ติ้ด ติ้ด ติ้ดหกโมงเช้าของทุกวันเสียงนาฬิกาปลุกจากเครื่องมือสื่อสารดังขึ้นอย่างขยันขันแข็งเปลือกตาหนักอึ้งขยับไปมาในความมืดดวงตาคู่คมลืมขึ้นมองแสงสลัวริมหน้าต่างบ่งบอกเวลาเช้าวันใหม่ที่ผ่านมาพบอีกคราแกร่ก แกร่ก แกร่กเสียงตะกายประตูห้องนอนของสัตว์เลี้ยงสี่ขาดังตามมาติดๆ จากเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังเล็ดลอดออกไปด้านนอกฟึ่บบบ~ผ้าห่มผืนนุ่มสีขาวถูกกายใหญ่ค่อยๆ ขยับเปิดกายใหญ่ขยับแทรกออกมาแผ่วเบาห้อยขาลงจากเตียงยืนขึ้นเบาๆกึ่ก..ปลายเท้าสะอาดสะอ้านแตะถึงพื้นก้าวเดินไปพร้อมกับเสยผมที่ชีฟูให้เรียบตามนิสัยคนมีระเบียบตึก ตึก ตึกแกร่ก~ แอ้ดดดดฝ่ามือใหญ่คว้าลูกบิดประตูปลดล็อคเปิดออกปรากฎร่างตัวขนฟูสีขาวดำหนาตาเมินโลกเห่าทักทายกระดิกหางไผมาโฮ่ง~"อรุณสวัสดิ์บูบู้ไปแปรงฟันกัน" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยกับสัตว์ขนฟูด้วยความเอ็นดูโฮ่ง~ตึกๆๆๆๆๆสวบ สวบบ ฟุ่บตัวขนฟูวิ่งตรงดิ่งไปยังเตียงกว้างมีก้อนผ้าห่มปิดคลุมบางสิ่งไว้แคร่กๆๆๆๆแผล่บบบบ แผล่บบบบหมาตัวโตขนยาวพยายามตะกุยผ้าห่มหนาสีขาวราวกับคุ้ยหาบางอย่างแต่ไม่เป็นผลก้อนผ้าห่มยังคงสงบนิ่งไม่ไหวติงแม้จะถูกเหยียบย่ำไปมาโดยขาทั้งสี่"....""ก็รู้ว่าเขาไ
Read more