He Left Me? I Married His Mysterious Brother의 모든 챕터: 챕터 231 - 챕터 240

“Little fool.”Mahinang natawa si Sven habang nakatingin kay Nevaeh. May lambing at init sa kanyang mga mata na tila hindi niya na itinago pa.“You haven't changed a bit,” dagdag niya. “You're still the same. Still as stubborn... and sometimes, still a little slow.”Napakurap si Nevaeh.Hindi niya maintindihan kung saan nanggaling ang komentong iyon kaya napasinghal na lamang siya.“Whatever.”Kahit ganoon ang sagot niya, hindi niya maikakaila ang kakaibang pakiramdam sa kanyang dibdib. Parang may matamis na bagay na dahan-dahang kumakalat sa kanyang puso, nag-iiwan ng init na hindi niya maipaliwanag.Simple lamang ang usapan nila, ngunit puno iyon ng gaan at kasiyahang matagal na niyang hindi naramdaman.Habang iniisip niya iyon, bigla niyang napagtanto ang isang bagay.Sa limang taon niyang kasama si Jeston noon, hindi niya kailanman naranasan ang ganitong uri ng kaligayahan.Hindi siya madalas ngumiti. Hindi siya madaling kiligin. At mas lalong hindi niya naranasang maging

“O baka tama talaga ang mga sinasabi ng ibang tao?” bahagyang naningkit ang mga mata ni Dahlia habang palipat-lipat ang tingin kina Nevaeh at Sven. “Do the two of you have some kind of special relationship?”Hindi na kailangang sabihin kung sino ang tinutukoy niyang “ibang tao.” Malinaw na si Neela Santos iyon.Mula pagkabata, ulila na si Neela. Maagang namatay ang kanyang mga magulang kaya ipinagkatiwala siya ng ina nito sa matalik na kaibigang si Dahlia. Sa loob ng maraming taon, inalagaan siya ni Dahlia na parang tunay na anak. Kung hindi lamang dahil sa kaguluhang ginawa niya noon kasama si Jeston na nagpagalit kay Lolo Joseph hindi sana siya ipinadala sa ibang bansa.Ngunit kahit nakabalik na siya, wala pa rin siyang natutunan. Dahil sa sunod-sunod niyang pagkakamali, tuluyan siyang pinalayas sa Ferrer family.Sa isip ni Nevaeh, medyo naiinggit pa nga siya rito. Kahit gaano karaming maling desisyon ang gawin ni Neela, mayroon pa ring taong handang protektahan siya nang walang

Napansin agad ni Sven na may kakaiba sa tono ni Nevaeh sa cellphone. Inakala niyang may nangyaring masama, kaya nag-aalala siyang nagtanong, “What happened? Are you okay?”“Nasa bahay na ako,” sagot ni Nevaeh. Nag-atubili siya sandali bago muling nagsalita. “I'll tell you when you get home.” Pagkatapos noon ay mabilis niyang ibinaba ang tawag.Habang nasa daan pauwi, hindi mapigilan ni Nevaeh ang kabahan. Kanina pa mabilis ang tibok ng puso niya, at pakiramdam niya ay lalo lamang itong bumibilis habang papalapit siya sa bahay. Paulit-ulit niyang iniisip ang sasabihin kay Sven. Sa wakas, nagkaroon na siya ng lakas ng loob na aminin ang tunay niyang nararamdaman. Kahit kinakabahan siya, may halong excitement pa rin sa dibdib niya na hindi niya maitago.Samantala, matapos ibaba ang cellphone, bahagyang napakunot ang noo ni Sven. May kakaiba talaga. Hindi naman ganito magsalita si Nevaeh sa kanya.“Was that Nevaeh?” tanong ni Sean mula sa kabilang sofa habang komportableng nakaupo.Ib

“Salamat, Kuya Sean.”Maamo at malinis ang ngiti ni Nevaeh habang sinasabi iyon. May natural na tiwala sa sarili ang kanyang tindig, at kahit tahimik lamang siyang nakatayo roon, para bang may sariling liwanag na bumabalot sa kanya. Tahimik na pinagmamasdan ni Sven ang bawat galaw niya... ang bahagyang pag-angat ng sulok ng kanyang labi, ang kislap sa kanyang mga mata, maging ang simpleng paraan ng kanyang pakikipag-usap.Sa kanyang madidilim na mga mata ay makikita ang isang pagmamahal na halos hindi na maitago. Para bang sa buong ballroom, iisang tao lamang ang nakikita niya.At hindi nakaligtas ang tinging iyon sa mga matang lihim na nakamasid sa kanila.“So that's her?”Hindi maitago ang pagkadismaya sa boses ng babaeng nakatayo sa isang sulok ng ballroom. Suot niya ang isang mamahaling evening gown, at ang kanyang matatalim na mata ay nakatutok kay Nevaeh.“Sven doesn't seem like the type to fall for someone like her,” bulong niya sa kanyang katabi na si Elma, na tahimik din

Parang naramdaman ni Sven ang tingin ni Nevaeh kaya agad itong napalingon. Nang makita siya, dire-diretso itong naglakad palapit gamit ang mahahabang hakbang.“Saan ka nagpunta?” may bahid ng pag-aalala sa malalim nitong boses. “Kanina pa kita hinahanap. I even sent you a message, but you didn't reply.”Tahimik na pinagmasdan ni Nevaeh ang mukha nito sa loob ng ilang segundo bago bahagyang ngumiti.“Hinahanap din kita kanina,” sagot niya. “Bigla ka kasing nawala.”Pagkatapos magsalita, napatingin siya kina Sean at Ivanno na nasa hindi kalayuan. Nanatili ang bahagyang ngiti sa kanyang labi habang tila kaswal na nagtatanong.“What about you? Saan ka naman nagpunta? I couldn't find you anywhere.”May ngiti agad na sumilay sa mga mata ni Sven.“So Mrs. Ferrer was looking for me?”Bahagya itong natawa bago umiling.“May inayos lang ako sa ibaba kaya sandali akong umalis. Sorry.” Bahagyang lumambot ang ekspresyon nito. “Nakita kitang nasa stage at nagsasalita. I didn't want to inter