Todos os capítulos de ผัวแฝดกระแทกแรง [3P] + [PWP] + [NC30+]: Capítulo 21 - Capítulo 30

รถลีมูซีนขับเคลื่อนผ่านสนามกีฬาโคลอสเซียมที่ใหญ่โตมโหฬาร ที่บรรจุคนได้ถึงห้าหมื่นคน ถือเป็นสนามกีฬายุคแรกๆ ที่สร้างได้ยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้จะกล่าวถึง สนามกีฬาโคลอสเซียมแห่งนี้ เป็นสิ่งมหัศจรรย์ยุคกลาง อีกทั้งเป็นสนามกีฬากลางแจ้งขนาดใหญ่ตั่งอยู่ใจกลางกรุงโรม สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของเวสปาเรียน จักรพรรดิโรม พระองค์เริ่มครองราชย์ในปี ค.ศ. 69 และด้วยความต้องการที่จะหล่อหลอมราชวงศ์ขึ้นใหม่สำหรับตระกูลของพระองค์ จึงริเริ่มการก่อสร้าง Mega Project ขึ้น และโคลอสเซียมก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้นและนี่ทำให้โคลอสเซียมเป็นสนามกีฬาของโรมที่ใหญ่ที่สุดและแพงที่สุดเท่าที่มีการสร้างขึ้น ด้วยทรัพย์สินตั้งแต่โต๊ะไปจนถึงเชิงเทียนทองคำแท้ที่โรมปล้นมาจากการยึดพระวิหารที่เยรูซาเลม มันจุผู้คนได้ราว 50,000 คน และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 80 เพื่อใช้แทนสนามกีฬาไม้ซึ่งถูกเผาไปในรัชสมัยของ จักรพรรดิเนโรด้วยโคลอสเซียม เปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 80 สมัยจักรพรรดิติตุส ซึ่งในปีดังกล่าวสนามยังไม่แล้วเสร็จสมบูรณ์ เพื่อเปิดสนามแข่งขันกีฬาต่างๆ ทั้งเกลดิเอเตอร์สู้กันเอง โดยมีชีวิตเป็นเดิมพัน หรือสู้กับสัตว์ป่า อาทิ

มิเชลและอันโตนิโอก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่าเพื่อเตรียมตัวเข้านอนในทุกๆ วัน วันไหนที่เธอสวมใส่ชุดนอนที่พวกเขาซื้อให้ ซึ่งเป็นชุดนอนผ้าซาตินลูกไม้หลายสีแล้วแต่เธอจะใส่ แต่มันก็ขาดด้วยน้ำมือของพวกเขาทั้งสองคน เธอจึงไม่สวมใส่มันอีกเลยแต่ยิ่งไม่สวมใส่เหมือนพวกเขาได้ใจ ในทุกๆ คือ พวกเขาต้องปล่อยน้ำใส่เธอ ซึ่งวันไหนที่เป็นประจำเดือน เธอจะได้หยุดพัก เหมือนเป็นการพักผ่อนร่างกายไปในตัว แต่เมื่อหมดประจำเดือนเมื่อไหร่ พวกเขาก็เหมือนนกรู้ เขาไม่ปล่อยผ่านให้เธอรอดในคืนวันหลังหมดประจำเดือน เขากินเธออย่างมูมมามและหิวกระหาย เหมือนกับว่าไปตายอดตายอยากมาจากไหนทันใดนั้นไฟในห้องนี้ดับลงทันที ทำให้เธอตกใจอย่างมากจึงเข้าสวมกอดอันโตนิโอทันที อันโตนิโอกอดร่างเปลือยเปล่าของเธอเช่นกัน ทำให้อกอวบอิ่มชนอกแกร่ง และดุ้นของเขาชนที่หน้าท้องแบนราบของเธอ ทำให้เธอรู้ว่าดุ้นของเขามันแข็งตัวอีกครั้งมิเชล ใช้เวลาคิดเรื่องจัญไรไหม ว่าแต่บ้านหลังนี้ไม่ได้จ่ายค่าไฟเหรอ เป็นไปได้อย่างไงนี้บ้านมาเฟียนะ จะไม่จ่ายค่าไฟได้อย่างไง♪ ...Happy birthday to you Happy birthday to youHappy birthday Happy birt

หลังจากที่ขึ้นเครื่องได้สักระยะหนึ่ง เครื่องบินแตะระดับเพดานการบินระหว่างทวีปเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว เธอเดินจากที่หนังผู้โดยสารไปยังห้องส่วนตัวของพวกเขาด้านในกับโรมิโอ ส่วนอันโตนิโอกำลังพูดคุยและดื่มกับบอดี้การ์ด ซึ่งเขาเลี้ยงและกินดื่มเช่นเดียวกับคนในครอบครัวทำให้บอดี้การ์ดทุกคนรักและเคารพเขาเป็นอย่างมาก นิสัยนี้เขาติดมาจากพ่อของเขา ไม่ใช่อันโตนิโอเป็นแค่คนเดียว โรมิโอก็มีนิสัยในส่วนนี้เช่นพี่ชายของเขามิเชลกินขนมปังกลมสอดใส้ครีม ซุปเห็ดทรัฟเฟิล และสลัดซีซาร์ไปแล้วอย่างละนิดไปแล้ว แอร์โฮสเตสนำสเต็กเนื้อวากิวมาวางไว้ให้มิเชลและโรมิโอคนละจาน แอร์โฮสเตสนำขวดไวน์แดงราคาแพงรินไวน์ใส่แก้วให้เขาและเธอที่เหลือเพียงน้อยนิด“ขอบคุณค่ะ” มิเชลเอ่ยบอก เมื่อแอร์โฮตเตสสาววางแก้วไวน์ตรงที่วางแก้วแล้ว เธอก้มหัวเล็กน้อยและเดินไปยืนตรงข้างๆ ประตู“กินเยอะๆ เลย อยากกินอะไรอีกก็บอกเธอได้” โรมิโอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เหลืออีกเค้กดาร์กช็อกโกแลตอีกตั้งชิ้นหนึ่ง ว่าแต่อันโตนิโอกินอะไรแล้วหรือยัง” เธอเอ่ยถาม แล้วหั่นสเต็กจิ้มกิน“ฉันกินก่อนขึ้นเครื่องแล้ว” อันโตนิโอเอ่ยบอกพร้อมกับการร่างสูงที่ก้าวเดินเข้ามาในห้อ

โรมิโอเปิดน้ำให้ไหลชำระร่างกายทั้งหมดสามคน โรมิโอใช้ริมฝีปากจูบที่ซอกคอระหงที่ขาวผ่องจูบลงหนักๆ เป็นรอยแดงตีตราเธอเองไว้จับจองเป็นเจ้าของ“อืม...”เธอรู้สึกเสียวกระเส่าที่อันโตนิโอจับดุ้นสีที่กลีบร่องเบาๆ ทำให้ปฏิกิริยาในร่างกายไหลหลั่งน้ำพรั่งพรูออกมา โรมิโอใช้ดุ้นสีที่ร่องก้นเธอเช่นกัน เธอเสียวจนอยากให้เขาเข้ามาพร้อมกันทั้งสองคน“มิเชลฉันรักเธอนะ” อันโตนิโอเอ่ยบอกพร้อมสอดดุ้นเข้าไปจนสุดลำพร้อมกับอันโตนิโอที่สอดเข้าร่องก้นเช่นกัน เล็บของเธอจิกที่ไหล่ของอันโตนิโอที่เสียวสะท้านไปทั้งเรือนร่าง เพราะดุ้นของเขานั้นใหญ่และแข็งเป็นไตในกลีบร่องและก้นของเธอ“ซี๊ด...โอ้ว...โอ้ว...มิเชล คุณคือนายหญิงของผม...อา...”โรมิโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่ากระแทกเข้าด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน ไฟราคะของทั้งสามเพิ่มมากขึ้น เธอบดขยี้ร่องทั้งฝั่งด้วยความหวาดเสียว สติหลุดลอยสมองของเธอขาวโพลงไม่รับรู้สิ่งใดอีกแล้ว“โอ้ว...โอ้ว...อืม...ฟัก...ฟัก...อร๊าย...”เธอปลดปล่อยมันออกมาทั้งหมด ทำให้น้ำของเธอเคลือบดุ้นทั้งสองแท่งที่สอดใส่เธออยู่ เธอไม่อาจละทิ้งได้ เธอจึงขมิบสองร่องพร้อมกันทำให้พวกเขารู้สึกหวาดเสียวพร้อมกัน“โอ้ว...โ

หลังจากนั้นสองชั่วโมงมิเชลนั่งฟังเพลงและออกไปเต้นกับเพื่อนสาวของเธออย่างเมามัน เธอก็กลับมานั่งที่เก้าอี้ดื่มเหล้าพูดคุยเรื่องราวในอดีตเมื่อยามเยาว์วัยนั่งคุยไปคุยมาเพื่อนเธอเอนตัวนอนเอามือดันหัวและพูดคุย มิเชลดื่มเหล้าได้คำหนึ่ง และหันไปมองเพื่อนสาวของเธอที่นอนฟุบอยู่ที่โต๊ะด้วยความมึนเมา มิเชลมองไปยังฟรานซีสที่ยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน เธอจึงเดินเข้าไปหาเขา“ฉันจะไปห้องน้ำ” มิเชลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วเดินไปยังห้องน้ำหลังร้านเธอเข้าไปทำธุระส่วนตัวจนเสร็จสิ้น แล้วก้าวเดินออกมา แต่ว่าทางออกห้องน้ำมีสองฝั่ง เธอจะเดินกลับไปทางเดิม แต่เธอกลับเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่เธอเคยรักอย่างสุดหัวใจมายืนขวางทางเอาไว้ แต่สายตาที่มองเขาในตอนนี้ว่างเปล่าไม่บ่งบอกสิ่งใด“หวัดดี มิเชล” เสียงของเขาดังขึ้นทักทายเธอก่อน เธอหันหลังเดินหนีเขา เขาเดินมาดักด้านหน้าเธออีกครั้ง“ต้องการอะไร” มิเชลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ“มิเชล ไปนั่งคุยที่โต๊ะก่อนดีไหม” นนท์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ดูอ้อนวอนอย่างมาก“ไม่ กูไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับมึงอีกแล้ว มึงจะไปตายที่ไหนก็ไป” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน เธอเดินหนีเขาทันที