All Chapters of FWB ที่แปลว่าเมีย: Chapter 101 - Chapter 110

หกเดือนต่อมาคอนโดมาร์ค ประเทศออสเตรเลียเป็นเวลาหกเดือนแล้วที่มาร์คมาอยู่ที่ออสเตรเลีย ซึ่งตอนนี้มาร์คกับเคทก็เรียนจบไปหนึ่งเทอมแล้ว ช่วงนี้อยู่ในช่วงปิดเทอมมาร์คที่นั่งสูบบุหรี่อยู่หน้าจอทีวีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไปในหน้าไลน์ของกวาง หกเดือนที่เขามาอยู่ที่นี่เขาจะส่งข้อความไปหากวาง แต่กวางก็ไม่เปิดอ่าน จะแชทไปช่องทางไหนเธอก็ไม่เปิดอ่าน แม้แต่โทรหาเธอก็ไม่รับสายมาร์ค : เธอสบายดีไหมกวาง เธอช่วยเปิดอ่านข้อความฉันหน่อยสิกวาง : มาร์ค : ทำไมเธอถึงไม่เปิดอ่านข้อความฉัน ฉันอยากรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้างกวาง : มาร์ค : หกเดือนแล้วนะที่ฉันส่งข้อความหาเธอ แต่เธอก็ไม่ตอบกลับฉันเลยกวาง :มาร์ค : เธอโกรธอะไรฉันหรือเปล่าถึงไม่ยอมเปิดอ่านข้อความของฉันกวางนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์และอ่านข้อความที่เด้งบนหน้าจอ เมื่อเขาคิดว่าเธอโกรธเขาที่ไม่เปิดอ่านข้อความจึงถอนหายใจเบาๆแล้วเปิดไลน์และพิมพ์ตอบกลับไป ซึ่งหกเดือนมาแล้วที่เธอไม่เปิดอ่านข้อความของเขาและไม่รับโทรศัพท์เขาเลยกวาง : กวางไม่ได้โกรธอะไรมาร์ค แต่กวางคิดว่ากวางกับมาร์คไม่น่าจะมีอะไรที่จะต้องคุยกัน ถ้ามาร์คอยากคุยกับเพื่อน มาร์คก็ส่งข้อคว

เวลาต่อมาร่างสูงของพอร์ชเดินเข้ามาในร้านแล้วหย่อนตัวนั่งยังโต๊ะที่ใกล้กับโต๊ะที่มาร์คนั่งอยู่ กวางที่เห็นชายหนุ่มจึงหยิบแก้วน้ำพร้อมกับเดินมาหย่อนสะโพกนั่งข้างเขา“กวางสั่งของกินให้พี่พอร์ชแล้ว นั่งรอสักครู่นะคะ ดื่มน้ำไปพลางๆก่อนก็ได้ค่ะ”“พี่ก็กำลังหิวน้ำอยู่พอดี” ว่าแล้วกวางก็จัดการรินน้ำใส่แก้วแล้ววางตรงหน้าและพูดคุยกันมาร์คที่นั่งมองหญิงสาวนั่งคุยกับชายอีกคนอย่างสนิทสนมก็ถึงกับกัดฟันกรอด มือหนากำเข้าหากันแน่นอย่างลืมตัว ร่างสูงลุกออกจากร้านไปด้วยอารมณ์คุกรุ่นก่อนจะเรียกแท็กซี่แล้วกลับคอนโดไปคอนโดกวาง 21.35 น.เมื่อกวางกลับมาถึงคอนโดก็จัดการอาบน้ำแล้วใส่ชุดนอนกระโปรงก่อนจะเดินมาล้มตัวนอนบนที่นอนหนานุ่ม เธอทำท่าจะหยิบผ้านวมขึ้นมาห่ม แต่ทันใดนั้นเสียงลูกบิดประตูห้องนอนก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงซึ่งอยู่ในชุดนอนแขนยาวที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง กวางที่เห็นอย่างนั้นก็ถึงกับเบิกตากว้างพลางหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง เรียวปากสีหวานเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเมื่อเห็นสีหน้าดุของเขา“มาร์ค…มีธุระอะไรกับกวางเหรอ ทำไมถึงเข้ามาเวลานี้ล่ะ” คีย์การ์ดห้องเธออีกใบมาร์คเก็บไว้ ดังนั้นเขาจึงเข้ามาได้

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหลับไปแล้ว ร่างสูงก็ก้าวขาลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำล้างเนื้อล้างตัวก่อนจะออกมาสวมใส่เสื้อผ้า ชายหนุ่มหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่แขวนไว้แล้วนำไปชุบน้ำบิดพอหมาดมาร์คเดินมาหย่อนตัวนั่งข้างเธอแล้วจัดการเช็ดคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนตามซอกขาและกลีบดอกไม้งาม เขาเช็ดด้วยความเบามือจนสะอาดทุกซอกทุกมุม จากนั้นจึงหยิบชุดนอนกระโปรงมาสวมใส่ให้หญิงสาว ร่างสูงลุกจากเตียงแล้วเดินไปล้มตัวนอนอีกฝั่งพร้อมกับหยิบผ้านวมขึ้นมาคลุมร่างเล็กและคลุมตัวเองก่อนที่ไม่นานเขาจะเข้าสู่ภวังค์นิทราไปวันต่อมา ตอนเที่ยงกวางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมยกมือขยี้ตาด้วยความงัวเงีย ก่อนเปลือกตาสวยจะค่อยๆขยับและเบิกกว้างขึ้น เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยท่าทีสะลึมสะลือ เมื่อเห็นว่าเที่ยงแล้วก็ถึงกับตกใจเพราะตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเธอไม่เคยตื่นตอนเที่ยงวัน ร่างเล็กขยับตัวลุกอย่างเร่งรีบ“อ๊ะ โอ๊ย” เสียงหวานอุทานเสียงหลงเพราะเจ็บหน่วงท้องน้อยและกลางใจสาว เธอทิ้งตัวนอนลงไปอีกครั้งพลางคิดในใจว่าทำไมเธอถึงได้เจ็บแบบนี้ ก่อนจะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเธอถูกคนเลวกระทำกับร่างกายเธอหลายชั่วโมง เมื่อจำเหตุการณ์ได้กวางก็เบิกตากว้าง

ห้องทำงานปรเมศ“พ่อครับ”“อ้าว ยังไม่กลับอีกเหรอ” ปรเมศเอ่ยถามลูกชายที่มีสีหน้าดูหงุดหงิด“พรุ่งนี้ผมจะเริ่มงานเลยนะครับ”“ไหนบอกว่าจะเข้ามาเดือนหน้า”“ผมเปลี่ยนใจแล้ว ตอนนี้ผมอยากทำงานมากเลยครับ”“ก็ดี”“ผมอยากให้กวางไปเป็นเลขาของผมครับ”“พ่อจะต้องถามหนูกวางก่อนนะว่าจะไปเป็นเลขาให้ลูก หรือจะเป็นผู้ช่วยเลขาเหมือนเดิม”“ครับ งั้นผมกลับคอนโดแล้วนะครับ” ว่าจบชายหนุ่มก็ออกจากห้องทำงานไปด้านกวางกับรินเมื่อรถหรูของพอร์ชเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบริษัท กวางกับรินก็ไม่รอช้าที่จะพากันเดินไปขึ้นรถ กวางเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างคนขับ ส่วนรินก็เปิดประตูเข้าไปนั่งด้านหลัง ก่อนจะมีเสียงทุ้มเอ่ยขึ้น“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะริน”“พอร์ช!” รินถึงกับเบิกตาโพลงเมื่อเห็นว่าผู้ชายที่กวางบอกว่าเป็นพี่ชายของเพื่อนนั้นก็คือพอร์ชที่เป็นเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกับเธอ และเขาคือคนที่เธอรักมานาน“เธอสบายดีไหมริน ไม่ได้เจอกันตั้งหกปี”“ฉ ฉัน ส สบายดี” เธอตอบออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเพราะเขามีผลต่อหัวใจเธอเสมอ“เธอทำงานที่นี่มากี่ปีแล้ว”“หกปีแล้ว”“ก็ตั้งแต่เธอเรียนจบ?”“ใช่” จากนั้นพอร์ชก็ออกรถมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารท

เมื่อมาร์คกับกวางรับประทานอาหารเสร็จก็พากันไปขึ้นรถหรูแล้วมุ่งหน้าไปยังบริษัทเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาในบริษัทกวางก็ถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเขาไม่ได้พาเธอแวะโรงแรมตามที่เขาพูดหญิงสาวลงจากรถแล้วรีบเดินเข้าไปในบริษัท ในขณะที่ร่างสูงเดินตามหลังเธอเข้าไป เมื่อขึ้นมายังชั้นผู้บริหาร มาร์คก็เข้าห้องทำงานของตัวเอง ส่วนกวางก็เดินมานั่งประจำที่โต๊ะทำงานของเธอ“น้องกวางพี่มีอะไรจะบอกด้วยละ” รินเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น“อะไรเหรอคะพี่ริน” กวางเอ่ยถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นไม่ต่างจากริน“พอร์ชชวนพี่ไปไนท์คลับคืนนี้ เขาจะพาพี่ไปแนะนำให้เพื่อนเขารู้จักน่ะ”“อ๋อค่ะ งั้นก็ดีเลยสิคะพี่ริน” กวางพยักหน้ารับรู้แล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้ายินดีก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มทำงานตอนเย็นกวางออกมาจากบริษัทแล้วสาวเท้าไปยังรถเก๋งของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกล เธอเปิดประตูเข้าไปนั่ง แต่ยังไม่ทันได้ล็อก ประตูอีกฝั่งก็ถูกเปิดออกแกร่กพร้อมกับร่างสูงของมาร์คเข้ามาหย่อนกายนั่งอย่างถือวิสาสะ กวางที่เห็นจึงเอ่ยขึ้น“มาร์คมาขึ้นรถกวางทำไม ไปขึ้นรถตัวเองสิ”“ฉันขอติดรถกลับกับเธอด้วยนะ รถฉันจอดไว้ที่นี่แหละ”“แล้วพรุ่งนี้มาร์คจะมาบร