Se connecterPartager
ตอนพิเศษ 1
Date de publication:
2026-04-23 12:32:17
Dernier chapitre
นางกำนัลข้างกายของทรราช ตอนพืเศษ 2
“เจ้ารู้หรือไม่…” เสียงเขาต่ำลงอีกจนแทบเป็นเสียงคำราม “ว่ามันอดกลั้นเพียงใด ที่ต้องทรมานอยู่ตรงนี้…”อวี้เฟินเบิกตากว้าง ใบหน้าแดงซ่านจนลามไปถึงลำคอ มือที่ถูกกุมอยู่นั้นสั่นเครือเหมือนใบไม้ต้องลม ยามสัมผัสถึงสิ่งที่ร้อนจัดและแน่นหนาใต้ฝ่ามือ นางพยายามชักมือกลับด้วยแรงตกใจ แต่ไม่ทันแล้วเพราะในเสี้ยวอึดใจนั้นเอง เสื้อผ้าชั้นสุดท้ายบนกายของนางก็ถูกกระตุกออกไปอย่างคล่องแคล่วจนไร้เสียงใดเร้นรอด เสียงผ้าเอี๊ยมผืนบางขาดออกก็ปรากฏเป็นก้อนเนินอกสองก้อนทรวงอกขาวผ่องที่เคยถูกห่อหุ้มไว้แน่นหนา บัดนี้เป็นอิสระ กระเพื่อมไหวตามลมหายใจสั่นระรัวของนาง ผิวเนื้อที่เพิ่งถูกคลายจากผ้ารัดแนบ มีรอยแดงอ่อนคล้ายถูกแส้ฟาดพาดไว้ฝ่ามือที่ตรึงมือนางไว้เหนือศีรษะแน่นหนาไม่ต่างจากโซ่ตรวนที่ไม่มีทางดิ้นหลุด เขาคร่อมอยู่เหนือกายบอบบางราวสัตว์ร้ายที่จู่โจมเหยื่อเพียงเพราะความหิวกระหายที่กดกลั้นมานานเกินทนเขาขยับกายปลดกางเกงของตนก็ถูกปลดเปลื้องออกจากเอว มังกรได้เผยโฉมอย่างเด่นชัด ประกาศการมีอยู่พร้อมจู่โจม !อวี้เฟินหอบหายใจระรัว ความร้อนวาบแล่นไปทั่วร่าง นางรู้สึกได้ชัดว่า…ทุกอณูผิวของตนกำลังถูกสายตาและสัมผัสของเข
นางกำนัลข้างกายของทรราช ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เร่าร้อนบนบัลลังก์สีทอง HOT!ยามราตรีคลี่คลุมพระราชวัง เงียบงัน แต่เสียงฝีเท้าของคนสองคนอย่างจิ้นอ๋อง ทรราชแห่งแคว้นก้าวพาร่างบอบบางตรงดิ่งสู่ท้องพระโรงอันศักดิ์สิทธิ์ โดยไร้ความเกรงกลัวใดใดประตูทองบานใหญ่ถูกผลักออกอย่างไร้ลังเล ไม่มีขันที ไม่มีองครักษ์ ไม่มีเสียงตำหนิจากขุนนาง…บัดนนี้มีเพียงบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังถูกความหลงใหลของสตรีตรงหน้าครอบงำจิ้นอ๋องหยุดยืนเบื้องหน้าบัลลังก์แกะสลักมังกร สัญลักษณ์แห่งฮ่องเต้แคว้นร่างของอวี้เฟินถูกเขาจูงให้มาเอนกายนอนบนเบัลลังก์สีทอง เส้นผมยาวแผ่คลุมงดงามจนตาพร่า ผิวขาวผ่องตัดกับฉากหลังสีเข้มขรึมและเย็นเยียบได้ดียิ่งนัก สายตาของเหวินหยวนกวาดมองนางด้วยแววตาที่มิใช่แค่ปรารถนา แต่เป็นอารมณ์ผู้ลุ่มหลงจนไร้สติ“เจ้ารู้หรือไม่…” เขากระซิบ ขณะโน้มลงใกล้จนปลายจมูกเฉียดแก้มนางทำให้อีกคนสั่นสะท้าน “…ว่าแม้กระทั่งบัลลังก์นี้ ก็ยังไม่ศักดิ์สิทธิ์เท่าเจ้า”“ท่านพี่…จะทำเช่นนี้ในท้องพระโรงหรือ…”เสียงของนางเบาแทบเป็นเพียงลมหายใจ มือบางยกดันอกเขาเบา ๆ ด้วยแรงน้อยนิด ใบหน้าแดงซ่านจากความอายทั้งหวาดกลัวใครมาเห็นผสมกันจิ้นอ๋องไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่โน้มต
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทส่งท้าย
บทส่งท้ายภายในตำหนักบรรทมที่กลับมาเงียบสงัดอีกครา แสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามาเคลือบไล้ผิวเนื้อนวลของหญิงสาวที่กำลังนอนพิงอกกว้างของชายผู้หนึ่งอย่างอ่อนแรง เสียงลมหายใจแผ่วเบาของทั้งสองประสานกันอย่างราบเรียบ ทว่าในอกกลับเต็มไปด้วยแรงสั่นสะเทือนของความสุขล้นในห้วงเวลาที่ผ่านมาจิ้นอ๋องโอบแขนกระชับเรือนกายบางเข้ามาแนบชิด ปลายนิ้วเรียวยังคงลูบแผ่วเบาที่ลาดไหล่นวลราวกับไม่อาจละมือจากคนตรงหน้าได้แม้เพียงชั่วลมหายใจ“หนาวหรือไม่”เขาถามเบา ๆ พลางโน้มหน้าลงไปกระซิบชิดไรผมนาง มอบความอบอุ่นจากกายตนให้มากขึ้นอวี้เฟินส่ายหน้าน้อย ๆ พิงแก้มกับอกเขาอย่างวางใจ “ไม่หนาว...”จิ้นอ๋องหัวเราะเบา ๆ “พรุ่งนี้ ข้าจะประกาศไปทั่วทั้งแคว้นว่าเจ้าจะกลายเป็นพระชายาเอกของข้า ให้ทุกผู้คนรู้ว่าเจ้าคือของข้า”อวี้เฟินผงะน้อย ๆ อย่างไม่มั่นใจ “แต่ว่า...หม่อมฉันเป็นเพียงหญิงต่ำต้อย จะคู่ควรกับตำแหน่งนั้นได้อย่างไรเพคะ”เขาเพียงยิ้มก่อนจะก้มลงจุมพิตหน้าผากนางแผ่วเบา “เรื่องศักดิ์ศรีหรือฐานะ...ข้ามิเคยใส่ใจ แต่หากเจ้ากังวล ข้าก็มีคำตอบไว้ให้แล้ว”น้ำเสียงของเขานุ่มลึก แต่แฝงด้วยแรงหนักแน่นแห่งการปกป้อง“
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 18 หญิงที่เกิดมาเพื่อถูกคนรังแก HOT
บทที่ 18หญิงที่เกิดมาเพื่อถูกคนรังแก HOTสะโพกอวบนุ่มของอวี้เฟินยังคงขยับเบา ๆ เป็นจังหวะหลังจากบทเพลงอารมณ์เพิ่งสิ้นสุดลงเมื่อครู่ คล้ายกับว่าสะโพกนั้นยังจำสัมผัสร้อนแรงได้อย่างชัดเจน และยังคงโหยหาต่อ...แรงสะท้อนจากกายที่ยังเร่าร้อน ส่งให้นางเผลอเบียดแนบเข้าใกล้เรือนกายของเขามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว และสิ่งที่ตอบกลับมาคือแท่งร้อยแน่นตึงทิ่มแทงหน้าท้องที่เคลื่อนไหวตามแรงอารมณ์ของนางอยู่จิ้นอ๋องในยามนี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออีกต่อไป ดวงตาเขาร้อนแรงดุจเพลิงที่ครอบงำ ความอดทนของทรราชผู้ไม่เคยยอมใครได้ถึงขีดจำกัดแล้ว ฝ่ามือใหญ่คว้าเอวบางของนางไว้มั่น ก่อนจะกระตุกพลิกกาบบางให้คว่ำลงและดึงเข้ามาแนบแน่นกับลำกายแข็งขึงของตนในคราวเดียวอย่างไร้คำเตือนอวี้เฟินสะดุ้งเฮือก ร่างบางดิ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจยามถูกสัมผัสบดแนบเข้ากับจุดอ่อนไหวอย่างจัง ทว่าเพียงไม่นาน ราวกับสติฝื้นคืน…นางก็หยุดดิ้นแล้วยอมรับความจริงที่ไม่อาจเลี่ยงอีกต่อไปแทนที่จะถอยหนี ร่างบางกลับแอ่นหลังเล็กน้อย สะโพกนุ่มกระดกขึ้นอย่างเต็มใจ เสมือนพร้อมแล้วที่จะเปิดรับแรงอารมณ์อันหนักหน่วงที่เขากำลังจะมอบให้จิ้นอ๋องจ้องมองร่างใต้ร่าง
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 17 ข้าจะเป็นของเจ้า...เพียงผู้เดียว HOT
บทที่ 17ข้าจะเป็นของเจ้า...เพียงผู้เดียว HOT“หึ ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องลงโทษเจ้า...”เสียงของเขาต่ำลึก ดูอันตรายไม่ต่างจากกับไฟที่พร้อมแผดเผา ฝ่ามือของเขาเริ่มขยับอีกครา ลากลงต่ำบีบสัมผัสตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่งลากไล้สู่หน้าท้องเนียนนุ่ม ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบวนราวกับกำลังวาดอักขระต้องห้ามลงบนผิวเนื้อของนางอวี้เฟินบิดกายตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่ง สะโพกกลมกลึงเคลื่อนช้า ๆ บดเบียดลงบนตักเขา จังหวะนั้นเองที่ความแน่นตึงใต้ที่แกนกายของเขาซึ่งอัดแน่นอยู่หลังชั้นผ้าก็เสียดสีกับจุดอ่อนไหวของนางและส่งเป็นแรงสะท้อนกลับคราแล้วคราเล่า มือข้างหนึ่งของเขาค้ำกายตนไว้ที่เตียงและส่งแรงกระแทกอัดที่สะโพกแสนสนอย่างทนไม่ไหวแล้วเสียงหอบหายใจดังเต็มหูของอวี้เฟิน ฝ่ามือกระชับบั้นเอวนางแน่นขึ้น ใบหน้าคมเข้มที่ปกติแฝงความเยียบเย็นบัดนี้เต็มไปด้วยแววเปลวไฟที่ไม่มีใครดับได้“ข้าไม่ไหวแล้ว เฟินเอ๋อร์...”เสียงเขากระซิบชิดข้างหู ต่ำและแผ่วจนแทบฟังไม่ออกด้วยซ้ำ แล้วร่างของนางก็ถูกยกขึ้นอย่างรวดเร็ว วางลงเบา ๆ บนเตียงที่อยู่เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว“คืนนี้...เจ้าเป็นของข้า และข้าจะเป็นของเจ้า...เพียงผู้เดียว”จบคำ ร่างบอบ
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 16 ข้าจะเป็นครอบครัวให้เจ้าเอง HOT
บทที่ 16ข้าจะเป็นครอบครัวให้เจ้าเอง HOT“ไม่ว่าอย่างไร หม่อมฉันก็เหลือเพียงตัวคนเดียวอยู่ดี...”เสียงนางเบาหวิว ร่างกายอ่อนแรงจนทรุดตัวนั่งลงบนตักเขา จิ้นอ๋องที่ผละออกมาจากภวังค์ความคิดรีบรวบตัวอ่แนแรงของนางเข้ามาแนบอกทันใด“ไม่ใช่” เขากระซิบเสียงหนักแน่น “เจ้ายังมีข้า อวี้เฟิน...นับจากวันนี้ ข้าจะเป็นครอบครัวให้เจ้าเอง”มือของเขาเชยคางนางขึ้นเบา ๆ ปลายนิ้วไล้หยาดน้ำตาที่เปื้อนพวงแก้ม แล้วก้มลงมอบจุมพิตแผ่วเบาไว้ตรงข้างแก้มราวกับคำปลอบโยนนางสะอื้นเบา ๆ แต่ในอกกลับอุ่นวาบด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจของเขา“เจ้ายินดีจะเป็นพระชายาเพียงผู้เดียวของข้าหรือไม่?”จิ้นอ๋องเอ่ยถามเสียงหนักแน่น ดวงตาคมนิ่งทอดมองนางด้วยความจริงใจอย่างที่เขาไม่เคยมอบให้ผู้ใดหลี่อวี้เฟินนั้นเงยหน้าช้า ๆ น้ำตาไหลรื้นโดยไม่รู้ตัว แต่น้ำตาครานี้เป็นน้ำตาแห่งความเปี่ยมสุขมิใช่น้ำตาแห่งความเศร้าเสียใจอีกต่อไปแล้ว...“หม่อมฉัน...ยินดีเพคะ”จิ้นอ๋องแย้มยิ้มให้นางอย่างเต็มใจ เขาไม่จำเป็นต้องทำให้นางจำเรื่องราวที่แสนโหดร้ายในอดีตได้ แต่เขาจะสร้างความทรงจำที่ดีให้แก่นางเอง“เรียกข้า...อย่างที่เจ้าเคยเรียกสิ เฟินเอ๋
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 11 ข้าอยากจับเจ้ากลืนลงทั้งตัว HOT
บทที่ 11ข้าอยากจับเจ้ากลืนลงทั้งตัว HOTปลายนิ้วของเขาค่อย ๆ คลายออกจากเรือนผมของนาง เรียวเส้นที่เปียกชื้นแนบลำคออ่อนระหงของนางดูช่างอ่อนไหวไม่ต่างจากดอกไม้กลางสายฝนที่เพิ่งเริ่มผลิบานนัยน์ตาคมคู่นั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นดุจเพลิงที่คุกรุ่นในเตาหลอมเหล็ก ทอดมองอย่างไม่ละสายตา คล้ายกำลังจารึกภาพตรงหน้
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 10 เจ้าก็ควรตอบแทนข้าบ้าง HOT
บทที่ 10เจ้าก็ควรตอบแทนข้าบ้าง HOTเสียงครางแผ่วที่ลอดจากลำคอของอวี้เฟินนั้น เปี่ยมด้วยแรงอารมณ์ที่คล้ายคลื่นทะเลสาดซัดไม่หยุดหย่อน ร่างกายที่บิดเร่าไปตามมือที่ไล้สัมผัส แสดงออกชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ ว่านางกำลังล่องลอยอยู่ในวังวนที่ไม่อาจหยุดได้อีกแล้ว แต่ท่ามกลางเสียงหอบและแรงสั่นสะท้าน นางกลับ
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 6 ข้าจะบอกให้ว่าควรเร่งเมื่อใด HOT
บทที่ 6ข้าจะบอกให้ว่าควรเร่งเมื่อใด HOTเสียงในห้องเงียบลง กลิ่นไม้หอมยังอวลในอากาศอบอุ่น แต่กับหลี่อวี้เฟินแล้วทุกอย่างเหมือนถูกเผาร้อนผ่าวทั้งกาย นางยังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา ไม่กล้าขยับ ไม่กล้าพูดสิ่งใด ทุกอณูในอากาศตึงเครียดราวกับเส้นด้ายที่ตึงจนใกล้ขาดแล้วเสียงเย็นของจิ้นอ๋องก็ดังขึ้นอย่างหนั
นางกำนัลข้างกายของทรราช บทที่ 5 ถอดชุดทั้งหมดให้ข้าเสียที
บทที่ 5ถอดชุดทั้งหมดให้ข้าเสียทีบานประตูตำหนักบรรทมปิดลงอย่างเงียบงัน ภายในมีเพียงแสงตะเกียงที่ส่องผ่านม่านบาง โอบห้องทั้งห้องไว้ในแสงวูบไหวชวนให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะหลี่อวี้เฟินยืนก้มหน้าอยู่ตรงหน้าเขา ไม่กล้ากวาดตามองไปรอบห้องหรือบนร่างบุรุษผู้นั่งอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวตรงหน้า ถัดไปนั้
Vous vous intéresseriez aussi à
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน61.5K Vuesมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว216.9K Vuesเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ26.7K Vuesเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน114.4K Vuesหนูน้อยจอมตะกละถูกทิ้ง？ทั้งจวนโหวตามเลี้ยง
เสี่ยวเป่าเย่258 Vuesชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
ผการุ้ง ช่อชมพู2.4K Vuesแม่ทัพตัวร้าย พ่ายรักนักฆ่า
PANYAPON1.4K Vuesลืมเสียเถิดว่าเคยเป็นหมอ (ทะลุมิติ)
มายุมายูมายา338 Vues
