บรรยากาศภายในห้องหนังสือส่วนตัวขององค์ชายสี่ในยามนี้ช่างมืดมนอนธการและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความพินาศย่อยยับประดุจสุสานร้างที่เพิ่งถูกโจรขุดทำลาย ข้าวของเครื่องใช้ที่ทำจากหยกสลักและเครื่องปั้นดินเผาราคาแพงหูฉี่ซึ่งเคยตั้งตระหง่านอย่างวิจิตรบรรจง บัดนี้แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเกลื่อนกลาดเต็มพื้นกระดานไม้จันทน์หอม เศษกระดาษบัญชีที่เต็มไปด้วยตัวเลขขาดทุนสีแดงฉานถูกฉีกกระชากและขยำทิ้งปลิวว่อนไปทั่วทุกมุมห้อง องค์ชายสี่ผู้มีใบหน้าที่เคยหล่อเหลาและเต็มเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างอันใดกับสุนัขบ้าที่กำลังป่วยหนัก ดวงตาของเขาแดงก่ำและเบิกกว้างจนเห็นเส้นเลือดฝอยปูดโปน เส้นผมที่เคยถูกเกล้าอย่างประณีตหลุดลุ่ยชี้ฟูไม่เป็นทรง เขากำลังเดินวนเวียนไปมาด้วยท่วงท่าที่กระวนกระวายใจขั้นสูงสุด ลมหายใจหอบเหนื่อยและหนักหน่วงพ่นออกมาทางจมูกประดุจพญากระทิงที่กำลังคลุ้มคลั่งเบื้องหน้าขององค์ชายผู้กำลังเสียสติ คือร่างอันอวบอ้วนของหลงจู๊ใหญ่ หัวหน้าพ่อค้าผู้ควบคุมดูแลกิจการสำนักไหมสวรรค์แดนเหนือทั้งหมด ชายวัยกลางคนผู้นี้กำลังคุกเข่าหมอบกราบอยู่บนเศษกระเบื้องแตกอย่างน่าสมเพ
Mehr lesen