All Chapters of Boşandıktan Sonra: Karısı, CEO'ya Üroloji Randevusu Aldı: Chapter 191 - Chapter 200

Turgut, Elif'i görünce bir an duraksadı; gözleri adeta ışık saçtı. "Nereden çıktı bu güzel? Peri gibi bir yüzü var."Leyla korkuyla Elif'in arkasına saklandı. "Bu benim sınıf arkadaşım… Turgut Bey, ikimiz de öğrenciyiz, biz o işi yapmıyoruz, biz öğrenciyiz. Ne olur bizi bırakın…""Öğrenci olmak iyi. En çok üniversiteli kızlardan hoşlanırım." Turgut, iştahla Elif'e baktı. "Madem sınıf arkadaşısınız, bu gece ikiniz birlikte bana hizmet edersiniz."Sonra siyahlı korumalarına emir verdi. "İkisini de götürün."Elif, titreyen Leyla'yı arkasına aldı ve Turgut'a soğuk bir bakışla baktı. "Güpegündüz kız kaçırmak suçtur!""Suç mu? Hahaha." Turgut küstahça kahkaha attı. "Gümüşşehir'in adı sanı bilinen adamlarından biriyim. Gümüşşehir'in en zengini Demir'le aynı masada yemek yiyebilen biriyim. Sen bana suçtan mı bahsediyorsun?"Gümüşşehir'in en zengini Demir.Elif, Demir'le epeydir iletişim kurmamıştı. Demir, Gümüşşehir'de her şeye gücü yeten, ortalığı kasıp kavuran adamdı."Ne duruyorsunuz, çabuk

Demir, Elif'i kadeh kaldırmaya çağırdı.Elif bir an donakaldı.Turgut da donakaldı. Demir'in ne demek istediğini anlamamıştı; yoksa Demir, Elif'ten hoşlanmış mıydı?Eğer hoşlanmışsa, onu ona bırakması gerekirdi. Demir'le kadın yüzünden karşı karşıya gelmeye cesaret edemezdi."Ne duruyorsun? Çabuk git Demir Bey'e kadeh kaldır." Turgut onu sıkıştırdı.Diğer patronlar güldü. "Demir Bey'e kadeh kaldırmak isteyen üniversiteli kız çok gördüm, ama bu fırsatı yakalayanı ilk kez görüyorum.""Çabuk git, Demir Bey'i bekletme."Şimdi herkes Elif'e bakıyordu; Demir'e kadeh kaldırmak zorundaydı.Elif, Demir'in ne demek istediğini hiç anlamamıştı. Mecburen ayağa kalktı, kadehini alıp Demir'in yanına gitti."Demir Bey, size bir kadeh kaldırayım."Şimdi o ayakta, Demir oturuyordu; bir baş boyu daha uzundu. Ama Demir ona tepeden bakıyordu. Onu baştan aşağı süzdü; umursamaz, hafif bir küstahlıkla. Olgun ve zengin bir iş adamının üniversiteli kız seçmesi gibiydi.Elif'in isteksiz halini gören Demir alaycı

Demir arka kapıyı açtı ve Turgut'u kıyafetinden çekip doğrudan dışarı sürükledi.Turgut korkudan titriyordu. "Demir… Demir Bey, size ne yaptım da bu kadar sinirlendiniz? Lütfen…"Demir ona konuşma fırsatı vermedi; bir yumruk indirdi."Güm", Turgut'un bedeni arabaya çarptı.Demir kavga ederken takım elbisesinin altındaki kasları keskin ve güçlüydü, hatları belirgindi. Yumruk üstüne yumruk indirdi; hepsi Turgut'un etine oturdu ve yüzünü kan içinde bıraktı.Turgut artık yalvaracak ses bile çıkaramıyordu."Ona hangi elinle dokundun? Bu elinle mi?"Çat.Demir, Turgut'un sağ elini doğrudan kırdı.Turgut yere yığıldı, nefesi zor alıyordu.Tam o sırada Berkay adamlarıyla yetişti. "Demir Bey."Demir'in asil hatları gerilmişti; sesi buz gibiydi. "Burayı halledin."Berkay başını salladı. "Tamam."Demir, Turgut'u bıraktı ve arka kapının yanına geldi. İçerideki Elif'e baktı. "Çık, seni okula bırakayım."Bunun üzerine Demir arkasını dönüp kendi Rolls-Royce'una döndü.Elif, Demir'in geleceğini ve Tur

İki kadın çalışanın sohbetini duyan Leyla arkasını dönüp Soykan Grubu'na baktı.Oyunculuk okuyordu; Soykan Grubu'nun bünyesindeki Küresel Eğlence'nin eğlence dünyasının yarısını kontrol ettiğini ve en üst düzey kaynaklara, bağlantılara sahip olduğunu doğal olarak biliyordu. Bazı insanlar ömür boyu bunlara yaklaşamazdı bile.Bunların hepsi Demir'e aitti.Leyla'nın gözleri yavaş yavaş parladı…***Demir ofisine döndü ve elindeki dosyayı şak diye masanın üzerine attı.Telefonunu çıkarıp WhatsApp'ı açtı; Elif ona hâlâ cevap vermemişti.Tam o sırada Berkay içeri girdi ve alçak sesle rapor verdi. "Demir Bey, Elif Hanım şu anda okulda değil; Mert Bey'e bakmak için hastaneye gitmiş."Bu günlerde Elif'in nerede olduğu ona bildiriliyordu. Bugün Elif sabah erkenden Mert'e hastanede eşlik etmeye gitmişti.Demir'in ifadesi sert ve karanlıktı.Tam o sırada uzun, akıcı bir telefon zili çaldı.Arayan Lale'ydi. "Alo, Demir Bey, kötü bir şey oldu, hemen Erdem Malikânesi'ne gelin. Ceyda'nın kalbi aniden

Neriman bunun hayatının en parlak anı olduğunu düşünüyordu; en çok sevdiği iki torunu sayesinde o gün herkesin gözünde yücelmişti.Ceyda ve Çağla, Erdem ailesinin iki gülü, gülümsedi.Hakan ve Lale ile Veli ve Nihal’in tarafında bir sevinç havası vardı.Elif köşede sessizce izliyordu. Erdem ailesinin bu şenliği ve ihtişamı ona hiçbir zaman ait olmamıştı. Ona ait tek kişi, babası, artık ebedi uykusuna yatmıştı ve bütün Erdem ailesi onu unutmuştu.Tam o sırada Elif bir bakışın yüzüne düştüğünü fark etti. Başını kaldırdı ve Demir’i gördü.Göz kamaştırıcı ışıkların altında duran Demir ona bakıyordu.Neye bakıyordu?Bu akşam Ceyda’ya destek olmak için Ceyda’yla birlikte Malikâne’ye gelmişti.Buradaki herkes onun Demir’in karısı olduğunu unutmuş gibiydi.Ne kadar da gülünçtü.Elif bakışlarını kaçırdı."Tamam, artık herkes burada. Demir Bey, Efsane C, yemeğe başlayalım." Neriman gülümsedi.Masanın üzerinde şarap ve güzel yemekler hazırdı; herkes yerlerine oturmaya başladı.Sandalyeler önceden