All Chapters of จักรพรรดินี สัตว์อสูรทั้งสี่ยอมสยบแทบเท้าท่านแล้ว : Chapter 11 - Chapter 15

หญิงสาวยื่นมือออกไปแล้วตั้งสมาธินึกถึงสิ่งที่อาจารย์เคยสอน จิตใจแน่วแน่เรียกพลังจากภายใน รับรู้ถึงเลือดในกายที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง จากนั้นก็ส่งพลังออกไปพลันเกิดแสงสีฟ้าจากฝ่ามือของนาง หญิงสาวหมุนข้อมือทำให้แสงนั้นกลายเป็นวัตถุทรงกลมและค่อยๆ เล็กลงเหมือนยาลูกลอน ยาเม็ดนั้นลอยอยู่บนฝ่ามือ หญิงสาวต้องป้อนยาเม็ดนี้เข้าปาก แต่อีกากับปิดปากสนิท“อ้าปากหน่อยสิ”นางสั่งแต่อีกาตัวนั้นไร้ความเชื่อฟัง นางกลัวว่ายาลูกกลอนนี้จะสลายไปก่อนจึงเอื้อมมือไปบีบกรามทำให้อ้าปากได้สำเร็จ แล้วดีดยาลงคออย่างรวดเร็ว อันจือเซี่ยเคยป้อนยาให้แมวหมาของเจ้าของร้านแต่ไม่เคยป้อนยาให้สัตว์มีปีกเลยไม่มั่นใจว่าแบบเดียวกันหรือไม่ แต่กระนั้นนางก็ใช้มือลูบลำคอของมันเพื่อให้ยาลงคอ เจ้าอีกาตัวแข็งทื่อเพราะปลายนิ้วที่สัมผัสผิวอย่างอ่อนโยน“เรียบร้อย”หญิงสาวยิ้มแล้วถอยออกมาคู่หนึ่งแสงสีฟ้าแห่งการรักษาก็ห่อหุ้มอีกาตัวนั้นแล้วหายวับไปทันที นางหันไปหาเฟิงเซียวสายตาขอความช่วยเหลือ สีหน้าของพ่อบ้านยังสงบนิ่งแต่แววตาวูบไหวเล็กน้อย เขาสาวเท้ามาด้านหน้าแล้วแกะผ้าพันแผลของอีกาตัวนั้นออก ปรากฏบาดแผลนั้นหายสนิทเหลือเพียงร่องรอยขนท

อาจเป็นเรื่องดีที่ใบหน้าของเฟิงเซียวเหมือนถูกฉาบด้วยแผ่นน้ำแข็ง แต่การเขาไม่แสดงสีหน้าใดทั้งที่เมื่อคืนเกิดเรื่อง....นั้น ทำให้อันจือเซี่ยคลายความกังวลลงไปได้ นางไม่อยากทำตัวเป็นนายหญิงร้ายกาจ เขาเป็นบัณฑิตตกอับก็น่าอนาถพอแรงอยู่แล้ว ยังต้องมาอดทนรองรับอารมณ์ของนางอีก กลับกันหากเป็นนาง...ก็คงไม่มีความสุขเช่นกัน เพื่อสะดวกในการทบทวนและฝึกฝน เฟิงเซียวให้องค์หญิงจือเซี่ยมาเรียนที่ศาลาหกเหลี่ยม หลังจากจ่ายเบี้ยหวัดที่ติดค้าง รวมทั้งได้กินเนื้อและเสื้อผ้าชุดใหม่ บรรดาบ่าวรับใช้ก็ทำให้พวกเขามีกำลังใจทำงานมากขึ้น ตำหนักที่รกร้างก็ถูกปัดกวาดทำความสะอาดจนน่ามอง น้ำในสระก็ใสกระจ่างเช่นกัน ที่ผ่านมามิใช่ว่าเฟิงเซียวละเลย แต่ต้องยอมรับว่า เมื่อขาดแคลนเงินทองทุกอย่างย่อมทรุดโทรมไปด้วย ยามนี้มีเงินเข้ามาจุนเจือ ตำหนักที่เคยรกร้างกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เฟิงเซียวสวมชุดดำอยู่เป็นนิจ แม้จะเป็นแบบเรียบง่ายแต่ตัดเย็บประณีต ในหนึ่งปีจะได้รับเสื้อผ้าชุดใหม่เพียงหนึ่งชุดในวันปีใหม่ จากนั้นก็ต้องซ่อมแซมเสื้อผ้าใส่อย่างประหยัด หลังจากใช้ชีวิตในตำหนักขององค์ห