Habang tinitingnan ang matigas at desididong mukha ni Nevaeh, parang kinabahan si Jeston. Napakibot ang gilid ng labi niya, hindi alam kung ano ang sasabihin.Malamig ang tingin ni Nevaeh. Mahina ang boses niya, pero tumagos iyon nang malalim.“Mula noong araw na hindi ka pumunta para pumirma ng kasal… at noong sinabi kong makipaghiwalay ako… doon pa lang, tuluyan na kitang binitawan.”“Limang taon na, Jeston… pagod na ako.”“Kung kahit konti lang sana, nag-alala ka sa akin, malalaman mong hindi ako nag-iinarte lang.”“Oo, sa loob ng limang taon, lagi kitang sinusundan, pinapakisamahan, inaayos ko lahat ng sinasabi mong mali sa akin…”“Pero Jeston, hindi mo nakita ang lahat ng ginawa ko. Ang nakita mo lang, nanalo ka. Na mahal na mahal kita, na kaya mo akong saktan nang paulit-ulit.”“Hindi mo ako pinagkatiwalaan, hindi mo ako pinahalagahan… at hindi mo ako minahal. So tell me… bakit ko pa ipipilit ang sarili ko sa 'yo?”Pagkatapos niyang sabihin ang lahat, parang naubos ang la
Read more