Alle Kapitel von คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Kapitel 211 – Kapitel 220

บรรยากาศภายในโถงพิธีการอันแสนจะกว้างใหญ่ไพศาลของจวนอ๋องเจ็ดในยามนี้ ถูกเนรมิตและประดับประดาไปด้วยสีแดงมงคลและสีทองอร่ามตาจนแทบจะทำให้ผู้ที่ก้าวเท้าเข้ามาต้องตาบอดชั่วคราวเพราะแสงสะท้อนของความมั่งคั่ง ผ้าไหมสวรรค์เนื้อนุ่มลื่นสีแดงสดถูกนำมาขึงโยงทอดยาวจากขื่อหลังคาจรดพื้นหินอ่อน โคมไฟกระดาษแก้วสีแดงที่วาดลวดลายมังกรคู่หงส์นับพันดวงถูกจุดสว่างไสวไล่ความมืดมิด กลิ่นหอมของกำยานไม้จันทน์ชั้นเลิศลอยคลุ้งอบอวลผสมปนเปไปกับกลิ่นอายของเนื้อหมูย่างและสุราหมักราคาแพงที่เตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยงด้านนอก ทว่าสิ่งที่ทำให้โถงพิธีแห่งนี้ดูศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามจนบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต้องนั่งตัวเกร็งหายใจไม่ทั่วท้อง หาใช่ความหรูหราของสถานที่ ทว่าเป็นการปรากฏพระวรกายของบุคคลผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งแคว้นต้าจงสองพระองค์ ที่กำลังประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักลวดลายมังกรทองคำตรงตำแหน่งประธานของงานฮ่องเต้ผู้ชราภาพทว่ายังคงเปี่ยมล้นไปด้วยพระบารมีอันล้นพ้น ประทับนั่งด้วยรอยยิ้มกว้างขวางที่เบ่งบานอยู่บนพระพักตร์ พระองค์ทรงทอดพระเนตรมองดูความโอ่อ่าอลังการของงานอภิเษกสมรสครั้งนี้ด้วยความพึงพอพระทัยอย่างยิ่

บรรยากาศยามค่ำคืนของงานอภิเษกสมรสอันแสนจะยิ่งใหญ่อลังการและผลาญงบประมาณแผ่นดินไปอย่างมหาศาล ณ ลานกว้างส่วนหน้าของจวนอ๋องเจ็ด ยังคงดำเนินต่อไปด้วยความคึกคักและเสียงสรวลเสเฮฮาที่ดังกึกก้อง แสงจากโคมไฟกระดาษแก้วสีแดงสดนับหมื่นดวงสาดส่องประกายระยิบระยับ แข่งกับแสงจันทร์บนฟากฟ้า กลิ่นหอมของอาหารเลิศรสและสุราหมักชั้นดีลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ ทว่าภายใต้ร่มเงาของต้นหลิวขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมสระบัวอันเงียบสงบ ไป๋ลี่ถิง ยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลผู้ซึ่งเพิ่งจะได้รับการอัปเกรดสถานะจากระบบให้กลายเป็น ไลฟ์โค้ชปลดหนี้กรรม กำลังยืนกำหมัดแน่นและพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับสติอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านประดุจน้ำในกระทะทองแดงนางเพิ่งจะค้นพบช่องทางในการทำกำไรจากสกิลโดมแห่งการสารภาพบาปที่ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ ด้วยการตั้งตนเป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตและเตรียมตัวจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมมหาโหดจากพวกคนชั่วที่ถูกบังคับให้ต้องมาสารภาพบาปต่อหน้านาง ทว่าความเบิกบานใจในตรรกะแห่งทุนนิยมนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น เมื่อระบบผู้ช่วยสุดซาดิสม์ที่ซุกซ่อนอยู่ในก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ได้ตัดสินใจโยน

ท่ามกลางแสงสว่างไสวเจิดจ้าของโคมไฟกระดาษแก้วสีแดงสดนับหมื่นดวงที่ถูกแขวนประดับประดาเอาไว้ทั่วทุกกิ่งก้านสาขาของต้นไม้ใหญ่และตามแนวระเบียงทางเดิน บรรยากาศของลานจัดเลี้ยงส่วนหน้าแห่งจวนอ๋องเจ็ดกำลังดำเนินไปอย่างอึกทึกครึกโครมและเต็มเปี่ยมไปด้วยความรื่นเริงบันเทิงใจขั้นสูงสุด เสียงดนตรีมโหรีที่ถูกบรรเลงโดยนักดนตรีฝีมือเอกดังกังวานประสานไปกับเสียงสรวลเสเฮฮาของบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ คหบดีผู้มั่งคั่ง และแขกเหรื่อระดับบุคคลสำคัญที่เดินทางมาร่วมเป็นเกียรติในงานอภิเษกสมรสประวัติศาสตร์ กลิ่นหอมหวนชวนให้กระเพาะอาหารร่ำร้องของเนื้อหมูหันย่างเตาถ่านจนหนังกรอบเป็นสีทองอำพัน กลิ่นน้ำซุปหูฉลามที่ถูกเคี่ยวกรำด้วยไฟอ่อนมาตลอดทั้งวัน และกลิ่นของสุราหมักดอกท้อชั้นเลิศที่ถูกบ่มเอาไว้นานนับสิบปี ลอยคลุ้งอบอวลผสมปนเปกันไปทั่วทั้งอาณาบริเวณ ชวนให้ผู้คนหลงระเริงและมัวเมาไปกับความโอ่อ่าอลังการที่ถูกเนรมิตขึ้นมาด้วยเม็ดเงินจำนวนมหาศาลณ มุมหนึ่งของลานจัดเลี้ยงอันกว้างใหญ่ ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้เพิ่งจะสถาปนาตนเองเป็นพระชายาเอกแห่งจวนอ๋องเจ็ดอย่างเต็มภาคภูมิ กำลังยืนหลบมุมอยู่ใต้ร่มเงาของต้นหลิวขนาดให

บรรยากาศภายในลานจัดเลี้ยงงานอภิเษกสมรสอันแสนจะยิ่งใหญ่อลังการของจวนองค์ชายเจ็ดในยามค่ำคืนนี้ ช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความโกลาหลวุ่นวายที่ถูกฉาบเคลือบเอาไว้ด้วยความหรูหราฟู่ฟ่า เสียงดนตรีมโหรีบรรเลงเพลงมงคลดังกึกก้องกังวานไปทั่วทุกทิศทาง กลิ่นหอมของสุราเลิศรสและอาหารระดับเหลาชั้นเลิศลอยคลุ้งอบอวลปะปนไปกับกลิ่นเครื่องหอมราคาแพงระยับจากบรรดาขุนนางและฮูหยินที่มาร่วมงาน โคมไฟสีแดงสดนับหมื่นดวงถูกจุดสว่างไสวขับไล่ความมืดมิดจนลานกว้างสว่างประดุจเวลากลางวัน ทุกผู้คนต่างพากันปั้นหน้ายิ้มแย้ม สวมหน้ากากเข้าหากัน ชูจอกสุราดื่มอวยพรให้แก่คู่บ่าวสาวด้วยถ้อยคำที่สรรเสริญเยินยอจนแทบจะเลี่ยนตาย ทว่าภายใต้หน้าฉากอันแสนจะชื่นมื่นและอุดมไปด้วยกลิ่นอายของผลประโยชน์ทับซ้อนนั้น คลื่นใต้น้ำแห่งความมุ่งร้ายกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบที่สุดณ มุมหนึ่งของลานจัดเลี้ยงที่ค่อนข้างลับตาคนและอยู่ห่างจากแสงสว่างของโคมไฟระย้า กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดบ่าวไพร่รับใช้สีเทาหม่นจำนวนห้าคนกำลังยืนจับกลุ่มกันด้วยท่วงท่าที่ดูเผินๆ เหมือนกำลังรอรับคำสั่งเพื่อไปรินสุรา ทว่าหากสังเกตให้ลึกลงไปถึงแววตาของพวกเขา จะพบว่ามันเต็มไ

บรรยากาศแห่งความมืดมิดทางทิศเหนือของอาณาบริเวณจวนองค์ชายเจ็ด ช่างแสนจะหนาวเหน็บและเงียบสงัดจนชวนให้ผู้คนรู้สึกขนลุกซู่ หลังจากที่เงาของภาพลวงตาแมวป่าหน้าโง่ได้กระโจนหายลับเข้าไปในพงหญ้ารกชัฏ กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดบ่าวไพร่สีเทาหม่นทั้งห้าคนก็พากันถอนหายใจยาวเหยียดออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน ความตึงเครียดที่เคยก่อตัวจับเป็นก้อนแข็งบนอากาศมลายหายไปจนหมดสิ้น ชายผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มนักฆ่าสายลับเก็บมีดสั้นเล่มคมกริบของตนเองกลับเข้าไปในฝักที่คาดอยู่ตรงเอวด้วยท่วงท่าที่หงุดหงิดงุ่นง่าน เขายกมืออันหยาบกร้านขึ้นมาปาดหยาดเหงื่อเย็นเยียบที่เกาะพราวอยู่บนหน้าผาก ก่อนจะหันไปถลึงตาดุดันใส่บรรดาลูกน้องที่ยังคงยืนตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำ"มัวยืนบื้อเป็นท่อนไม้ผุอยู่ทำไมกัน เลิกทำหน้าตาตื่นตูมเยี่ยงสตรีขี้ขลาดได้แล้ว มันก็แค่สัตว์เดรัจฉานหน้าโง่ตัวหนึ่งที่หลงทางเข้ามาหาที่ตายเท่านั้น ไม่มีทหารยาม ไม่มีสายลับ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเราทั้งสิ้น รีบกลับไปทำหน้าที่ของพวกเจ้าให้เสร็จสิ้นเสียที ก่อนที่ขบวนลาดตระเวนรอบต่อไปจะเดินก้าวเท้าเข้ามาตรวจตราบริเวณนี้ ไปยกถังน้ำมันเชื้อเพลิงของพวกเจ้าขึ้นมาเต