Todos los capítulos de Boşandıktan Sonra: Karısı, CEO'ya Üroloji Randevusu Aldı: Capítulo 161 - Capítulo 170

Demir elini kaldırıp kolunu Ceyda'nın elinden çekti, sesi soğuktu. "Az önce içki içtim, araba kullanamam. Ben önce şirkete döneyim, sen kendin eve git."Berkay Rolls-Royce marka lüks iş aracını getirdi; Demir araca binip gitti.Ceyda tek başına olduğu yerde kaldı; sinirlenmiyordu, aksine çok mutluydu.O sırada Hülya yanına geldi, öfkeyle ayağını yere vurdu. "Ceyda, o Elif Mert'e aşk mektubu yazmış, onu baştan çıkarmış! Ne kadar utanmaz!"O mektubu Elif yazmamıştı; Ceyda, Kaan'a hazırlatmıştı. Ama bunu Hülya'ya söylememişti.Bu bir taşla iki kuştu: Hem Elif'le Mert'i bir araya getiriyor hem de Hülya'nın Elif'ten daha da nefret etmesini sağlıyordu."Hülya, Elif Mert'e hiç layık değil. Ama erkekler işte, elde edemedikleri şey hep onları cezbeder. İnan bana, birkaç gün geçmeden Mert Elif'ten sıkılacak."Bu, Ceyda'nın gerçek düşüncesiydi; Mert'in Elif'i terk edeceği günü bekliyordu.Demir ve Mert gibi adamlar sadece güzelliği olan birine kapılabilirdi ama bu geçiciydi.Elif köyden gelmişti

Ama kaliteli cam filmi içeriden dışarısının görülmesini sağlıyor, dışarıdan ise içeridekiler görülemiyordu.Elif içerideki Demir'i göremiyordu ama Demir'in o derin, karanlık bakışlarının kendisiyle Mert'in üzerine düştüğünü hissedebiliyordu.Neden aniden onu aramaya gelmişti?Elif, Mert'e baktı. "Mert Bey, çok geç oldu, ben yurda dönmek istiyorum."Mert dudaklarını kıvırdı. "Tamam, başka zaman yine gelir seni bulurum."Mert Ferrari'sine binip "vın" diye hızla uzaklaştı.Elif olduğu yerde durup Mert'i gözleriyle uğurladı, sonra dışarı çıkıp Rolls-Royce Phantom'ın yanına geldi.Elini uzatıp arka kapıyı açtı, araca bindi.Rolls-Royce Phantom yolda usulca ilerliyordu. Lüks aracın içinde Demir'in kemikli büyük elleri direksiyonun üzerindeydi; gecenin neon ışıkları parlak camlardan süzülüp onun asil yüzüne vuruyordu, sanki siyah beyaz bir film oynuyor gibiydi, bir anlık göz alıcı bir görüntü.Sessizliği ilk bozan Elif oldu. "Demir Bey, beni bir şey için mi aradınız?"Demir'in tok sesi son de

Aylin onu ayağa kaldırdı. "Elif, uyumayı bırak. Ne yaptın da bu kadar uykun var?"Elif mahmur gözlerini ovuşturdu. "Biraz daha uyumak istiyorum.""Uyumak mı? Hadi coşalım, seni bara götüreyim."Aylin, Elif'i yine bara sürükledi. Kısa süre sonra lüks özel odada birkaç tanıdık gördüler: Ceyda, Kaan, Hülya ve birkaç zengin çocuk daha oradaydı.Kaan kanepede oturuyordu. "Ceyda, Demir abi iki gündür iş seyahatinde, değil mi? Bu gece dönüyor mu?"O geceden sonra Demir iş seyahatine çıkmıştı; Elif de onu bir daha görmemişti, elbette onu aramamıştı da.Anlaştıkları gibi, o geceden sonra ikisi birbirine borçlu değildi.Sadece aralarında bir sır daha vardı.Ceyda dudaklarını kıvırdı. "Evet, Demir bu gece dönüyor.""Ceyda, birkaç gece önce Demir arabayı otobana çıkarmamış mıydı? Çok hızlı sürmüş, yarış yapar gibi. Aşırı hız yaptığı için radara yakalanmış, 15 ceza puanı almış. Bundan haberin var mı?"Ceyda bir an dondu; bu olayı bilmiyordu.Ama kapının dışındaki Elif biliyordu. O gece o ve Demir o

O gitti.Elif'in umurunda olan onun gitmesi değildi; ne yaptığıydı?O kırmızı akik kolyeyi nasıl olur da gelişigüzel çöpe atabilirdi?O akik on milyonun üzerinde ederdi.Zengin olsan bile bu kadar savurganlık olmazdı!Elif hemen çöp kutusunun yanına koştu, elini uzatıp o pahalı hediye poşetini aldı; iyi ki kirlenmemiş, zarar görmemişti, yoksa ne yazık olurdu.Elif kız yurduna döndü. Makyaj masasının önüne oturdu, içindeki mücevher kutusunu açtı. Bu kırmızı akikli elmas kolye ışığın altında pırıl pırıl parlıyordu; güzelliği insanın nefesini kesiyordu.Demir'in zevki her zaman çok iyiydi; sonuçta köklü ve zengin bir ailenin varisiydi, estetik anlayışı hep yerindeydi.Onun beğendiği şey sıradan olamazdı.Aslında Elif'in parası olsa da bu tür şeylerle pek ilgilenmezdi; bu da Demir'in ona ilk hediyesiydi.Elif kolyeyi eline aldı, boynuna taktı.Boynu bembeyaz ve uzundu, kuğu boynu gibiydi; altında güzel köprücük kemikleri vardı. Akik takılınca hem havadar hem de baştan çıkarıcı görünüyordu.

Ceyda, Demir'in koluna girdi. "Demir, aynı odada kalalım."Mert elini uzatıp Elif'in omzunu sardı. "Elif, o zaman biz de aynı odada kalırız."Demir, Elif'e baktı; Elif başını salladı. "Olur."Mert'le aynı odada kalmayı kabul etmişti.Demir ince dudaklarını büzdü.Elif, Demir'in bakışlarını fark etti; başını kaldırdı, doğrudan adamın o derin ve karanlık bakışlarıyla karşılaştı.Demir soğuk bir şekilde ona bakıyordu.Ne bakıyorsun?Elif önceki geceki WhatsApp mesajını hatırladı; o an utançtan yerin dibine giriyordu, şimdi ise bakışlarını sakince kaçırdı.Tatil otelinin müdürü gülümseyerek konuştu. "Demir Bey, Mert Bey, biri deniz manzaralı kral dairesinin en üst katı, diğeri alt katı. Nasıl paylaşmak istersiniz?"Ceyda bu tatil otelinin en üst kat kral dairesinin manzarasının en iyi olduğunu çoktan duymuştu, hemen gülümseyerek konuştu. "Ben en üst katta kalmak istiyorum. Elif, siz alt katta kalın, olur mu?"Ceyda'nın yüzündeki o şımarık ve kibirli gülümsemeye bakan Elif yavaşça dudakları