รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)

EP.3 กลิ่นแปลกๆ ผมพาเธอเดินลงมาที่ชั้นสอง เข้าไปที่ห้องพักVIP สำหรับนักแข่งภายในห้องตอนนี้มีแก๊งเพื่อนของผมอยู่กันครบ “กว่าจะโผล่หัวมาได้นะคร๊าบบ สัสเตอร์” “กูก็มาแล้วไงคร๊าบบ สัสราล์ฟ” “มึงพาใครมาวะ แจ่มฉิบหาย ขาวโบ๊ะเลยวะ” ไอเดนเดินเข้ามากระซิบผม “มองกันให้น้อยๆหน่อย ไอ้พวกหื่นนี่แฝดน้องกูเอง เอญ่า” “หวัดดีเราราล์ฟ เรามังกร ไอเดน เราณดานะ” “หวัดดีเราเอญ่า เรียกเราว่าญ่าเฉยก็ได้” ทักทายกันเสร็จฉันก็เดินไปนั่งข้างๆยัยวา แล้วหันไปคุยกับยัยวาเบาๆ “จะกลับกันตอนไหน แล้วป๊ารู้ยังว่าญ่ามาถึงแล้ว” “รู้แล้ว ค่ำๆป๊าให้ไปเจอกันที่ร้านอาหาร” “เฮ้ยญ่า ทำไมตัวร้อนจัง” เอวาตกใจที่แขนเธอมาโดนที่แขนฉันเธอรู้สึกถึงความร้อนจากตัวฉัน "ไม่เป็นไรวา แค่ปวดหัวนิดหน่อยเอง" "ป๊าไม่รู้นะที่วาพาญ่ามาสนามแข่ง ห้ามบอกป๊านะญ่า วาแอบมาน่ะ" “ตามใจวาแล้วกัน วามีความสุขญ่าก็โอเคหมดแหละ” "แบบนี้ไงวาถึงรักญ่าที่สุดดด"

EP.5 บ้านใหญ่ ณ.ตระกูลอุดมเดชธิวัฒน์ รถหรูแล่นผ่านประตูรั้วขนาดใหญ่อย่าเรียกว่าบ้านเลยให้เรียกว่าคฤหาสน์จะดีกว่าเพราะเนื้อที่ภายในมีเนื้อที่กว่า 4 ไร่เศษ มูลค่าก็มากกว่า500ล้านเข้าไปแล้ว การตกแต่งภายในขอบอกเลยว่าหรูหราอลังการ เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ตกแต่งก็มาจากแบรนด์ดังทั้งนั้น ภายนอกมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่มีห้องฟิตเนสอยู่ใกล้สระว่ายน้ำ ถัดไปไม่ไกลก็จะมีสวนดอกไม้นานาชนิดและมีศาลาพักผ่อน ภายในบริเวณบ้านจะมีบ้านสองหลัง หลังใหญ่สุดจะเป็นของอากงกับอาม่า ส่วนอีกหลังจะเป็นของป๊ากับเอวา รถจอดสนิทที่บ้านหลังใหญ่เมื่อเปิดประตูลงจากรถก็จะมีคนดูแลมารับกุญแจรถจากเอวาไปจัดการต่อ ระยะ8ปีที่ฉันไม่ได้ก้าวเท้าเข้ามาที่บ้านหลังนี้อีกเลย ใจดวงน้อยๆของฉันตื่นเต้นและเริ่มวังกลกับการกลับมาที่นี่อีกครั้ง “พร้อมยัง” วาหันมาถามเมื่อเห็นสีหน้าของฉันเป็นกังวลวาจับมือฉันเข้าไปในบ้าน ตอนนี้มีป๊าที่ยืนรอรับอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ ป๊าเข้ามาสวมกอดฉันด้วยความคิดถึงแล้วป๊าพาฉันเดินเข้าไปหาอากงกับอาม่าที่ห้องรับแขกเมื่อไปถึงทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ฉันยกมือไหว้อากงกับอ

EP.7 มาให้พิสูจน์ด้วยจูบแรก ร่างบางเดินออกจากงานมาด้านนอกเพื่อที่จะรับลมเย็นๆให้ใบหน้าที่ร้อนด้วยฤทธิ์ค็อกเทลเพราะเธอดื่มไปหลายแก้วทำให้เริ่มมีอาการมึนเล็กน้อย ลมเย็นๆทำให้เธอเริ่มดีขึ้นเธอจึงได้หันหลังกลับเพื่อที่เดินเข้าไปในงานแต่ไม่ทันที่จะก้าวเดินตัวของเธอก็ไปกระแทกกับหน้าอกใครบางคนเข้าอย่างแรง “โอ๊ยย...” ร่างบางอุทานออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนที่จะหันไปมองร่างสูงที่ไม่มีอาการสะทกสะท้านอะไร “นายมายืนทำบ้าอะไรอยู่ข้างหลังหะ” เสียงบ่นออกมาไม่ยอมหยุดที่ร่างสูงไม่คิดจะถอยหนีออกจากตัวของเธอแถมยังขยับเข้ามาประชิดตัวของเธออีก เขาเหมือนพยายามเข้ามาก่อกวนให้เธออารมณ์เสียอยู่ตลอด “ก็มาให้เธอพิสูจน์ไง” เสียงกระซิบที่ข้างหูพร้อมลมหายใจร้อนเป่ารดติ่งหูและซอกคอระหงทำให้ร่างบางใจสั่นระรัว แก้มขาวเนียนใสได้เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อไปจนใบหู “อะไรของนายหะ ถอยออกไป” ร่างบางพยายามผลักเขาให้ออกห่างจากตัวแต่กลับไม่เป็นผล “มานี่เลย ยัยตัวแสบ” ร่างสูงดึงร่างบางเข้าไปที่มุมลับตาคนแล้วใช้แขนทั้งสองข้างคร่อมตัวร่างบางเอาไว้

“ฉันขอนอนด้วยนะ” ผมบอกเธอออกไปตรงๆเพราะยังไงคืนนี้ผมก็จะไม่กลับแน่นอนผมง่วงและเหนื่อยมากแล้ว นายจะบ้ารึไง!! นายจะนอนกับฉันได้ยังไง” “หึหึ เธอคิดอะไรอยู่ ฉันหมายถึงนอนที่ห้องไม่ได้หมายถึงนอนกับเธอ” “ไม่รู้ล่ะนายจะนอนที่นี่ไม่ได้ นายไปนอนห้องยัยวาแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะโทรหายัยวาให้” “เธออย่าเยอะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกหรือเธอกลัวจะ.... “ทำไมฉันต้องกลัว นายมีอะไรให้กลัว” ฉันตอบไปเขาอย่างงั้นแหละแต่ใจจริงของฉันแอบกลัวอยู่เหมือนกัน ฉันไม่เคยอยู่กับผู้ชายที่ห้องสองต่อสองแบบนี้สักครั้งไม่รู้จะทำตัวแบบไหน “หึ ไม่กลัวก็ดีฉันจะได้นอนที่นี่เลยไม่ต้องไปกวนยัยวา” ผมรีบพูดตัดบทก่อนที่เธอจะหาข้ออ้างมาไล่ผมกลับอีกครั้ง “นายก็นอนอีกห้องแล้วกันนะ เดี๋ยวเอาของใช้ไปไว้ให้ที่ห้อง” พูดจบเธอก็เดินเข้าไปที่ห้องของเธอแล้วจัดการนำของใช้ต่างๆเข้าไปไว้อีกห้องให้กับผม “นายตามสบายๆเลยนะ ฉันจะไปอาบน้ำนอนแล้ว” พูดจบเธอก็หันหลังเดินเข้าห้องไปส่วนผมก็เดินเข้าไปอีกห้องเพื่ออาบน้ำเหมือนกันอีกอย่างตอนนี้ผมก็ง่วงมากด้วย