《กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 》全部章節：第 181 章 - 第 190 章

"โอเค ผมช่วยอีกแรง ตอนนี้ลุงรอยด์ประสานกับพวกตำรวจแล้ว เดี๋ยวคงจะถึงครับ บอสไหวไหม"จอร์แดนรายงานแล้วถามเจฟิโอด้วยความเป็นห่วง แต่เจฟิโอไม่ตอบรู้สึกเริ่มชาตรงลำตัวและหายใจไม่ติดขัด ลีย์กับจอร์แดนประคองเจฟิโอลงบันไดตรงไปยังรถที่ขับเข้ามารับถึงหน้าตึก"แดน นายอยู่จัดการทางนี้ ฉันจะพาเจฟิโอไปเอง"ลีย์พูดกับจอร์แดนจากนั้นคนขับก็บึ่งรถออกไปทันทีพร้อมกับมีรถของบอดี้การ์ดนำคันหนึ่งและปิดท้ายอีกหนึ่งคันเจฟิโอเอนตัวพิงกับเบาะ ลีย์ขยับตัวเจฟิโอปรือตามอง"มึงก็โดนเหมือนกันล่ะสิ"เจฟิโอเอ่ยถามรู้ทัน เมื่อเห็นอาการขมวดคิ้วกับนิ่วหน้าของลีย์ตอนขยับ ลีย์ถอดเสื้อแจ็คเก็ตออก"แค่ถากตรงแขนซ้ายน่ะ ของนายเยอะกว่า"ลีย์เอ่ยจากนั้นก็หาใช้เสื้อม้วนเป็นก้อนกลมกดอุดรอยบาดแผลให้เจฟิโอ ใช้เชือกที่มีในรถรัดจนแน่น ทั้งสองสหายก็เอนศีรษะหลับตาไปกับเบาะ สภาพสะบักสะบอมเหมือนที่เคยเป็นในยามไปมีเรื่องกันมาเมื่อรถไปถึงบ้านแม็คเคนซี่ มารดาเดินกลับไปกลับมารออยู่แล้ว จอร์แดนโทรมารายงานทุกการเคลื่อนไหวให้ทราบอย่างละเอียด"ไอ้แดนมันไม่รู้จักเก็บจักกั๊กไว้ซะมั่ง แม่กูยิ่งขี้กังวลอยู่ด้วย"เจฟิโอพึมพำกับลีย์ก่อนจะกัดฟันกรอดเ

ได้ประสานกับทางคณะผู้จัดว่าไอริสไม่จำเป็นต้องซ้อมอะไรมากมาย เพราะเก่งอยู่แล้ว ซ้อมก่อนออกคอนเสิร์ตเลยทีเดียวก็ยังได้วันที่สี่หลังจากถูกยิง เจฟิโอลืมตาขึ้นมาในเวลาเช้า พบร่างบางนอนหลับอยู่ด้านขวาของเขา หล่อนเอาหมอนข้างคั่นระหว่างกลางด้วย คงกลัวว่าจะเผลอกลิ้งมาโดนเขาตื่นกระมัง ร่างกายรู้สึกดีขึ้น อาการตึงที่แผลยังคงมีมากแต่อาการเจ็บก็ทุเลาลงพอสมควร ชายหนุ่มขยับตัวทำให้คนข้างๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาทันที หล่อนผุดลุกขึ้นนั่ง"ตื่นแล้วเหรอ อยากดื่มน้ำมั้ย"หล่อนเอ่ยถามด้วยความห่วงใย เจฟิโอพยักหน้า ไอริสจึงรีบรินน้ำใส่แก้วแล้วเอาหลอดดูดใส่ เอามาจ่อปากให้"นี่ยูยังไม่กลับลอนดอนอีกเหรอ" เขาเอ่ยถามเสียงแหบโหย..."ยูเป็นแบบนี้ริสจะกลับได้ยังไง รอให้ยูดีขึ้นอีกหน่อยก่อน"หล่อนเอ่ยตอบ ยกมือขึ้นปัดผมตรงหน้าผากให้ เจฟิโอคว้ามือบางมาจูบแผ่วเบา"คิดว่าจะไม่มีใครเป็นห่วงไอ"คนป่วยมีแก่ใจเอ่ยประชดปนหยอก"ยูทำอีท่าไหน ไอบอกแล้วว่าไม่ให้ยืดอกรับลูกปืนน่ะเจฟ...ทำไมไม่รู้จักฟังมั่ง"หล่อนแกล้งเอ่ยบ้างแล้วก้มไปหอมแก้มเขาเบาๆ เจฟิโอมองดูใบหน้านวลใส"กลับมาก็ดีแล้ว ยูยังติดค้างไออยู่นะริสกี้" เขาเอ่ย"เรื่องอะไร" ไ

เจฟิโอพยักหน้าเห็นด้วย เขาโอบแขนไปรอบไหล่บางพากันเดินเลาะแปลงกุหลาบไอริสเห็นหนอนตัวสีเขียวเกาะตรงใบ หญิงสาวชะงักแล้วจ้องมอง คิดว่าทำไมหล่อนถึงกลัวมันนะ ตัวมันออกจะเล็กนิดเดียวเอง จำได้ว่าหล่อนกลัวเพราะไอ้คนตัวสูงนี่แหละที่ชอบแกล้ง เขาแกล้งหล่อนตั้งแต่เล็กทำให้หล่อนกลัวเจ้าหนอนนี่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเจฟิโอมองดูคนที่หยุดเดินแล้วหันไปมองเจ้าหนอนดอกกุหลาบอย่างเอาจริงเอาจัง เขานึกขึ้นได้ว่าเขาแกล้งหล่อนคราวที่แล้วนั้น คดียังไม่ได้ชำระความ จำภาพร่างบางที่ตัวสั่นและร้องไห้ไม่ยอมหยุดครั้งนั้นได้ ชายหนุ่มหมุนตัวมาเผชิญหน้า ดึงไหล่บางมากอดและลูบหลัง"เจฟขอโทษนะ" เขาเอ่ยบอกเบาๆ จูบไปบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา"เรื่องอะไร" ไอริสเงยหน้าเอียงคอถาม"เรื่องที่เอาหนอนใส่มือยูตอนนั้นน่ะ"เขาเอ่ยตอบอย่างรู้สึกผิด ไอริสหันหน้ามองไปทางแปลงกุหลาบโดยที่เจฟิโอหันแผ่นหลังให้ดอกไม้ เจ้าหนอนสีเขียวกำลังกินใบกุหลาบอยู่อย่างเอร็ดอร่อย ต่อมาก็มีพวกของมันไต่มาร่วมแจม หล่อนตัดสินใจเอื้อมไปเด็ดดอกกุหลาบดอกนั้นที่มีเจ้าหนอนกำลังแทะเล็มอยู่ หนึ่งตัว แล้วค่อยเอามันมาใกล้คอเสื้อโปโลของเจฟิโอ เคาะเบาๆ มันก็หล่นเข้าไปในเสื้อ ไ

เจ้ามังกรตัวเขื่องผงาดหัวผงกหงึกรอรับสัมผัส ไอริสเอื้อมมือไปเกาะกุม ลูบวนปลายนิ้วไปรอบหัวที่มีหยดน้ำใสไหลซึม"อูวย์...เยส" เจฟิโอสูดปากครางออกมาด้วยความกระสันเสียว ไอริสก้มหน้าไปอ้าปากส่งเจ้าท่อนเอ็นใหญ่เขาไปภายในแล้วโยกหัวขึ้นลง กระเดาะลิ้นหยอกล้อกับส่วนปลาย เจฟิโอครางกระหึ่มเงยศีรษะไปด้านหลัง มือใหญ่จับศีรษะเล็กกดลง เกร็งสะโพกขึ้นกระทุ้งขึ้นส่งมันเข้าไปในปากเล็กให้ลึกกว่าเดิม"โอวว...ริส...เจฟไม่ไหวแล้ว...โอวว" เขาคราง ทำให้ไอริสเร่งขยับปากขึ้นลงรัวเร็วทันทีตามประสบการณ์ที่เขาสอนให้ นาทีต่อมาร่างสูงกระตุกสะท้าน ไอริสรับรู้ถึงของเหลวที่พุ่งกระฉูดเข้าไปในปาก หล่อนกลืนมันลงไปทันทีอย่างไม่รังเกียจเพราะรู้ว่ามันไม่เป็นอันตรายและเขาสะอาดไร้โรคอยู่แล้ว หญิงสาวใช้ลิ้นทำความสะอาดให้ เจฟิโอดึงร่างบางขึ้นมากอดซบหน้ากับร่องอก"เจ็บแผลมั้ย" ไอริสเอ่ยถามเบาๆ ก้มไปจูบผมเปียกของเขา เขาเงยหน้าขึ้นแล้วทำปากจู๋ส่งภาษาให้หล่อนจูบปาก ไอริสจึงประกบปากไปบนปากหยักได้รูป สอดลิ้นแลกกระหวัดพันหยอกล้อจนรู้สึกเนื้อตัวเริ่มร้อนระอุขึ้นมาอีกรอบ"รีบอาบน้ำเถอะ"เขาเอ่ยเมื่อถอนปากออก ไอริสยิ้มกับท่าทางเร่าร้อนที่เข

"อ้าว ไอ้เวร ไหนมึงว่าพูดคำไหนคำนั้นไงล่ะ ทำไมวะ""กูเอาไปแต่งใหม่ซะเรี่ยมเลยมึง โคตรสวย โคตรเจ๋ง และมีแสตมป์ลายตีนกูเต็มไปหมด มึงจะเอาไปทำไมกัน หาร่องรอยของมึงไม่เห็นแล้วตอนนี้""ไอ้เวร...เรื่องเจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินมึงจริงๆ กูรู้ทันมึงหรอกน่ะไอ้ฟาน เสือกเอาไปทำเพราะกลัวจะได้คืนให้กูน่ะสิ แต่ช่างเถอะ กูไม่เอาคืนก็ได้ ในเมื่อมึงอยากจะเก็บเอาไว้ขนาดนั้น กูรู้ว่าลึกๆ แล้วมึงเป็นพวกขี้อิจฉาตาร้อน เห็นกูมีอะไรดีๆ มึงก็ชอบแย่งไปหมด อย่างตอนนี้ลูกชายมึงก็แย่งลูกสาวกูไปจากอก"เบอร์นาโดแสร้งกล่าวว่าเพื่อน แต่น้ำเสียงมีความรื่นรมย์สมอุราอย่างสุดๆ"เอาน่ะ สินสอดมึงต้องการเท่าไหร่ เดี๋ยวกูคูณสองให้ กูใจกว้างอยู่แล้ว"สเตฟานเอ่ยอย่างใจป้ำ ยกหางตัวเองเสร็จสรรพตามเคย"คูณสามไปเลยสิวะ ง่ายดี"เบอร์นาโดเอ่ย สเตฟานไม่เข้าใจว่าคูณสองมันยากตรงไหน ทำไมไอ้เบอร์ดี้ถึงว่าคูณสามง่ายกว่าก็ไม่รู้ แต่ก็กำลังรู้สึกมีความสุขจนไม่อยากคิดมาก จึงเอ่ยรับปากอย่างไม่เกี่ยงงอน จากนั้นก็ทำการซุบซิบคิดค้นกันเรื่องฤกษ์ยามต่อไป เอาที่สะดวกและเร็วที่สุด******ไอริสประคองเจฟิโอกลับขึ้นมาบนห้อง เจฟิโอถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงบ๊อกเ