“อื้ออ!” แก้วขวัญออกแรงต่อต้านแต่เธอกลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย เธอไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่เห็นแก่ตัวอย่างฟางชุนอีกแต่หนทางที่จะรอดพ้นไปได้มันช่างริบหรี่เหลือเกิน‘ไหล่เฮียยังว่างอนุญาตให้เธอซบได้’‘อย่าคิดว่าเธอไม่เหลือใครเพราะเธอยังมีเฮียที่อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน’“อึก…เฮียภพ เฮียภพช่วยขวัญด้วยฮึก~” ไม่รู้ว่าทำไมคนที่เธอนึกถึงในเวลานี้ต้องเป็นใต้ภพแต่จิตใต้สำนึกมันสั่งให้เธอเรียกหาความช่วยเหลือจากเขาแม้จะรู้ว่ามันแทบจะไม่มีโอกาสที่เขาจะมาช่วยเธอได้เลยก็ตามเพราะคำพูดปลอบโยนและกำลังใจที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นของเขาทำให้คนที่รู้สึกโดดเดี่ยวอย่างเธอไม่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวอีกต่อไป“อะไรนะ? นี่เธอเรียกหาชื่อมันอย่างนั้นเหรอแก้วขวัญ?!” ฟางชุนหยุดชะงักใบหน้าคมคายตึงขึ้นทันทีด้วยความโกรธที่เธอออกปากเรียกหาผู้ชายคนอื่นทั้ง ๆ ที่อยู่กับเขา“เฮียภพช่วยขวัญด้วย…ฮึกก~” แก้วขวัญไม่สนใจน้ำเสียงกึ่งตวาดนั่น เธอพยายามออกแรงขืนตัวออกจากพันธนาการของอดีตสามีแสนน่ารังเกียจ“โอ๊ยปวดฉี่มาก”กึก! กึก!“เอ๊ะ ทำไมเปิดไม่ออก นี่ใครอยู่ข้างในเปิดประตูให้หน่อยค่ะ”ปึง! ปึง!ในระหว่างที่เธอกำลังหมดสิ้นหนทางด้
続きを読む