Todos os capítulos de กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Capítulo 171 - Capítulo 180

"เอกสารเตรียมประชุมใหญ่ บอสกำลังจะมาไม่ใช่เหรอ คุณไม่ไปรับหรือยังไง"แคลร์เอ่ยถาม หล่อนถือโอกาสจ้องมองใบหน้าหล่อไปในทางนิ่งขรึมแต่ก็ไม่ขรึมของสเปนเซอร์ บอดีการ์ดที่ทำหน้านิ่งได้กวนอารมณ์คนที่สุดถ้าหากเขาอยู่ในมู้ดที่อยากจะกวนใครจริงๆ แล้วสเปนเซอร์เป็นคนกวนมากกว่านิ่ง แต่เขาเหมือนคนพันหน้าสำหรับแคลร์เพราะมู้ดสวิงปรับเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ตามสถานการณ์คล้ายกับเจฟิโอไม่น้อยในกรณีนี้ เห็นกันมาหลายปีเพราะทำงานภายใต้เจฟิโอ แม็คเคนซี่ แคลร์ไม่แน่ใจว่าเขาอายุเท่าไหร่ แต่เห็นสนิทกับจอร์แดนทำตัวเป็นเพื่อนกันคิดว่าเขาน่าจะอายุยี่สิบสองเท่ากับจอร์แดน"โน่ เขาไปบอสตันก่อน อยู่ที่นั่นสองวันถึงค่อยมานี่"สเปนเซอร์เอ่ยตอบโดยไม่เงยหน้ามอง แคลร์แอบรู้สึกหมั่นไส้นิดหนึ่งที่เขาทำเหมือนหล่อนไม่เคยอยู่ในสายตา ซึ่งแคลร์ก็เคยชินกับการที่ไม่อยู่ในสายตาของใครต่อใครอยู่แล้ว โดยเฉพาะพวกผู้ชาย ผู้หญิงหุ่นไม่อรชรอ้อนแอ้นเอวเล็กเอวบางตามเทรนด์โลกอย่างแคลร์นั้น ผู้ชายไม่มองซ้ำสองให้เสียเวลาของพวกเขา อย่าว่าซ้ำสองเลย แม้ครั้งแรกก็แทบจะไม่เห็น ซึ่งนั่นไม่มีอะไรใหม่ แคลร์ชินชากับมันเสียแล้วชีวิตตั้งแต่แตกเนื้อสาวจนกระทั

เมื่อไปถึงบ้านแม็คเคนซี่ เจฟิโอพบบิดาทำหน้าเคร่งเครียด บอดีการ์ดพรึ่บยืนรออยู่หลายสิบชีวิต มารดารีบเดินออกมารับที่ลานบันได"คุณพระคุณเจ้า...เจฟี่ลูกแม่ เป็นอะไรหรือเปล่า"มารดาเอ่ยถามน้ำเสียงเป็นห่วง ลูบหัวลูบตัวของเจฟิโอเพื่อสำรวจตรวจดูบาดแผล เจฟิโอกอดท่าน"เจฟไม่เป็นไรครับแม่ อย่าร้องไห้"เขาเอ่ยพร้อมกับกอดท่านแน่นกว่าเดิมเมื่อเห็นท่านน้ำตาคลอ"เข้าไปข้างในก่อนเถอะ" เสียงบิดาเอ่ยจากนั้นทุกคนก็เดินเข้าไปข้างใน"พ่อไม่คิดว่ามันจะเป็นพวกนกรู้ เชื่อว่ามันจะต้องคอยจับตาดูที่สนามบินทุกวันแน่ๆ ถึงได้รู้แบบนี้ แดนเป็นอะไรหรือเปล่า"สเตฟานกล่าวพร้อมกับถามจอร์แดนที่เดินตามเจฟิโอเข้ามา"ไม่เป็นไรครับ แค่เคล็ดขัดยอกตอนที่รถพุ่งชนเสาไฟนิดหน่อยเท่านั้นเองฮะ"จอร์แดนตอบ เห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดากับการได้แผลแบบนี้"พ่อโทรหาลุงรอยด์แล้ว กำลังจัดการทางพ่อของมันอยู่ ในเมื่อพ่อมันกำลังจะโดนจัดการ ไอ้ศัตรูของเรามันก็คงจะอยู่ไม่ได้เหมือนกัน"สเตฟานเอ่ยกับเจฟิโอ มองดูภรรยาที่กอดลูกชายไม่ยอมปล่อย เขาถอนหายใจ"เจฟอยู่นอนที่นี่สักคืน แดนโทรไปหาสเปนเซอร์ บอกเรื่องนี้แล้วให้เพิ่มเวรยามเป็นสามเท่า ส่งบอดีการ์ดไปเ

"โธ่ พ่อ... เจฟรักเขามากนะฮะ มันคิดถึงจนอกจะแตกตายเสียให้ได้ เจฟทนไม่ไหวจริงๆ ฮะ พ่อไม่เคยคิดถึงแม่จนรู้สึกเหมือนความคิดถึงมันจุกอกจนหายใจไม่ออกบ้างเหรอฮะ ถ้าพ่อเคยเป็นพ่อจะเข้าใจเจฟ"เขาเอ่ย พยายามให้ท่านคิดถึงหัวอกของเขา สเตฟานกระแอมกระไอแล้วเสยกกาแฟขึ้นดื่ม เข้าใจที่เจ้าลูกชายพูดเป็นอย่างดี เพราะเขาเคยมีประสบการณ์ตรงมาแล้วและเขาก็ทนได้แค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง นี่ก็ถือว่าเจ้าเจฟมันอึดและเก่งกว่าเขามากที่ทนได้ข้ามคืนข้ามวันแบบนี้เมื่อลูกชายแสดงอาการคลั่งรักออกมามากมายจนสเตฟานมั่นใจว่ามันรักไอริสจริงๆ แบบนี้ เขาก็รู้สึกเบาใจและสบายใจ เพราะไม่ต้องการให้ลูกๆ รู้สึกเหมือนถูกบังคับและหากเจฟิโอกับไอริสแต่งงานกันไปจริงๆ สเตฟานก็ต้องการให้ชีวิตครอบครัวของเด็กสองคนนี้อยู่ได้ยั่งยืนและตลอดรอดฝั่งไม่มีอะไรอีกแล้วที่จะทำให้ผู้เป็นพ่อแม่ทุกคนสุขสดชื่นในหัวใจ เท่ากับการได้เห็นลูกๆ ของตนมีความสุขประสบความสำเร็จและมีครอบครัวที่อบอุ่นรักใคร่กลมเกลียวเหนียวแน่นกันตลอดไป"ถึงขนาดจุกอกเลยเชียว? กระดูกเรากับพ่อมันคนละเบอร์กันเจฟิโอ"แต่ถึงอย่างไรก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวข่มลูกออกไปหน่อยหนึ่งตามลักษณะของสเตฟาน แม

ลีย์ชะงักเท้าหันไปมอง เห็นคนจะไปด้วยแต่งตัวด้วยเสื้อยืดกางเกงยีนส์พร้อมแจ็คเก็ตสีครีมกับกระเป๋าเดินทางวิ่งดิ่งลงบันไดมา เขาเลิกคิ้วขึ้นเป็นคำถาม"จะไปไหน"เสียงทุ้มเอ่ยถามราบเรียบ ดิรัสยาวิ่งลงบันไดมาอย่างรวดเร็วไม่แคร์ว่ากำลังลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กติดมือมาด้วย ไหล่บางมีเป้อีกหนึ่งใบ ลีย์เห็นท่าทางไม่ระวังของหล่อนแล้วต้องถอนหายใจก่อนจะก้าวยาวไปยังเชิงบันไดเพราะคาดการณ์ล่วงหน้าไว้ว่า..."ว้ายยยยย...!"เสียงร้องลั่นเมื่อร่างบางสะดุดจากบันไดขั้นที่ห้านับจากข้างล่างขึ้นไปแล้วลอยละลิ่วเหินเวหาในท่าซูเปอร์วันเดอร์วูเมิ่น แลนดิ้งลงสู่อ้อมแขนที่อ้ารออยู่อย่างเหมาะเหม็ง หล่อนคว้าคอแข็งแรงเอาไว้หมับทันที หลับตาแน่นปี๋ กระเป๋ากลิ้งกระเด็นกระดอนไปนอนแอ่งแม้งบนพื้น"ฮือ...ลีย์..." เสียงคนไม่ระวังร้องด้วยความเสียวไส้กับการเกือบตกบันไดที่หากกระแทกพื้น ข้อกระดูกอาจมีการแตกหักบุบสลาย ร่างกายได้แผลอย่างแน่นอน"เด็กโง่ ซุ่มซ่ามจริง!" เขาด่าออกมาแล้วก้มมองคนที่ซบหน้าหลับตากับอกของเขา"โอย...ดิวเจ็บพี่ลีย์จ๋า...อูย"หล่อนกล่าวเสียงอ้อนเหมือนน้องเล็กแล้วหรี่ตาขึ้นมามองคนอุ้ม ใบหน้าหล่อคมสันในระยะใกล้ทำให้

​เวลาสามทุ่มเมื่อลีย์มาถึงลาสเวกัส เจฟิโอให้บอดีการ์ดขับรถไปรับมายังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรมแกรนด์เอ็มซี"เตรียมการไปถึงไหนแล้ว"ลีย์เอ่ยถามเจฟิโอเสียงขรึมเมื่อพาร่างสูงของตนเองเดินเข้าประตูไปภายในเพนต์เฮาส์ เจฟิโอเดินมาจับมือและชนไหล่ทักทายกันตามธรรมเนียมของพวกเขา ใบหน้าละม้ายกันอย่างน่าพิศวงจนทุกคนที่ไม่รู้ประวัติความเป็นมาคิดว่าเป็นพี่น้องกันจริงๆ เพียงแต่คนหนึ่งผมสั้นอีกคนผมยาวกว่าเท่านั้น"จะลุยคืนนี้ถ้านายไม่เหนื่อยจนเกินไป"เจฟิโอเอ่ยตอบ กราดสายตามองจอร์แดนกับสเปนเซอร์ ทุกคนอยู่ในชุดดำอย่างพร้อมทำงาน"พวกเราอยู่ข้างล่างอีกหลายคันรถ อาวุธครบมือและพร้อมรับคำสั่งครับบอส"สเปนเซอร์กล่าวเสียงราบเรียบตามลักษณะปกติของเขา หากดวงตานั้นเข้มอย่างพร้อมรับกับทุกสถานการณ์"ดีมาก ว่าไงลีย์...?" เจฟิโอเอ่ยถาม"ขออาบน้ำสิบนาที"ลีย์เอ่ยตอบแล้วเดินไปยังห้องรับรองแขกที่เจฟิโอจัดให้ประจำหากเขามาที่นี่ เจฟิโอโทรหาบิดาเพื่อรายงานสถานการณ์ปัจจุบัน"ระวังตัวด้วยนะเจฟ ไปถึงรังของมันแบบนั้น ทิ้งคนไว้ทุกมุมเข้าใจไหม"เสียงบิดาเอ่ยแนะนำ เจฟิโอรับคำแล้ววางสาย มองนาฬิกาแล้วคำนวณเวลา เมื