Todos os capítulos de หลิงเยว่ ตัวร้ายที่เกิดใหม่ได้เป็นนางเอกในนิยายน้ำเน่า : Capítulo 21 - Capítulo 30

จวินเหิงมองใบหน้าที่เผยความโล่งใจของฮูหยิน ริมฝีปากเขาก็เผลอยกมุมขึ้น “ดูเหมือนเจ้าจะยอมไปกับข้าแล้วสินะ เช่นนั้นช่วยรินชาให้ข้าดื่มสักจอกสิ เห็นท่านพ่อบอกว่าชาของเจ้ารสชาติดีนัก ข้าอยากลองชิมดูสักครั้ง” เขาเอ่ยพลางขยับก้าวขึ้นมา หลิงเยว่เลิกคิ้วมองสามีที่อยู่ ๆ ก็เอ่ยปากขอดื่มชาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งที่เมื่อครู่เขายังทำหน้านิ่งเป็นรูปปั้นหินใส่กันอยู่แท้ ๆ ทว่านางก็ไม่ได้ซักไซ้อันใด เพราะอย่างไรตนและเขาก็อยู่ร่วมชายคาเดียวกัน จะไม่พูดคุยถามไถ่กันเลยมันก็คงไม่ได้ “เชิญนั่งเจ้าค่ะ หรือจะยืนดื่มชาก็ได้นะเจ้าคะ ตามสบายเลย” หลิงเยว่ผายมือไปยังเก้าอี้ไม้แกะสลักฝั่งตรงข้าม ก่อนจะหันมาจัดการปัดกวาดเศษสมุนไพรบนโต๊ะออกให้พ้นทาง “นึกอย่างไรถึงอยากดื่มชาที่เรือนข้าเจ้าคะ ปกติเห็นท่านดื่มแต่สุราย้อมใจ” คนชอบเย้าก็ยังกล่าวไปเรื่อย โดยที่นางไม่สนเลยว่ามันจะไปสะกิดแผลที่เขามีหรือไม่ ใครบอกให้เขามารบกวนเวลาของนางกันเล่า จวินเหิงปรายตามองนางเล็กน้อย หากเป็นแต่ก่อนเขาคงต่อว่านางไปแล้ว ทว่าครานี้เขากลับทำเหมือนไม่ได้ยินอะไร จากนั้นร่างสูงก็ขยับนั่งลง พลางกวาดสายตามองไปรอบเรือนพักของฮูหยินตน หลังจา

นางรีบหันไปมองจวินเหิงด้วยสายตาตื่นตระหนก พลางส่งเสียงกระซิบถามเขาอย่างร้อนใจ “ไหนท่านบอกว่าหยางอ๋องไม่ชอบวุ่นวายเรื่องเช่นนี้อย่างไรเล่า แล้วนี่เขามาทำไมกัน” จวินเหิงก็หน้าเสียเพราะเขาเองก็นึกไม่ถึงว่าท่านอ๋องจะได้ข่าวไวเพียงนี้ เขาจึงรีบหันมาคว้าแขนหลิงเยว่ “ไปหลบหลังม่านก่อน เร็วเข้า หากท่านอ๋องพบเจ้าเข้าเราเดือดร้อนแน่” หลิงเยว่และจิงจิงจึงรีบสาวเท้ามุดเข้าหลังม่านบังตาขนาดใหญ่ตรงมุมห้องอย่างทุลักทุเล เพียงอึดใจเดียวที่เข้ามุมได้ ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง ตามมาด้วยร่างสูงโปร่งของหยางอ๋อง ที่เดินเข้ามาพร้อมกับเผยแววตาคมกริบประดุจเหยี่ยวที่กำลังกวาดมองหาเหยื่อ ก่อนจะหยุดลงที่ร่างไร้วิญญาณบนเตียง และเลื่อนมามองแม่ทัพหนุ่มซึ่งบัดนี้กลายเป็นเขยฝ่ายศัตรูเขาไปแล้ว “ดูเหมือนเจ้าจะกระตือรือร้นกว่าที่ข้าคิดนะแม่ทัพหลี่ หรือความจริงแล้วที่เจ้ารีบมานั้น มาเพื่อรีบปกปิดหลักฐานกันแน่” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยอำนาจและความอันตรายดังขึ้น ทำเอาหลิงเยว่ที่แอบอยู่ข้างหลังม่านถึงกับกลั้นหายใจจนตัวเกร็ง ส่วนจิงจิงนางแทบจะล้มทั้งยืนไปแล้วในยามนี้ “ฮูหยิน…” สาวใช้กระซิบเสียงพร่าเบา มือนั้นก็กำชา

ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างหนักแน่นเพื่อประทับตราจอง ตามด้วยเสียงออดอ้อนที่แสนเว้าวอน “อาเยว่ตรวจชีพจรข้าสิ ตรวจดูให้ชัดว่ามันเต้นแรงเพียงใดเวลาที่ข้าได้อยู่ใกล้เจ้า” หยางเจี้ยนคว้ามือน้อยของนางมาวางทาบลงบนอกแกร่งของตน และแรงเต้นที่รัวเร็วและหนักหน่วงภายใต้ฝ่ามือนั้นยืนยันทุกคำพูดของเขาได้เป็นอย่างดี หลิงเยว่ถึงกับต้องเบือนหน้าหนีท่าทางคุกคาม อีกทั้งสายตาและมือไม้ที่กำลังซุกซนของเขา ซึ่งอยู่ไม่สุกเอาเสียเลย ทว่าในขณะที่นางกำลังคิดหาวิธีออกจากอ้อมแขนแกร่งที่โอบรัดไว้ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ จากด้านนอกก็ดังขึ้นมาให้นางใจชื้น ตามมาด้วยเสียงกระแอมไอของจวินเหิง ที่ดูเหมือนจะทนรอไม่ไหวอีกต่อไป “ท่านอ๋อง... พยานพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” หลิงเยว่รีบผลักอกแกร่งออกทันทีที่ได้โอกาส ก่อนจะรีบคว้าผ้าคลุมหน้ามาสวมใส่อย่างรีบเร่ง จากนั้นก็จัดแต่งชุดตนเข้าที่ ส่วนหยางอ๋องกลับทำเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ พลางจัดฉลองพระองค์ให้เรียบร้อยเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปทรุดกายลงนั่งบนตั่งด้วยท่วงท่าองอาจประหนึ่งไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น “เข้ามาได้!” สุรเสียงราบเรียบเอ่ยสั่ง ประตูห้องนั้นก็เปิดออกในทั

หลิงเยว่เอนกายพิงผนังเปิดม่านมองทิวทัศน์บนถนนอันเงียบสงัดของเมืองโจว ดวงตาคู่สวยหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ใจนางยามนี้มิได้สงบนิ่งเหมือนท่าทางที่แสดงออกมาแม้แต่น้อย หลังจากเกิดเรื่องมากมายหลิงเยว่ก็เริ่มตระหนักได้ว่า ‘พล็อตเรื่อง’ ที่นางพยายามจะบิดเบือนเพื่อความอยู่รอด บัดนี้มันเริ่มขมวดเกลียวจนกลายเป็นปมใหม่ที่ยุ่งเหยิงเสียแล้ว เดิมทีนางเอกในนิยายจะต้องอ่อนแอและถูกละเลย กระทั่งตระกูลเสิ่นถึงการล่มสลายสามีจึงหันมาเห็นใจ ทว่าคนจากยุคปัจจุบันกลับเปลี่ยนแปลงชะตา กำจัดนางร้ายออกไปจากชีวิตตั้งแต่วันแรกที่พบกัน และมากไปกว่านั้นนางยังยื่นมือไปกระตุกหนวดพยัคฆ์อย่างฉินหยางเจี้ยน ตัวละครที่มีบทบาทเป็นผู้กุมอำนาจอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับตระกูลของนาง จนกลายเป็นปมใหญ่หลวง นำพาอันตรายมาสู่ตนเองเข้าเสียแล้ว หยางอ๋องก็ไม่ใช่บุรุษที่จะยอมเสียหน้าง่าย ๆ ซะด้วย ยิ่งเขาแสดงท่าทีตัดพ้อและเจ็บปวดออกมาเช่นนั้น นั่นก็หมายความว่าเขาได้วาง ‘เดิมพัน’ ในตัวนางไปแล้ว หากวันหนึ่งความจริงถูกเปิดเผยว่า อาเยว่… โจรน้อยที่เขาตามหา คือฮูหยินเอกของแม่ทัพหลี่ และเป็นบุตรสาวของเสนาบดีขวาสกุลเสิ่นที่เขาจงเกลียดจงชัง... ถึงย

หลังจากที่จวินเหิงได้รับหลักฐานชิ้นสำคัญจากมือภรรยา เขาก็เร้นกายเข้าพบหยางอ๋องที่จวนรับรองในคืนนั้นทันที การหารือเป็นไปอย่างเคร่งเครียด ท่ามกลางแสงเทียนที่วูบไหว จวินเหิงวางรายงานลับที่รวบรวมรายชื่อกบฏและหลักฐานการฉ้อโกงของเสนาบดีเสิ่นลงตรงหน้าหยางอ๋องตามหน้าที่ หยางเจี้ยนกวาดตามองเพียงครู่เดียว มุมปากเขาก็ยกยิ้มเย็นเยียบ “เจ้าช่างทำงานได้รวดเร็วนักแม่ทัพหลี่ หรือควรบอกว่า ‘ที่ปรึกษา’ ของเจ้าปราดเปรื่องเกินคนกันแน่” หยางเจี้ยนเอ่ยเสียงเรียบ ทว่านัยน์ตากลับจ้องเขม็งราวกับจะมองทะลุเข้าไปในใจของอีกฝ่าย “ข้าสงสัยนัก... สตรีที่เจ้าบอกว่าเป็นเพียงหมอประจำจวน เหตุใดนางจึงรู้ลึกถึงแผนการลับของตระกูลเสิ่นได้เพียงนี้” จวินเหิงนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ความกังวลเริ่มฉายชัดในแววตา เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเข้าใจสถานการณ์ทุกอย่างดี “พระองค์ทรงทราบแล้ว... ไยต้องแกล้งถามกระหม่อมอีกพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าแค่อยากดูว่า เจ้าจะปกป้องนางไปได้นานแค่ไหนก็เท่านั้น” หยางเจี้ยนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางจ้องมองผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของสตรีที่ตนพึงใจ “ฐานะฮูหยินแม่ทัพอาจคุ้มครองนางได้ในยามปกติ ทว่ายามที่ข้ากวาดล้างตระกูลเ