บทที่ 17ข้าจะเป็นของเจ้า...เพียงผู้เดียว HOT“หึ ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องลงโทษเจ้า...”เสียงของเขาต่ำลึก ดูอันตรายไม่ต่างจากกับไฟที่พร้อมแผดเผา ฝ่ามือของเขาเริ่มขยับอีกครา ลากลงต่ำบีบสัมผัสตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่งลากไล้สู่หน้าท้องเนียนนุ่ม ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบวนราวกับกำลังวาดอักขระต้องห้ามลงบนผิวเนื้อของนางอวี้เฟินบิดกายตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่ง สะโพกกลมกลึงเคลื่อนช้า ๆ บดเบียดลงบนตักเขา จังหวะนั้นเองที่ความแน่นตึงใต้ที่แกนกายของเขาซึ่งอัดแน่นอยู่หลังชั้นผ้าก็เสียดสีกับจุดอ่อนไหวของนางและส่งเป็นแรงสะท้อนกลับคราแล้วคราเล่า มือข้างหนึ่งของเขาค้ำกายตนไว้ที่เตียงและส่งแรงกระแทกอัดที่สะโพกแสนสนอย่างทนไม่ไหวแล้วเสียงหอบหายใจดังเต็มหูของอวี้เฟิน ฝ่ามือกระชับบั้นเอวนางแน่นขึ้น ใบหน้าคมเข้มที่ปกติแฝงความเยียบเย็นบัดนี้เต็มไปด้วยแววเปลวไฟที่ไม่มีใครดับได้“ข้าไม่ไหวแล้ว เฟินเอ๋อร์...”เสียงเขากระซิบชิดข้างหู ต่ำและแผ่วจนแทบฟังไม่ออกด้วยซ้ำ แล้วร่างของนางก็ถูกยกขึ้นอย่างรวดเร็ว วางลงเบา ๆ บนเตียงที่อยู่เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว“คืนนี้...เจ้าเป็นของข้า และข้าจะเป็นของเจ้า...เพียงผู้เดียว”จบคำ ร่างบอบ
最後更新 : 2026-04-20
