All Chapters of FWB ที่แปลว่าเมีย: Chapter 1 - Chapter 10

เอริค อายุ25ปี สูง 186 CMนักศึกษาคณะบริหาร ปี4หล่อ รวย ครอบครัวมีหุ้นส่วนกับโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง และมีธุรกิจแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อชื่อดังหลายพันสาขาทั่วประเทศ และในต่างประเทศเคยเรียนคณะนิติศาสตร์ เพราะพ่ออยากให้เป็นผู้พิพากษา เรียนได้2ปี เมื่อรู้ว่าไม่ชอบสายนี้จึงซิ่วมาเรียนบริหารออม อายุ22ปี สูง 160 CMนักศึกษาคณะบริหาร ปี4สอบชิงทุนได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเนเน่ ใช้นามสกุลของแม่ (กำพร้าพ่อตั้งแต่อยู่ในท้องแม่)...ตัวอย่างนิยาย“เธอท้องกับใคร”“…” “อย่าบอกนะว่าเธอท้องกับฉัน”“ถ้าเกิดว่าออมท้องกับพี่ล่ะ พี่จะทำไง”“มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะท้องกับฉัน เธอก็เห็นอยู่ว่าฉันใส่ถุงทุกครั้ง มีครั้งเดียวที่เอาสด แต่ฉันก็บอกเธอให้กินยาคุมฉุกเฉินแล้วนี่”“…”.....“ถ้าตอนนั้นเธอกินยาคุมฉุกเฉิน แล้วทำไมลูกของเธอถึงได้หน้าตาคล้ายฉันล่ะ”อึก..............ผับแห่งหนึ่งคืนนี้เอริคมาดื่มกับเพื่อนสนิทที่เรียนอยู่ในห้องเดียวกัน หลังจากที่ทั้งสามคนดื่มกันจนเวลาผ่านไปถึงตีหนึ่ง ต่างก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถของตัวเองในขณะที่ร่างสูงกำลังจะเปิดประตูรถสปอร์ตหรูคู่ใจ จู่ๆก็มีมือเล็กนุ่มนิ

เมื่อเรียนเสร็จคนตัวเล็กก็ออกจากอาคารเรียนแล้วสาวเท้าหมายจะไปขึ้นรถหน้ามหาวิทยาลัยเพื่อกลับหอพักในขณะที่เธอยืนรอรถอยู่นั้นก็มีรถสปอร์ตหรูสีดำเคลื่อนตัวเข้ามาจอดตรงหน้าเธอ พร้อมกระจกที่ติดฟิล์มสีดำฝั่งโดยสารก็ถูกเลื่อนลงออมที่เห็นว่าเป็นร่างสูงก็ขมวดคิ้วนึกแปลกใจว่าเขาจะมาจอดตรงนี้ทำไม ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ“มาขึ้นรถ”“คะ?”“ฉันบอกว่าให้มาขึ้นรถ!” เขาตะคอกออกไป“อ๋อ ค ค่ะ” เธอรับคำด้วยท่าทีเงอะงะแล้วเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถหรูที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากตัวเขาโชยเข้ามาเตะจมูกของเธอเอริคขับรถออกไปด้วยความเร็ว ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยถาม“พี่จะพาออมไปไหนเหรอคะ”“คอนโด ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ”“ค่ะ”คอนโดเมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์หรู ร่างบางก็หย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาที่หุ้มด้วยหนังเนื้อดี ก่อนร่างแกร่งจะเดินไปหย่อนกายนั่งฝั่งตรงข้ามเธอ พลางจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวใสนิ่งๆ พร้อมกับพูดออกไป“ฉันอยากยื่นข้อเสนอให้เธอ”“อะไรเหรอคะ”“ยังไงซิงของเธอก็ไม่เหลือแล้วตั้งแต่เมื่อคืน เพราะงั้นฉันก็เลยอยากให้เธอมาเป็นFWBกับฉัน”“FWB?” เธอถามด้วยสีหน้างุนงง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคำว่าFWBหมายถึงอะไร“เธอ

หนึ่งเดือนผ่านไปผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่ออมกับเอริคมีความสัมพันธ์กันแบบไม่ผูกมัด วันนี้เอริคโอนเงินเข้าบัญชีให้เธอหกหมื่นบาทเพ้นท์เฮาส์หลังจากที่ทั้งคู่ทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จ เอริคก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ ก่อนโทรศัพท์ของเธอจะมีสายโทรเข้ามาจากเพื่อนของเธอ“ว่าไงโฟร์”(คืนนี้ไปผับกันนะออม เป็กกับโอมจะไปกับเราด้วย)“ได้สิ คืนนี้เจอกัน” นิ้วเรียวกดวางสาย เอริคที่ออกมาได้ยินพอดีจึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง“จะไปไหน”“เพื่อนโทรมาชวนไปผับคืนนี้ค่ะ”“เพื่อนห้องเดียวหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ”“ไปกันกี่คน”“เป็ก โอม ออม แล้วก็โฟร์ค่ะ”“อย่าโง่จนโดนยาปลุกเซ็กส์มาอีกล่ะ”“ออมจะระวังตัวให้มาก และจะไม่รับแก้วเหล้าของใครมากินอีกค่ะ” ร่างสูงเดินออกจากห้อง จากนั้นร่างเล็กก็เดินไปเข้าห้องน้ำและออกมาสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนจะออกจากเพ้นท์เฮาส์ไปขึ้นรถกลับหอพักอย่างเช่นหนึ่งเดือนที่ผ่านมาผับแห่งหนึ่งห้องวีไอพี“นั่นเด็กที่เรียนห้องเดียวกับเราหรือเปล่าวะ” โฮปที่มองดูผ่านกระจกไปข้างล่างเมื่อเห็นว่าเป็นคนที่คิดว่าน่าจะเป็นคนรู้จักจึงพูดขึ้น“ไหนวะ” แบล็คลุกขึ้นมาถามแล้วมองลงไปข้างล่างที่มีวัยรุ่นท่องราตรีเต้นกันบ้างและดื

ห้าเดือนผ่านไปเพ้นท์เฮาส์ห้องนอนหลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมรักจนเสร็จไปสองรอบ ร่างสูงก็ลุกจากเตียงแล้วหยิบกางเกงขึ้นมาสวม คนตัวเล็กจัดการใส่เสื้อผ้าแล้วจะออกไปจากห้องนอนเพื่อจะกลับหอพัก ทว่า“อย่าเพิ่งไป”“พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอหันถามพร้อมคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เพราะที่ผ่านมาถ้าเสร็จเรื่องอย่างว่า เขาก็ให้เธอกลับเลย“ยังเหลือเวลาอีกเดือนนึงแล้ว ที่ฉันกับเธอจะสิ้นสุดสัญญาการเป็นคู่นอน”ใบหน้าของเธอเศร้าสลดลงพลางหัวใจวูบโหวงเมื่อเขาย้ำว่ายังเหลือเวลาอีกไม่นานแล้วที่เธอจะต้องออกไปจากชีวิตของเขา ก่อนที่เธอจะกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้ม แต่ใจไม่เป็นอย่างนั้น“ค่ะ ยังอีกแค่เดือนเดียวแล้วที่เราจะต้องจบความสัมพันธ์นี้กัน”“เพราะฉะนั้น เวลาหนึ่งเดือนที่เหลือนี้ ทุกตอนเย็นเธอจะต้องมาหาฉันทุกวัน”“ทุกวันเลยเหรอคะ” ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น“ใช่ ก็ยังอีกแค่เดือนเดียวแล้วนี่ที่ฉันจะทำแบบนั้นกับเธอได้ เพราะงั้นนับจากนี้ไปจนสิ้นสุดสัญญา เธอจะต้องมาทุกวัน เพื่อให้คุ้มกับเงินแสนกว่าในงวดสุดท้ายที่ฉันจะต้องจ่ายเธอ”“ตกลงค่ะ งั้นออมกลับนะคะ พรุ่

บ้านโฮป “บริษัทของเรารับคนท้องเข้าทำงานเมื่อสามเดือนก่อน เขาเรียนมหาลัยเดียวกับลูก สาขาเดียวกับลูกด้วยนะ” พ่อของโฮปพูดขึ้น “เขาชื่ออะไรเหรอครับพ่อ” “พ่อจำได้เฉพาะชื่อเล่น เขาชื่อออม” “พ่อแน่ใจนะครับว่าชื่อนี้” โฮปถามด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “พ่อแน่ใจ ลูกรู้จักเขาหรือเปล่า” “รู้จักครับ ผมกับออมเรียนห้องเดียวกัน เมื่อตอนเย็นผมได้เจอออมแล้ว” “ในประวัติเขาบอกไม่มีสามี” “เหรอครับ” โฮปถามพลางรู้สึกสงสัยในตัวออม ตอนอยู่มหาวิทยาลัยเขาก็เห็นอยู่ว่าออมไม่เคยมีแฟน หรือหลังจากเรียนจบเธอคงจะมีแฟนเลย และอยู่กันไม่นานก็เลิกกัน วันต่อมา บริษัทของโฮป โฮปเดินเข้ามาในห้องฝ่ายบุคคลที่ตอนนี้ออมกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เขามองไปยังหน้าท้องของเธอที่นูนออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเรียกเธอ “ออม” “อ้าวโฮป มีอะไรหรือเปล่า” เธอละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วถามด้วยรอยยิ้ม “ฉันเพิ่งรู้กับพ่อเมื่อคืนว่าเธอท้อง” ออมนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะบอกออกไป “ใช่ ฉันท้องได้ห้าเดือนแล้ว” “แล้วพ่อของลูกล่ะ เขาไปไหน” “ฉันกับพ่อของลูกเลิกกันแล้ว” “เลิกกันตอนก่อนท้อง หรือหลังท้อง” “หลังจากฉันกับเขาเลิ