Todos los capítulos de เฝ้ารัก LEO: Capítulo 11 - Capítulo 20

บทที่ 11 ขอคิดดูก่อนหลังจากพูดคุยกันวันนั้นยี่หวาก็ไม่ได้เจอลีโออีก จนเวลาผ่านมาเกือบสองสัปดาห์ก็ยังไม่เห็นว่าเขามาที่บ้าน เธอได้แต่รอคอยว่าเมื่อไหร่เขาจะสั่งให้เริ่มงาน เพราะอยากมีเงินเดือนและเริ่มเก็บออมเพื่อใช้เป็นทุนเรียนต่อในระดับมหาลัยซึ่งเป็นความใฝ่ฝันของเธอตั้งแต่เด็ก ๆเด็กสาวเล่าเรื่องที่คุยกับลีโอให้ทิพย์ฟัง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะตกใจอยู่ไม่น้อย และยังบอกให้เธอรออย่าเพิ่งเริ่มงานนางจะพูดคุยกับลีโออีกครั้ง ซึ่งยี่หวาไม่เข้าใจว่าที่ทิพย์จะคุยกับลีโอเพราะเรื่องเงินเดือนหรือเพราะเป็นห่วงว่าเธอจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีพยายามถามแต่ก็ได้รับคำตอบเพียงว่าให้อยู่ห่างลีโอไว้ก่อน อย่าอยู่สองต่อสองกับเจ้านายหนุ่มเป็นอันขาด ทิพย์มีสีหน้าเคร่งเครียดพอควรจนยี่หวาไม่กล้าถามเซ้าซี้ ได้แต่เก็บความสงสัยไว้คนเดียว“หวา..หวาลูก”“คะ..ป้าทิพย์” ยี่หวาขานรับหญิงสูงวัยในช่วงบ่ายแก่ ๆ ในขณะที่กำลังพรวนดินดอกไม้ในแปลงอย่างขมักเขม่น เธอวางอุปกรณ์บนพื้นหญ้าก่อนใช้หลังมือปาดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ออกจากใบหน้า“หนูกลับห้องไปก่อน อย่าเพิ่งออกมาถ้าป้าไม่เรียก องศาโทรบอกเมื่อกี้ว่าคุณลีกำลังมา ”ทิพย์เสียงร้อนรนจนยี่หวาเก

บทที่ 13 ไม่จูบ NC“ป้าทิพย์จะพาเด็กนั่นไปไหน”เสียงทุ้มถามไล่หลังทำให้ทิพย์กับยี่หวาที่กำลังเดินไปยังหน้าบ้านต้องชะงักและหยุดเดิน ยี่หวาหน้าซีดเผือดก่อนหลบข้างหลังทิพย์เพื่อหาที่พึ่ง“ป้าจะไปส่งหวาขึ้นรถค่ะ”ทิพย์ตอบเสียงเรียบทำใจกล้าสบตากับเจ้านายหนุ่ม รอยยิ้มเยือกเย็นของเขาทำให้นางรู้ถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หญิงสูงวัยบีบมือยี่หวาไว้แน่นเมื่อรับรู้ถึงอาการสั่นเทาของเธอ“ใครอนุญาต?”“คุณลีบอกหวาเองไม่ใช่เหรอคะว่าให้ออกจากบ้านภายในหนึ่งทุ่ม”“ผมให้ไปเอง ไม่ใช่ให้ป้าไปส่ง?แต่ป้าทำแบบนี้ผมคงต้องเปลี่ยนใจแล้วล่ะ”ลีโอรู้สึกไม่พอใจที่ทิพย์ขัดคำสั่งเพียงเพราะอยากช่วยยี่หวา ปล่อยผ่านมาหลายครั้งและครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้คนในบ้านแข็งข้ออีกเป็นอันขาด เด็กนี่มีดีอะไรนักหนาถึงมีแต่คนอยากช่วยถึงขั้นกล้าขัดคำสั่งของเขาอย่างไม่เคยทำมาก่อนในเมื่อทุกคนท้าทายเขาก็จะทำให้ดูว่าคนพวกนี้คิดผิด อุตส่าห์ใจดีปล่อยไปแต่กลายเป็นว่าคนในบ้านของเขากลับยังให้การช่วยเหลือโดยไม่ยำเกรงและเห็นคำสั่งของเขาเป็นเพียงลมปาก อยากรู้เหมือนกันว่า ระหว่างเขาที่เป็นนายจ้างกับเด็กสาวที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ทิพย์จะเลือกใครลีโอเ

บทที่ 15 อยู่ดี ๆ ก็น่ารักยี่หวาขยับตัวเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นช้า ๆ ห้องที่โล่งกว้างแสงไฟที่สาดส่องทำให้เธอค่อย ๆ ลุกนั่ง แต่ก็ต้องร้องอุทานด้วยความเจ็บรู้สึกระบมไปทั่วร่างโดยเฉพาะจุดสงวน กลั้นใจก้มมองสภาพตัวเองก็ต้องน้ำตาคลอเบ้าเมื่อมันยังเปล่าเปลือย รอยรักที่เขาฝากไว้กระจายอยู่ทั่วร่าง ฝืนข่มความเจ็บหยิบเสื้อผ้าที่ตกอยู่บนพื้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ดีที่มีชุดอื่นเพราะชุดเดรสที่ใส่ก่อนหน้าเขาทำมันขาด“กลับไปนอนที่บ้านพักคนงานได้มั้ยนะ คุณเขาจะอนุญาตหรือเปล่า”ริมฝีปากอวบอิ่มพึมพำกับตัวเอง มองไปยังด้านนอกที่มืดสนิท จากนั้นก็ดูนาฬิกาบนผนังซึ่งบอกเวลาเกือบตีสาม หลังเสร็จกิจลีโอคงแยกตัวเข้าห้องนอนไปพักผ่อนโดยไม่สนใจเธอกระมัง ถึงได้นอนเปล่าเปลือยอยู่บนโซฟากลางห้องที่สว่างจ้าคนเดียวเช่นนี้ ทั้งคราบน้ำรักทั้งคราบเลือดแห้งกรังเลอะอยู่ทั่วร่างกาย ไม่เว้นแม้แต่โซฟาหรูสีเบจที่คงใช้งานไม่ได้อีกยี่หวายันตัวลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้าใส่ถุง กัดฟันทำความสะอาดห้องรับแขกที่ใช้เป็นสนามรักเท่าที่ทำได้ จากนั้นจึงลากสังขารเดินกลับห้องพักคนงานที่เคยอยู่ด้วยร่างกายบอบช้ำจากบทรักแสนป่าเถื่อน ขณะก้าวย่างน้ำตาก็ไหล

บทที่ 17 จะจ่ายพิเศษให้ NC“คุณลีครับ..เอ่อ คือ ผมขอโทษครับ”องศาที่พรวดพราดเข้ามาต้องรีบหันหลังให้ ภาพที่เจ้านายหนุ่มกำลังมุดอยู่ใต้เสื้อยี่หวาทำให้เขาตกใจอย่างมาก เสียงดูดดังสนั่นคงคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ กลัวถูกกระทืบก็ปานนั้น ใครมันจะไปรู้ว่าเจ้าหน้าที่เอาแต่ทำหน้านิ่งจะนัวเนียเด็กสาวในห้องอาหารอย่างโจ่งแจ้ง ถึงทั้งคู่จะมีอะไรลึกซึ้งกันแต่ก็ไม่คิดว่าลีโอจะทำโดยไม่เลือกสถานที่“มีอะไร”ลีโอถามเสียงเข้มหลังจากดึงศีรษะออกจากเสื้อ ทรงผมที่ถูกเซทอย่างดียุ่งเหยิงจนยี่หวาอดไม่ได้ต้องใช้มือสางให้กลับมาดูดีอย่างเดิม แขนแกร่งยังคงกอดรัดเอวบางเอาไว้ทำให้คนตัวเล็กไม่กล้าขยับออกห่าง กลัวเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะเหม็นกลิ่นเหงื่อจากเสื้อผ้าของเธอก็เท่านั้น“โกดังสามที่ท่าเรือมีปัญหาครับ”“รายงานว่าไงบ้าง” แม้จะเสียอาการที่องศาเข้ามาเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นลีโอก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉย“สินค้าที่รับเข้ามาเมื่ออาทิตย์ก่อนหายจำนวนหนึ่ง คาดว่าน่าจะเป็นคนงานที่เพิ่งมาทำงานขโมยไป คุณลีจะให้จัดการยังไงครับ”“แค่นี้?” ลีโอถามกลับอย่างฉุนเฉียว..คนกำลังเครื่องติด..แม่ง!..“ครับ” องศาที่ยืนหันหลังรับรู้ความไม่พอใ

บทที่ 19 จูบแรก“ทำอะไรกัน!”คนที่กำลังพูดคุยหยอกล้ออย่างสนุกสนานต้องหยุดหันมองไปยังต้นเสียง ลีโอที่ยืนทำหน้าเรียบเฉยพยักพเยิดหน้าไปยังยี่หวาที่ลนลานส่งโทรศัพท์คืนองศา“คุณลี” ยี่หวาเรียกเสียงเบาไม่คิดว่าเขาจะมาแต่เช้า“เออ ฉันเอง”ลีโอตวัดสายตามององศาจนอีกคนขนลุก รีบขยับห่างยี่หวาในทันทีเมื่อเห็นพลังงานบางอย่างในสายตาเจ้านาย“วันนี้วันหยุดคุณลีมาแต่เช้ามีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”ทิพย์พูดแทรกเพื่อให้สถานการณ์ตึงเครียดคลายลง แปลกใจที่เจ้านายหนุ่มมาที่บ้าน ปกติวันหยุดถ้าค้างที่คอนโดลีโอไม่เคยกลับบ้านเวลานี้ ส่วนใหญ่เขาจะขลุกอยู่ที่สนามแข่งรถเพื่อทำกิจกรรมสุดโปรดในช่วงวันหยุด“บ้านผม..ผมจะมาเมื่อไหร่ก็ได้ เธอ..มานี่ดิ๊”ลีโอกวักมือเรียกยี่หวาที่นั่งหน้าเจื่อนให้ไปหา เด็กสาวลุกเดินไปยังร่างสูงที่ดูแปลกตากว่าทุกวันเพราะเขาสวมกางเกงขาสั้นสีน้ำตาลเสื้อยืดสีขาวกับรองเท้าแตะแบรนด์ดัง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดูหล่อเหลามากสำหรับเธอ“คุณลีทานข้าวเช้ายังคะ ให้หวาทำอะไรง่าย ๆ ให้ทานมั้ย”ยี่หวาพูดเอาใจเมื่อเห็นคนตัวโตหน้าบูดบึ้งเหมือนโกรธใครมาและแอบขยิบตาให้ทิพย์กับองศาเพื่อส่งสัญญาณว่าเธอเอาอยู่“อืม..ห