเห็นเม็ดเล็ก ๆ ตรงกลาง สีชมพูและกำลังสั่นระริก เขาเผยลิ้นยาวเลียเบา ๆ“อื้อ” เธอเด้งตัวครางในลำคอลิ้นเขาปาดตวัดขึ้นไปตามกลีบนั้น รสชาติน้ำรักทำให้เขาพลุ่งพล่าน ท่อนเนื้อแข็งโด่จนเจ็บ“อ๊า พี่”ร่าง
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 8
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 8สรายุทธเรียกเธอดังสุดเสียง ร่างเขาสั่นสะท้านเมื่อถึงจุดสุดยอด มือบีบปลายหัวยามน้ำขาวกลิ่นคาวพุ่งออกมาจากท่อนลำใหญ่เขาสะบัดหยดลงบนหน้าท้องเป็นสาย หล่นลงหน้าอก และริมฝีปากคำแก้วที่อ้ารอ รอยยิ้มยั่วเย้าและกลิ่นความสาวพาให้ทุกอย่างมึนเมา เขาซ่านจนเกือบทรุดตัวเธอลูบน้ำรักบนเรือนร่าง ละเลงให้เขาเห็นว่าเธอรักและต้องการมันขนาดไหน กวาดน้ำด้วยนิ้วเอาเข้าปาก มองเขาที่ยังหอบหายใจ มองเธอด้วยดวงตาหรี่ปรือ“อ้าย ข้ามีความสุขที่สุด”สรายุทธทรุดตัวลงนั่ง มองรอยยิ้มยั่วและเรือนร่างที่เขาไม่ต้านทาน“ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าเจ็บ”“ข้าบ่เสียใจ” เธอแตะมือบนใบหน้าเขา ไล้เบา ๆ สัมผัสกรามแกร่งสวบสาบ!ทั้งสองคนสะดุ้งเฮือก ความสงบถูกขัดจังหวะเมื่อเสียงฝีเท้าดังมาจากทางป่าใกล้ ๆ“นายพลสรายุทธ! นายพลสรายุทธ”สรายุทธหน้าเสียเมื่อจำเสียงได้ คือคำรับใช้ที่จันทร์ฉายส่งมา เขายังไม่ทันได้บอกเรื่องนี้กับคำแก้ว เห็นสีหน้าของเธอแล้วรู้สึกผิ
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 7
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 7คำแก้วใช้สำเนียงเหนือไพเราะ หวานใส เธอกวักมือเรียกเขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ตาคู่นั้นจ้องเขาด้วยความยั่วยวนสรายุทธรู้สึกเหมือนถูกมนต์สะกด ฝีเท้าของเขาเดินเข้าไปหาเธอโดยไม่รู้ตัว“เจ้า…” เสียงเขาแตกพร่า เขาผลัดชุดทหารสีเข้มออกอย่างรวดเร็ว วางไว้ข้างโขดหิน ร่างกำยำของนายพลหนุ่มเปลือยเปล่า ท่อนลำใหญ่และยาวแข็งชูชันด้วยตัณหาสรายุทธก้าวลงไปในน้ำ ฝ่ามือหยาบกร้านดึงร่างของคำแก้วเข้ามากอดแน่น กลิ่นหอมของผิวเนียนปนกลิ่นสายน้ำทำให้นายพลหนุ่มยิ่งคลั่งไคล้“เจ้าสวยนัก”เขาก้มลงจูบปากของเธออย่างดุดัน ริมฝีปากของเขาดูดกลืนปากเธอ แย้มปากออกสอดลิ้นเรียวเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นของเธอ คำแก้วมีรสชาติหวาน น้ำลายเราหลอมเข้าหากันเกิดเสียงคำแก้วครางในลำคอเมื่อเขาดูดปากของเธอแรงขึ้น ร่างของเธอสั่นสะท้านสรายุทธดึงเธอออกจากสายน้ำ เดินไปที่โขดหินเรียบข้างน้ำตก มือใหญ่เขากดร่างคำแก้วลงบนโขดหิน ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความหิวกระหาย“คำแก้ว เป็นของข้านะ” เ
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 6
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 6ทั้งคู่จมดิ่งในความเสียวซ่าน แม้จะไม่ได้สัมผัสกายกัน แต่สายตาและความปรารถนาของทั้งคู่เชื่อมโยงกันราวมีสะพานล่องลอยในอากาศคำแก้วนอนหอบหายใจบนเตียง ใจของเธอเต็มไปด้วยความสุข“อ้าย… เจ้ารู้บ่ว่าข้าทำเพื่อเจ้า” เธอลูบผิวของตัวเองเบาๆสรายุทธยังหายใจหนัก ความรู้สึกผิดต่อจันทร์ฉายกลับมาอีกแล้วหลังจากที่หลั่งน้ำกระสันต์ออกไป แต่ความรักที่มีต่อคำแก้วนั้นยิ่งลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆเขาจะทำเช่นไรดี เลือกใครดียามเช้ามาเยือนได้สักพักแล้ว แต่ร่างบางคำแก้วยังนอนหอบหายใจบนเตียง ผ้าซิ่นเปื้อนรอยน้ำรักจากเมื่อคืนถูกทิ้งกองอยู่ที่พื้นใจของคำแก้วเต็มไปด้วยความสุขปนความกลัวหลังจากถึงจุดสุดยอดพร้อมกับสรายุทธในค่ำคืนที่ผ่านมา“อ้าย… ”เธอเปิดตาออกช้า ๆ มองไปที่ระเบียงที่ยังเปิดกว้าง ภาพของเงาสรายุทธที่หน้าต่างฝั่งตรงข้ามยังชัดเจนในความทรงจำ“แก้ว!”คำแก้วผวาเฮือกคว้าผ้าห่มปิดกาย มองแม่เดินเข้ามาในห้องนอน หน้าแม่ตกใจเล็กน้อยเมื
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 5
เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 5ตกกลางคืนอันเงียบสงบในเมืองเชียงใหม่ แสงตะเกียงน้ำมันในห้องนอนคำแก้วยังส่องสว่างประตูระเบียงห้องนอนถูกเปิดกว้าง ปล่อยให้ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเข้ามา ดอกเอื้องยังส่งกลิ่นหอมรัญจวนในอากาศคำแก้วนอนอยู่บนเตียง ผ้าซิ่นสีน้ำเงินปักลายที่สวมใส่มาตลอดวันถูกผลัดออกอย่างช้า ๆ วางพาดไว้ที่พนักเตียง ผ้ารัดอกถูกดึงให้หลุดลุ่ย เผยให้เห็นร่างบางที่สั่นเทาด้วยความปรารถนาใจของคำแก้วเต็มไปด้วยความคิดถึง หลังจากเหตุการณ์ที่ลำธารเมื่อตอนเย็น ทำให้ความสัมพันธ์ยิ่งลึกซึ้งขึ้นแต่การที่เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธออย่างเปิดเผย เขาไม่กล้าที่จะเลือกเธอ ทำให้คำแก้วรู้สึกว่างเปล่า“อ้าย…”เธอกระซิบกระเส่า ดวงตาปิดลงช้า ๆ ภาพสรายุทธในชุดทหาร ใบหน้าคมคาย ดวงตาร้อนรุ่ม วนเวียนอยู่ในหัวของเธอความร้อนรุ่มในกายคำแก้วเริ่มทวีขึ้นเมื่อเธอนึกถึงสัมผัสของเขา ความรู้สึกที่เขาเคยมอบให้ทำให้เธอไม่อาจทนต่อไปได้คำแก้วดึงปิ่นออกจากมวยผม ปล่อยผมยาวลง มือเลื่อนไปตามต้นคอเนียนนุ่ม ลงมาที่หน้าอกเต่งตึง นิ้วเรีย
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย โอมหลงกู เลียกู 5
โอมหลงกู เลียกู 5ขุนเดชนั่งขอบเตียงรออย่างกระสับกระส่ายจนตัวเองยังรู้สึกผิดสังเกต เข่าทั้งสองข้างเขย่าเสมือนไม่อาจรั้งรอได้ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองไม่ใช่คนมักมากถึงจักมีหลายเมีย เมียแต่ละคนล้วนตกแต่งผูกข้อมือเพราะจำต้องอาศัยบุญมารมีของครอบครัวหญิงสาวทั้งสิ้นมือยังถือถ้วยน้ำจัณฑ์ยกดื่มเป็นระยะ จนกลิ่น
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย โอมหลงกู เลียกู 3
โอมหลงกู เลียกู 3“ลูกสวาด มึงฟังกูให้ดี จำให้มั่น กูเจาะรูไว้แล้ว ข้างในมีตะไคร่สีมาจากอุโบสถวัดช้างไห้ ให้มึงขัดขี้ไคลมึงใส่เข้าไปด้านในอุดด้วยขี้ผึ้ง จากนั้นมึงกลืนลงท้อง พอวันพรุ่งเมื่อมึงขี้จงนำมันออกมาจากกองแล้วล้างให้สะอาด นำไปเผาไฟจนมันดำเป็นถ่านบดให้ละเอียดแล้วนำไปเสกตามนี้ ‘โอมจิตคิดถึงล
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย โอมหลงกู เลียกู 2
โอมหลงกู เลียกู 2ดวงตาแข็งกร้าวดูติดตรึงเด็กอย่างอีเดือนมากนัก น่ากลัวจนอีเดือนต้องหลบตา ผิวขาวผอมเกร็ง อายุราวสี่สิบแต่พอมีโครงหน้าเหลี่ยมหล่อเหลา เครายาวเลยปลายทาง ลูกประคำสีดำห้อยอยู่ที่คอ สักลายพร้อยทั่วร่าง“มึงนั่งดี ๆ เงยหน้าขึ้นมา”แม่คล้ายกระทุ้งข้อศอกใส่ลูกสาวอย่างแรงจนเดือนต้องจำเงยหน้
รวมเรื่องสั้นฟิน (4) แซ่บพีเรียดไทย เรื่องที่ 1 โอมหลงกู เลียกู 1
รวมเรื่องสั้นพีเรียดไทยรสแซ่บ 12 เรื่อง 12 รสชาติสุดร้อนเร้า เหมาะกับสายดิบกระแทกเนื้อหา NC เข้มข้น ร้อนฉ่า สำหรับ 20+ เท่านั้น ห้ามใจอ่อน ห้ามพลาด!เรื่องที่ 1 โอมหลงกู เลียกูเรื่องที่ 2 โอม เลียกูหลงกู 2เรื่องที่ 3 เรือนสวาทคุณหลวง เรื่องที่ 4 เมียโจร เรื่องที่ 5 สาปราคะ เรืองที่ 6 บาปสวา
