Nang gabing iyon, maganda ang mood ni Nevaeh, kaya napadami siya ng inom ng red wine.Kaso mababa ang tolerance niya, kaya ilang baso pa lang, medyo nahihilo na siya.Tumayo siya, pero halos hindi na makalakad nang maayos. Kumapit siya sa upuan, mapula ang pisngi, at tumingin kay Sven. Malabo na ang paningin niya, parang dumami pa ang ulo nito.“Wow… ang dami mong ulo…” seryoso pa niyang binilang, sabay tawa nang mahina, lutang ang tingin.“Isa lang ang ulo ng tao,” sagot ni Sven. Naka-white shirt lang siya, mas lalo tuloy lumabas ang malamig at reserved niyang aura. “You’re drunk.”Umiling si Nevaeh, sabay kaway ng kamay. “Hindi ako lasing… I’m strong, okay…”Sa paggalaw niyang iyon, nawalan siya ng balanse. “Ahh—!” sigaw niya habang pasubsob sa gilid.Mabilis kumilos si Sven. Hinila niya ito sa baywang at agad sinalo sa kanyang yakap.Kasabay nito, tumama ang noo ni Nevaeh sa matigas niyang dibdib. Napaungol siya sa sakit.“Aray… masakit…”Hinawakan niya ang noo, namumula
Read more