All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 361 - Chapter 368

สายลมยามฤดูใบไม้ผลิพัดโชยมาเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นหอมของดอกท้อที่กำลังเบ่งบานสะพรั่งในอุทยานหลวงมาแตะจมูก ทว่าความงดงามของธรรมชาติอันแสนจะสุนทรีย์นี้ กลับไม่อาจชะล้างความอัปยศอดสูและความแค้นที่ฝังรากลึกอยู่ในจิตใจของผู้พ่ายแพ้ได้เลยแม้แต่น้อย ภายหลังจากที่พายุทอร์นาโดแห่งวิกฤตเงินเฟ้อและระบบทุนนิยมผูกขาดของฮองเฮาได้พัดถล่มวังหลังจนราบเป็นหน้ากลอง กวาดล้างเอาความเย่อหยิ่งจองหองและอำนาจเงินตราของตระกูลซุนให้ปลิวหายไปประดุจฝุ่นผง บรรยากาศภายในเขตพระราชฐานชั้นในก็แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงระเบียบวินัยแบบใหม่ภายใต้สกุลเงินแต้มความภักดี ทำให้ทุกคนต้องก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้น ไม่มีผู้ใดกล้าจับกลุ่มนินทาหรือรับสินบนใต้โต๊ะอีกต่อไป เพราะบทเรียนจากการต้องแทะหมั่นโถวแข็งๆ ประทังชีวิตท่ามกลางกองทองคำที่ไร้ค่านั้น มันสยดสยองและฝังลึกเข้าไปในระดับจิตวิญญาณ ณ ตำหนักฉือหนิงอันเคยเป็นศูนย์กลางแห่งอำนาจบารมีของมารดาแผ่นดิน บัดนี้สภาพของมันช่างเงียบเหงาและอ้างว้างประดุจศาลเจ้าร้างที่ถูกผู้คนหลงลืม ซุนไทเฮา พระพันปีหลวงผู้เคยมีพระพักตร์อวบอิ่มและสวมใส่ฉลองพระองค์ผ้

ยามวิกาลเข้าครอบงำเขตพระราชฐานชั้นในแห่งแคว้นต้าจง ท้องฟ้าสีหมึกถูกประดับประดาด้วยดวงดาวที่ทอประกายระยิบระยับ ทว่าความเงียบสงบของค่ำคืนนี้กลับถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นด้วยเสียงสะท้อนแห่งความเจ็บปวดรวดร้าวที่ดังกังวานออกมาจากตำหนักเหยียนสี่ ซุนหมานหม่าน หรือพระสนมซูเฟยผู้ซึ่งเพิ่งจะรอดพ้นจากการอดตายและได้กลับมาพักผ่อนในตำหนักหลังจากจบงานเลี้ยงปรองดองจอมปลอมเมื่อช่วงสาย บัดนี้กำลังนอนกลิ้งเกลือกทุรนทุรายอยู่บนเตียงไม้สักทองคำ ร่างกายอันบอบบางของนางบิดเบี้ยวและเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงประดุจกุ้งที่ถูกโยนลงไปในกระทะน้ำมันเดือด สองมืออันสั่นเทากุมหน้าท้องของตนเองเอาไว้แน่นจนเล็บที่จิกทะลุผ่านเนื้อผ้าไหมราคาแพงฝังลึกลงไปในผิวหนัง เหงื่อกาฬเม็ดโป้งผุดพรายขึ้นมาเต็มใบหน้าที่เคยฉาบทาด้วยแป้งฝุ่นจนขาววอก บัดนี้ใบหน้านั้นซีดเผือดไร้สีเลือดและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจอย่างถึงที่สุด ความเจ็บปวดที่ก่อตัวขึ้นบริเวณช่องท้องด้านล่างนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่อาการปวดท้องธรรมดาดาดๆ ทว่ามันให้ความรู้สึกประดุจมีมือของปีศาจร้ายที่มองไม่เห็นล้วงทะลวงเข้าไปในช่องท้องและทำการบิดขยี้ลำไส้ของนางจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นเ

สายลมยามเช้าที่ควรจะพัดพาความสดชื่นและกลิ่นหอมของดอกไม้มาสู่อาณาเขตวังหลัง กลับถูกปนเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเย่อหยิ่งจองหองและความหลงตัวเองขั้นสูงสุดที่แผ่ซ่านออกมาจากเรือนพักรับรองหลังใหม่ บรรดาสนมหน้าใหม่ทั้งห้านางที่เพิ่งจะผ่านการออดิชั่นและจบหลักสูตรมารยาหญิงเร่งรัดจากค่ายฝึกอบรมของซุนไทเฮา ได้ก้าวเท้าเข้ามาเหยียบย่ำบนผืนกระเบื้องหินอ่อนของเขตพระราชฐานชั้นในอย่างเป็นทางการ ท่วงท่าการเดินของพวกนางนั้นช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นหน้ามั่นโหนกประดุจฝูงนกยูงที่กำลังรำแพนหางอวดสีสันเพื่อข่มขวัญคู่ต่อสู้ พวกนางเชิดคางขึ้นสูงจนแทบจะตั้งฉากกับเพดานตำหนัก ปลายจมูกรั้นๆ เชิดขึ้นรับกับใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มประทินโฉมมาอย่างพิถีพิถัน แป้งฝุ่นชั้นเลิศถูกชโลมลงบนผิวหน้าจนขาวผ่องเนียนละเอียด ริมฝีปากถูกแต้มด้วยสีชาดแดงระเรื่อประดุจผลอิงเถาที่เพิ่งสุกงอม คิ้วเรียวโก่งดั่งคันศรถูกเขียนขึ้นอย่างบรรจงเพื่อขับเน้นดวงตาที่กลมโตบ้องแบ๊วและเต็มไปด้วยจริตจะก้านของการยั่วยวนบุรุษเพศความงามของพวกนางนั้นเป็นความงามที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อการพาณิชย์และการแก่งแย่งชิงดีอย่างแท้จริง เป็นสินค้าลอตใหม่

กาลเวลาล่วงเลยผ่านพ้นไปประดุจสายน้ำที่ไหลเชี่ยวกราก ทิ้งร่องรอยแห่งความอัปยศอดสูและความพ่ายแพ้เอาไว้ให้ตระกูลซุนต้องกล้ำกลืนฝืนทนอย่างแสนสาหัส หลังจากที่ฝูงสินค้าลอตใหม่หรือบรรดาสนมหน้าใสที่ซุนไทเฮาอุตส่าห์ทุ่มทุนสร้างและอบรมวิชามารยาหญิงมาอย่างเข้มข้น ถูกฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียนผู้มีสายพระเนตรแหลมคมดุจเหยี่ยว รีเจกต์ผลงานและส่งตัวไปรับบทบาทพนักงานกวาดลานอุทยานหลวงอันกว้างใหญ่ไพศาลด้วยไม้กวาดทางมะพร้าว ภาพของลูกคุณหนูที่เคยเย่อหยิ่งต้องมาเดินหลังขดหลังแข็ง กวาดเศษใบไม้แห้งและฝุ่นผงจนมือที่เคยนุ่มนวลเต็มไปด้วยรอยด้านและตุ่มพอง กลายเป็นเครื่องตอกย้ำความล้มเหลวอันน่าสมเพชเวทนาที่สุดในหน้าประวัติศาสตร์การแย่งชิงอำนาจของวังหลังซุนไทเฮา พระพันปีหลวงผู้เคยมีพระพักตร์อวบอิ่มและเต็มเปี่ยมไปด้วยบารมี บัดนี้ประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักภายในตำหนักฉือหนิงอันเงียบเหงา พระวรกายของพระนางสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ นัยน์ตาที่ฝ้าฟางตามวัยชราแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอยที่ปูดโปน ความโกรธแค้นและความสิ้นหวังแผดเผาจิตใจของพระนางจนแทบจะมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน พระนางทอดสายตามองออกไปนอกบานหน้าต่าง มองดูค