《A Deal with the Billionaire》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

Tahimik ang buong gusali. Hindi na ito ang tahimik na puno ng tensyon. Hindi na ito ang katahimikan bago ang bagyo. Ito ay katahimikan pagkatapos ng giyera. Si Lena ay nakatayo sa harap ng malalaking salamin ng opisina. Sa labas, kumikislap ang ilaw ng lungsod—pareho pa rin, ngunit para sa kanya, ibang-iba na ang lahat. Tapos na. Si Isabella—wala na. Ang mga lihim—nalantad. Ang laban—natapos. Ngunit bakit parang may kulang? Narinig niya ang mahinang tunog ng pagbukas ng pinto sa likod niya. Hindi niya kailangang lumingon. Alam niya kung sino iyon. “Hindi ka pa rin natutulog,” sabi ni Adrian, mababa ang boses. Bahagya siyang ngumiti, ngunit hindi siya lumingon. “Hindi pa,” sagot niya. “Parang… hindi pa nagsi-sink in ang lahat.” Tahimik na lumapit si Adrian. Huminto siya sa likod ni Lena—sapat na malapit para maramdaman nito ang init ng presensya niya. “It's over,” sabi niya. Ngunit hindi agad sumagot si Lena. “Is it?” mahina niyang tanong. Dahan-dahan siyang hum

Tahimik ang penthouse. Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi na ligtas. Si Lena ay nakatayo sa gitna ng sala, ramdam ang bigat ng sinabi ni Adrian. We’re being watched. Hindi iyon paranoia. Hindi iyon instinct lang. Katotohanan iyon. Si Adrian ay nasa tabi ng control panel, mabilis ang galaw ng mga daliri habang chine-check ang security system. Ang mga mata niya ay malamig—focused, mapanganib. “Three blind spots,” sabi niya. “Hindi aksidente.” Nanlamig ang katawan ni Lena. “So they’ve been here… before?” Tumango si Adrian. “At hindi lang basta nagmasid,” dagdag niya. “They studied us.” Tahimik. Parang biglang lumiit ang mundo ni Lena. Ngunit bago pa siya makapagsalita— CLICK. Isang tunog. Mahina. Ngunit sapat para marinig ni Adrian. “Down.” Sa isang iglap, hinila niya si Lena pababa sa sahig. CRASH! Sumabog ang salamin sa likod nila. Isang bala. Nanlaki ang mga mata ni Lena. “Sniper,” bulong ni Adrian. Wala nang oras para mag-isip. Hinila niya si Lena p

Tahimik ang underground garage, maliban sa biglang alingawngaw ng yabag at pag-ikot ng mga gulong sa paligid. Si Lena ay humihinga ng mabigat, ramdam ang init ng adrenalina sa katawan. Hindi siya takot—hindi lang siya handa sa katotohanang paparating. Si Adrian ay nasa harap niya, malamig ang mga mata, pero ramdam niya ang matinding proteksyon. “Lena,” bulong niya, mahigpit ang hawak sa balikat niya, “it’s time you know everything.” Nanlaki ang mga mata ni Lena. “About what?” mahina niyang tanong. Tumigil si Adrian, tumingin sa kanya ng diretso, parang sinusuri bawat galaw. “About who you really are.” Parang tumigil ang mundo ni Lena. “Me? Who I really am?” Tahimik si Adrian. “Not just a person, Lena,” dagdag niya, mababa ang boses, puno ng bigat, “You were… engineered. Deliberately placed in the path you’re in.” Parang sumabog ang isip ni Lena. “Engineered… placed…?” “Yes,” sagot ni Adrian, dahan-dahang lumapit. “Everything in your life… the struggles, the coinciden

Ang hangin sa rooftop ay malamig, pero ramdam ni Lena ang init ng presensya ni Adrian sa kanyang likod. “Keep your eyes open,” utos niya, habang dahan-dahang inilalapit ang kanilang mga katawan sa gilid ng gusali. Nanlaki ang mga mata ni Lena habang tinitingnan ang kalaban sa kabilang dulo—tatlong lalaki, armado at tahimik na nakatayo, parang nakasuong sa kanilang bawat galaw. “Adrian… how do we—” “Trust me,” sagot niya, malamig ngunit may pangakong hindi niya kayang i-ignore. Parang tumigil ang oras ni Lena sa kanyang dibdib. Ngunit bago pa siya makapagsalita, isa sa mga lalaki ay biglang sumugod, mabilis at tahimik. Si Adrian ay mabilis na kumilos—isang iglap, at bumagsak ang kalaban, walang ingay, walang oras para makapag-react. “Lena, move!” sigaw niya, hinila siya sa tabi, halos sumalpok sa dingding. Ang ikalawa ay tumakbo na rin, ngunit sa pagkakataong iyon, si Lena ay nakaramdam ng kakaibang lakas—isang instinct na hindi niya alam kung saan nanggaling. “Adrian… I can

Ang lungsod sa gabi ay parang buhay, puno ng liwanag at anino. Pero para kay Lena at Adrian, ang bawat ilaw ay posibleng panganib, bawat anino ay banta. “Adrian… where are we going?” bulong ni Lena, habang mabilis silang tumatakbo sa makipot na alley. “Somewhere safe… for now,” sagot ni Adrian, malamig ang boses ngunit ramdam ang pangangalaga sa bawat salita. Nanlaki ang mga mata ni Lena habang tinatanaw ang kalsadang puno ng kotse at mga pedestrian. Hindi nila alam kung may nakamasid sa kanila sa bawat sulok. “Keep your head down,” utos ni Adrian, “and don’t let anyone see you.” Si Lena ay tumango, ramdam ang lakas sa bawat galaw ni Adrian. Hindi lang proteksyon—may init at kontrol siyang nararamdaman sa bawat hakbang. Ngunit bago pa sila makapagpahinga, isang kotse ang biglang humarang sa kanilang daraanan. “Stop!” sigaw ni Lena, nanginginig ang boses. Si Adrian ay tumalon sa harap niya, inilagay ang katawan niya bilang shield. “Run!” sigaw niya, habang mabili