All Chapters of เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!: Chapter 11 - Chapter 20

..“...อืมนั่นสิอาหารที่หมอนี่ทำก็อร่อยกว่าแม่ทำอีกนะพ่อ ผมก็ตะหงิดอยู่ว่าทำไมพ่อแม่มาทำความสะอาดบ้านให้ มาทำอาหารให้บ่อยๆ โดยไม่โดนฟาดกะบาลปลุกมาด่าที่ไหนได้” คนหัวฟูถูกตะล่อมจนมึนไปหมดแต่แอบเห็นด้วยเพราะสบายขึ้นเหมือนได้เมียเป็นแม่ศรีเรือน“ใช่ไหมล่ะ อายุเท่าแกแต่มีบริษัทเป็นของตัวเองเลยนะพึ่งพาได้สุดๆ ตอนนี้เป็นแค่สตาร์ทอัพแต่ต่อไปต้องขยายใหญ่โตแน่นอน ท่าทางก็เรียบร้อยใจเย็นเหมาะกับคนอย่างแกสุดๆ แล้วฝันดีเอ้ย ไม่เสียแรงที่แม่แกไปบนขอแฟนให้แกเช้าเย็น ได้ของคุณภาพดีแบบนี้ต้องรีบไปแก้บนซะแล้วเดี๋ยวสิ่งศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนใจ” “ห่ะ? ได้เหรอ?” ...“พ่อมานะไหนๆ บ้านเราน่ะอยู่ไกลจากที่นี่ไหม?” เมื่อร่ายมนต์ใส่คนลูกให้สงบลงได้ก็หันมาพูดกับคนตัวโตที่ยังคงนั่งพับเพียบหลังตรงคุยกับผู้ใหญ่ด้วยท่าทางสงบนิ่งไม่ขยับยุกยิกเหมือนลูกตัวเอง“ไกลนิดหนึ่งครับคุณลุงแต่ใกล้กับบริษัทและโรงพยาบาลที่คุณย่าอยู่” มานะเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มฉะฉานน่าเชื่อถือและน่าฟังสมกับเป็นเจ้าของบริษัททำเอาคนสูงวัยพากันเอ็นดูในความมีมารยาทนี้“ลุงเลิงอะไรล่ะคนกันเองทั้งนั้นเรียกพ่อสิ” เจ้าบ้านยิ้มกริ่มยื่นมือตบบ่ากว้างเบาๆ“ครั

...พ่อแม่บอกว่าจะไปนอนโรงแรมบอกว่าเห็นกูมีคนเอาแล้วนึกถึงวันแต่งงาน อยากสวีทกันสองคน วันรุ่งขึ้นจะกลับบ้านสวนที่จังหวัดน่านเลยปล่อยให้ไอ้หล่อมันนอนบ้านสุดหวงของลูกชายคนเดียวแบบยัดใส่พานถวายเล่นของใส่พ่อแม่กูหรือเปล่าวะ? กะจะยึดทรัพย์สมบัติกูแน่ๆ พ่อแม่ปลื้มปริ่มขนาดนี้ห้องพ่อกับแม่ก็ทำเป็นห้องเก็บของไปแล้วแล้วมันจะนอนที่ไหนละทั้งบ้านมีอยู่สองห้อง ..ปุ่บบบ~มือใหญ่เท่าใบลานแต่เบาหวิวเหมือนใบไม้ร่วงใส่หัวเบาๆ มาพร้อมกับเสียงนุ่มสบายหูกับกลิ่นเย็นๆ ของไอ้หล่อมานะ มันเดินไปส่งพ่อแม่แล้วให้อาหารไอ้บูบู้จนนอนเงียบกริบในบ้านใหม่ที่พ่อใหม่อย่างไอ้มานะซื้อให้เล่นนอกบ้านแต่คืนนี้มันเสือกอยากมานอนชมจันทร์ข้างนอก"ฝันยังดื่มอยู่อีกเหรอน้ำค้างกลางคืนมันแรงนะฝันไม่ชอบออกนอกบ้านนี่เดี๋ยวก็ป่วยหรอก” พ่อเบอร์สองอย่างไอ้มานะลงมานั่งข้างๆ ทั้งที่มือยังลูบหัวกูอยู่จึงต้องผลักแขนมันออกยกเหล้าดื่มต่อ"กูไม่ใช่ไอ้บูบู้ไม่ต้องมาลูบหัวลูบหางกูอยู่ของกูแบบนี้อยากทำอะไรก็ทำมาตั้งนานแล้ว" พอพ่อแม่ไม่อยู่ก็อยากจะพาลใส่ให้เต็มที่ดูสิมันจะทนได้สักกี่น้ำ"ผมแค่เป็นห่วงแฟนตัวเองไงไม่อยากให้ป่วย"ไอ้หน้าด้านพูดได

ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว

หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่

แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห