All Chapters of A Deal with the Billionaire: Chapter 11 - Chapter 20

Parang hindi na huminga si Lena matapos ang sinabi ni Isabella Reyes. “I used to be the only woman he couldn’t control.” Paulit-ulit iyon sa isip niya. At sa bawat ulit—mas lalong bumibigat ang pakiramdam niya. Tahimik ang conference room, pero ang tensyon ay halos masakal siya. Hindi siya basta empleyado sa sandaling iyon. Hindi rin siya simpleng tagamasid. Pakiramdam niya—isa siyang target. “Miss Cruz?” Napakurap siya. “Y-yes?” Ngumiti si Isabella. Maganda. Perpekto. Pero may kung anong lamig sa mga mata nito. “Can you hand me the documents?” malumanay nitong sabi. Lumapit si Lena, pilit kinokontrol ang sarili. Inabot niya ang files—maingat, propesyonal. Pero nang magdikit ang kanilang mga kamay— Hindi aksidente ang tingin ni Isabella. Diretso. Mapanuri. Parang may gustong sabihin. “So you’re the one,” mahina nitong bulong—sapat lang para marinig ni Lena. Nanlaki ang mata niya. “Ano pong ibig niyong sabihin?” Ngumiti si Isabella. Walang sagot. Pero sapat na

Hindi nagkamali si Lena. Hindi pa iyon ang dulo. Kinabukasan, pumasok siya sa opisina na parang may mabigat na dinadala sa dibdib. Hindi dahil sa trabaho. Kundi dahil sa sarili niya. “Don’t overthink.” Paulit-ulit iyon sa isip niya. Pero paano niya iyon gagawin kung bawat galaw niya ay tila may kahulugan na? “Lena.” Napatingin siya. Isa sa mga HR staff ang lumapit sa kanya. “Sir Adrian wants you in the executive boardroom.” Nanlamig ang katawan niya. Ngayon? Tumango siya, kahit ayaw ng katawan niya. Pagbukas niya ng pinto— Hindi lang si Adrian ang nandoon. Nandoon din si Isabella. Nakatayo ito sa tabi ng malaking mesa, hawak ang tablet, parang siya ang may kontrol ng buong silid. “Perfect timing,” sabi nito, ngumiti. “Sit,” dagdag ni Adrian, hindi man lang tumingin agad kay Lena. Sumunod siya. Tahimik. Maingat. “We’re finalizing the partnership,” sabi ni Isabella. “Which means I’ll be here more often.” Parang may kumurot sa dibdib ni Lena. Mas madalas. Mas

Hindi na lihim ang lahat. Hindi man malinaw sa iba— Ramdam na. Sa bawat pagpasok ni Lena sa opisina, may mga matang sumusunod sa kanya. May mga bulungan sa likod. May mga tanong na hindi direktang tinatanong—pero halatang iniisip. “At bakit siya lagi sa executive floor?” “Close ba sila ni Sir Adrian?” “May nangyayari ba?” Pinipilit niyang hindi pansinin. Pinipilit niyang mag-focus sa trabaho. Pero hindi madaling balewalain ang mga matang humuhusga. “Miss Cruz.” Napahinto siya. Isa sa senior managers ang tumawag sa kanya. “Sir Adrian is looking for you.” Parang automatic na ang katawan niya. Hindi na siya nagtatanong kung bakit. Pagpasok niya sa opisina ni Adrian— Hindi na siya kinakabahan tulad ng dati. Nagbago na ang lahat. “You’re late.” Hindi iyon galit. Hindi rin seryoso. Pero may halong possessiveness na hindi niya pwedeng i-deny. “May ginagawa po ako,” sagot niya. Tumaas ang kilay ni Adrian. “More important than me?” Tahimik si Lena. “Work,” sagot n

Hindi sapat ang tapang. Iyon ang unang natutunan ni Lena. Kinabukasan, mas maaga pa siya sa opisina. Hindi dahil gusto niya— Kundi dahil kailangan niya. Hindi na siya pwedeng magkamali. Hindi na siya pwedeng magpadalos-dalos. Dahil ngayon— Hindi lang trabaho ang nakataya. Kundi ang buong pagkatao niya. Tahimik ang floor nang dumating siya. Ilang ilaw pa lang ang bukas. Ilang tao pa lang ang present. Perfect. Binuksan niya ang laptop niya. Isa-isang in-review ang mga files niya. Reports. Emails. Documents. Hinimay niya lahat. Walang palalagpasin. “Good.” Napahinto siya. Pamilyar ang boses. Napalingon siya— At nandoon si Isabella. Nakatayo sa likod niya. Tahimik. Parang multo na bigla na lang lumitaw. “Early,” sabi nito. “May kailangan po akong ayusin,” sagot ni Lena. Ngumiti si Isabella. “I can see that.” Lumapit ito. Sinilip ang screen niya. “You’re checking everything twice.” “Opo.” “Scared?” Tahimik. “Prepared,” sagot ni Lena. Sandaling nanahim

Hindi na trabaho ang laban. Hindi na rin reputasyon. Ito na ay tungkol sa kanya. Kinabukasan, ibang pakiramdam ang bumungad kay Lena. Hindi lang pressure— Kundi kaba na hindi niya maipaliwanag. Parang may paparating. At hindi siya handa. Pagpasok niya sa opisina— Tahimik. Masyadong tahimik. Walang bulungan. Walang tingin. Mas nakakatakot iyon. “Miss Cruz.” Napalingon siya. HR. “Please come with me.” Nanlamig ang katawan niya. Ito na. Sa loob ng conference room— Nandoon ang dalawang HR officers. At isang legal representative. Mas seryoso kaysa dati. “Please sit.” Umupo si Lena. Tahimik. “We need to discuss something with you.” Huminga siya nang malalim. “Regarding the ongoing investigation?” Nagkatinginan ang mga tao sa harap niya. “Yes… but not only that.” Nanlaki ang mata ni Lena. “In what way?” Sandaling nanahimik ang HR. At pagkatapos— Inilapag nila ang isang folder sa harap niya. Hindi iyon pamilyar. Dahan-dahan niya itong binuksan. At doon—