All Chapters of รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์): Chapter 81 - Chapter 90

EP.78 เคลียร์ปัญหา ฮันเตอร์ออกจากบ้านใหญ่มุ่งตรงไปที่คาสิโนตั้งแต่เช้าเรียกณรงค์และลูกน้องคนสนิทหลายคนเข้าและทำการตรวจสอบเกี่ยวกับรูปภาพและวิดีโอที่ถูกส่งไปให้กับเอญ่า ดูจากรูปและวิดีโอแล้วน่าจะมีคนที่เข้ามาถ่ายในคาสิโนและเขาอยากได้ข้อมูลให้เร็วที่สุด ใช้เวลาไม่นานลูกน้องก็นำบุคคลต้องสงสัยและคนที่พอจะรู้ข้อมูลที่ทำงานในคาสิโนแห่งนี้เข้ามารวมตัวกันอยู่ที่ห้องใต้ดิน คนที่ถูกเรียกตัวเข้ามาถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวว่าตัวเองหลงไปทำอะไรผิดมาเหรอเปล่า ฮันเตอร์เดินลงมาที่ห้องใต้ดิน รังสีอำมหิตแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วห้องดูได้จากแววตาและสีหน้าก็เห็นได้ชัดไม่ต้องเปล่งเสียงอะไรออกมาก็รู้ได้เลยว่าใครที่เป็นคนทำความผิดนี้ต้องโดนหนักไม่เหลือซากเป็นแน่ “ไม่ใช่คนของเราเป็นถ่ายครับ เป็นคนที่เข้ามาใช้บริการครับ” ณรงค์เป็นคนพูดเพราะดูแล้วไม่มีใครที่กล้าจะเอ่ยออกมาทุกคนได้แต่ก้มหน้าลงมองพื้น “เธอพูดสิ” ณรงค์หันไปบอกผู้หญิงที่ถูกเรียกตัวมาและดูเหมือนจะเคยเห็นหน้าผู้ชายที่เข้ามาถ่ายรูป “เออ..ผู้ชายคนนี้หนูเคยเห็นเขาไปใช้บริการในบ่อนอ

EP.80 สิ้นสุดสัญญา ผมได้เคลียร์ใจกับเอวาแล้ว ผมรู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่งและตั้งมั่นกับตัวเองว่าจะพิสูจน์ความจริงใจที่มีต่อเอญ่าให้ทุกคนได้เห็น ผมว่าทุกคนในครอบครัวเอญ่าเขารู้ดีว่าผมรักเอญ่ามากแค่ไหนแต่พวกเขาอาจจะแคลงใจตอนที่เอญ่าเกิดอุบัติเหตุและมันดันเป็นผมที่รู้เรื่องเป็นคนสุดท้ายและยิ่งไปกว่านั้นผมดันอยู่กับแองจี้อีกด้วย ผมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเอวาไป ผมไม่ได้ติดต่อและไม่ไปเจอเอญ่าทั้ง ๆ ที่ผมอยากเจอเธอใจแทบขาดแต่จะทำยังไงได้ก็ได้พูดออกไปแล้วก็ต้องทำให้ได้ ก็มันสัญญาลูกผู้ชายอ่ะนะ แต่ผมก็ส่งคนของผมไปตามเฝ้าเอญ่าตลอดนะครับคนอย่างผมไม่ยอมให้ไอ้ตัวผู้หน้าไหนมันมาเข้าใกล้คนรักของผมง่าย ๆ หรอก ทุกครั้งที่เอญ่ามีงานผมก็จะส่งดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ส่งไปให้ทุกครั้งและทุกเช้าวันอาทิตย์ผมจะส่งดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ไปให้เอญ่าด้วยเช่นกัน ทำไมผมถึงเลือกดอกกุหลาบสีแดงและสีขาวนะเหรอครับก็อย่างแรกเลยคือเอญ่าเธอชอบมากและดอกกุหลาบสองสีนี้มีความหมายที่สื่อแทนความรู้สึกที่ผมมีต่อเอญ่า ผมทำแบบนี้ตลอดตั้งแต่วันที่เอญ่าไปอยู่ที่อังกฤษและไม่เคยขาดเลยสักครั้ง ตลอดเวลาท

EP.82 ตามตื๊อ ออกจากร้านอาหารเอญ่าและคุณหญิงเดียร์ก็พากันเดินช้อปปิ้งและมีฮันเตอร์เดินตามไม่ห่างเหมือนเช่นเมื่อครั้งก่อน ๆ ฮันเตอร์มองตามผู้หญิงสองคนที่ต่างวัยแต่ก็ยังดูสนิทสนมและเข้ากันได้ดี “อยากให้กลับมาเหมือนเดิมเร็ว ๆ จัง” เขาได้แต่พูดเบา ๆ ออกมาให้ได้ยินเพียงแค่เขาคนเดียว วันนี้คุณหญิงเดียร์ช้อปปิ้งเยอะกว่าทุกครั้งเพราะมีเอญ่าเป็นคนช่วยเลือกส่วนเอญ่าไม่ได้ซื้ออะไรเพราะมีทุกอย่างครบอยู่แล้ว เวลาล่วงเลยมานานมากพอสมควรก็ถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายกันสักที “แล้วเรื่องไปทะเลไปวันไหนก็แจ้งวันมาให้แม่อีกทีนะ” “ได้ค่ะ ยังไงได้ที่พักแล้วญ่าจะแจ้งวันไปให้คุณแม่นะคะ” “น่ารักที่สุด ไม่ได้เป็นลูกสะใภ้ก็มาเป็นลูกสาวแม่แทนแล้วกันเนอะ” “แม่ครับ ไงพูดแบบนี้ครับ ผมใช่ลูกแม่อยู่ไหมครับเนี่ย” “ก็ทำตัวเองทั้งนั้นจะมาเรียกร้องอะไรตอนนี้ ใช่ไหมหนูญ่า” “…” เอญ่าไม่ตอบอะไร ยกมือไหว้ลาคุณหญิงเดียร์แล้วแยกตัวออกมาให้เร็วที่สุด กลัวที่สุดกลัวใจตัวเองจะกลับไปหวั่นไหวให้กับฮันเตอร์อีกรอบ ยิ่งอยู่ใกล้ความรู้สึกเดิม ๆ

EP.84 ขอร้อง เอญ่านั่งรอฮันเตอร์อยู่นานจนเธอเผลอหลับไป ร่างกายที่ไม่ได้พักตั้งแต่กลับมาจากอังกฤษ ตอนเย็นก็ปาร์ตี้กับครอบครัววันนี้ก็ออกมาพบคุณหญิงเดียร์และต้องไปคุยงานกับอาทติย์และที่เหนื่อยมากที่สุดก็คงเป็นเพราะต้องต่อสู้กับคนดื้อด้านอย่างฮันเตอร์นี่แหละ ฮันเตอร์เร่งมือเคลียร์กองเอกสารบนโต๊ะทำงานหันมาอีกทีก็เจอร่างบางที่กำลังหลับตาพริ้ม ปากหนาคลี่ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูแล้วเดินมาอุ้มร่างบางเข้าไปนอนในห้องนอนที่อยู่ด้านหลังโต๊ะทำงานของเขาที่ทำไว้สำหรับพักผ่อนเวลาที่เหน็ดเหนื่อยจากการทำงานหนัก “อื้ออ” เสียงครางอู้อี้ลอดออกมาจากปากเล็กที่กำลังถูกรบกวนการนอน ฮันเตอร์วางเอญ่าลงบนเตียงนอนหนานุ่มอย่างเบามือ กลัวว่าร่างบางที่กำลังหลับสบายจะรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมา เอญ่าที่ได้สัมผัสที่นอนนุ่มก็เหมือนจะสบายตัวขึ้นเธอนอนหลับตาพริ้มอย่างน่ารัก ฮันเตอร์ขยับตัวเข้าไปนอนข้าง ๆ แล้วดึงตัวเอญ่าเข้ามากอดแล้วหอมแก้มนุ่มแผ่วเบาทั้งสองข้างด้วยความคิดถึง นานแล้วที่ไม่ได้นอนกอดร่างบางแบบนี้ กลิ่นกายหอม ร่างนุ่มนิ่มน่ากอด ริมฝีปากอวบอิ่มที่มองครั้งไหนก็อ

EP.86 หึง ฮันเตอร์นั่งดื่มอยู่ที่บาร์สายตาก็มองไปที่โต๊ะของเอญ่าเป็นระยะ ด้วยความหล่อเหล่าและโดดเด่นทำให้สาว ๆ ในร้านจ้องมองเขาตาเป็นมันและไม่นานก็มีสาวสวยใจกล้าเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ เขาที่บาร์ “สวัสดีค่ะ” สาวสวยมาในชุดเดรสรัดรูปที่แดงเข้มเน้นทรวดทรงองค์เอวที่อวบอัดอย่างชัดเจน “…” ฮันเตอร์มองเธอด้วยหางตาแล้วยกแก้วเหล้าดื่มไม่ได้สนใจและไม่คิดแม้แต่จะทักทายเธอกลับเลยสักนิด “ใจร้ายจังเลยนะคะ นิรินค่ะอยากรู้จักคุณ” เธอยังคงไม่ละความพยายามเธอเห็นฮันเตอร์ตั้งแต่เดินเข้ามาพร้อมเอญ่าแล้วและเธอสนใจเขาตั้งแต่แรกเห็น “คุณกลับไปที่โต๊ะของคุณเถอะ ผมอย่างดื่มคนเดียว” ฮันเตอร์หันมาตอบกลับเพียงครู่ก็หันกลับมาดื่มเหมือนเดิม “ดื่มคนเดียวไม่เหงาเหรอคะ นิรินนั่งเป็นเพื่อนเงียบ ๆ ได้นะคะ” “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้ต้องการเพื่อน คุณเห็นผู้หญิงสวย ๆ ที่โต๊ะตรงนั้นไหมครับ” ฮันเตอร์ชี้ไปที่โต๊ะของเอญ่า “ทำไมเหรอคะ” นิรินมองตามนิ้วของฮันเตอร์ที่ชี้ไป “คนที่สวย ๆ คนนั้นแฟนผมเอง ผมแค