Todos os capítulos de ผัวแฝดกระแทกแรง [3P] + [PWP] + [NC30+]: Capítulo 11 - Capítulo 20

มิเชลตื่นขึ้นมาในยามเช้าของวันใหม่เธอมองสองหนุ่มที่นอนข้างๆ เธอเช่นทุกวัน วันนี้เธอเห็นว่าอันโตนิโอตื่นสายมากในวันนี้ เพราะทุกวันนั้นอันโตนิโอจะตื่นแต่เช้า ส่วนโรมิโอจะตื่นหลังเธอทุกวัน หลังจากที่เธอได้เสียกับโรมิโอในวันนั้น โรมิโอก็ย้ายมาอยู่ในห้องนอนของอันโตนิโอเพื่อได้นอนกับเธอ เธอมองสองหนุ่มใบหน้าเหมือนกันราวกับเป็นกระจกของกันและกัน อีกทั้งเธอยังได้เขามาครอบครองถือว่าเป็นเรื่องแปลกที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว ใครกันจะมีคู่นอนเป็นฝาแฝดเช่นเธอ แต่เธอคงเป็นหนึ่งในล้านเลยทีเดียวนี่คือโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่นะเธอทอดมองไปยังโต๊ะข้างเตียงมีแก้วใส่ยาและแก้วน้ำและดื่มกินทันที เมื่อเธอกินเสร็จสิ้น เธอก็ลุกขึ้นจากเตียงหนานุ่มช้าๆ รู้สึกเจ็บที่หว่างขาที่เขาได้มีเซ็กส์กับเธอไม่หยุดหย่อนจนเกือบรุ่งสาง บางครั้งเธอก็เผลอหลับไป และบางครั้งเธอก็รวมวงกับพวกเขาด้วยเช่นกันเธอพาร่างเปลือยเปล่าก้าวเดินไปยังห้องน้ำ เดินมาที่หน้ากระจกยาวสองเมตรครึ่งทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่ามีร่องรอยคิสมาร์กตามลำคอ เนินอกอวบอิ่มมายังหน้าท้องแบนราบทำให้เธอรู้สึกเขินอายเมื่อใช้มือสัมผัสรอยที่พวกเขาตีตราเอาไว้หลายที เธอรู้

“เรามาถึงแล้ว” โรมิโอบอกเธอและอันโตนิโอที่จับเกาะอกเธอที่อยู่ใต้ราวนม ให้ขึ้นบนราวนม เธอลุกขึ้นเล็กน้อย ทำให้เธอหลุดจากดุ้นพร้อมกับความเสียว นำกระโปรงลงมา“อยากเอาอีกจัง” อันโตนิโอบอกด้วยรอยยิ้ม สีหน้าดูทะเล้นจนเธออดไม่ได้ที่จะใช้มือเรียวหยิกแก้มหนานุ่ม“พอก่อน สี่ห้าน้ำแล้ว จุกไปหมดแล้ว” เธอบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาด้วยความเขินอาย“ไม่ต้องอายหรอก ของมันเคยๆ กันอยู่” โรมิโอบอกด้วยรอยยิ้ม“...”มิเชลและสองหนุ่มรวมไปถึงบอดี้การ์ดประมาณห้าคนที่ตามขึ้นเครื่องบินเจ็ตมาด้วย พวกเขาอยู่ในโซนผู้โดยสาร ส่วนเธอ อันโตนิโอ และโรมิโอนั่งอยู่ในห้องพักขนาดใหญ่พอสมควร เครื่องบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ประมาณสิบนาทีแอร์โฮสเตสสาวสวยใบหน้าคม ริมฝีปากแดงสดสวย เธอก้าวเดินมาพร้อมกับถาดที่ใส่ขวดไวน์แดง และแก้วไวน์แดง เดินตรงมาหาเธอ เธอเผยยิ้มให้มิเชลที่นั่งข้างโรมิโอด้านใน ส่วนอันโตนิโอนั่งอีกฝั่ง มิเชลก็ยิ้มให้เธอเช่นกัน เธอวางถาดไว้ตรงที่วางถาด จับแก้วรินไวน์จากขวดทีละใบอย่างชำนาญ เธอโปรยยิ้มให้อันโตนิโออย่างจงใจ อันโตนีโอมีสีหน้าเรียบเฉย มิเชลมองทั้งสองคนด้วยความสงสัย เธอคิดว่าทั้งสองคนอาจจะเคยมีซับติงกันแน่ๆแล้ว

เช้าวันใหม่เธอตื่นมาเพียงลำพังโดยไม่มีเขาสองคนนอนเคียงข้างเช่นทุกคืนที่ผ่านมา เธอลุกขึ้นนั่งหยิบแก้วใส่ยาและแก้วน้ำขึ้นกินดื่มอย่างเช่นทุกวัน เธอรู้ว่านี้คือยาคุม เธอกลับเห็นสมาร์ทโฟนของเธอวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เธอหยิบขึ้นมาด้วยความดีใจเธอไม่คิดว่าเขาจะคืนสมาร์ทโฟนให้เธอ แต่ได้คืนมาก็ดีแล้วที่สำคัญเธอไม่รู้จะพูดอย่างไงกับพ่อและพี่ชายของตัวเอง รวมไปนิวและหมวย อันดับแรกเธอต้องโทรไปหาพ่อก่อนให้เขารู้ว่าเธอยังสุขสบายดีเธอกดเปิดเครื่องไม่ช้าโทรศัพท์ก็ใช้งานได้ เห็นเบอร์ที่ไม่ได้รับเกือบสามร้อยสาย และข้อความมากกว่าสองร้อยข้อความ เธอคิดว่าพวกเขาคงเป็นห่วงเธออย่างมากแน่ๆ เธอเข้ากดหาเบอร์พ่อ และโทรออกทันที ไม่ช้าปลายสายก็รับโทรศัพท์“สวัสดีค่ะพ่อ” มิเชลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“มิเชล ลูกอยู่ไหน รู้ไหมทุกคนต่างตามหาลูก ลูกอยู่ที่ไหน”“หนูอยู่อิตาลีค่ะ ของโทษนะคะสัญญาณไม่ค่อยดี หนูอยู่ที่เกาะไปดูงาน หนูลงทุนกับเศรษฐีชาวอิตาลี สร้างโรงแรมกลางทะเล” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังเพื่อให้พ่อเธอเชื่อ“วันหลังอย่าทำแบบนี้ทางบ้านเป็นห่วงมาแค่ไหน พ่อติดต่อสถานทูตและแจ้งความคนหายกับตำรวจในมิลาน” พ่อ

หลังจากกลับมาจากการล่องเรือบนทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้หนึ่งอาทิตย์มิเชลและพวกเขาไม่ได้มีเซ็กส์ร่วม เพราะประจำเดือนของเธอมา ทำให้พวกเขาหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ไม่ไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงที่ไหนเช่นเมื่อก่อน เขากลับมานอนที่บ้านเช่นทุกวันเมื่อสองวันก่อนโรมิโอต้องไปประชุมงานที่ออสเตรียทำให้เธอรู้สึกเหงาไปบ้าง เพราะเราสามคนไม่เคยแยกจากกันมาก่อน ทำให้เธององแงตอนที่เขาจะไป แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอาร่องก้นงอนกลมของเธอ แต่มีเซ็กส์กันตอนอาบน้ำ ไม่ได้มาเอากันบนเตียงเช่นทุกครั้ง อันโตนิโอก็อยากเหมือนกัน แต่กลัวว่าเธอจะป่วยจึงไม่เอาซ้ำ ทำให้เธอดีใจที่อันโตนิโอยังเป็นห่วงเธอแต่เมื่อคืนเธอตื่นมาตอนตีสาม เธอเห็นอันโตนิโอใช้มือชักดุ้นจนแตกคามือในห้องน้ำ เธอรู้ว่าสองแฝดเซ็กส์จัดเอาเก่งแค่ไหน แต่เธอเป็นประจำเดือนก็ช่วยไม่ได้ มันต้องเป็นกันทุกเดือนอยู่แล้วนอกเสียจากจะท้อง และวัยหมดประจำเดือนเท่านั้นมิเชลก้าวเดินออกมาจากห้องนอน บอดี้การ์ดที่อยู่หน้าห้องด้วยความสงสัย และก็ไม่กล้าถามเธอ เพราะอันโตนิโอได้ประกาศว่าเธอเป็นนายหญิงของบ้านนี้ มีอำนาจพอๆ กับนายใหญ่และนายน้อย นอกจากเธอจะเป็นคนถามเอง “อันโตนิโอกลับม

“คิดถึงจังเลยโรมิโอ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยมไปด้วยความสุข หลังจากที่เขาหายไปสามถึงสี่วันเพื่อไปดูงานในส่วนของเขาที่ต่างประเทศ“วันหลังฉันคงต้องออกไปดูงานบ้างแล้ว” อันโตนิโอพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ เธอเผยรอยยิ้มมองเด็กน้อยที่แสนงอนของเธอ เธออดไม่ได้ที่ใช้มือเรียวหยิกแก้มหนาๆ“ฉันไม่อยากให้คุณสองคนไปไหนหรอก ขาดคนใดคนหนึ่งไป ฉันก็เหงาเหมือนกันนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“วันหลังถ้าจะไปไหน ก็ไปกันทั้งสามคนเลยดีไหม” โรมิโอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุขที่เธอยังคิดถึงเขาเวลาที่เขาไม่อยู่“ดี” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอกลับคิดมาได้เรื่องหนึ่งที่เขาหายไปสามสี่วันเขาคงไม่เอาใครมาแก้ขัดหรือเอามาเป็นคู่นอนด้วยหรอกนะ เพราะเขาสองคนนั้นขาดผู้หญิงไม่ได้“มีอะไรหรือเปล่า” โรมิโอถามเมื่อเธอมองเขม่งเขา และเงียบไปเสียดื้อๆ เธอปีนลงจากเขาทั้งสองมายืนจับไหล่ของอันโตนิโอไว้ อันโตนีโอเองก็โอบกอดเธอไว้เช่นเดียวกัน กลัวว่าเธอจะทรุดลงไปกองกับพื้น เพราะเสียวขาทั้งสองข้างเธอยังสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด“โรมิโอ คุณหายไปหลายวันแบบนี้ คุณไปเอาผู้หญิงคนไหนมานอนด้วยหรือเปล่า” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“