FWB ที่แปลว่าเมีย

เอริค อายุ25ปี สูง 186 CM

นักศึกษาคณะบริหาร ปี4

หล่อ รวย ครอบครัวมีหุ้นส่วนกับโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง และมีธุรกิจแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อชื่อดังหลายพันสาขาทั่วประเทศ และในต่างประเทศ

เคยเรียนคณะนิติศาสตร์ เพราะพ่ออยากให้เป็นผู้พิพากษา เรียนได้2ปี เมื่อรู้ว่าไม่ชอบสายนี้จึงซิ่วมาเรียนบริหาร

ออม อายุ22ปี สูง 160 CM

นักศึกษาคณะบริหาร ปี4

สอบชิงทุนได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย

เนเน่ ใช้นามสกุลของแม่ (กำพร้าพ่อตั้งแต่อยู่ในท้องแม่)

.

.

.

ตัวอย่างนิยาย

“เธอท้องกับใคร”

“…”

“อย่าบอกนะว่าเธอท้องกับฉัน”

“ถ้าเกิดว่าออมท้องกับพี่ล่ะ พี่จะทำไง”

“มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะท้องกับฉัน เธอก็เห็นอยู่ว่าฉันใส่ถุงทุกครั้ง มีครั้งเดียวที่เอาสด แต่ฉันก็บอกเธอให้กินยาคุมฉุกเฉินแล้วนี่”

“…”

.

.

.

.

.

“ถ้าตอนนั้นเธอกินยาคุมฉุกเฉิน แล้วทำไมลูกของเธอถึงได้หน้าตาคล้ายฉันล่ะ”

อึก

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ผับแห่งหนึ่ง

คืนนี้เอริคมาดื่มกับเพื่อนสนิทที่เรียนอยู่ในห้องเดียวกัน

หลังจากที่ทั้งสามคนดื่มกันจนเวลาผ่านไปถึงตีหนึ่ง ต่างก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถของตัวเอง

ในขณะที่ร่างสูงกำลังจะเปิดประตูรถสปอร์ตหรูคู่ใจ จู่ๆก็มีมือเล็กนุ่มนิ่มของใครคนหนึ่งมาจับที่แขนของเขา

หมับ!

“พี่เอริคจะกลับแล้วเหรอคะ” เธอถามด้วยท่าทีลนลานเพราะตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งร่างกาย

“…” ใบหน้าหล่อร้ายหันมามองเธอด้วยแววตาขุ่นเคืองที่อยู่ๆเธอก็มาโดนตัวเขา

แต่พอมองใบหน้าเรียวใสชัดๆจึงรู้ว่าเธอคือเด็กที่เรียนห้องเดียวกับเขา

เธออ่อนกว่าเขาน่าจะสองถึงสามปี เขาแก่กว่านักศึกษาทุกคนที่อยู่ในห้อง เนื่องจากเขาเป็นเด็กซิ่วมาจากคณะนิติศาสตร์ นักศึกษาทุกคนในห้องเรียนจะเรียกเขาว่าพี่ แต่เพื่อนสนิทของเขาสองคนเรียกชื่อเฉยๆ แต่ไม่มีคำว่าไอ้นำหน้าเพราะให้เกียรติที่เขาอายุมากกว่า

“พี่เอริค ชะ ช่วยออมด้วยค่ะ”

“จะให้ฉันช่วยอะไร” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ใบหน้าราบเรียบ ถึงเขาจะเรียนห้องเดียวกับเธอ แต่ก็ไม่ได้สนิทกัน ตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้เกือบจะจบปีสี่แล้ว ทว่าเขากับเธอไม่เคยพูดกัน เพราะเขาจะพูดกับคนที่อยากจะพูดด้วยเท่านั้น

“พี่ช่วยไปส่งออมที่หอพักได้ไหมคะ ตอนนี้ออมไม่ไหวแล้ว”

“ไม่ไหวแล้ว?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจกับที่เธอบอกว่าไม่ไหวแล้ว

คำนี้คนมักจะใช้บ่อยๆตอนเอากัน เวลาใกล้จะเสร็จ

“ตอนนี้ร่างกายของออม มัน…รู้สึกแปลกๆ” เธอจ้องมองใบหน้าหล่อร้ายแล้วกัดริมฝีปาก พลางอารมณ์บางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับร่างกายมาก่อนก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กลางกลายสาวขมิบถี่ขึ้นจนไม่สามารถควบคุมเอาไว้ได้

ร่างสูงที่เห็นท่าทีของอีกคน จึงใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มพลางกระตุกยิ้มมุมปาก เขารู้ว่าเธอโดนยาปลุกเซ็กส์มาแต่เธอคงไม่รู้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าเยาะหยัน

“เธอโดนยาปลุกเซ็กส์จากใครมาล่ะ”

“ยาปลุกเซ็กส์?” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ก่อนจะนึกได้ว่าแขกห้องวีไอพีที่มาดื่มที่นี่บ่อยๆยื่นแก้วเหล้าให้เธอดื่ม แต่เธอปฏิเสธ เขาจึงบอกว่าถ้าดื่มเขาจะให้สามพันบาท

เธอที่อยากได้เงินจึงจำใจดื่มไปเกือบครึ่งแก้ว แล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ให้เงินเธอสามพันทันที จากนั้นเธอก็เข้าห้องน้ำ พอออกจากห้องน้ำเธอก็รู้สึกร้อนวูบวาบในร่างกาย จึงเดินออกมาหน้าผับเพื่อจะกลับหอพัก แต่พอเห็นคนตัวสูงที่เรียนร่วมห้องกับเธอจึงเข้ามาขอความช่วยเหลือจากเขา ทั้งที่เธอกับเขาไม่เคยคุยกันตอนอยู่ในห้องเรียน

“นึกได้แล้วใช่ไหมว่าโดนยาปลุกเซ็กส์จากใคร”

“แขกยื่นแก้วเหล้าให้ออมดื่ม แล้วบอกจะให้สามพัน ออมก็เลยดื่ม” เธอพูดด้วยแววตาใสซื่อ

“เธอยากจนข้นแค้นมากเหรอ ถึงขนาดต้องกินเหล้าเพื่อแลกกับเงินไม่กี่พัน?” เขาเหยียดยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยสายตาดูแคลน

“ใช่ค่ะ ออมยากจนข้นแค้นอย่างที่พี่ว่าจริงๆนั่นแหละ ถ้าไม่ยากจนออมคงไม่ต้องมาทำงานนี้หรอกค่ะ”

“เธออยากกลับหอพักกับฉัน?”

“ใช่ค่ะ ขอออมกลับด้วยนะคะ ตอนนี้ออมไม่ไหวแล้วค่ะ”

“งั้นก็ขึ้นรถ” สิ้นเสียงทุ้มบอก คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ๊ตกระโปรงสั้นถึงกลางขาก็เดินไปขึ้นรถของเขา ก่อนเอริคจะออกรถด้วยความเร็ว

ในรถ

“พี่เอริคช่วยขับเร็วๆหน่อย” ตอนนี้ร่างกายของเธอร้อนมากและปั่นป่วนไปหมด ในขณะที่ส่วนกลางกายก็รู้สึกว่ามีน้ำไหลซึมออกมา

“ฉันก็เหยียบร้อยสี่สิบแล้วนะ ถ้าขับเร็วกว่านี้ เธอกับฉันคงได้ไปเยี่ยมยมบาลแน่”

“แต่ออมไม่ไหวแล้วจริงๆนะ” เธอพูดพร้อมกับลูบแขนทั้งสองข้างขึ้นลง แล้วเผลอเลื่อนมือมาจับหน้าอกของตัวเองพลางบีบเคล้นเพื่อระบายอารมณ์นั้น

เอริคที่หันมาเห็นพลันความเป็นชายที่สงบอยู่ก็เริ่มผงาดและแข็งขึ้นอย่างรวดเร็ว

“นี่เธอ! นั่งนิ่งๆหน่อยสิวะ!” เขาหันมาตะคอกเธอที่ทำให้เขามีอารมณ์

“พี่คะ…อื้อ ออม มะ ไม่ไหวแล้วค่ะ” เสียงหวานที่เปล่งออกไปชวนให้ชายหนุ่มวัยกลัดมันถึงกับขบสันกรามแน่นจนปูดนูน พร้อมกับสบถอย่างหัวเสีย

“หยุดพูดสิวะ! แม่ง!”

“พี่เอริค ออม อื้อ…” ความเสียวซ่านเล่นงานเธอ จึงไม่สามารถควบคุมความเป็นตัวเองได้แล้ว

“ฉันบอกให้เธอหยุดพูดไง!”

“…” ร่างเล็กสะดุ้งโหยง แต่มือของเธอก็ยังบีบเคล้นสองเต้าอย่างลืมตัว

เอริคที่ยังหันมามองเธอเป็นระยะๆ ก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อสะกดกลั้นความต้องการนั้นไว้ เพราะเขาไม่อยากมีความสัมพันธ์กับเด็กรุ่นน้องที่เรียนห้องเดียวกัน แต่ทว่าเขาที่ไม่ได้ปลดปล่อยกับใครมาหลายวันแล้ว จึงนึกอยากแหกกฏที่เคยตั้งไว้ว่าจะไม่กินเด็กที่เรียนห้องเดียวกัน

“เร็วหน่อยค่ะพี่เอริค ออมไม่ไหวแล้วจริงๆ”

“เธอเข้าหาฉันเองนะ หลังจากคืนนี้เธออย่ามาเรียกร้องอะไรจากฉันก็แล้วกัน” เขาพูดเสียงลอดไรฟัน เพราะตอนนี้เขาก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

ฝ่าเท้าหนาเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วจากร้อยสี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง เป็นร้อยหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงมุ่งหน้าไปยังคอนโดของเขาที่อยู่ใจกลางเมือง