ฝูโจวมองอ๋องซีฮันนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงท่าทางเขาดูเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มกังวลกับบุรุษเบื้องหน้าไม่พอยังเป็นห่วงอิสตรีที่พี่ใหญ่ของเขาเพิ่งบอกว่านางจากไปแล้ว มันกะทันหันทั้งไม่ได้ล่ำลา“หมอหลวงจะถึงเมื่อไหร่กัน” ฝูโจวงุ่นง่านเต็มทีเพราะเป็นห่วงหญิงสาวแต่ก็ต้องพยายามข่มอารมณ์“ท่านอ๋องตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้างขอรับ”“เริ่มดีขึ้นแล้วล่ะ”“เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ได้ล่ะขอรับ”“ไม่รู้สิอยู่ๆ ข้าก็เหมือนถูกกระชากออกมาจากที่ไหนสักที่อย่างกะทันหัน”“แล้ว...ที่ท่านบอกว่านาง...” ฝูโจวไม่กล้าที่จะถามต่อเพราะรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกเมื่อคิดว่าหลี่หลิงหลงจากตนไปแล้ว“ข้าสัมผัสความนึกคิดของนางไม่ได้เลยและรู้สึกว่าตนอยู่คนเดียวเมื่อออกมา ไม่ผิดแน่ข้าว่านางไปแล้ว”“จริงสิ ข้าขอจับชีพจรท่านสักครู่นะขอรับ”“อืม” ฝูโจวกดสองนิ้วลงบนข้อมืออ๋องหนุ่มขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่นึกถึงคำพูดที่นักพรตกล่าวไว้“มีเรื่องใดเหรอฝูโจว”“เปล่าขอรับข้าไม่พบอะไรเลยบางทีอาจเพราะข้าสับสน ตอนนั้นท่านนักพรตสอนข้าตรวจชีพจรของบุรุษและสตรีจะแตกต่างกัน แต่นักพรตที่หอบูชากระถางเพลิงไม่ได้สอนข้าเรื่องดูสองวิญญาณในร่างเดียวข้าคงส
Última atualização : 2026-04-27 Ler mais