Mag-log inNapansin agad ni Sven na may kakaiba sa tono ni Nevaeh sa cellphone. Inakala niyang may nangyaring masama, kaya nag-aalala siyang nagtanong, “What happened? Are you okay?”“Nasa bahay na ako,” sagot ni Nevaeh. Nag-atubili siya sandali bago muling nagsalita. “I'll tell you when you get home.” Pagkatapos noon ay mabilis niyang ibinaba ang tawag.Habang nasa daan pauwi, hindi mapigilan ni Nevaeh ang kabahan. Kanina pa mabilis ang tibok ng puso niya, at pakiramdam niya ay lalo lamang itong bumibilis habang papalapit siya sa bahay. Paulit-ulit niyang iniisip ang sasabihin kay Sven. Sa wakas, nagkaroon na siya ng lakas ng loob na aminin ang tunay niyang nararamdaman. Kahit kinakabahan siya, may halong excitement pa rin sa dibdib niya na hindi niya maitago.Samantala, matapos ibaba ang cellphone, bahagyang napakunot ang noo ni Sven. May kakaiba talaga. Hindi naman ganito magsalita si Nevaeh sa kanya.“Was that Nevaeh?” tanong ni Sean mula sa kabilang sofa habang komportableng nakaupo.Ib
Mas lalo lang nitong pinaalala kay Nevaeh ang isang bagay... kung paano siya tratuhin ni Sven.Palagi itong maingat, mapag-aruga, at halos walang pagkakataong hindi siya iniintindi. Ngunit kung minsan, pakiramdam niya ay hindi siya nito tinitingnan bilang isang babae. Sa halip, para siyang isang batang kailangang alagaan at bantayan.Dahil doon, kalahati ng saya at kilig na naramdaman niya kanina ay biglang naglaho. Bahagyang nagdilim ang kanyang mga mata bago siya marahang umiling.“Nothing,” mahina niyang sagot.Sa labas ng conference room, biglang may kumatok.“Ahem.” Sumilip si Sean sa loob at agad na napaikot ang mga mata. “You two, please. May ibang tao pa rito. Have some mercy on the single people.”Agad siyang sinulyapan ni Sven. “If you're jealous, you can always get married.”Napanganga si Sean bago mabilis na itinaas ang dalawang kamay na parang sumusuko.“No way. People say marriage is the graveyard of love. Wala na nga akong love life, ayokong mauna sa sementeryo.”
“O baka tama talaga ang mga sinasabi ng ibang tao?” bahagyang naningkit ang mga mata ni Dahlia habang palipat-lipat ang tingin kina Nevaeh at Sven. “Do the two of you have some kind of special relationship?”Hindi na kailangang sabihin kung sino ang tinutukoy niyang “ibang tao.” Malinaw na si Neela Santos iyon.Mula pagkabata, ulila na si Neela. Maagang namatay ang kanyang mga magulang kaya ipinagkatiwala siya ng ina nito sa matalik na kaibigang si Dahlia. Sa loob ng maraming taon, inalagaan siya ni Dahlia na parang tunay na anak. Kung hindi lamang dahil sa kaguluhang ginawa niya noon kasama si Jeston na nagpagalit kay Lolo Joseph hindi sana siya ipinadala sa ibang bansa.Ngunit kahit nakabalik na siya, wala pa rin siyang natutunan. Dahil sa sunod-sunod niyang pagkakamali, tuluyan siyang pinalayas sa Ferrer family.Sa isip ni Nevaeh, medyo naiinggit pa nga siya rito. Kahit gaano karaming maling desisyon ang gawin ni Neela, mayroon pa ring taong handang protektahan siya nang walang
Bahagyang kumunot ang noo ni Sven. “Hindi lang iyon ang dahilan,” mababa ang kanyang boses, ngunit hanggang doon na lamang siya at hindi na itinuloy ang sasabihin.Agad namang nainis si Sean. “Hey, don’t leave me hanging. What really happened? Tell me already!” Tumingin si Sven sa kanya nang malamig.“Wala kang kinalaman doon.”“You’re really impossible,” reklamo ni Sean habang napapailing. Pakiramdam niya ay sinadya talaga siyang bitinin. Sasagot pa sana siya nang biglang may marinig silang ingay mula sa loob ng conference room.“Everyone, leave first. May kailangan akong kausapin.”Malamig at puno ng awtoridad ang boses na iyon. Paglingon nila, nakita nila si Dahlia na kakapasok lamang. Maayos ang bihis nito at taglay ang elegante at marangal na tindig ng isang mayamang ginang, ngunit mabigat ang ekspresyon sa kanyang mukha.Wala ni isa sa mga staff ang nangahas sumuway. Bilang asawa ng dating pinuno ng Ferrer family, natural na may bigat pa rin ang bawat salita niya. Isa-isang
“Little fool.”Mahinang natawa si Sven habang nakatingin kay Nevaeh. May lambing at init sa kanyang mga mata na tila hindi niya na itinago pa.“You haven't changed a bit,” dagdag niya. “You're still the same. Still as stubborn... and sometimes, still a little slow.”Napakurap si Nevaeh.Hindi niya maintindihan kung saan nanggaling ang komentong iyon kaya napasinghal na lamang siya.“Whatever.”Kahit ganoon ang sagot niya, hindi niya maikakaila ang kakaibang pakiramdam sa kanyang dibdib. Parang may matamis na bagay na dahan-dahang kumakalat sa kanyang puso, nag-iiwan ng init na hindi niya maipaliwanag.Simple lamang ang usapan nila, ngunit puno iyon ng gaan at kasiyahang matagal na niyang hindi naramdaman.Habang iniisip niya iyon, bigla niyang napagtanto ang isang bagay.Sa limang taon niyang kasama si Jeston noon, hindi niya kailanman naranasan ang ganitong uri ng kaligayahan.Hindi siya madalas ngumiti. Hindi siya madaling kiligin. At mas lalong hindi niya naranasang maging
“If you want, we can just register our marriage on my birthday instead. It would be more meaningful, don't you think?”Nang mabanggit ni Jeston ang birthday niya, saka lamang may naalala si Nevaeh.Ang araw pagkatapos ng birthday ni Sven ay birthday naman ni Jeston.Dati, kabisadong-kabisado niya ang bawat importanteng petsang may kinalaman sa lalaki. Mula sa kaarawan nito hanggang sa maliliit na anibersaryong siya lamang ang nakakaalala. Ngunit ngayon, kung hindi pa ito mismo ang nagbanggit, muntik na niya talagang makalimutan ang birthday nito.Marahil dahil matagal nang namatay ang damdaming minsan niyang inalagaan nang buong puso.“Not necessary,” kalmadong sagot ni Nevaeh.Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita.“And besides, I'm not that desperate to marry you. After all, I'm already married.”Tahimik ang kabilang linya sa loob ng ilang segundo.Pagkatapos ay napatawa si Jeston, ngunit ang tawang iyon ay mapakla at puno ng paniniwalang hindi siya nagsasabi ng totoo
Isang boses na may halong panunukso ang narinig ni Nevaeh mula sa kabilang linya ng cellphone. Ilang segundo siyang natahimik bago tuluyang nakabawi.“Sven, your brother already fooled me, tapos ikaw naman ngayon? Is it your turn to play with me?” sabi niya.Ang nasa kabilang linya ay si Sven, ang
“Sinasabi ko sa 'yo, Jeston, ngayon ang araw na dapat magpakasal kayo ni Nevaeh. Hindi ka pupunta? Aren’t you afraid na magalit siya?”“Ano ka ba. Alam naman ng lahat na si Nevaeh parang sobrang dikit na plaster na mahirap alisin. Kahit malaman niyang hindi pumunta si Jeston dahil kay Neela, hindi
Magaan ang ngiti ni Nevaeh habang nagsasalita, pero bawat salita niya ay parang kayang mang-inis hanggang mamatay ang kausap.“Oh right,” dagdag pa niya na parang may biglang naalala. “Habang nasa ospital kayo, tanungin mo na rin siya kung ano pa bang mga kalokohan ang ginawa niya aside from wantin
Mababa at bahagyang paos ang boses ni Jeston nang magsalita, halatang may bigat ang nararamdaman nito.“You know naman na wala akong kulang.”Huminga muna ito nang malalim bago muling nagsalita.“The only thing I want… is you. Gusto kitang makabalikan.”Walang emosyon sa mukha ni Nevaeh, at wala







