บททั้งหมดของ My Husband Betrayed Me Now I’m Pregnant With a Tycoon's Twin: บทที่ 61 - บทที่ 70

Chapter 61Ngayon lang niya nakitang ganito katindi ang contempt sa mga mata ni Magnus para kay Mr. Villacorta. Umiling lang si Magnus at tumalikod na para pumasok sa VIP room sa katabing pinto. May mahalaga siyang dinner party at ayaw na niyang mag-aksaya ng oras sa mga walang kwentang tao sa labas."I'm sorry to have kept you waiting," bati ni Magnus pagpasok sa silid.Agad siyang lumapit sa matanda at sa apo nito na isinama sa dinner. Ang bata ay abala sa pagdo-drawing, pero nang mag-angat ito ng tingin at makita si Magnus, bigla itong namutla. Parang nakakita ng demonyo ang bata kaya mabilis itong sumiksik sa bisig ng kanyang lolo.Natigilan si Magnus sa gitna ng silid."Pasensya ka na, Magnus. Itong apo ko, isinama ko sa sanatorium para bisitahin ang lola niya noong isang araw. Hinayaan ko lang siyang mag-paint sa garden mag-isa," tawa ng matanda habang hinahaplos ang likod ng bata. "Pagbalik niya, sabi niya nakakita raw siya ng devilish uncle na tinakot daw lahat ng mga pretty

Chapter 63Para ring nakakita ng baliw ang mga bisita habang nakatitig sa kanya. Doon lang natauhan si Claudette. Nang tignan niya ang taong nasa sahig, halos tumigil ang tibok ng puso niya nang makitang si Ophelia ito.Binitawan ni Claudette ang kahoy at naglabas ito ng malakas na tunog sa sahig. "Ophelia..."Bago pa man makapagsalita si Claudette, napahawak si Ophelia sa kanyang tiyan. Maputlang-maputla ang mukha nito. "Ang... ang anak ko..." bulong ni Ophelia.Dahan-dahang may umagos na dugo sa binti ni Ophelia. Napatingin siya kay Claudette nang may matinding hinanakit at poot."Claudette, bakit mo sinaktan ang anak ko?" sigaw ni Ophelia bago siya tuluyang nanghina sa sakit.Halos mawala sa sariling katinuan si Claudette sa bilis ng mga pangyayari. Napahawak siya sa kanyang ulo habang nanlalaki ang mga mata sa kawalan ng paniniwala."Hindi ito totoo... hindi!" hiyaw ni Claudette, habang nanginginig ang buong katawan.Tumingala naman si Ophelia kay Dominic nang may punong-puno ng

Chapter 65Hindi na magawang makinig ni Dominic sa mga paliwanag ni Claudette. Pero nang makita niyang namumula at maga ang mga mata nito sa kaiiyak, lumambot din ang puso niya at nakaramdam ng kaunting awa."Stop crying, Claudette," utal niya habang pilit na pinapakalma ang sarili.Sa gitna ng tensyon, hindi na nakatiis ang hospital director. Marahas niyang tinabig si Rafael na kanina pa nakakapit sa kanya at mabilis na bumulyaw."Tama na! Enough!" sigaw ng director na bakas ang pagod sa mukha."Hindi pa ako tapos magsalita, 'di ba?" hirit naman ni Rafael, pero hindi siya pinansin ng matanda."Kahit na sabihin nating mga influential figures kayo dito sa Baguio City, maliit lang ang ospital namin at hindi namin kayang makipag-away sa inyo," diretsong sabi ng director habang hinihingal. "Pero hindi rin naman kami mga hayop na basta-basta niyo na lang kakatayin, 'di ba? Ang gusto ko lang sabihin, masyadong maraming dugo ang nawala kay Mrs. Villacorta kaya kailangan niya ng intensive car

Chapter 67 "Mabuting kapatid talaga siya ni Dominic," sarkastikong sagot ni Arlando sa kabilang linya. "Unang lumapit si Jasmine kay Rafael, pero itinulak siya ni Rafael sa iba bago ito biglang naglaho." "Tapos? Anong nangyari sa mga kasama niya?" tanong ni Ophelia habang nakasandal sa headboard ng kama. "Yung iba, lalo na si Claudette, masyadong busy sa pagliligtas ng sarili nilang balat kaya walang may paki sa kanya," patuloy ni Arlando. "Inalam ko kung sino ang kumuha kay Jasmine. Rosales ang apelyido. Kilala siyang ruthless, bayolente, at may pagka-obsessive." Napataas ang kilay ni Ophelia. "Rosales? Sinong Rosales?" "Si Harry Rosales, 'yung sikat na pasaway na bunsong anak ng pamilya Rosales. Kagabi, magkasama sila ni Jasmine sa isang hotel room sa taas. Nagbayad ako ng waiter para makinig saglit sa labas ng pinto, sabi niya nakakatakot daw ang ingay na naririnig niya mula sa loob," kwento ni Arlando. Naalala agad ni Ophelia ang mukha ni Harry. Kahit hindi pa sila nakakapag

Chapter 69Mabilis na sumugod si Dominic at nasalo si Claudette bago pa ito tuluyang humampas sa sahig. Kaagad na hinawakan ni Claudette ang likod ng kanyang ulo, at nang tingnan niya ang kanyang palad, puno na ito ng sariwang dugo.Dito na siya nagpakitang-gilas sa pag-iyak. "Dominic... ang sakit... sobrang sakit ng ulo ko..." hikbi ni Claudette habang nanginginig.Kahit nahihirapan, pilit niyang hinawakan ang kuwelyo ni Dominic para ipagtanggol si Ophelia. "Dom, huwag mo siyang sisisihin... kasalanan ko 'to lahat. Gusto ko lang naman mag-explain sa kanya, pero sadyang galit lang talaga siya... worth it na 'to kung kumalma man lang si Ophelia kahit dumugo ang ulo ko..."Pagkatapos bumitaw ng mga katagang iyon ay tuluyan nang nawalan ng malay si Claudette."Claudette! Claudette, gumising ka! Huwag mo akong takutin nang ganito!" sigaw ni Dominic na puno ng pagsisisi at sakit. Niyakap niya nang mahigpit ang babae habang tinitingnan ang duguang palad nito. "Kasalanan ko 'to. Hindi dap