All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 91 - Chapter 100

“อ่าส์...ดีมากคนเก่ง... ดูดแรงๆ กัดด้วย เจฟชอบแรงๆ”เขาสั่ง ไอริสอ้มปากลองดูดมันเหมือนที่เขาทำกับหล่อน เขาครางเสียงต่ำในลำคอ หล่อนใช้ฟันย้ำลงไป เขาครางอื้ออึงกระทุ้งร่างขึ้น ไอริสร้องครางทันที แก่นกายใหญ่ของเขาขยายเมื่อไหร่ไอริสไม่ได้สังเกต มันคับแน่นในตัวหล่อนอีกครั้งเวลานี้ หล่อนดูดเม้มกัดหัวนมเล็กสลับทั้งสองข้าง เจฟิโอครางกระหึ่มจับเอวเล็กไว้มั่นแล้วกระทุ้งรัวใส่ร่างบางกระเพื่อมสั่นปล่อยปากจากหัวนมแข็งเป็นดันของเขาแล้วเงยหน้าขึ้นร้องคราง เจฟิโอขยับลุกขึ้นนั่งผลักร่างบางให้แอ่นหงายได้ด้านหลัง อ้าปากรวบดูดยอดถันเม็ดกลม ไอริสร้องคราง ขยับสะโพกหมุนคว้านเพื่อเพิ่มความเสียวซ่านตามสัญชาตญาณธรรมชาติสอน“อ๊า...เจฟ...อื้อ...” หล่อนได้แต่ครางอยู่อย่างนั้น เจฟิโอเงยหน้าขึ้นประกบปากไปบนปากอิ่มแลกลิ้นกันอย่างเมามันจนร่างกายหอบกระเส่า ชายหนุ่มเริ่มล้มตัวไปนอนอีกครั้ง ให้จ็อกกี้สาวมือใหม่หัดควบทำการโยกขยับเร่งรัวจนร่างกายกระเพื่อมไปด้วยกัน เขาขยี้ยอดถันไปด้วย อีกข้างลูบไล้ตรงเนินเนื้อ หล่อนควบสูงสุดสปีด เจฟิโอกระทุ้งขึ้นในรอบสุดท้ายส่งทั้งเขาและหล่อนไปแตะขอบสวรรค์พร้อมกัน“พระเจ้า...โอ...ริสจ๋าริ

มีการพูดถึงหล่อนและลอเรนซ์ เขาพูดว่า หล่อนไม่ได้เกี่ยวข้องสำคัญอะไรกับเขา... หัวใจรู้สึกปวดหนึบกับประโยคที่แสนจะชัดเจนนั้น เขาพูดถึงลอเรนซ์ว่าห้ามยุ่งกับเจ้าหล่อน ตะโกนชื่อลอเรนซ์ออกมาด้วยความเป็นห่วงและโกรธจัดไอริสถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบาค่อยๆ เดินกลับเข้าไปในห้องนอนแล้วล้มตัวลงนอนเจฟิโอโทรหาจอร์แดนทันที“มึงไปสืบให้แน่ใจว่ามันเอาตัวลอเรนซ์ไว้ที่ไหน กูจะบินกลับทันทีที่เช้า”เจฟิโอโทรสั่งการเสร็จก็โทรหาบิดาเล่าให้ท่านฟังถึงสถานการณ์ล่าสุด“อย่าให้มันถึงตัวไอริสได้” บิดากล่าวทันที“เจฟรู้ฮะพ่อ จะฝากไอ้ผู้กองยอดกับพี่อัศณ์ดูให้ ไม่อยากให้เขากลับไปด้วย อยู่ที่นี่คงจะปลอดภัยที่สุดสำหรับเขาในเวลานี้ ยิ่งเขาอยู่ห่างจากเจฟเท่าไหร่ เขาก็จะปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้นจนกว่าเจฟจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อย”เจฟิโอเอ่ยบอกความนึกคิด“เดี๋ยวพ่อจะช่วยอีกแรง พ่อของมันมีเบื้องหลังที่สกปรกโสมมทั้งคอรัปชั่นและใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ ตอนนี้ลุงรอยด์ประสานกับทางหน่วยสืบราชการลับได้ข้อมูลมาพอสมควร เจฟกลับมาก่อนแล้วค่อยคุยกัน”บิดาคุยต่ออีกสองสามประโยคก็วางสายไป ข้อมูลของลุงรอยด์เชื่อถือได้เสมอ ชายหนุ่มโทรหาบุคค

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้ไอริสสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมา เขากับหล่อนเพิ่งได้นอนหลับไม่นานนี้เอง ไอริสจำได้ทันทีว่าเสียงนาฬิกาปลุกเพื่อให้เขารีบตื่นเตรียมตัวเดินทาง หล่อนขยับตัว แต่แขนแข็งแรงกลับดึงร่างเข้าไปกอดไว้ดังเดิม“เสียงอะไร” เขางัวเงียถาม แสดงว่าสมองยังไม่ตื่นเต็มที่“นาฬิกาปลุก หกโมงแล้ว ตื่นเถอะ ยูจะต้องเตรียมตัวเดินทางตอนแปดโมง จำไม่ได้เหรอ”ไอริสเอ่ยตอบ เจฟิโอลืมตาโพลงขึ้นทันควัน ร่างสูงก้มไปหอมแก้มหล่อนแล้วรีบขยับก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ไอริสได้ยินเสียงน้ำไหลซู่ในเวลาต่อมา หญิงสาวลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้วออกไปเสียบกาน้ำเพื่อชงกาแฟสำเร็จรูปที่บ้านพักมีเอาไว้ให้ตรงเคาน์เตอร์ยี่สิบนาทีต่อมา ไอริสยืนจิบกาแฟตรงระเบียงหลังบ้านที่หล่อนกับเขามีช่วงเวลาแสนพิเศษด้วยกันเมื่อคืนนี้ ลำธารไหลรินเอื่อย พระอาทิตย์อุทัยเริ่มโผล่ขึ้นตรงปลายฟ้าส่งแสงสีเหลืองประกายทองทาบทับเหนือสันเขา ดวงตะวันกำลังทำหน้าที่ให้ความอุ่นและอาบไล้ผืนดินด้วยแสงแห่งวันอย่างซื่อตรงเจฟิโอแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินพับขึ้นครึ่งแขนกับกางเกงยีนส์สีเข้ม ผมเสยตั้งโดยไม่หวี ใบหน้ามีไรเคราเขียวจาง ดวงตาคมเข้มมีสี

“มันบอกว่ามันจะทำระยำกับลอเรนซ์และให้ลูกน้องมันจัดการเหมือนคราวจูเลีย...ไอ้สัตว์!”เจฟิโอเอ่ยเล่าเสียงเรียบขบกรามแน่นจนเป็นสัน จอร์เดนจำเคสของจูเลียได้ดี ช่างน่าสังเวชใจยิ่งนัก ผู้หญิงคนนั้นสูญเสียอนาคตเรียนไม่จบ เข้าโรงพยาบาลเพื่อบำบัดทางจิตและประสาทเป็นเวลานานกว่าจะหายจนสามารถดำเนินชีวิตได้เช่นคนปกติทั่วไปอีกครั้ง เวลานี้จูเลียได้บวชเป็นซิสเตอร์อยู่ที่โบสถ์แห่งหนึ่งในประเทศอังกฤษอุทิศตนช่วยเหลือมูลนิธิเด็กถูกทารุณกรรมโดยเจฟิโอได้ส่งเงินไปบริจาคทุกปี“คิดว่ามันคงจะยังไม่ได้ทำอะไรลอเรนซ์หรอก เพราะตอนนี้มันยังอยู่ที่คอกม้าที่แอลเอโน่น”จอร์แดนกล่าว ร็อคกับเรนลูกชายฝาแฝดวัยยี่สิบปีของรอยด์กับไอร่า เรียนอยู่ที่แอลเอ เบื้องหน้าเหมือนเด็กหนุ่มที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนเด็กทั่วไป แต่เบื้องหลังคืออนาคตสายลับเหมือนผู้เป็นพ่อ“กูว่าแล้วไอ้เด็กเปรตสองคนนั่น บอกแค่ให้มันปล่อยม้าให้เตลิด แม่งเล่นเผาเลยเหรอ กูหวังว่าม้าจะไม่เป็นอะไรนะ”เจฟิโอกล่าว จอร์แดนลอบส่ายหน้าให้กับผู้เป็นทั้งบอสและพี่ชายที่เป็นมาเฟียแต่หัวใจอ่อนไหวเหลือเกินเรื่องสัตว์ ไม่ชอบเห็นสัตว์หรืออะไรก็ตามที่อ่อนแอกว่าถูกรังแก นี

ไอริสมาถึงลาสเวกัสเมื่อตอนหัวค่ำ หล่อนตัดสินใจบินตามเขามา โดยโกหกอัศณวินกับอธิศว่ามาเยี่ยมคุณทวดที่กรุงเทพฯ อธิศลงทุนขับรถมาส่งหล่อนถึงที่จากนั้นก็ไปพักที่วังบ้านสวนของหม่อมย่าทวดของเขาที่อธิศมักพักที่นั่นเวลาเขามีโอกาสเข้ากรุงเทพฯ พอเขาคล้อยหลังไอริสก็ลาคุณทวดลากกระเป๋าใบเล็กขึ้นแท็กซี่ไปสนามบินทันที รวมเวลาที่ใช้ในแอร์พอร์ตระหว่างรอและบนเครื่องแล้วร่วมสามสิบกว่าชั่วโมงเลยทีเดียวเมื่อมาถึงไม่พบเจฟิโอตามที่ได้ภาวนาเอาไว้ว่าอย่าให้เขาเห็นหล่อน จากนั้นก็ทานข้าวแล้วอาบน้ำล้มตัวลงนอนจนผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียจากเจ็ทแล็ก นึกกลัวเหมือนกันที่หล่อนกล้าขัดคำสั่งเขาอีกหน ตอนนี้จึงขอหลบเขาก่อนให้หายเหนื่อยแล้วค่อยว่ากัน ได้ยินเสียงเปิดประตู ไอริสสะดุ้งตื่นเจ้าวินเทอร์กำลังจะเห่า หล่อนรีบจับปากมันเอาไว้ จนกระทั่งเสียงเงียบไปเวลาตีสามไอริสสะดุ้งตื่นอีกครั้ง ย่องออกไปยังห้องครัวเพื่อเอาน้ำ พอหันกลับก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อปะทะเข้ากับแผงอกกว้าง“เจฟิโอ!” หล่อนอุทานแล้วเงยหน้าขึ้นมองทำตาโตยิ้มแหยเหมือนเด็กโกหกถูกจับได้คาหนังคาเขา“เด็กดื้อ!” เขาตะคอกเสียงห้วนจับไหล่หล่อนทั้งสองข้างไว้แน่นจ้องมองหน