Todos os capítulos de รวมเรื่องสั้นมันส์สุดติ่ง: Capítulo 11 - Capítulo 20

ตาหลับพริ้ม แต่รู้สึกราวกับว่าได้เห็นดอกไม้ไฟสีขาวแตกพร่างอยู่ในผืนฟ้ามืดดำ โดนกระหน่ำจนช่วงล่างสะท้านเกร็ง หลังจากบทเพลงสวาทดุดันที่ร่วมกันบรรเลงมาพักใหญ่ๆ ได้จบลงแล้ว“อูยยยย… เสียวสุดๆ เลยจ้ะลุงไกรจ๋า… ”แอนนี่ครางเคลิ้ม ติดใจ ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน หล่อนหายใจกระชั้น สูดปากอยู่ในอาการถึงสวรรค์อย่างรุนแรงแม้พยายามเม้มปากด้วยความอับอาย แต่ทว่าเสียงครางก็ยังหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากสั่นระริก รูสวาทขมิบรับน้ำกามสีขาวขุ่นข้นของลุงไกร พวยพุ่งออกมาจากลำเนื้อยาวใหญ่ กระตุกสั่นอยู่ภายในโพรงสวาทบีบรัดเป็นจังหวะ“ผมไม่คิดว่าจะมีวันนี้… ” ลุงไกรรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังอยู่ในภวังค์ฝันมากกว่าจะเป็นความจริง“หนูก็ไม่คิดเหมือนกันว่าลุงไกรจะกล้าเอาหนู… อูย… ลุงไกรจ๋า… หนูมีความสุขเหลือเกิน”เสียงแอนนี่กระเส่าไปด้วยความสุขล้นท่วมท้นอยู่ในอารมณ์ ในนาทีที่น้ำกามของลุงไกรกำลังทะลักสวนออกมาจากลำเนื้อกระตุกสั่น น้ำลุงไกรเยอะมากจนเอ่อล้นออกมารอบๆ ปากรู“ที่ลุงกล้าจู่โจมก็เพราะว่าลุงแอบมองคุณแอนมานานแล้ว… และรู้ว่าคุณแอนไม่ค่อยมีความสุขกับเสี่ยเพชร… ”สาเหตุที่ลุงไกรรู้ก็เพราะว่าเสี่ยเพชรเคยมา

“โห… น่ากลัวมากค่ะ… ” แอนนี่ตะลึงมองท่อนเนื้อสีน้ำตาลยาวใหญ่พอๆ กับท่อนแขนของหล่อนและสิ่งที่ทำให้ตะลึงตาค้าง ก็คือทั้งลำฝังมุกจนดูตะปุ่มตะป่ำ ดูราวกับดุ้นข้าวโพดใหญ่ๆ อย่างที่ลุงไกรบอกไว้ “ไม่ต้องกลัวนะครับ… ผมรับรองว่าเดี๋ยวจะทำให้คุณแอนติดใจจนต้องเรียกผมมาอีก… ” “ใหญ่สุดๆ… ” แอนนี่ไม่อาจละสายตาจากแท่งเอ็นฝังมุก รู้สึกขนลุก ไม่คิดว่าของลุงคานน์จะมหึมาน่ากลัวถึงเพียงนี้ “คุณแอนอยากขึ้นขย่มเองไหมครับ… ” คำชักชวนของลุงคานน์ ทำเอาแอนนี่รู้สึกร้อนผ่าวที่ง่ามขา ตาจ้องมองแท่งเนื้อลำมหึมาของลุงลูกครึ่งแขกขาวด้วยความตื่นเต้นในอารมณ์ “ขย่มเอ็นให้ผมนะครับ… ” ลุงคานน์อ้อน…ค่อยๆ เอามือโอบเอวของแอนนี่มายังโซฟาอีกตัวตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน ร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้ามค่อยๆ เอนหลังลงนั่งพิงพนักโซฟาในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน อวดท่อนเอ็นตั้งลำตระหง่านขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ที่แผงอกของลุงคานน์เต็มไปด้วยขน“ขึ้นขย่มให้ผมนะครับ… ”ลุงคานน์เอื้อมมือเข้ามาโอบเอวแอนนี่ หล่อนไม่ขืน ค่อยๆ ขยับตามขึ้นมานั่งคร่อมอยู่กล

แอนนี่ตอบโต้ด้วยความลืมตัว ราวกับว่าตอนนี้หล่อนกำลังชดเชยให้กับช่วงเวลาที่ต้องอารมณ์ค้างกับเสี่ยเพชรที่ลีลาจืดชืดไม่เอาไหนวันนี้แอนนี่ได้เจอของใหญ่ หล่อนต้องกินให้อิ่ม จึงอ้าขารับลำเนื้อฝังมุกกระแทกทิ่มเข้ามาในรูสวาทอย่างถึงอกถึงใจ ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…“อ่า… ลุงคานน์จ๋าเสียวรูสุดๆ เอาหนูแรงๆ แทงหนูลึกๆ… อูย… อูย… ”เสียงของแอนนี่กระเส่าสั่นไปด้วยความเสียวซ่าน มือทั้งสองข้างของหล่อนโอบคอลุงคานน์ เข่าสองข้างถ่างคร่อมหน้าตัก ขยับก้นอวบขาวกดให้กลีบสวาทรูดรัดท่อนเอ็นของลุงคานน์ กระเด้าเสยขึ้นมาไม่หยุด“อู้ววว… คู่นี้ล่อกันดุเดือดเหลือเกิน อ่า… ขอลุงสนุกด้วยคน… ” ลุงไกรที่กำลังนั่งชักว่าวพลางจ้องมองรูสวาทของแอนนี่ที่กำลังเสียดครูดดูดกลืนท่อนเอ็นฝังมุกสีน้ำตาลคล้ำของลุงคานน์ กระเด้าเข้าใส่จนกลีบหอยเบางบานลุงไกรเห็นแล้วยิ่งมีอารมณ์จนต้องขอร่วมสังเวียนกาม เพราะทนนั่งดูต่อไปไม่ไหวแล้ว “คุณแอนขย่มสองดุ้นไหวไหมครับ… ” ลุงคานน์ถามเพราะอยากให้ลุงไกรได้สนุกไปพร้อมกัน “ไหวค่ะ… ” แอนนี่ตอบอย่างไม่อาย ราวกับว่าตอนนี้มีผีสาวร่านสวาทกำลังเข

“อ๊ะ… โอ๊ววววว… ” แอนนี่สะดุ้งคราง ก้นกระดกเชิดขึ้นตามแรงกระเด้า ไม่คิดว่าลุงคานน์จะใส่เข้ามาจริงๆ“อ่า… แน่นมากครับคุณแอน”ลุงคานน์สะใจ จ้องมองแท่งเอ็นสองลำยาวใหญ่เบียดอยู่ในรูเดียวกันจนกลีบหอยของแอนนี่บานอ้า“อูยยยย… สะ… เสียวเหลือเกิน… ”เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ความจุกแน่นในตอนแรกที่โดนสอดใส่ เปลี่ยนเป็นความซ่านเสียวเข้ามาแทนที่ สะโพกของแอนนี่ก็เริ่มขยับไปตามอารมณ์ใคร่ที่ทะยานสูงขึ้นเป็นลำดับ“อ๊า… อ๊า… อ๊า… เสียวอะไรอย่างนี้”แอนนี่เสียวมาก หล่อนไม่คิดว่าโดนสองดุ้นในรูเดียวกันจะทำให้ซ่านเสียวได้ถึงเพียงนี้“ลุงก็เสียวครับ… คุณแอนสู้เก่งเหลือเกิน”ลุงไกรชมเสียงกระเส่า ขณะโก่งเอวกระเด้าไม่หยุด อีกลำของลุงคานน์กระแทกเข้ามาจากด้านหลัง สลับกันทะลวงอย่างรู้จังหวะ แอนนี่มีสภาพเหมือนแซนด์วิชโดนประกบทั้งข้างหน้าและข้างหลังตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… เสียงเนื้อกับเนื้ออัดทะลวงเข้าหากันสนั่นต่อมาอีกพักใหญ่ๆ แอนนี่กระหน่ำบั้นท้ายอัดลงมาเต็มที่ ขยี้กลืนแก่นกายสองดุ้นอย่างไม่เกรงกลัว ราวกับว่าตอนนี้คือนาทีทองที่หล่อนจะปลดเปลื้องความปรารถนาอันดิบเถื่อนออกมาได้

“ป่านั่นมีแต่อาถรรพ์เวทมนตร์และคำสาป มีทั้งสัตว์ร้ายและอสรพิษมากมาย หนูอย่าได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้แม้แต่น้อย… ”แสงหล้ากำชับเสียงเข้มอีกครั้ง…ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอนของคำแก้ว ทิ้งให้หญิงสาวจ้องมองลำธารเบื้องหน้าด้วยความสงสัยที่ยังไม่คลายลำธารแห่งนี้มีต้นไม้ใหญ่ขนาดสามคนโอบไม่รอบที่โค่นล้มลงเพราะแรงพายุเมื่อหลายปีก่อนลำต้นสีน้ำตาลเข้มโอบล้อมไว้ด้วยเปลือกผิวขรุขระทอดยาวเป็นสะพานธรรมชาติข้ามไปอีกฟากโดยที่ไม่ผุกร่อนล้มตายไปตามกาลเวลาเพราะว่าส่วนที่เป็นรากของมันยังฝังอยู่ใต้ดิน แม้ว่าลำต้นจะเอียงล้มทอดไปยังผืนป่าอีกฟากของลำธาร“แสดงว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับอสูรทั้งสามตนที่ได้ยินผู้คนกล่าวขานสืบต่อกันมาน่าจะมีมูลความจริง… ”คำแก้วรำพึงเบาๆ กับตัวเอง…ความสงสัยที่ยังไม่คลายทำให้หญิงสาวตัดสินใจเดินมาที่กระท่อมหลังเล็กริมป่ากล้วยที่อยู่หลังบ้านที่นั่นมีหญิงชราคนหนึ่งที่มารดาของหล่อนให้กระท่อมเป็นที่พักพิงเพราะเวทนาสงสารหญิงชราคนนี้ชื่อ ‘ยายสีโบ’ อายุเกือบเก้าสิบปี บ้างก็ว่าแกเป็นคนไม่สมประกอบสติฟั่นเฟือนคล้ายคนป่วย บ้างก็ว่าแกไม่ได้ป่วยแค่หลงๆ ลืมๆ ไปตามวัย แต่สำหรับคำแก้วกลับรู้สึ