เสี่ยวัยกลางคนเดินเข้าพื้นที่ก่อสร้างด้วยสีหน้าคล้ายยักษ์มาร เขาไม่สบอารมณ์กับอะไรทั้งสิ้น เรื่องผิดพลาดเล็กน้อยก็สามารถเป็นเรื่องใหญ่โตขึ้นมาในทันตา“ระ.. เรื่องที่ดินผืนนั้นยังไม่คืบหน้าเลยครับเสี่ย”ลูกน้องใต้อาณัติก้ม ๆ เงย ๆ ไม่กล้าสบสายตาผู้เป็นนายโดยตรง เสียงติดขัดนั่นบ่งบอกว่าเขากลัวมาก“ไม่ได้เรื่อง ! ไอ้ซี !”ผลัวะ ! หมัดหนักของมือขวาสวนเข้ากับกรอบใบหน้าของคนพูดไม่เข้าหูเต็มแรงก่อนที่ซีจะให้สัญญาณไล่คนผู้นั้นให้รีบออกจากห้องไปติ๊ง~หลิน : หนูขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจหลิน : คุณขาหลิน : หนูหลินขอโทษนะคะข้อความหลายประโยคถูกส่งเข้ามา แต่เขาก็ไม่มีท่าทีจะเปิดอ่านเพียงเหลือบมองมันผ่านแจ้งเตือนก็เท่านั้น หากแต่ว่าเขายิ่งทำเมินใจมันก็ยังคงวนเวียนอยู่ตรงนั้นผูกอยู่กับเธอ เสียงหวานเจื้อยแจ้วเวลาพูดถึงผัวเก่า ไอ้เวรคนนั้นทำเอาเขาอยู่ไม่สุข ไม่ชอบเลยสักนิด“ไปซ้อมไอ้หน้าหมานั่น ฟันไม่หักไม่ต้องกลับมา !”“คะ.. ครับ ๆ”ซีรีบเดินออกจากห้องทำงานส่งคนไปจัดการตามที่นายสั่ง แม้จะงงเล็กน้อยเพราะยังไม่ถึงวันที่เก็บดอกเบี้ยเงินกู้ แต่ก็พอเข้าใจได้แหละว่าเหตุเกิดจากอะไรลมหายใจร้อนพุ่งแรงส่งเสียง
اقرأ المزيد