Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

มันละล่ำละลักชมเสียงกระเส่า ขณะสองมือโอบใบหน้าหล่อน รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าด้วยกัน จูบปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อนดื่มด่ำขณะโก่งเอวอัดลำเอ็นกระเด้าเสยเข้าใส่ง่ามขาของรจนาที่คร่อมอยู่กลางลำตัวหนาของมัน “โอ้ว… ข้าไม่ไหวแล้วท่านเอาแรงเหลือเกิน” รจนาโดนกระแทกจนภายในโพรงเนื้อของหล่อนร้อนวูบวาบ รู้สึกเสียวซ่านปั่นป่วนเหมือนมีมวลคลื่นตีรวนอยู่ภายใน แรงบีบรัดทำเอาอสุรกายหน้าแดงก่ำ “จะรีบแตกไปไหน… ” ทวารบาลยังไม่หนำใจ มือใหญ่ของมันรวบเอวหล่อน ยกให้ลำเอ็นที่เสียบตรึงหลุดออกมาจากกลีบหอย มีน้ำคาวสวาทไหลย้อยตามออกมาเป็นสาย “โอ้ว… ” รจนารู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก ความหน่วงแน่นหายไป เมื่ออวัยวะเพศยาวใหญ่ของมันถูกชักออกมาจากรูสวาทกลวงโบ๋ ทว่าหล่อนรู้สึกโล่งรูได้เพียงชั่วอึดใจสั้นๆ มันก็จับหล่อนมายืนเกาะประตู จัดท่าทางให้หันหน้าเข้าหาบานประตู หันหลังออกมาหามันที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง “เบาๆ นะ… หอยข้าเจ็บหมดแล้ว ของเจ้ายาวใหญ่เหลือเกิน” รจนากล่าวเสียงกระเส่า “ไม่ต้องกลัว… ตอนนี้ของเจ้าเยิ้มขนาดนี้คงไม่เจ็บแล้ว”

รจนาวิงวอนเสียงอ่อน ทั้งที่รู้ว่าหล่อนจะต้องแลกด้วยอะไร “ในเมื่อเจ้าผ่านประตูแรกมาได้แล้ว… งั้นข้าก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรให้ยืดยาวเสียเวลาว่าเจ้าจะต้องทำประการใดเพื่อที่จะถอดสลักกุญแจเข้าไปข้างใน” มันตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก รจนารู้ว่าสิ่งที่จะทำให้สลักกุญแจคลายออกจากกันก็คือน้ำกามอันเกิดจากการสมสู่ของหล่อนกับผู้เฝ้าประตู “ข้ารู้… ” สิ้นเสียงของหล่อน อมนุษย์ผู้มีเขาเหมือนกระทิง ย่างสามขุมเข้ามาหารจนาด้วยท่าทางเงี่ยนจัด มันรวบร่างของหล่อนขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนแท่นหินศิลาแลงข้างประตู รจนานอนหงาย ปล่อยให้ชะตาเป็นไป เข่าสองข้างตั้งชันกับขอบแท่นหินศิลาแลง มันรีบเอามือเลิกชายกระโปรงของหล่อนขึ้นมากองเอาไว้เหนือเอวคอด ตาวาวมองความเป็นสาวแอ่นอ้าขึ้นมาจากพุ่มไหมสีดำระยับโอบล้อมพูทุเรียนเอาไว้ รีบก้มลงกดปลายลิ้น ลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของความเป็นสาว ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อ๊า… อูย… ข้าเสียว” รจนาบิดสะโพกไปมา ปลายลิ้นที่ยาวเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาของอมนุษย์ผู้มีเขาเหมือนกระทิง ไชชอนลึกเข้ามาในซ

บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อ๊า… เบาหน่อยก็ได้ข้าจุกแน่นไปหมดแล้ว เจ้าซาดิสม์เหลือเกิน” รจนาพรูลมหายใจออกมาจากริมฝีปากที่ห่อรัดเป็นวงกลม แอ่นนมให้มันดูด ตูดส่ายร่อนรับท่อนอาวุธกระแทกเข้าสุดออกสุดเสียงดังตั่บๆ “เจ้าคงไม่รู้ว่าช่วงเวลาร้อยกว่าปีที่ไม่มีสตรีใดย่างกรายเข้ามาให้ข้าได้สมสู่นั้นมันทรมานแค่ไหน” ชายผู้มีเขาครอบริมฝีปากดูดหัวนมสลับไปมาทั้งสองข้าง วงลิ้นรอบวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ ดูดจนปลายยอดผลุบเข้ามาปูดพอง หัวนมเบ่งบวมอยู่ในอุ้งปากชุ่มน้ำลาย มันวนลิ้นไล้เลียหัวนมพร้อมกับโก่งเอวอัดลำเอ็นจนหายเข้ามาสุดโคนไข่ ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงอวัยวะเพศยาวใหญ่ กระแทกรัวเข้าใส่โพรงสวาทและรูทวารของหญิงสาวอย่างเมามันส์ ตอนนี้ร่างของรจนาอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนที่โอบเอวหล่อน โดนกระเด้าจนสองเต้ากระเพื่อมสั่น เสียวซ่านจนหายใจติดๆ ขัดๆ ลำเอ็นของมันอัดเข้ามาถี่รัว ซอยยิกจนแทบไม่เว้นจังหวะให้หล่อนหายใจ “โอ้ว… เจ้าซาดิสม์เหลือเกิน… โอ๊ย… รูข้าแหกหมดแล้ว” แม้จะเสียวซ่านและมันส์มากอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน แต่หล่อนก็ยังห่วงว่าเครื

“ฮึ่ก… อูยยยย… ” รจนาเชิดหน้าแหงน ดวงตาหรี่พริ้มมองกำแพงตรงหน้า แม้พยายามบอกตัวเองว่าให้ใจแข็ง อย่าเสียว อย่ามีอารมณ์ หากสติก็รับรู้แต่ความแข็งแกร่งของแก่นกายยาวใหญ่ กระเด้าเข้ามาจนรูสวาทของหล่อนเบ่งบวมระบมบานกับความพิสดารของมัน เสียวซ่านจนน้ำหอยแตกพุ่งออกมาอีกระลอก “อ๊ะ… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ” จนนาเสียวมากจนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้ สุดท้ายจำต้องปลดปล่อยอารมณ์ออกมาอย่างน่าอาย “ชอบล่ะสิ… ร้องออกมาดังๆ เจ้ามนุษย์สาวผู้เร่าร้อน… ข้าชอบเสียงครางของเจ้าเหลือเกิน” ทวารบาลกระเด้าพลางก้มลงจูบไซ้แผ่นหลังเปล่าเปลือยของหล่อน กำซาบกลิ่นสาบสาว ปาดลิ้นเลียตั้งแต่หัวไหล่ลงมาถึงตูด ขณะอัดลำเอ็นโก่งเอวกระแทกเข้าสุดออกสุด ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อ๊า… เสียวเหลือเกิน… เจ้ากระแทกแรงจังอูยแตกเถอะข้าไม่ไหวแล้วได้โปรด” สะโพกของหญิงสาวสั่นรัว กลีบก้นพระเพื่อมไหว สะโพกบิดไปบิดมาตามแรงกระเด้า ก้นเชิดขึ้นตามจังหวะดุ้นอาวุธยาวใหญ่ เสียบกระแทกเข้ามารัวๆ น้ำหล่อลื่นของหล่อนทะลักออกมาอาบชุ่มพุ่มขนสีดำของมัน “โอ้ว… มันส์สุดๆ แม่สาวน้อยข้าชอบสุ

รจนาแทบกลั้นใจเอ่ยประโยคนี้ออกมา แต่จะทำอย่างไรได้ เพราะว่ามีแค่น้ำกามอันเกิดจากการสมสู่เท่านั้น… ที่จะช่วยคลายสลักกุญแจได้ “เจ้าช่างเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญ น่าชื่นชม… ข้ารู้สึกชื่นชมในความเสียสละของเจ้าที่ยอมพลีกามเพื่อช่วยสามี” ทวารบาลตัวใหญ่กล่าวทั้งที่สายตาแทบไม่ละจากเต้านมอวบใหญ่ของรจนา หัวนมที่แทงตุงขึ้นมาจากเสื้อบางๆ ของหล่อนทำเอามันกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกด้วยความอยากดูดอยากกิน “จัดการข้าเถอะ… อย่ารอรีอยู่เลย” รจนาไม่อยากพูดอะไรมาก ไม่ได้เจ็บคอ… แต่เจ็บหอย “ไม่ต้องกลัว… เดี๋ยวข้าจะจัดการเจ้าให้สมกับความเงี่ยนที่ข้าต้องเก็บกดมานานเป็นร้อยปี” ครั้นเมื่อเจ้ายักษ์ที่ยืนกอดอกขวางประตูอยู่ตรงหน้าเริ่มขยับกาย ร่างของมันก็แยกออกเป็นสองร่าง กลายเป็นทวารบาลสองตนที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกันทุกประการราวกับฝาแฝดยังไงยั้งงั้น “คุณพระ… นี่มันอะไรกัน” รจนายกมือขึ้นทาบอก หล่อนตกใจกับการแยกร่างตรงหน้า มันทั้งสองเดินตรงเข้ามาหาหล่อน ประกบกายขนาบเข้ามาหา จับแขนหล่อนให้โอบคอพวกมันแล้วยกขึ้นอุ้ม พามายืนเอนหลังพิงบานประตู