บททั้งหมดของ คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: บทที่ 1 - บทที่ 10

52

ตอนที่ 1 ทะลุมิติมาปิดยอดขาย

แสงแดดเจิดจ้าของยามบ่ายสาดส่องลงมาตกกระทบใบหน้าของจูน หญิงสาวผู้เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจในชุดสูทสีแดงเพลิงที่ตัดเย็บมาอย่างประณีตเข้ารูป รอยยิ้มกว้างขวางประดับอยู่บนริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด ส้นรองเท้าแหลมปรี๊ดของเธอกระทบกับพื้นทางเดินหินอ่อนหน้าอาคารสำนักงานใหญ่เกิดเป็นเสียงดังก้องกังวานประดุจจังหวะกลองแห่งชัยชนะ จูนเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องประชุมของมหาเศรษฐีจอมตืดที่เคี้ยวยากที่สุดในวงการ แต่เธอก็สามารถใช้ศิลปะแห่งการเจรจาหว่านล้อมระดับปรมาจารย์ ปิดการขายกรมธรรม์ประกันชีวิตมูลค่าหลายร้อยล้านมาได้สำเร็จ เอกสารสัญญาที่ลงลายมือชื่อด้วยปากกาหมึกซึมราคาแพงระยับถูกกอดแนบไว้กับอกราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก เธอคือสุดยอดเซลส์สาวมือทองผู้ไม่เคยรู้จักคำว่าพลาด ไม่เคยมีลูกค้าคนไหนหลุดรอดไปจากเงื้อมมือของเธอได้ ไม่ว่าจะเป็นสินค้าที่ขายยากขายเย็นเพียงใด จูนก็สามารถพลิกแพลงหาจุดขายจนลูกค้าต้องยอมควักกระเป๋าจ่ายอย่างเต็มใจเสมอจูนเดินฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดี พลางวาดฝันถึงตัวเลขค่าคอมมิชชั่นก้อนมหึมาที่จะถูกโอนเข้าบัญชีในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอจะนำเงินก้อนนี้ไปซื้อคอนโดหรูใจกลางเมื
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 สำรวจจวนสุดอนาถา

แสงแดดรำไรยามสายสาดส่องผ่านช่องโหว่บนหลังคากระเบื้องที่แตกบิ่น ร่างบางของไป๋ลี่ถิงในชุดกระโปรงสีเทาหม่นหมองที่ซักจนเนื้อผ้าบางเฉียบก้าวเท้าข้ามธรณีประตูห้องนอนของตนเองอย่างระมัดระวัง นางใช้มือดันบานประตูไม้ที่ผุพังเบาๆ ทว่าเสียงดังกึกกักราวกับกระดูกคนแก่ลั่นก็ดังสะท้านไปทั่วบริเวณ ก่อนที่บานประตูข้างหนึ่งจะหลุดผึงออกจากบานพับแล้วล้มตึงลงมากระแทกพื้นกระดานเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นละอองสีหม่นฟุ้งกระจายตลบอบอวลจนนางต้องยกแขนเสื้อขึ้นปิดจมูกพลางไอโขลกออกมาติดๆ กันหลายครั้งนี่หรือคือจวนเผิงกวงโหวอันทรงเกียรติ ยอดนักขายมือทองอย่างนางอยากจะแหงนหน้ามองฟ้าแล้วตะโกนด่าสวรรค์ให้รู้แล้วรู้รอด สภาพของเรือนพักที่นางยืนอยู่นี้อย่าว่าแต่จะเป็นที่อยู่ของชนชั้นสูงเลย แม้แต่ศาลเจ้าชานเมืองที่ถูกทิ้งร้างมาสิบปียังดูมีสง่าราศีมากกว่านี้เสียอีก เสาไม้แต่ละต้นเต็มไปด้วยรอยกัดแทะของปลวกจนเว้าแหว่ง สีแดงที่เคยทาเคลือบไว้ลอกหลุดลุ่ยจนเห็นเนื้อไม้สีซีดจางด้านใน พื้นระเบียงทางเดินก็แอ่นยวบยาบทุกครั้งที่ทิ้งน้ำหนักเท้าลงไป ราวกับพร้อมจะหักโค่นลงมาฝังร่างนางได้ทุกเมื่อไป๋ลี่ถิงกวาดสายตามองไปรอบๆ ลานกว้างหน้าเรื
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 สกิลเจรจาขั้นเทพ

แสงแดดอุ่นยามสายเริ่มสาดส่องลงมากระทบหลังคาเรือนหลักที่เต็มไปด้วยรอยแตกและตะไคร่น้ำ บรรยากาศเงียบสงบอันแสนจะหดหู่ของเรือนฮูหยินเอกถูกทำลายลงอย่างย่อยยับด้วยเสียงหัวเราะแหลมปรี๊ดที่ดังกังวานมาตั้งแต่หน้าประตูจวน เสียงนั้นแหลมสูงจนคล้ายกับนกแก้วที่กำลังถูกบีบคอ มันบาดแก้วหูเสียจนฝุ่นที่เกาะอยู่ตามขื่อคานถึงกับร่วงกราวลงมาบนพื้นกระดานไม้ ไป๋ลี่ถิงซึ่งกำลังนั่งเช็ดผมที่เพิ่งสระเสร็จอยู่หลังฉากกั้นในห้องนอนถึงกับชะงักมือ นางขมวดคิ้วเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม ความรู้สึกหงุดหงิดก่อตัวขึ้นในอกอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณยอดนักขายของนางร้องเตือนว่ากำลังมีตัวปัญหาเดินขบวนเข้ามาหาถึงที่ผู้ที่ก้าวล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตเรือนหลักด้วยท่วงท่ากรีดกรายราวกับนางพญาเหยียบเมฆาคือ อนุหมิน มารดาบังเกิดเกล้าของไป๋ลี่ชาน พี่หญิงรองจอมฉกคู่หมั้นนั่นเอง สตรีวัยกลางคนผู้นี้สวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีชมพูบานเย็นที่สะท้อนแสงแดดจนแสบตา บนศีรษะประดับประดาไปด้วยปิ่นทองคำรูปนกยูงรำแพนหางที่สั่นไหวไปมาตามจังหวะการเดิน ซ้ำยังปักปิ่นมุกและปิ่นหยกจนแทบจะไม่มีพื้นที่ว่างบนเส้นผม กลิ่นเครื่องหอมราคาแพงที่ฉุนจัดจนชวนให้คลื่นเหียนอาเจียน
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 บิดาผู้รักสงบจนขี้ขลาด

ฝุ่นควันจากการวิ่งหนีหางจุกตูดของบรรดาอนุภรรยายังไม่ทันจะจางหายไปจากลานหน้าเรือนหลัก บรรยากาศที่เพิ่งจะกลับมาเงียบสงบได้เพียงแค่ชั่วอึดใจก็มีอันต้องถูกทำลายลงอีกครั้ง เสียงฝีเท้าหนักๆ ทว่าลากยาวอย่างเกียจคร้านดังสะท้อนมาตามระเบียงทางเดินไม้ที่ผุพัง ไป๋ลี่ถิงซึ่งกำลังยืนกอดประคองร่างอันสั่นเทาของมารดาอยู่กลางห้องโถงค่อยๆ ปรายหางตาไปมองยังต้นเสียงด้วยความรำคาญใจขั้นสูงสุด วันนี้นางเพิ่งจะฟื้นคืนชีพกลับมาจากความตายแท้ๆ แต่กลับต้องมารับแขกไม่ได้รับเชิญประดุจพนักงานต้อนรับส่วนหน้าที่ต้องเผชิญหน้ากับลูกค้างี่เง่าตลอดทั้งวันผู้ที่ก้าวข้ามธรณีประตูเรือนหลักเข้ามาด้วยท่วงท่าที่พยายามจะดัดให้ดูสง่างามราวกับบัณฑิตผู้ทรงภูมิคือ เผิงกวงโหว บิดาบังเกิดเกล้าของไป๋ลี่ถิงและเป็นเจ้าของจวนอันแสนจะซอมซ่อแห่งนี้ ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมสูงสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าอ่อนที่ตัดเย็บอย่างประณีต แม้เนื้อผ้าจะไม่ได้ใหม่เอี่ยมอ่องแต่ก็ดูสะอาดสะอ้านและมีราคาค่างวดแตกต่างจากเสื้อผ้าปะชุนของฮูหยินเอกราวฟ้ากับเหว ในมือของเขากางพัดกระดาษเคลือบน้ำมันที่วาดลวดลายกอไผ่เอาไว้โบกพัดไปมาเบาๆ ทั้งที่อากาศในยามนี้ไม่ได้ร้อนอบอ้าวเลยแม
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 รื้อค้นสมบัติเรือนหลัก

แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านช่องโหว่บนหลังคากระเบื้องที่แตกร้าว ทอดตัวเป็นลำแสงสีทองอาบไล้ฝุ่นละอองที่ล่องลอยคว้างอยู่กลางอากาศภายในห้องนอนของฮูหยินเอกแห่งจวนเผิงกวงโหว ไป๋ลี่ถิงยืนท้าวสะเอวอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าทะมัดทะแมงผิดวิสัยสตรีในห้องหอ นางเพิ่งจะส่งมารดาเข้านอนพักผ่อนหลังจากเหตุการณ์ปะทะอารมณ์อันดุเดือดเมื่อช่วงสาย บัดนี้ถึงเวลาที่ยอดนักขายมือทองอย่างนางจะต้องเริ่มต้นกอบกู้สถานการณ์อันเลวร้ายนี้อย่างจริงจังเสียทีเป้าหมายแรกในการทำธุรกิจไม่ว่าจะเป็นยุคสมัยใดก็ตามคือเงินทุนหมุนเวียน นางต้องการเงินก้อนแรกเพื่อนำไปต่อยอดและสร้างผลกำไรให้งอกเงย หากไม่มีเงินทุน ไม่ว่าจะมีแผนการตลาดยอดเยี่ยมเลิศเลอเพียงใดก็เป็นได้แค่เพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เท่านั้น ไป๋ลี่ถิงสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด กลิ่นอับชื้นของไม้ผุพังและกลิ่นเก่าเก็บของเสื้อผ้าที่ซักจนซีดจางลอยปะทะจมูก แต่นางหาได้สนใจไม่ ดวงตากลมโตที่บัดนี้แฝงไปด้วยประกายความเจ้าเล่ห์และมุ่งมั่นกวาดมองไปรอบห้องอย่างประเมินมูลค่านางเริ่มต้นปฏิบัติการรื้อค้นอย่างเป็นระบบระเบียบเยี่ยงนักตรวจสอบบัญชีมืออาชีพ สองมือที่เคยบอบบางและเอาแต่จับพู่กัน
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6 ทวงหนี้พ่อบ้านหน้าเลือด

แสงแดดอุ่นยามสายสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวมรกตของเรือนฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นที่พำนักของบรรดาอนุภรรยาคนโปรดแห่งจวนเผิงกวงโหว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะต่อกระซิกราวกับกำลังมีงานเฉลิมฉลอง ไป๋ลี่ถิงในชุดกระโปรงสีเทาซีดเซียวที่ดูคล้ายกับผ้าขี้ริ้วมากกว่าอาภรณ์ของสตรีชั้นสูง กำลังย่อตัวหลบอยู่หลังต้นกุ้ยฮวาขนาดใหญ่ที่ปลูกอยู่ริมกำแพงทางเดิน สายตาคมกริบประดุจพญาเหยี่ยวของนางจ้องเขม็งลอดผ่านกิ่งก้านใบไม้ไปยังลานกว้างหน้าเรือนของอนุหมิน สมองอันปราดเปรื่องของยอดนักขายมือทองกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงเพื่อประเมินสถานการณ์ทางการเงินของจวนแห่งนี้สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเส้นเลือดตรงขมับของนางเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธจัดและขบขันในความหน้าด้านหน้าทน พ่อค้าผ้าแพรพรรณจากร้านที่หรูหราที่สุดในเมืองหลวงกำลังยืนโค้งคำนับประจบประแจงอนุหมินและอนุเจียว บ่าวไพร่ชายฉกรรจ์หลายคนกำลังช่วยกันขนหีบไม้แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงลงมาจากรถม้า ภายในหีบเหล่านั้นอัดแน่นไปด้วยผ้าไหมทอทอง ผ้าแพรพรรณสีสันสดใสแสบตาประดุจนกแก้วมาคอว์ และกล่องเครื่องประดับที่ส่องประกายระยิบระยับจนแทบจะทำให้คนมองตาบอด
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7 มหกรรมบีบน้ำตา

สายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นหอมฉุนจัดของดอกมู่ตันที่ปลูกเรียงรายอยู่หน้าเรือนฝั่งตะวันออกเข้ามาภายในห้องโถงอันโอ่อ่า บรรยากาศภายในเรือนของอนุหมินนั้นช่างแตกต่างจากเรือนหลักของฮูหยินเอกราวกับสรวงสวรรค์กับขุมนรกชั้นล่างสุด ผนังห้องตกแต่งด้วยภาพวาดวิจิตรบรรจง พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มสีแดงสด โต๊ะไม้และเก้าอี้ทุกตัวล้วนสลักเสลาลวดลายอย่างประณีตและขัดเงาจนมันปลาบ อนุหมินในชุดกระโปรงผ้าแพรสีชมพูสดใสกำลังนั่งเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนตั่งบุนวม มือหนึ่งถือพัดขนนกยูงโบกไปมาเบาๆ อีกมือหนึ่งหยิบผลองุ่นสดฉ่ำที่สาวใช้ปอกเปลือกเตรียมไว้ให้เข้าปากด้วยท่วงท่าที่คิดเอาเองว่างดงามประดุจนางสวรรค์ข้างกายของนางคืออนุเจียวที่กำลังนั่งลูบคลำพับผ้าไหมทอทองที่เพิ่งจะสั่งซื้อมาเมื่อช่วงเช้าด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับคนละโมบที่เพิ่งค้นพบขุมทรัพย์ ทั้งสองกำลังสนทนากันถึงเรื่องการตัดเย็บเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อใส่ไปประชันโฉมในงานเลี้ยงของจวนขุนนางข้างเคียง ทว่าความสุนทรีย์อันแสนจะจอมปลอมของสตรีทั้งสองก็มีอันต้องสะดุดหยุดลง เมื่อบานประตูห้องโถงถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ร่าง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8 เสียงสวรรค์

ไป๋ลี่ถิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่ขยับตัว สองมือของนางกุมขมับแน่น ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์เมื่อวานนี้ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำจากการอดนอนตลอดทั้งคืน สมองอันปราดเปรื่องของยอดนักขายมือทองระดับพระกาฬกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงประดุจกงล้อวิดน้ำที่หมุนวนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยการตอกหน้าบิดาผู้ขี้ขลาดและการรีดไถเงินเบี้ยหวัดย้อนหลังสามสิบตำลึงเงินจากพ่อบ้านหวังหน้าเลือดเมื่อวานนี้ ถือเป็นชัยชนะที่หอมหวานและสะใจอย่างที่สุด มันเหมือนกับการปิดการขายลูกค้ารายใหญ่ที่เคี้ยวยากได้สำเร็จ ทว่าเมื่ออารมณ์แห่งความฮึกเหิมจางหายไป ความเป็นจริงอันโหดร้ายก็กลับมาพาดผ่านใบหน้างดงามของนางอีกครั้ง ไป๋ลี่ถิงตระหนักได้ว่า การต้องมานั่งสู้รบตบมือกับบรรดาอนุภรรยาจอมมารยาและบิดาที่ไร้น้ำยาในจวนแห่งนี้ทุกวี่ทุกวัน มันช่างเป็นการลงทุนที่สูญเปล่าและไร้สาระสิ้นดีสำหรับยอดเซลส์อย่างนาง เวลาทุกวินาทีมีค่าเป็นเงินเป็นทอง การต้องมานั่งเถียงกับคนพวกนี้เพื่อแย่งชิงเศษเงินเบี้ยหวัดรายเดือน หรือเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีที่กินไม่ได้ มันไม่สามารถสร้างความมั่งคั่งระดับ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9 การเจรจาต่อรองวิญญาณเร่ร่อน

สายลมเย็นเยียบของฤดูใบไม้ร่วงพัดลอดผ่านช่องหน้าต่างกระดาษที่ขาดวิ่นเป็นริ้ว หอบเอาความหนาวเหน็บเข้ามาตอกย้ำความวังเวงภายในห้องนอนอันซอมซ่อของเรือนหลักแห่งจวนเผิงกวงโหว แสงแดดที่เคยทอดตัวสว่างไสวจู่ๆ ก็ถูกเมฆก้อนใหญ่บดบังจนบรรยากาศรอบด้านมืดสลัวลง ร่างบางของไป๋ลี่ถิงที่เพิ่งจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะไม้เก่าคร่ำคร่าสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังตั้งตรงดิก ถ้วยชาดินเผาที่นางถือค้างไว้ในมือร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นโต๊ะเสียงดังสนั่น น้ำชาสีจางหกเลอะเทอะเป็นวงกว้าง แต่นางกลับไม่สนใจที่จะหยิบผ้ามาเช็ดเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า นัยน์ตาสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกตกใจอย่างที่สุดเมื่อครู่นี้นางได้ยินเสียงที่ไม่ได้ดังมาจากภายนอกห้อง ไม่ได้ดังมาจากสวนที่เต็มไปด้วยวัชพืชแห้งกรอบ และไม่ได้เป็นเสียงของบ่าวไพร่คนใดในจวนแห่งนี้ แต่มันเป็นเสียงที่ดังก้องกังวานมาจากภายในหัวของนางเอง เป็นเสียงที่ราบเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก และเย็นเยียบจนทำให้เส้นขนอ่อนบริเวณท้ายทอยลุกชัน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของยอดนักขายมือทองทำงานอย่างรวดเร็ว นางผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ เตะเก้าอี้ไม้ตัวนั้นให้ถอยห่างออกไปเพื่อเ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 10 นิ้วทองคำแห่งยอดนักขาย

ในที่สุดเครื่องมือทำมาหากินของนางก็ถูกส่งตรงมาถึงมือเสียที เตรียมตัวรับแรงกระแทกไว้ให้ดีเถิดพวกเศรษฐีหน้าโง่ทั้งหลาย มารดาจะดูดเงินพวกเจ้าให้หมดคลังเลยคอยดู ไป๋ลี่ถิงส่งเสียงหัวเราะร่าออกมาอย่างไม่ปิดบัง ใบหน้างดงามที่เคยซีดเซียวอมทุกข์บัดนี้แดงระเรื่อไปด้วยเลือดฝาดแห่งความทะเยอทะยาน นางหมุนตัวเต้นรำไปรอบห้องด้วยความสะใจอย่างบ้าคลั่ง"กรุณาสำรวมกิริยาอาการด้วย การกระโดดโลดเต้นไม่ได้ช่วยเสริมสร้างภาพลักษณ์ที่ดีในการเป็นยอดนักขายเลยแม้แต่น้อย ขอแนะนำให้ท่านหยุดทำร้ายพื้นกระดานไม้ที่ผุพังจวนจะถล่มลงมาทับหัวท่านอยู่รอมร่อนี้เสียเถิด"เสียงลึกลับดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะการเฉลิมฉลองของนางด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและกวนประสาทยิ่งนัก ราวกับกำลังสาดน้ำเย็นจัดถังใหญ่เข้าใส่กองไฟที่กำลังลุกโชน ไป๋ลี่ถิงชะงักฝีเท้ากะทันหัน นางหุบรอยยิ้มลงฉับพลัน ก่อนจะกระแทกลมหายใจออกทางจมูกอย่างแรง นางยืดแผ่นหลังให้ตั้งตรง จัดระเบียบเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่เข้าทาง เปลี่ยนท่วงท่ากลับมาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ผู้เย่อหยิ่งอีกครั้ง"หุบปากไปเลย ข้ากำลังดื่มด่ำกับชัยชนะแรกของชีวิตใหม่ จงรู้สถานะของตนเองเสียบ้าง ในเมื่อเจ้าเป็น
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status