All Chapters of รวมเรื่องสั้นมันส์สุดติ่ง: Chapter 61 - Chapter 70

73 Chapters

ตอนที่ 61

หางของนางฟาดตีลงน้ำเสียงดั่งพลั่บๆ เพื่อส่งกำลังขึ้นมาพยุงกายช่วงบนที่เป็นมนุษย์กดสะโพกโยกย้ำรับเอาลำเนื้อทะลวงเข้าสุดออกสุดจนเปลวร้องคราง หัวเอ็นกระตุกสั่นฉีดพ่นน้ำกามออกมาจนล้นคารูสวาทของนางที่ซุกหน้าซบกับอกของเปลว สองแขนกอดร่างกำยำเอาไว้แน่น ในนาทีที่สุดแสนจะเป็นสุขกับความเสียวซ่านที่พลุ่งพล่านไปทั้งร่าง“ข้ามีความสุขเหลือเกิน… ”เงือกสาวพึมพำ…นางเงยหน้าขึ้นมองสบตากับเปลวด้วยความหวานซึ้งที่ยังซึมซ่านอยู่ในอารมณ์ไม่คลาย ก่อนที่ลุงเดชจะเอ่ยประโยคหนึ่งออกมา“ข้าอยากมีความสุขกับเจ้าอีกสักครั้ง… จะได้ไหม… ”ลุงเดชจ้องมองตาของนาง“ได้สิ… ข้าพร้อมเสมอถ้าท่านยังมีแรง… ”เงือกสาวค่อยๆ ขยับตัวเลื้อยออกมาจากง่ามขาของเปลวแล้วมาแทรกสะโพกอยู่กลางง่ามขาลุงเดชที่แอ่นเอวอวดแท่งเอ็นยาวใหญ่ตั้งลำขึ้นมาสอดใส่“อู้วววว… ท่านทำให้ข้าเสียวอีกแล้ว… ”โดนลุงเดชกระเด้ามิดสุดโคนไข่ เอวของเงือกสาวบิดส่ายไปมาด้วยความเสียวจัด ส่วนหางสะบัดตีน้ำพรึ่บพรั่บในทุกครั้งที่ลำยาวใหญ่ของลุงเดชกระเด้าเสยขึ้นมา“อู้วววว… ข้าเสียวหลือเกิน… ”เงือกสาวร้องคราง…ใบหน้าของนางเชิดแหงน รูหนึบแน่นรีบรัดลำเอ็น ส่วนที่เป็นหางกระดก
Read more

ตอนที่ 62

เปลวกล่าวขึ้นบ้าง“ข้ารักเจ้าทั้งสองคน… เจ้าทั้งสองคือสามีของข้า… ”เงือกสาวยอมรับว่ารู้สึกรักและผูกพันกับชายสองคนนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น ไม่คิดว่าวันหนึ่งโชคชะตาจะเล่นตลกให้มนุษย์กับเงือกได้มาสมสู่จนกลายเป็นความรักอย่างในตอนนี้“เราจะได้พบกันอีกใช่ไหม… ”เปลวถามเมื่อถึงนาทีที่จะต้องจาก“ทุกวันขึ้นสิบห้าค่ำคืนเพ็ญ… ข้าสัญญาว่าจะมาที่นี่… ”เงือกสาวกล่าว“พวกเราจะรอ… ”ลุงเดชกล่าวขณะกำลังมองส่งเงือกสาวที่กำลังแหวกว่ายลงไปในน้ำนางไม่ได้กล่าวอะไร แค่หันมายิ้มแล้วสะบัดส่วนหางเหมือนปลาขนาดใหญ่ขึ้นมาราวกับเป็นการโบกมือลา ก่อนดำดิ่งไปท่ามกลางผืนน้ำฉาบสะท้อนด้วยแสงจันทร์สีเหลืองเป็นยองใยอีกสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่รู้ว่า ‘นางเงือก’ นั้นมีอยู่จริง ทำให้เปลวเริ่มสนใจที่จะศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับนางเงือกอย่างจริงจังกระทั่งได้ไปเจอกับข้อมูลในตำราโบราณเล่มหนึ่งที่บันทึกเอาไว้ว่าการได้เจอนางเงือกอาจเป็นลางร้ายของชีวิตหากนั่นก็เป็นเพียงความเชื่อของชาวประมงเพียงบางกลุ่มเท่านั้นที่บอกว่าการพบเจอนางเงือกเป็นเหมือนลางร้ายบอกเหตุว่ากำลังจะมีพายุหรืออุปสรรคในการเดินเรือ ราวกับว่านางเงือกมาปรากฏตัวเพื่อเตือนภัย
Read more

ตอนที่ 63

ค่อยๆ ระบายอากาศออกมาทางริมฝีปากเป็นฟองน้ำเล็กๆ ลอยปุดๆ เป็นสายขึ้นมากระทั่งไม่เหลือลมหายใจที่พยายามกักเก็บเอาไว้สำหรับถีบตัวกลับขึ้นมาเพราะลมหายใจได้หมดลงแล้วในนาทีที่เปลวรู้สึกว่าตัวเองกำลังเข้าใกล้ความตายที่สุด ในสมองเป็นสีขาวโพลนว่างโหวง รู้สึกตัวเบาหวิวไร้น้ำหนักราวกับกำลังอยู่ในรอยต่อของความจริงกับความฝันและก่อนที่จะสำลักจมน้ำตาย…เปลวก็รู้สึกว่าที่หลังใบหูทั้งสองข้างค่อยๆ เปิดออกด้วยกลไกพิเศษบางอย่างที่ไม่อาจจะอธิบายได้ ทำให้มีสภาพคล้ายกับเหงือกปลา จากนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองหายใจในน้ำได้จริงๆ… ……….จบบริบูรณ์……….อีกเรื่องต่อจากนี้คือ พลีกามเมืองลับแล ชายผู้มีเขาเหมือนกระทิง ขยับเข้ามาตรงแท่นหินศิลาแลงที่มีความสูงพอดีกับเอวของมัน ได้ระดับองศาที่จะสอดใส่อวัยวะเพศได้พอดี “โอ๊ย… ไม่ไหวแน่ๆ ของเจ้ามีสองดุ้นแบบนี้ข้ารับไม่ไหวแน่ๆ” รจนาส่ายหน้าด้วยความหวาดกลัว ในชีวิตของหล่อนยังไม่เคยเจออะไรสุดพิสดารแบบนี้ “ลืมหรือยังไงว่าเจ้าก็มีสองรูเช่นกัน… ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ… ” อสุรกายหัวเราะหึๆ ยกมือขึ้นลูบน้ำลายที่แผ่นลิ้นสีแดงซึ่งมีความลื่นเป็นพิเศษ
Read more

ตอนที่ 64

ด้วยหล่อนฝันในลักษณะนี้ติดต่อกันมาตลอดหนึ่งปี หลังจากวันที่สามีหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย “หรือว่าเขายังมีชีวิตอยู่… ?” รจนารำพึงกับตัวเองอย่างมีความหวัง ความฝันทำให้หล่อนเริ่มมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ยอมรับว่าจนปัญญาที่จะติดตามหา เพราะไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน แต่ที่หล่อนเชื่อว่าเขายังไม่ตายก็เพราะว่าไม่มีใครเคยพบศพของศักดา วันต่อมา ตอนหัวค่ำ ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้รจนานำอาหารคาวหวานมาเส้นไหว้รุกขเทวดาที่ต้นไทรสูงใหญ่ ยืนต้นตระหง่านอยู่ติดกำแพงอิฐสีแดงเก่าคร่ำหลังหมู่บ้านจัดสรรที่หล่อนอยู่อาศัยมานานเกือบสิบปี เคยมีตำนานเล่าขานสืบต่อกันมา ว่าไทรใหญ่ต้นนี้น่าจะมีอายุมากกว่าร้อยปี บางคนบอกว่ามีผี! บ้างก็เชื่อว่าเป็นผีเจ้าที่ เป็นรุกขเทวดาที่สิงสถิตอยู่ในต้นไทร มันรอดพ้นจากการโดนตัดโค่นมาได้จนป่านนี้ก็เพราะความเฮี้ยน บ้างก็ว่าเจ้าที่แรงจัด ใครคิดตัดจะมีอันต้องตายโหงตายห่า รจนาตั้งจิตอธิษฐานกับต้นไทร ขอให้สามีของหล่อนกลับมา หรือถ้าเขาตายก็ขอให้มีคนพบศพของเขา และในกลางดึกของคืนเดียวกันนั้น รจนา
Read more

ตอนที่ 65

รุกขเทวดาตอบ “อะไรนะ… ” รจนาจ้องมองกำแพงตรงหน้า ซึ่งก็เป็นเพียงแค่กำแพงเก่าคร่ำธรรมดา ไม่ได้มีความพิเศษแตกต่างไปจากบริเวณอื่นๆ ที่เต็มไปด้วยตะไคร่สีเขียวเลื้อยปกคลุมขึ้นมาจากพื้น “ข้าจะไปช่วยสามีของข้า… ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถอะ… ข้าจะไปที่นั่นได้อย่างไร ได้โปรดชี้แนะหนทางให้ข้าด้วยเถอะท่านรุกขเทวดา” รจนาพนมมือไหว้วิงวอน “ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เจ้าจะเข้าไป… แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผู้มีความพยายามและมีใจเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นอยากช่วยสามี” รุกขเทวดาเฒ่ากล่าวให้คิด “ยังไงจ๊ะท่านรุกขเทวดา… ” สิ่งที่ได้ยิน ยิ่งทำให้หญิงสาวอยากรู้ “การที่จะเข้าไปถึงเมืองลับแลที่สามีของเจ้าถูกคุมขัง… เจ้าจะต้องผ่านประตูถึงสามด่าน เป็นประตูที่มีอมนุษย์กระหายกามเฝ้าอยู่หน้าประตู คอยระวังไม่ให้ผู้ใดผ่านเข้าไปในเมืองลับแล” รุกขเทวดากล่าว “ข้าจะวิงวอนขอความเห็นใจจากพวกเขา” เสียงของหล่อนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอยากช่วยสามี “พวกมันไม่สนใจคำวิงวอนของเจ้าหรอก” “แล้วข้าจะผ่านเข้าไปได้ยังไง… ได้โปรดบอกข้า
Read more

ตอนที่ 66

“คุณพระ… ” รจนาสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงอุทาน “เราฝันไปหรือนี่” มือเรียวเอื้อมเปิดโคมไฟหัวเตียง และเมื่อแสงไฟสว่างวาบ หล่อนก็มีอันต้องตกใจยิ่งกว่าในความฝัน เมื่อเหลือบไปเห็นใบของต้นไทรหลายใบ ร่วงหล่นอยู่บนเตียง อีกสัปดาห์ต่อมา คืนพระจันทร์เต็มดวงที่รจนารอคอยมาถึงแล้ว หล่อนกลับมายังต้นไทร รอจนกระทั่งเข็มสั้นและยาวของนาฬิกาหมุนมาบรรจบทับกันเป็นเส้นตรงที่เลขสิบสอง จากนั้นก็หลับตาพนมมือพร้อมด้วยธูปดอกเดียวในมือ ตั้งจิตกล่าวคำอธิษฐานในใจ เพียงอึดใจสั้นๆ ต่อมา… ก็เกิดกลุ่มหมอกควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาจากโคนต้นไทรแล้วแผ่คลุมโอบอุ้มร่างของหล่อนจนปลายเท้าลอยขึ้นจากพื้น “คุณพระช่วย” รจนาอุทานกับเหตุการณ์เหลือเชื่อ คล้ายกับว่าหล่อนกำลังลอยอยู่ในลูกโป่งใหญ่ๆ ร่างกายเบาหวิวไร้น้ำหนัก จากนั้นก็รู้สึกเหมือนเคลิ้มฝันอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ในรอยต่อของความจริงและความฝัน ก่อนจะถูกดูดกลืนหายเข้ามาในต้นไทรพร้อมกลุ่มควันสีขาว “คุณพระช่วย… ” รจนารู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่มายืนอยู่อีกฟากของมิติ
Read more

ตอนที่ 67

“ข้าจะไปเมืองลับแล… ไปช่วยสามีของข้าที่โดนขังอยู่ในนั้น… ขอท่านได้โปรดเมตตาให้ข้าผ่านทางด้วยเถิด” รจนากล่าวพลางพนมมือวิงวอน “เจ้าจะผ่านไปได้ก็ต่อเมื่อเจ้ามีสิ่งแลกเปลี่ยน” ผู้เฝ้าประตูร่างยักษ์กล่าวพลางจ้องมองเรือนร่างของรจนาตาเป็นมัน รจนาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผิวพรรณเปล่งปลั่งขาวเนียน มีทรวดทรงที่สามารถกระตุ้นกำหนัดของบุรุษเพศได้ในทันทีที่เจอหล่อน เอวคอด สะโพกผายและทรวงอกคัพจีอวบใหญ่สะดุดตา ทำเอาเจ้าทวารบาลจอมหื่นตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความกระหายในเนื้อหนังมังสาของสตรีเพศที่ไม่เคยได้ลิ้มรสมานานนับร้อยปี “ท่านอยากได้อะไร… ” รจนาถาม ทั้งที่ก็พอจะคาดเดาได้ เมื่อสังเกตเอาจากท่าทางและสายตาหื่นกระหายของมันที่จ้องมองราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ รจนาทำใจมาแล้ว และสิ่งที่หล่อนกลัวกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว “สิ่งที่ข้าต้องการก็คือตัวเจ้า ร่างกายของเจ้า ถ้าอยากผ่านประตูนี้เจ้าจะต้องยอมเสพสังวาสกับข้า ต้องยอมให้อวัยวะเพศของข้าสอดใส่เข้าไปในช่องสังวาสของเจ้า” ทวารบาลร่างยักษ์กล่าวไม่อ้อม แววตาของมันลุกวาวไปด้ว
Read more

ตอนที่ 68

“หอยเจ้าสวยงามน่าเลียเหลือเกิน” ด้วยหว่างขาของหญิงสาวอยู่ในระดับเดียวกับเอวของผู้เฝ้าประตู มันรีบเอามือดันต้นขาด้านในของหล่อนให้แบะอ้าแล้วเงยหน้าปาดลิ้นเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของพูเนื้อสีชมพูอวบนูน “อ๊ะ… อ๊าย… ” รจนาโดนเลียจนร้องคราง ด้วยเป็นเวลานานมากแล้วที่ร่างกายนี้ พื้นที่น้อยๆ ตรงนี้ไม่มีชายใดได้แตะต้อง หลังจากสามีของหล่อนหายไปนาน ถึงตอนนี้ก็ปีกว่าแล้วที่รจนาไม่ยอมเปิดรับชายใดเข้ามาในชีวิต หล่อนไม่เคยมีชายอื่น ไม่เคยนอกใจเขา รจนาเฝ้ารอแต่สามีของหล่อนคนเดียวเท่านั้น ครั้นเมื่อต้องมาโดนอมนุษย์หื่นกามเปิดฉากจู่โจมด้วยการเบิร์นร่องสวาทอย่างดุดัน หล่อนจึงเกิดอาการเสียวซ่านอย่างที่เห็น “อ๊ะ… อื้อ… ไม่นะ” ทั้งที่พยายามจะไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมากับการกระทำอันน่าอาย แต่สุดท้ายความเงี่ยนก็ไม่เคยปรานีใคร รจนาร้องครางออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้ได้ “อู้ว… กลิ่นคาวหอยของเจ้าช่างหอมเหลือเกิน” ทวารบาลสายเบิร์น ปาดลิ้นเลียเสยเข้าใส่ซอกเสียวอย่างเร่าร้อนดุดัน เอามือแบะบีบจนกลีบหอยปลิ้นอ้า เม็
Read more

ตอนที่ 69

“ไม่ไหวแล้ว… เจ้าเป็นมนุษย์ผู้หญิงที่ร้อนแรงถูกใจข้าเหลือเกิน” เจ้ายักษ์ร่างดำทะมึนเอามือรวบเอวของหล่อนยกมาคร่อมอยู่กับลำตัวหนาแล้วกดใบหน้าคลุกเคล้าจูบไซ้สองเต้า ดูดนมสาวอย่างหิวกระหาย “อ๊า… อู้ว… ” รจนาโดนดูดนมจนร้องคราง หัวนมแข็งโด่เบ่งบวมขึ้นมาตามแรงกะซวกของอุ้งปากชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียวๆ “ซี้ดดดด… อ๊อย… อูยเจ้าดูดแรงเหลือเกินหัวนมข้าช้ำหมดแล้ว” สองมือของหล่อนโอบรอบลำคอของมันเอาไว้แน่น ขาสองข้างเกี่ยวรอบเอวหนา “ข้าอยากกระแทกเจ้าแล้ว” มันรีบปลดโจงกระเบนสีแดงหลุดลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นลำเอ็นอลังการ ยาวใหญ่พอๆ กับดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ “โห… คุณพระช่วย ใหญ่ขนาดนี้ข้าตายแน่ๆ” เสียงของรจนาสั่นเครือไปด้วยความหวาดกลัว เมื่อก้มลงมองมาเห็นอาวุธประจำกายของมันยาวใหญ่ราวกับท่อนแขนของหล่อน “ไม่ต้องกลัว… ข้าจะไม่ผลีผลามกระแทก ข้าจะค่อยๆ ใส่” ทวารบาลเอื้อมมือมาทางด้านหลังสะโพกของหล่อน จับท่อนเอ็นคัดแข็งขึ้นมาเสียดสีกับปากรูสีชมพู กดหัวเอ็นสีม่วงถอกทู่เข้าใส่รูน้อยๆ กลีบหอยยับยู่ตามแรงกดเข้ามา ทว
Read more

ตอนที่ 70

มันจะระบายความเงี่ยนให้สมใจอยาก “ซี้ดดด… ท่านอย่าเพิ่งขยับนะ… อูย… รูของข้าระบมหมดแล้ว” รจนาเม้มปากแน่น แอ่นนมให้เจ้ายักษ์ดูด แบะกลีบก้นให้รูสวาทดูดกลืนท่อนเอ็นเข้ามาจนสุดลำขรุแข็งเหมือนดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ “ทำไมมันแน่นขนาดนี้… อูย” รจนายังไม่คุ้นเคยกับการโดนของใหญ่เสียบคาอยู่ในรูเสียว “เจ้าอยากรู้ใช่ไหมว่าทำไมจึงเสียวขนาดนี้” เจ้ายักษ์บอกพลางขยับให้ลำเอ็นถอนออกมาครึ่งดุ้น น้ำหอยอุ่นๆ หลั่งพุ่งสวนออกมา มันจับมือข้างหนึ่งของรจนามาลูบไล้ตรงที่อวัยวะเพศเชื่อมประสานเข้าด้วยกัน “โอ้ว… แน่นมาก… ” หญิงสาวสะบัดใบหน้า มือเรียวรูดไล้ลำเนื้อร้อนผ่าว ขรุแข็งไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปน ทำให้เกิดแรงเสียดครูดถึงอกถึงใจในตอนที่มันโยกเอวกระแทกความแข็งแกร่งเข้าใส่เป็นจังหวะ “ใหญ่มาก… ฝืดมาก ของข้าจะฉีกไหม” รจนาเสียวมาก นี่แค่ด่านแรกเท่านั้น แต่เครื่องเพศของหล่อนก็แทบแหลก “ไม่หรอกน่ะ… เจ้ารับไหว… เมื่อกี้ข้าก็ใส่จนมิดดุ้นแล้วนี่นา” เจ้ายักษ์กล่าวอย่างได้ใจ ปล่อยมือจากสะโพกกลมกลึงที่โอบอุ้มร่างน้อ
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status