คนตามหาทนนิ่งไม่ได้พวงมาลัยหนักบังคับรถเกือบจะไม่อยู่ ความเป็นห่วงพานให้ใจสั่นราวเกิดแผ่นดินไหวแค่จินตนาการว่าคนตัวเล็กของตนจะหวาดกลัวแค่ไหนความโกรธก็เพิ่มพูนขึ้นรังสีอำมหิตแผ่กระจายปกคลุมรถ ความอาฆาตแค้นหมายจะเอาคืนฉายแววผ่านสายตาส่งผลให้ความเร็วที่มากเกินควรอยู่แล้วมากขึ้นไปอีกยังดีที่เสียงจากปลายสายสงบอยู่บอกให้รู้ว่าสถานการณ์ปกติดีไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีสติประคองรถเป็นแน่“พี่พาเมมาที่นี่ทำไม เมจะกลับ !”ไม่ทันที่รถจอดสนิทเธอก็ทำท่าทางเหมือนเตรียมจะวิ่งหนีลงจากรถจนเขาต้องรีบลงมาเพื่อรั้งเธอไว้ก่อน คนสองคนพยายามฉุดลากกันอย่างหนักแต่ด้วยแรงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ สู้แรงของผู้ชายไม่ได้ร่างบางถูกแบกขึ้นบ่ารวบขาไม่ให้ขยับได้แต่มือเธอก็ยังฟาดเต็มแรงใส่แผ่นหลังหนาจนกรณ์เริ่มเจ็บปนรำคาญ“ห้อง 5 !”เธอกรีดร้องสุดเสียงจนเขาหันกลับไปทางรถ กรณ์เริ่มเอะใจสงสัยว่าเธอมีอะไรซ่อนเร้นอยู่ บ่าแกร่งแบกคนตัวเล็กกลับที่รถจึงเข้าใจว่าที่เธอพยายามถามมาสุดทางรวมถึงเอ่ยชื่อรีสอร์ตและเลขห้องนั้นทำไมกรณ์กดวางสายด้วยความโกรธตาแดงก่ำฉายแววชัดเจน เปลวเพลิงโทสะแทบจะหลอมละลายฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็น“กูไม่ได้โง่ขนาดนั้นห
続きを読む