“แต่ขวัญไม่ได้เสียดายกับทุกอย่างที่เสียไปอึก…เพราะที่ผ่านมาขวัญก็ทำมันอย่างเต็มที่ที่สุดแล้ว ขวัญแค่เสียใจกับสิ่งที่เขาทำกับขวัญ”“เขานอกใจขวัญทุกครั้งที่มีโอกาสฮึก! เขาสามารถทำให้ขวัญตายได้เลยแต่เขาก็ไม่คิดจะสนใจ เขาบอกรักขวัญแต่เขากลับทำให้ขวัญต้องร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือดมาตลอด” ที่ผ่านมาช่วงเวลาที่ดีมันก็มีมากจนทำให้เธอไม่รู้สึกเสียดายอะไรเลย แต่สิ่งที่เธอเสียใจคือการกระทำที่เขาทำกับเธอหากหมดรักกันแล้วพูดมาตรง ๆ เธอยังรู้สึกเจ็บน้อยกว่า ที่ผ่านมาเธอทำเพื่อฟางชุนอย่างถึงที่สุด รักถึงที่สุด รอจนถึงที่สุด และยื้อถึงที่สุดทั้ง ๆ ยอมให้อภัยทั้ง ๆ ที่ตัวเองเจ็บปวดจนแตกสลาย จนกระทั่งความรู้สึกเหล่านั้นมันกลายเป็นความเข้มแข็งที่ค่อย ๆ เยียวยาหัวใจตัวเองได้ แล้วสุดท้ายมันก็พาเธอเดินออกมาจากความสัมพันธ์นั้นในที่สุดซึ่งก็คือวันนี้วันที่เธอกล้าทำ กล้าตัดสินใจเพื่อรักษาบาดแผลในใจของตัวเอง และเป็นครั้งแรกที่เธอเลือกตัวเองไม่ใช่คนอื่นเหมือนอย่างที่ผ่านมาทุกสิ่งทุกอย่างเธอเคยผ่านมันมาแล้ว ร้องไห้อย่างบ้าคลั่งจนเหมือนคนบ้า กินไม่ได้นอนไม่หลับ อยู่กับความหวาดกลัววิตกกังวล โทษตัวเองสารพัดว่าท
اقرأ المزيد