Semua Bab พระชายาแสนเท่ ข้ากลัวแล้ว: Bab 1 - Bab 10

แคว้นตงอูบริเวณตีนเขาด้านหลังของวัดเฟิงอันบริเวณชานเมืองในป่าทึบ เผยอิ้งหนิงที่เพิ่งผ่านการวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนมาหมาดๆ หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครตามมา จึงทิ้งตัวลงพิงต้นไม้ใหญ่และหอบหายใจอย่างหนักทว่าแม้จะรักษาความบริสุทธิ์เอาไว้ได้ แต่ฤทธิ์ยาในร่างกายของเธอกลับเริ่มออกฤทธิ์แล้ว“บ้าจริง ถ้าฉันไม่ตายละก็ ฉันจะตามไปฆ่าพวกแกให้หมดเลย!” การทะลุมิติที่ทั้งน้ำเน่าและน่าโมโหทำเอาเผยอิ้งหนิงอดสบถคำหยาบออกมาไม่ได้เพราะความผิดพลาดในการปฏิบัติงานของเพื่อนร่วมงาน ทำให้ห้องทดลองระเบิด เธอจึงกลายเป็นเหยื่อเคราะห์ร้าย ทว่าเมื่อตื่นขึ้นมากลับพบว่าไม่เพียงแต่มิติเวลาจะเปลี่ยนไปเท่านั้น แต่แม้กระทั่งร่างกายก็เปลี่ยนไปด้วย ที่สำคัญที่สุดคือมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังคร่อมทับอยู่บนร่าง เตรียมจะล่วงละเมิดเธอ!ด้วยความโมโหเธอจึงทำร้ายจุดยุทธศาสตร์ของอีกฝ่าย แล้ววิ่งหนีมาตามทางเดินเล็ก ๆ หลังวัดจนมาถึงที่นี่...‘ตุ้บ’จู่ ๆ ก็มีเสียงดังสนั่นจากของบางอย่างที่ตกลงไปในพงหญ้าที่ไม่ไกลออกไปนักอย่างแรง“ใครน่ะ?!” เธอสะดุ้งโหยง ตื่นกลัวจนสุดขีดจากนั้นรีบหลบไปอยู่หลังต้นไม้ แต่ผ่านไปพักใหญ่ก็ไม่มีคนหรือสิ่ง

ศพของคุณชายอู๋ถูกคนหามออกไปแล้วเผยอิ้งหนิงก็จำใจต้องเป็นคนนำทางพาอิ่นเซียวมู่ออกไปเช่นกันหลังจากห้องหนังสือกลับมาเงียบสงบ เผยเจ๋อซานก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าโกรธเกรี้ยว ตบหน้าบุตรีคนรองไปหนึ่งฉาดโดยไม่ทันให้ตั้งตัว“นายท่าน เหตุใดจึงทำเช่นนี้เจ้าคะ” ฟ่านปี้เจินกอดบุตรีไว้ด้วยความปวดใจ“คิดว่าข้าไม่รู้จริง ๆ หรือว่าผู้ใดส่งคนแซ่อู๋นั่นมา” เผยเจ๋อซานชี้หน้าบุตรีในอ้อมอกของนางด้วยความเดือดดาล โกรธจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด “ฝ่าบาทพระราชทานสมรสเจ้ายังกล้าทำเรื่องเหลวไหล เจ้าคิดจะทำร้ายนาง หรือคิดจะทำร้ายตระกูลเผยของข้ากันแน่”เผยหลิงชิงกุมใบหน้าเอาไว้ ร้อนตัวจนไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นฟ่านปี้เจินรู้ดีว่าเผยเจ๋อซานสงสัยพวกนางสองแม่ลูกมานานแล้ว จึงรีบคุกเข่าลงพื้น อธิบายและขอร้องแทนบุตรีไปพร้อมกัน “นายท่าน ชิงเอ๋อร์เพียงแค่สับสนชั่วขณะถึงได้ทำเรื่องโง่เขลาลงไป ท่านเป็นอาจารย์ขององค์รัชทายาท จู่ ๆ ฝ่าบาทก็ยกหนิงเอ๋อร์ให้แต่งกับฉู่หยางอ๋อง ชิงเอ๋อร์ก็กังวลว่าองค์รัชทายาทจะทรงเข้าใจผิดในตัวท่าน จึงคิดอยากทำลายงานแต่งของหนิงเอ๋อร์กับฉู่หยางอ๋อง นายท่าน ชิงเอ๋อร์ผิดจริง แต่นางก็ทำไปเพราะนึกถึงท่านก

เผยอิ้งหนิงแสร้งทำเป็นเพิ่งเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยโทสะของเขา จึงมองเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสาและไม่เข้าใจ “มีอันใดหรือเจ้าคะ มีสิ่งใดไม่เหมาะสมหรือ”“ก็เอาตามที่เจ้าว่ามา ให้หม่าอันไปเบิกตั๋วเงินที่ห้องบัญชีมาให้เจ้า!” เผยเจ๋อซานขบฟันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นแฝงแววคุกคามดุดันอยู่หลายส่วน “ข้าให้เจ้าเตรียมสินเดิมของตัวเองได้ แต่เรื่องทางฝั่งฉู่หยางอ๋อง เจ้าต้องอธิบายให้กระจ่าง ทางที่ดีที่สุดคือเอาตั๋วรายการสินเดิมของแม่เจ้ากลับคืนมาให้ได้!”“ท่านพ่อ ท่านวางใจเถิดเจ้าค่ะ หากลูกเตรียมสินเดิมเสร็จแล้ว ย่อมต้องนำรายการฉบับใหม่ไปเปลี่ยนกับฉบับที่อยู่ในมือฉู่หยางอ๋องแน่นอน รับรองว่าจะไม่ให้ฉู่หยางอ๋องจับผิดตระกูลเผยของเราได้เลยเจ้าค่ะ” เผยอิ้งหนิงให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจังและหนักแน่นเผยเจ๋อซานพลันหรี่ตาลง สายตาเฉียบคมแปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำสุดหยั่งคาด “หนิงเอ๋อร์ การที่เจ้านึกถึงตระกูลเผยเช่นนี้ พ่อยินดียิ่งนัก หวังว่าวันหน้าเจ้าจะทำเพื่อตระกูลเผยให้มาก อย่างไรเสียตระกูลเผยก็คือที่พึ่งของเจ้า เข้าใจหรือไม่”“ท่านพ่อ ลูกเป็นบุตรีของท่าน ต่อให้ออกเรือนไปแล้ว ลูกก็ยังเป็นสายเลือดของตระกูลเผย ตระกู

ฝูงชนที่มุงดูอยู่ต่างพากันตกตะลึงเสี่ยวลู่ สาวใช้ของเผยหลิงชิงยิ่งตกใจ นางกระทืบเท้าไปมาอย่างบ้าคลั่งพลางตะโกนลั่น “ช่วยด้วย! คุณหนูของข้าตกน้ำ! ช่วยคุณหนูของข้าเร็วเข้า!”เผยจิ้งเสียนกับชุ่ยเอ๋อร์ผู้เป็นสาวใช้ราวกับตกใจจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ร้องก็ร้องไม่ออก ได้แต่กอดกันกลมตัวสั่นงันงกคนใจดียังพอมีอยู่บ้างไม่นานก็มีบุรุษสองคนวิ่งออกมาจากฝูงชน ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกแล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำทว่าทั้งสองคนดำน้ำลงไปได้เพียงครู่เดียวก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา บุรุษคนหนึ่งตะโกนบอกก่อนว่า “ใต้น้ำไม่มีคน!”บุรุษอีกคนก็มีสีหน้าประหลาดใจ “เกิดเรื่องอันใดขึ้น พวกนางเพิ่งจะตกน้ำแท้ ๆ แต่เหตุใดถึงไม่เห็นเงาคนใต้น้ำเลยล่ะ”เสี่ยวลู่ที่เดิมทีคิดว่าเผยหลิงชิงจะได้รับความช่วยเหลือในทันที บัดนี้กลับหน้าซีดเผือด นางชี้มืออันสั่นเทาไปยังจุดหนึ่งแล้วตะโกนว่า “หาดูอีกรอบเถิด! พวกนางจมลงไปตรงนั้นแหละ!”บุรุษสองคนในน้ำมองหน้ากัน จากนั้นก็ดำน้ำลงไปพร้อมกันอีกครั้งแต่ผ่านไปไม่นาน ทั้งสองก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำอีกครั้ง คราวนี้ยืนยันหนักแน่นกว่าเดิม “ใต้น้ำไม่มีคนจริง ๆ คงถูกน้ำพัดไปแล้วละ!”เสี่ยวลู่อดโมโหไม่ไ

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด รอยยิ้มจอมปลอมของนาง อิ่นเซียวมู่ยิ่งมองก็ยิ่งขัดตา ชัดเจนว่างดงามจับใจยั่วยวนกระชากวิญญาณถึงเพียงนั้น ทว่าเขากลับอยากฉีกหน้ากากของนางทิ้งเสียให้รู้แล้วรู้รอด...เขาก้มหน้าลง กัดเข้าที่หัวไหล่ขาวเนียนหอมกรุ่นของนางเต็มแรง“ซี๊ด...” เผยอิ้งหนิงอดแยกเขี้ยวไม่ได้ กรงเล็บก็ตะปบลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้เสียงน้ำสาดกระเซ็นดังคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันคลุมเครือ อุณหภูมิภายในถังอาบน้ำพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว น้ำกว่าครึ่งถังกระเซ็นเจิ่งนองไปทั่วพื้นครั้งก่อนที่โรงตีเหล็กเผยอิ้งหนิงยังพอกัดฟันทนรับการเรียกร้องอย่างบ้าคลั่งของเขาได้ ทว่าครั้งนี้เห็นได้ชัดว่านางรับไม่ไหว อย่างไรเสียก็เหน็ดเหนื่อย ไม่ได้หลับตานอนมาทั้งคืน...ผ่านไปได้ไม่ถึงสองรอบ นางก็สลบไปเสียแล้ว……รอจนกระทั่งฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดสนิทไปแล้วบนเตียงมีเธออยู่ตามลำพัง พื้นที่ข้างกายไม่มีร่องรอยของไออุ่น ทว่าในอากาศกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของชายหนุ่ม เป็นกลิ่นหอมเย็นสดชื่นเจือด้วยกลิ่นสะระแหน่จาง ๆตอนเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนั้น เธอไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ทว่าเมื่อได้สูดดมกลิ่นอายข