รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)

รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-26
Oleh:  dragonred24Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
210Bab
8.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“เขาเห็นเธอครั้งแรกผ่านหน้าจอ…และตกหลุมรักโดยไม่มีเหตุผล” เพียงเสี้ยววินาทีในสายวิดีโอคอลที่เธอคุยกับน้องสาวฝาแฝดซึ่งเพื่อนสนิทของเขา ภาพของผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างไม่อาจลบเลือน ดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มบางเบานั้น ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจใครอย่างเขา…เริ่มคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว จากความบังเอิญ กลายเป็นความตั้งใจ จากความสนใจ กลายเป็นความต้องการ และจากความต้องการ…กลายเป็นความอยากครอบครอง หลายปีผ่านไป เธอกลับมาเมืองไทยเพื่อศึกษาต่อ โดยไม่รู้เลยว่า “ใครบางคน” เฝ้ารอเธอมาโดยตลอด การพบกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ “แผนการ” ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็นเธอ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร… เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก แต่คือ “คนที่เขาต้องได้มา” เท่านั้น

Lihat lebih banyak

Bab 1

EP.1 เอญ่า

EP.1 เอญ่า

              เอญ่า (aya) ลูกเสี้ยว ไทย-อังกฤษ-จีน

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอญ่า  อายุ20ปี ส่วนสูง 167 ซม.

ใบหน้าสวยได้รูป ตาโต ผมยาวสสวย ผิวที่ขาวจัด  

หุ่นนาฬิกาทราย เอวคอด สะโพกผาย หน้าอกอวบอิ่มเกินตัว

นิสัย นิ่งๆ เหมือนจะหยิ่ง ไม่ค่อยสนใจใคร แต่จะคุยเก่งเวลาอยู่กับคนที่สนิท

              ฉันเกิดที่ไทยแต่ไปเติบโตที่ที่ประเทศอังกฤษ ฉันย้ายไปอยู่อังกฤษกับมามี้ตั้งแต่ฉันอายุได้ 12ขวบ สาเหตุที่ฉันและมามี้ต้องย้ายไปอยู่ที่อังกฤษก็เพราะป๊ากับมามี๊ของฉันนั้นเลิกรากัน ฉันเลือกที่จะไปอยู่กับมามี้ (เลิกที่หมายถึงเลิกปลอมเพราะทั้งคู่ทั้งแอบมาเจอกันและยังใช้เวลาร่วมกันเหมือนคู่สามีภรรยาปกติ เหมือนที่จดทะเบียนหย่าก็เพราะอากงที่ไม่ค่อยจะชอบมามี้ของฉันที่ทำอาชีพเป็นนางแบบสักเท่าไร ป๊ากับมามี้ก็เลยต้องทำแบบนี้เพื่อตัดปัญหา)

              ฉันมีพี่สาวฝาแฝด 1คน ชื่อเอวา (Ava) พี่สาวของฉันเลือกที่จะอยู่กับป๊าที่เมืองไทย ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่เราสนิทกันมาก เราทั้งคู่จะคุยและปรึกษากันทุกเรื่อง เอวาและป๊ามาหาฉันและมามี้อยู่ประจำ บางทีฉันกับมามี้ก็บินไปหาเอวาและป๊าที่เมืองไทยอยู่ที่ว่าช่วงไหนใครว่าง จริงๆก็ถือได้ว่าพวกเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากเพราะเราอยู่ด้วยความเข้าใจ

              ฉันกับเอวาเราเป็นฝาแฝดที่แทบจะไม่มีที่อะไรเหมือนกันเลย ทั้งหน้าตาและนิสัย เอวาบุคลิกร่าเริง พูดเก่ง หน้าตาจะออกไปทางหมวยๆน่าจะเหมือนป๊าเพราะป๊าเป็นลูกครึ่งไทย-จีน

              ส่วนฉันเป็นประเภทพูดน้อย นิ่งๆจะออกไปทางหยิ่งๆกับคนที่ไม่สนิท แต่ถ้าสนิทแล้วจะคุยเก่งและสนุกสนาน หน้าตาจะออกแนวลูกครึ่งมากกว่า ฉันจะเหมือนกับมามี้ที่เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ

              วันนี้ฉันบินกลับมาที่ไทยเพื่อที่จะมาศึกษาต่อที่นี่ ฉันย้ายจากมหาลัยที่อังกฤษกลับมาต่อมหาวิทยาลัยที่ไทย คณะบริหารธุรกิจ ปี2

              สาเหตุที่ต้องย้ายกลับมาที่ไทยก็เพราะอากงสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงท่านอยากให้ฉันกลับมาอยู่ที่ไทย ท่านคงอยากใกล้ชิดกับฉันให้มากกว่านี้นี่ก็ผ่านมา8ปีแล้วที่ฉันไม่ได้เจออากงกับอาม่าเลย อีกอย่างท่านก็คงอยากปรับความเข้าใจและรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ทำกับมามี้  ทั้งสองครอบครัวก็ได้ปรึกษากันและตกลงให้ฉันมาอยู่ที่ไทย คนที่ดีใจที่สุดก็น่าจะเอวาที่เร่งวันเร่งคืนให้ฉันบินมาไวไว

              ฉันลงจากเครื่องเดินลากกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากทางเดินผู้โดยสารขาออก ผู้คนที่เดินผ่านต่างหันมามองที่ฉันเป็นระยะอาจจะด้วยหุ่นและหน้าตาที่โดดเด่นนี้สามารถเรียกความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างดี

              อากาศเมืองไทยร้อนมากๆ ดีที่วันนี้ฉันเลือกใส่เสื้อครอปเอวลอยสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น มีแจ็คเก็ตยีนส์แขนยาวแต่ไม่ใส่หรอกนะเพราะร้อนมาก ฉันเดินออกมาไม่นานก็เจอเอวายืนโบกไม้โบกมือแล้วก็วิ่งมากอดฉันทันที

               “คิดถึงจังเลยญ่า” เธอกอดฉันไว้แน่นด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอย่างดีใจ

               “อืม คิดถึงเหมือนกัน รีบไปกันเถอะร้อนมากๆ”

               “ไปสิ ญ่าเอากระเป๋ามาแค่นี้เองเหรอ”

               “แค่นี้แหละ เดี๋ยวค่อยซื้อเอาใหม่”

               “วันนี้เราเข้าไปที่บ้านตอนค่ำนะ วาจะพาญ่าไปที่สนามแข่งรถ วันนี้เขาจัดงานใหญ่มากเลยนะญ่า”

               “โห่ ที่เร่งให้มาก่อนตั้งสองวันเพื่อที่จะพาไปดูแข่งรถเนี้ยนะ”

               “ ญ่าก็รู้ว่าวาชอบแข่งรถมาก ญ่าไปดูด้วยกันนะวาอยากให้ญ่าไปด้วยจริงๆ”

               “ก็มาซะขนาดนี้แล้วจะปฏิเสธยังไงหละ”

               “ไปขึ้นรถก่อนเถอะ”

              ยัยวาพาฉันเดินมาที่รถฉันมองแล้วไม่ใช้รถของยัยวาหรือรถของที่บ้าน ฉันมองไปที่รถแล้วก็เริ่มบ่นให้ยัยวา

               “คิดไงเอารถคันนี้มารับฉัน กระเป๋าฉันจะใส่เข้าไปยังไง”

               “ก็มาแบบรีบไง ถ้าเอารถวามาก็มารับญ่าไม่ทันแน่”

               “อย่าบอกนะว่าวาดูแข่งรถจนลืมญ่า”

               “อย่าพึ่งบ่น เรารีบขึ้นรถกันเถอะ”

               “ แต่กระเป๋าญ่าน่าจะใส่รถไม่ได้นะ”

              ระหว่างที่ฉันกำลังคุยยัยวาอยู่ ประตูรถด้านคนขับก็เปิดออกมาพร้อมผู้ชายที่ก้าวเท้าลงมา เขาจัดได้ว่าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก ตัวสูง ผิวขาว หน้าตาดุดัน ดูแบดบอย เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่มีการทักทายใดๆ ออกไปทางหยิ่งเสียด้วยซ้ำ

               “จะยืนอยู่กันอีกนานไหม?” คำพูดแรกที่พูดออกมาบ่งบอกได้เลยขึ้หงุดหงิดดูท่าจะไม่ค่อยเป็นมิตร

               “ใจเย็นสิเตอร์” วาหันไปพูดกับผู้ชายที่ชื่อเตอร์

               “เอาแบบนี้เตอร์พาญ่าไปรอเราที่สนามแข่งก่อน เดี๋ยวเราจะนั่งแท็กซี่ตามไป”

               “ได้ไงวา ทำไมเราไม่ไปด้วยกัน”

               “กระเป๋าญ่าใบใหญ่มากอ่ะ ตกลงตามนี้ญ่า” ฉันยังไม่ทันตอบอะไรยัยวาก็ลากประเป๋าฉันไปที่รถแท็กซี่ทันที

               “จะขึ้นรถได้ยังหรือจะยืนอยู่ตรงนี้ต่อ” พูดจบเขาก็เดินขึ้นรถไป ฉันจะทำอะไรได้หละก็ต้องเดินตามเขาขึ้นรถไป

              ขึ้นรถมาก็ยังไม่มีการพูดคุยระหว่างเราสองคน ปกติฉันก็เป็นคนไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอนายคนนี้ยิ่งไม่อยากจะพูดขึ้นไปอีก ฉันทอดสายตามองออกไปด้านนอกรถ การจราจรที่ติดและอากาศที่ร้อน

               “นาย.. เปิดแอร์เพิ่มให้หน่อยได้ไหม”

               “อืม..” คำตอบสั้นๆแล้วเขาก็ปรับเพิ่มความเย็นใจ

               “นาย เราหิวน้ำอ่ะ จอดซื้อน้ำก่อนได้ไหม” เขาหันมามองหน้าฉันสายตาที่ส่งมาเหมือนเขาเริ่มจะรำคาญฉันแน่ๆ

               “เราชื่อฮันเตอร์ เรียกเราเตอร์ก็ได้” อย่างน้อยเขาก็รู้จักแนะนำตัวเอง

               “อืม เราเอญ่า เรียกเราญ่าก็ได้” ฉันเอ่ยบอกชื่อกลับเหมือนกัน

              นั่งรถไปไม่นานเขาก็จอดรถที่7-ELEVEN ให้ฉันเดินลงไปซื้อ จะทำไงดีละฉันไม่มีเงินไทยติดตัวเลย

               “เตอร์เราไม่มีเงินอะ” พาลงไปซื้อหน่อยได้ไหม ส่งสายตาอ้อนวอนไปที่เขา

               “ลงมาสิ จะได้รีบไป” ใจดีเหมือนกันนะเนี้ยถึงหน้าจะดุไปหน่อย

              เราสองคนเดินเข้าไปที่เซเว่น สายตาของผู้หญิงในเซเว่นต่างมองมาที่เขาแล้วปลายตามองมาที่ฉันอีกที ฉันเข้าใจแหละก็เขาหล่ออะนะ ขนาดฉันมองเขาครั้งแรกยังใจสั่นเลย เขาเดินไปหยิบตะกร้าแล้วเดินตามฉันที่กำลังเลือกของ

               “ซื้อขนมด้วยได้ไหม?”

               “อยากได้อะไรเธอก็หยิบได้เลย”

               “เคร”

              ฉันซื้อน้ำและขนมอีกหลายอย่าง เขาก็ถือตะกร้าไปจ่ายเงินพนักงานมองหน้าเขาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ยิ้มตอบยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาก็คงจะชินกับสายตาแบบนี้

              ขึ้นรถมาฉันก็แกะน้ำดื่มทันที ดื่มน้ำเสร็จก็แกะขนมกินต่อไม่ได้ถามเขาหรอก ตอนแกะขนมกินก็แอบมองไปที่เขาอยู่เหมือนกันแต่เห็นว่าเขาไม่ได้ว่าอะไรก็เลยกินต่อ

              นั่งรถมาเรื่อยๆ บรรยากาศก็อึดอัดเหมือนกัน ฉันไม่คุยเขาก็ไม่คุยนั่งมาด้วยกันด้วยความเงียบสงบ ไม่นานรถหรูก็แล่นเข้ามาที่สนามแข่งรถ เป็นสนามแข่งที่มองไปมันใหญ่มากๆ

              รถแล่นเข้ามาจอดที่จุดจอดรถมองดูแล้วน่าจะมีไว้สำหรับรถของเขาโดยเฉพาะ พอก้าวเท้าลงจากรถสิ่งแรกที่รับรู้ได้คือสายทุกคู่จ้องมองมาที่เราทั้งคู่ทันที เสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่นชวนให้ปวดแก้วหู อีกทั้งเสียงกองเชียร์และพิธีการที่บรรยายการแข่งขันในสนามอีก

              มองไปรอบๆ ถัดจากจุดจอดรถเดินไปไม่กี่ก้าวก็เหมือนจะเป็นคลับ เขาพาฉันเดินเข้าไปภายในคลับ ด้านในมีห้องรับรองพร้อมร้านอาหาร บาร์และอื่นๆ จัดและตกแต่งอย่างสวยงาม มองลงไปเหมือนจะมีชั้นใต้ดินน่าจะเป็นผับสำหรับนักท่องราตรี  เดินขึ้นมาชั้นสองจะเป็นห้องพักสำหรับลูกค้าVIP และห้องพักสำหรับนักแข่ง

               เขาพาฉันเดินขึ้นไปที่ชั้นสาม ชั้นนี้มีห้องพักไม่เยอะเหมือนชั้นสอง ชั้นนี้น่าจะมีห้องไม่เกินห้าห้อง ฉันเดินตามเขาเข้ามาภายในห้องไม่มีใครอยู่เลยสักคน ห้องนี้เป็นห้องที่มีขนาดใหญ่มากภายในห้องมีโซนทำงานทำและยังมีมุมสำหรับรับแขกและน่าจะมีห้องนอนส่วนตัวอีกด้วย การตกแต่งเป็นกระจกเกือบทั้งห้องมองออกไปภายนอกสามารถมองเห็นวิวทั่วทั้งสนามแข่ง

               “ลิฟต์ก็มีทำไมพาเดินอ่ะ เมื่อยนะเนี้ย” ฉันบ่นพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟา ฉันเหนื่อยกับการเดินทางและเขายังจะพาฉันเดินขึ้นมาชั้นสามนี้อีก

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Jirawan B.
Jirawan B.
บท 65 ซ้ำ และกินเหรียญไปเลย ไม่ยุติธรรม
2026-05-17 02:08:46
0
0
210 Bab
EP.2 ฮันเตอร์
EP.2 ฮันเตอร์ฮันเตอร์ ติณณภัทรสวัสดีครับผม ชื่อฮันเตอร์ อายุ 20ปี สูง 187หล่อเท่ สูงขาว หุ่นดี แบดบอย บ้านโคตรรวย ที่สำคัญดุและโหดมากเรียนคณะวิศวะ ปี2 วันนี้ผมนัดกับกลุ่มเพื่อนของผมไปที่สนามแข่งรถ ที่เป็นกิจการของครอบครัวผมเอง ผมและพี่ชายช่วยกันบริหารที่นี่ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผมและเพราะพี่ชายผมต้องไปดูแลกิจการที่ต่างประเทศจะอยู่ที่ไทยไม่นาน กิจการที่ไทยส่วนใหญ่จะเป็นผมที่ดูแลทั้งหมด กลุ่มผมมีทั้งหมด 6คน มีผม ไอเดน ราล์ฟ มังกร เอวาและรดา พวกเราสนิทกันตั้งแต่ม.ต้น จนถึงปัจจุบัน ผมเดินทางมาถึงที่สนามตั้งแต่เช้า พอสายๆเอวาก็มาถึง พอมันมาถึงมันรีบเดินมาหาผมสีหน้ามันเป็นกังวลและเร่งรีบมาก “ไอ้เตอร์มึงขับรถพากูไปสนามบินหน่อย เอาแบบเร็วที่สุดเลย” “อะไรของมึง มึงไม่ไปเองวะ” “เอารถกูไปไม่ทันแน่ กูเสือกลืมเวลาลงเครื่อง เร็วดิ” “มึงจะไปรับใคร?” “แฝดกูไง ที่กูเคยเล่าให้มึงฟังจะบินมาถึงวันนี้อีกไม่เกินชั่วโมง เร็วๆเลยช่วยกูหน่อย” ผมพาเอวาขับรถมาด้วยความเร็วจนถึงสนามบิน พอรถจดสนิทมั
Baca selengkapnya
EP.3 กลิ่นแปลกๆ
EP.3 กลิ่นแปลกๆ ผมพาเธอเดินลงมาที่ชั้นสอง เข้าไปที่ห้องพักVIP สำหรับนักแข่งภายในห้องตอนนี้มีแก๊งเพื่อนของผมอยู่กันครบ “กว่าจะโผล่หัวมาได้นะคร๊าบบ สัสเตอร์” “กูก็มาแล้วไงคร๊าบบ สัสราล์ฟ” “มึงพาใครมาวะ แจ่มฉิบหาย ขาวโบ๊ะเลยวะ” ไอเดนเดินเข้ามากระซิบผม “มองกันให้น้อยๆหน่อย ไอ้พวกหื่นนี่แฝดน้องกูเอง เอญ่า” “หวัดดีเราราล์ฟ เรามังกร ไอเดน เราณดานะ” “หวัดดีเราเอญ่า เรียกเราว่าญ่าเฉยก็ได้” ทักทายกันเสร็จฉันก็เดินไปนั่งข้างๆยัยวา แล้วหันไปคุยกับยัยวาเบาๆ “จะกลับกันตอนไหน แล้วป๊ารู้ยังว่าญ่ามาถึงแล้ว” “รู้แล้ว ค่ำๆป๊าให้ไปเจอกันที่ร้านอาหาร” “เฮ้ยญ่า ทำไมตัวร้อนจัง” เอวาตกใจที่แขนเธอมาโดนที่แขนฉันเธอรู้สึกถึงความร้อนจากตัวฉัน "ไม่เป็นไรวา แค่ปวดหัวนิดหน่อยเอง" "ป๊าไม่รู้นะที่วาพาญ่ามาสนามแข่ง ห้ามบอกป๊านะญ่า วาแอบมาน่ะ" “ตามใจวาแล้วกัน วามีความสุขญ่าก็โอเคหมดแหละ” "แบบนี้ไงวาถึงรักญ่าที่สุดดด"
Baca selengkapnya
EP.4 ว่าที่คู่หมั้น
EP.4 ว่าที่คู่หมั้น ณ ตอนนี้ที่สนามแข่งนักแข่งลงประจำตามจุดสตาร์ท เสียงกองเชียร์บนอัฒจันทร์ดังกระหึ่มขึ้นพร้อมกับเสียงของผู้บรรยายที่กระตุ้นเหล่ากองเชียร์ได้เป็นอย่างดี จุดเด่นของการแข่งรอบนี้ก็คงไม่พ้นนักแข่งรูปหล่อสองคนอย่างฮันเตอร์และมาร์ชนั่นเอง และบรรดาพริตตี้สาวสวยที่ยืนประกบข้างของทั้งสองหนุ่มแบบแนบชิด เสียงปล่อยตัวรถแข่งออกจากจุดสตาร์ท รถของนักแข่งทั้งหลายแล่นออกไปด้วยความเร็ว รถของเตอร์และมาร์ชขับเคี่ยวกันอย่างดุเดือด ผลัดกันนำผลัดกันตาม ก่อนที่รถของเตอร์จะวิ่งเข้าเส้นชัยอย่างเฉียดฉิว พอเตอร์เดินลงจากรถ ผู้บรรยายและบรรดานักข่าวต่างกรูเข้าไปที่เขาทั้งถ่ายรูปและสัมภาษณ์และที่เรียกเสียงฮือฮาได้มากตอนนี้ก็คือ หญิงสาวที่มาในชุดเดรสสั้นสุดเซ็กซี่สีแดงเพลิงถือช่อดอกไม้เดินตรงไปหาเตอร์ที่จุดสัมภาษณ์ "ยินดีด้วยค่ะเตอร์" สาวสวยมอบช่อดอกไม้และส่งยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า "ยังไงครับเนี่ย เปิดตัวเหรอเปล่าเอ่ย" ผู้บรรยายกล่าวแซวกับคู่ชายหญิงตรงหน้า แต่เตอร์ไม่ได้ตอบอะไรมีเพียงแค่ส่งยิ้มให้กับผู้บรรยาย “น้ำมา
Baca selengkapnya
EP.5 บ้านใหญ่ ณ.ตระกูลอุดมเดชธิวัฒน์
EP.5 บ้านใหญ่ ณ.ตระกูลอุดมเดชธิวัฒน์ รถหรูแล่นผ่านประตูรั้วขนาดใหญ่อย่าเรียกว่าบ้านเลยให้เรียกว่าคฤหาสน์จะดีกว่าเพราะเนื้อที่ภายในมีเนื้อที่กว่า 4 ไร่เศษ มูลค่าก็มากกว่า500ล้านเข้าไปแล้ว การตกแต่งภายในขอบอกเลยว่าหรูหราอลังการ เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ตกแต่งก็มาจากแบรนด์ดังทั้งนั้น ภายนอกมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่มีห้องฟิตเนสอยู่ใกล้สระว่ายน้ำ ถัดไปไม่ไกลก็จะมีสวนดอกไม้นานาชนิดและมีศาลาพักผ่อน ภายในบริเวณบ้านจะมีบ้านสองหลัง หลังใหญ่สุดจะเป็นของอากงกับอาม่า ส่วนอีกหลังจะเป็นของป๊ากับเอวา รถจอดสนิทที่บ้านหลังใหญ่เมื่อเปิดประตูลงจากรถก็จะมีคนดูแลมารับกุญแจรถจากเอวาไปจัดการต่อ ระยะ8ปีที่ฉันไม่ได้ก้าวเท้าเข้ามาที่บ้านหลังนี้อีกเลย ใจดวงน้อยๆของฉันตื่นเต้นและเริ่มวังกลกับการกลับมาที่นี่อีกครั้ง “พร้อมยัง” วาหันมาถามเมื่อเห็นสีหน้าของฉันเป็นกังวลวาจับมือฉันเข้าไปในบ้าน ตอนนี้มีป๊าที่ยืนรอรับอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ ป๊าเข้ามาสวมกอดฉันด้วยความคิดถึงแล้วป๊าพาฉันเดินเข้าไปหาอากงกับอาม่าที่ห้องรับแขกเมื่อไปถึงทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ฉันยกมือไหว้อากงกับอ
Baca selengkapnya
EP.6 งานประมูลเครื่องเพชร
EP.6 งานประมูลเครื่องเพชรณ งานประมูลเครื่องเพชร งานประมูลเครื่องเพชรในครั้งนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เพราะเป็นงานฉลองครบรอบ35ปีของแบรนด์แถมวันนี้เหมือนจะมีการแต่งตั้งผู้บริหารคนใหม่น่าจะเป็นหลานชายของเพื่อนอากงที่จะมาเป็นคนดูแลกิจการต่อ ผู้คนมากมายที่เข้ามาร่วมงานทั้งเศรษฐีเก่าและเศรษฐีใหม่ ดารา นางแบบ เซเลบมากมาย เป้าหมายที่แท้จริงของเหล่าบรรดาผู้ร่วมงานก็เพื่อจะมาเลือกคู่ให้กับลูกหลานของตัวเองและนั้นก็รวมถึงอากงและป๊าของฉันด้วย ฉันมาร่วมงานด้วยชุดราตรีสายเดี่ยวสีดำยาวแหวกข้าง ชุดรัดรูปอวดเอวคอดกิ่ว ด้านหน้าเว้าลึกอวดอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นชุดออกอย่างพอดี ด้านหลังเว้าลึกเกือบถึงเอวอวดผิวเนียนขาวออร่าและปล่อยผมยาวสลวยสีน้ำตาลดัดลอนตรงปลายเพิ่มความเซ็กซี่ที่เย้ายวน เครื่องประดับก็เป็นของแบรนด์เจ้าของงานที่อากงประมูลไว้ครั้งก่อนมอบให้ฉันและยัยวาคนละชุด ส่วนยัยวามาด้วยชุดเดรสสั้นเกาะอกสีขาวอวดเรียวขายาวและหน้าอกเกินตัวได้กลิ่นอายของความเซ็กซี่น่ารัก รถของตระกูลอุดมเดชธิวัฒน์แล่นมาจอดที่หน้างานพอประตูรถเปิดคนแรกที่ก้าวเท้าลงจากรถก็คืออากงตามด้วยป๊า ยัยว
Baca selengkapnya
EP.7 มาให้พิสูจน์ด้วยจูบแรก
EP.7 มาให้พิสูจน์ด้วยจูบแรก ร่างบางเดินออกจากงานมาด้านนอกเพื่อที่จะรับลมเย็นๆให้ใบหน้าที่ร้อนด้วยฤทธิ์ค็อกเทลเพราะเธอดื่มไปหลายแก้วทำให้เริ่มมีอาการมึนเล็กน้อย ลมเย็นๆทำให้เธอเริ่มดีขึ้นเธอจึงได้หันหลังกลับเพื่อที่เดินเข้าไปในงานแต่ไม่ทันที่จะก้าวเดินตัวของเธอก็ไปกระแทกกับหน้าอกใครบางคนเข้าอย่างแรง “โอ๊ยย...” ร่างบางอุทานออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนที่จะหันไปมองร่างสูงที่ไม่มีอาการสะทกสะท้านอะไร “นายมายืนทำบ้าอะไรอยู่ข้างหลังหะ” เสียงบ่นออกมาไม่ยอมหยุดที่ร่างสูงไม่คิดจะถอยหนีออกจากตัวของเธอแถมยังขยับเข้ามาประชิดตัวของเธออีก เขาเหมือนพยายามเข้ามาก่อกวนให้เธออารมณ์เสียอยู่ตลอด “ก็มาให้เธอพิสูจน์ไง” เสียงกระซิบที่ข้างหูพร้อมลมหายใจร้อนเป่ารดติ่งหูและซอกคอระหงทำให้ร่างบางใจสั่นระรัว แก้มขาวเนียนใสได้เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อไปจนใบหู “อะไรของนายหะ ถอยออกไป” ร่างบางพยายามผลักเขาให้ออกห่างจากตัวแต่กลับไม่เป็นผล “มานี่เลย ยัยตัวแสบ” ร่างสูงดึงร่างบางเข้าไปที่มุมลับตาคนแล้วใช้แขนทั้งสองข้างคร่อมตัวร่างบางเอาไว้
Baca selengkapnya
EP.8 ขอนอนด้วยนะ
EP.8 ขอนอนด้วยนะ(1) เมื่อตกลงกันเรียบร้อยก็พากันแยกย้ายมาขึ้นรถ ฉันและเตอร์มาที่รถของฉันบรรยากาศก็เหมือนเดิมขึ้นรถมาก็ต่างคนต่างเงียบ “ไปที่คอนโดไหน” ผมเอ่ยถามเธอขึ้นมาถ้าไม่ถามเธอก็คงไม่ปริปากพูดขึ้นมาก่อนแน่นอน “คอนโดเดียวกับวา” “พักด้วยกัน” “คอนโดเดียวกันแต่คนละห้อง” “พูดยาวกว่านี้เป็นไหม? ถามคำตอบคำ” “ฉันพูดเยอะแต่กลับคนที่สนิท” “แล้วกับไอ้หมอนั่นเธอสนิทว่างั้น” ผมว่าผมเริ่มจะหงุดหงิดกับคำพูดของเธอขึ้นมานิดๆ ทีกับคนอื่นพูดเก่งจังทีกับผมไม่ถามก็ไม่พูด “ก็คงงั้น” ดูคำตอบของเธอสิครับจะไม่ให้ผมโมโหเธอได้ยังไง ผมขับรถมาจนถึงคอนโดและขับเข้าไปจอดที่ลานจอดรถเรียบร้อย ผมมาที่นี่บ่อยผมรู้ดีว่าจะต้องเข้าไปจอดตรงไหน เธอลงจากรถและผมก็เดินตามเธอเข้าไปที่คอนโด “นายจะไปไหน” ผมเดินตามเธอมาจนถึงลิฟต์แล้วเธอพึ่งจะรู้สึกตัว “เดินมาขนาดนี้แล้วคิดว่าฉันจะไปไหน” “เฮ้อ..นายนี่นะ ตอบดีๆจะตายไหม!” “ไปห้องเธอไง ขอเข้าห้องน้ำหน่อย”
Baca selengkapnya
EP.8 ขอนอนด้วยนะ(2)
“ฉันขอนอนด้วยนะ” ผมบอกเธอออกไปตรงๆเพราะยังไงคืนนี้ผมก็จะไม่กลับแน่นอนผมง่วงและเหนื่อยมากแล้ว นายจะบ้ารึไง!! นายจะนอนกับฉันได้ยังไง” “หึหึ เธอคิดอะไรอยู่ ฉันหมายถึงนอนที่ห้องไม่ได้หมายถึงนอนกับเธอ” “ไม่รู้ล่ะนายจะนอนที่นี่ไม่ได้ นายไปนอนห้องยัยวาแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะโทรหายัยวาให้” “เธออย่าเยอะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกหรือเธอกลัวจะ.... “ทำไมฉันต้องกลัว นายมีอะไรให้กลัว” ฉันตอบไปเขาอย่างงั้นแหละแต่ใจจริงของฉันแอบกลัวอยู่เหมือนกัน ฉันไม่เคยอยู่กับผู้ชายที่ห้องสองต่อสองแบบนี้สักครั้งไม่รู้จะทำตัวแบบไหน “หึ ไม่กลัวก็ดีฉันจะได้นอนที่นี่เลยไม่ต้องไปกวนยัยวา” ผมรีบพูดตัดบทก่อนที่เธอจะหาข้ออ้างมาไล่ผมกลับอีกครั้ง “นายก็นอนอีกห้องแล้วกันนะ เดี๋ยวเอาของใช้ไปไว้ให้ที่ห้อง” พูดจบเธอก็เดินเข้าไปที่ห้องของเธอแล้วจัดการนำของใช้ต่างๆเข้าไปไว้อีกห้องให้กับผม “นายตามสบายๆเลยนะ ฉันจะไปอาบน้ำนอนแล้ว” พูดจบเธอก็หันหลังเดินเข้าห้องไปส่วนผมก็เดินเข้าไปอีกห้องเพื่ออาบน้ำเหมือนกันอีกอย่างตอนนี้ผมก็ง่วงมากด้วย
Baca selengkapnya
EP.9 ไม่อยากเป็นพ่อ อยากเป็นผัวมากกว่า
EP.9 ไม่อยากเป็นพ่อ อยากเป็นผัวมากกว่า(1)เช้าวันถัดมา ร่างสูงเริ่มขยับตัวในตอนเช้าแสงสว่างข้างนอกส่องเล็ดลอดเข้ามารบกวน เขาหันไปมองที่ร่างบางที่ตอนนี้ยังคงนอนซุกตัวอยู่ที่หน้าอกของเขาเจ้าของใบหน้าสวยหลับตาพริ้มไม่มีท่าทีว่าจะยอมตื่น ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยที่ไร้ความดื้อรั้นก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อก้มไปจูบที่หน้าผากเบาๆ “อื้อ..เสียงครางเบาๆจากร่างบางที่รู้สึกว่าอะไรมารบกวนการนอนของเธอ ทำให้ร่างสูงเผยรอยยิ้มบางออกมาอย่างพึงพอใจก่อนที่จะขยับตัวออกจากที่นอนแล้วออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกปล่อยให้ร่างบางนอนต่ออยู่ที่ห้องRrrr Rrrr Rrr เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้ฉันที่กำลังหลับอยู่ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วใช้มือควานหาโทรศัพท์ที่ดังอยู่ข้างเตียง “ฮัลโหลลล” ฉันที่กดรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงของคนงัวเงีย “ยังไม่ตื่นอีก ตื่นเร็วออกไปหาอะไรกินกัน” “ไม่ตื่น วาออกไปคนเดียวเลยวันนี้ญ่าจะนอนอยู่ห้อง” “ถ้าไม่ตื่นวาจะไปปลุกที่ห้องญ่าเดี๋ยวนี้เลย” “ไม่ต้องมา ญ่าตื่นแล้วอาบน้ำเสร็จแล้วจะไปหาที่ห้
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status